Kleur in de keuken…..

WaspoederVrijdagavond voor de Pasen is het altijd klaverjassen in het café waar ik ook twee uurtjes werk. Altijd een gezellige avond, ik mag wel zeggen een heel gezellige avond en ik had me dus ingeschreven.
’s Morgens was ik er aan het werk en kwam de eigenaar al vast de prijzen neerzetten voor het kaarten en de verloting. Ik zag een rode Senseo staan en die vind ik zo mooi, beetje kleur in mijn keuken,  dus zei ik tegen hem, zit ie in de verloting of bij het kaarten.
Wat wil je zei ie, dus ik zei doe maar bij het kaarten er van uitgaande dat als ik een kans zou maken die bij het kaarten groter is dan bij een verloting. En dat deed ie dus.
Veertig man/vrouw sterk waren er op te kaarten en inderdaad het was heel gezellig van oud naar jong deed er mee en het gewoon gezellig kaarten met elkaar staat hier op deze avonden ook voorop, al blijf je altijd wel fanatieke mensen houden.
Mijn zusje deed met haar vriend ook voor de eerste keer mee en toevallig moesten we de eerste pot tegen elkaar spelen. Wel grappig natuurlijk, ik won nipt in het laatste potje van haar nog.
rode senseoEcht heel goed had ik niet gekaart maar ik zat wel bij de eerste tien dus rekende ik er zeker niet of dat die Senseo er nog zou staan. Ook niet zo belangrijk het was zo al een heel leuke avond en ik had inmiddels in de verloting al een heel groot pak met waspoeder gewonnen.
Degene die ik vorig jaar won is nog niet eens op maar dat blijft wel goed natuurlijk.
Toen ik geroepen werd om een prijs uit te zoeken was er een man net voor me en hij nam die Senseo die er nog steeds stond. Dus ik zeg eigenlijk zonder na te denken, o, mijn Senseo.
Wil jij hem hebben Anneke vroeg hij, ik zeg, nee joh ben je gek en vertelde het zo van ’s morgens dat we er over hadden lopen dollen een beetje. Neem hem maar hoor zei hij dan pak ik wat anders, ik heb hem toch niet nodig.
Weet je het zeker vroeg ik, ja hoor zei ie, nou ja toch wel een beetje verbouwereerd en nam de prijs mee naar mijn plaats.
Even later ben ik toch nog wel even naar hem toe gelopen om te vragen of ie het echt wel zeker wist en het niet in een opwelling gedaan had maar nee hoor, hij vond het prima.
Dus zat ik onverwacht goed in de prijzen deze avond.
Even een opkikkertje door het debacle die middag er voor. Ik kom er nog wel oboos 1p terug want eigenlijk wil ik er ook niet over schrijven. Maar ik ging ’s middags fietsen weer voor het eerst en van de 25 km heb ik 10 x een storing gehad en 2x stopte mijn fiets er helemaal mee en heb ik zo’n 10 km zonder ondersteuning moeten fietsen. Hoe krijg je een mens krankzinnig, heb bij thuiskomst toen ik meteen naar de fietsenmaker terugging een potje staan janken gewoon.  Mijn zoon gaat via de zaak waar ik hem gekocht heb dinsdag actie ondernemen met me. Ik ben benieuwd. Kreeg ’s avonds nog wel verschillende tips van mensen maar goed daar ga ik maar niet aan beginnen zoals van:  Zet hem bij de Capelse brug neer, schijnen nogal eens fietsen gestolen te worden, of rij hem de Lek in en zeg dat ie gestolen is.  Maar moet wel zeggen dat met al dat ge-0-h met die fiets ik het bijna zou gaan doen.

Toch voor iedereen Prettige Paasdagen en vergeet niet te kijken eerste Paasdag naar Miljoenenjacht, ben zo benieuwd haha………paadagen

WE300 Afdingen

Eigenlijk was ze stinkend jaloers op haar, aan de andere kant ergerde ze zich dikwijls aan haar vriendin, de brutaliteit, altijd haar woordje klaar, gewoon als er ergens een leeg huis staat de tuin in lopen en overal door de ramen gaan gluren.
Maar vooral het feit dat ze het altijd en overal voor elkaar kreeg om minder te betalen dan gevraagd werd. Hoe kreeg ze dat in vredesnaam toch steeds voor elkaar.
Bij alles zag ze wel ergens een krasje, een naadje los of helemaal niets maar vroeg ze gewoon “Kan het voor wat minder”. Of dat ze het voor elkaar kreeg als een actie al afgelopen was het toch nog voor die actieprijs te kunnen kopen.
Ze moest ook wel lachen om haar huis dat zo ingericht was dat het wel de winkel van sinkel leek. Want natuurlijk kocht ze ook vaak dingen die ze helemaal niet nodig had maar toch weer een plaatsje in haar huis en haar best grote tuin kregen.
Wanstaltig vond ze het soms, hoe kreeg ze het bij elkaar gezocht.
Echte planten stonden alleen in de tuin maar zelfs daar stonden nog neppers tussen en binnen had ze geen een echte plant. Dat was allemaal te lastig dus kunstbloemen in soorten en maten “sierden” haar huis.
Zelfs voelde ze zich wel eens een doetje dat ze gewoon het volle pond ergens voor betaalde en de heel enkele keer dat ze het ook wel eens wilde proberen voelde het toch een beetje vreemd aan en in plaats van met korting om een krasje of los draadje ging zij gewoon met een ander exemplaar zonder korting naar huis.
Ieder mens is anders, maar heel soms zou ze wel wat meer op haar willen lijken.
Behalve dat interieur van haar dat zeer deed aan haar ogen.

Een schrijfuitdaging van Plato om een verhaal van 300 woorden te schrijven zonder dat het gegeven woord genoemd wordt.
Meer verhalen op: https://platoonline.wordpress.com/2015/02/11/we-300-kathedraaltje-en-een-nieuw-woord/