Mannen op zolder…

Vanmiddag ben ik een paar uurtjes bij mijn moeder in de tuin wezen werken, het was hard nodig om hier en daar weer eens wat onkruid te verwijderen.
Gisteren had ze een moeilijke dag omdat haar ritme verstoord was en daar kan ze de laatste tijd heel slecht tegen.
De kapster zou komen om haar haar te doen om half 11 maar om half 12 was ze er nog niet en had ze mijn schoonzusje gebeld. Die had weer de kapster gebeld en wat bleek, zij had wel de afspraak bij mijn moeder in de agenda gezet maar niet bij haar zelf.  Dus kon ze pas over een week komen.
En dat zijn dingen waar mijn moeder dan helemaal van slag van raakt en ook niet over uitgepraat raakt. Het mag als je zo oud bent.
De laatste maanden zegt ze ook steeds dat de mannen op zolder hoort ’s nachts. Om een uur of half 7 gaan ze meestal weer weg zegt ze.
Mijn hoofd gaat steeds verder achteruit zegt ze tegen me want hoe kan ik dat nou horen als ik alleen in huis ben.
Ik probeer haar uit te leggen dat ze misschien in haar dromen of slaap een soort teruggaat naar het verleden en dan denkt dat mijn pa of broer er nog zijn of nog verder terug haar broers en zussen in huis.
Zou het zegt ze en accepteert op dat moment dat het misschien een goede verklaring is er voor. Maar een paar dagen later begint ze er weer over en is ze weer vergeten wat ik gezegd heb.
Misschien zijn ze er wel om mij in de gaten te houden ’s nachts zegt ze dan. Is hier de wens de vader van de gedachte. Ik weet het niet, ik vind het ook moeilijk.  Naast het feit dat ze sommige verhalen wel 10 keer vertelt is ze eigenlijk niet echt in de war of zo. Ze weet nog precies wat ze moet betalen voor de kapper, de boodschappen en dat soort dingen.
Ze vergist zich nooit in wie we zijn. Op welke dagen wie komt om wat te doen zoals wassen, de huishoudelijke hulp, het eten gebracht wordt en dat ze op zondag geen warm eten krijgt en dergelijke dus ik denk niet dat ze al echt dementerend of zo is.
Ik vraag of ze er bang voor is dat ze dat hoort. Nee hoor antwoordt ze, ik ben er helemaal niet bang voor. Daar ben ik dan weer blij om want dat lijkt me wel erg voor haar.
Toen ik er die nacht sliep pas een keer merkte ik ook wel dat ze ’s nacht soms al haar bed uitging en dat vertelde ze vanmiddag ook. Soms kleed ik met om half 4 of zo al aan zegt ze en dan zie ik pas dat het nog lang geen tijd is en ga ik maar weer terug naar bed.
Soms zou ik ze zo beet willen pakken en mee willen nemen met me, maar goed dat is ook geen optie natuurlijk. Een verzorgingstehuis, ik ben bang als we haar nu daar naar toe overplaatsen dat ze wel helemaal de weg kwijt raakt.
We hebben het er best wel eens over gehad maar dan zegt ze toch wel meestal weer gauw maar dan kan ik niets meer doen. Nu rommelt ze nog een beetje met wat dingetjes zoals bloesjes wassen, plantjes water geven, wat stoffen, afwassen, zelf nog koffie zetten, allemaal van die dingen die haar toch nog bezig houden en in beweging.
Oud worden is mooi en eigenlijk is ze verder best nog goed maar deze dingen vind ik toch best wel lastig om mee om te gaan. Wanneer wordt het een te groot probleem voor haar en moeten we een andere beslissing nemen. Ik weet het echt niet ?

Eten en conditie

Ik ben er van overtuigd, eten en drinkehapjesn heeft te maken met mijn conditie.
Heb echt weken minimaal geleefd zonder veel te snoepen en geen wijntje in het weekend en ik voelde me echt super goed. Niet opgeblazen of zo, gewoon lekker. Veel fruit eten als ik toch trek in iets kreeg. En verder gezonde salades of groentes, geen extraatjes.
Maar de afgelopen dagen met Peter zijn verjaardag toch weer wat meer gesnoept, een wijntje gedronken, wat hapjes genomen. En gisteren nog van de restjes zitten eten, ander eten dan ik normaal eet. Minder uitgebalanceerd en weinig fruit.
Ik voel me als een dweil, alsof ik overreden ben door een wals of zo.
Bovendien al drie dagen niet gefietst, eerst met de auto boodschappen wezen doen, voorbereidingen verjaardag en gisteren geen puf en nog iets voor de krant.
Vandaag weer heerlijk gaan fietsen, was er helemaal aan toe, gewoon lekker buiten en maar een extra rondje gedaan.
Wijn3De laatste restjes gegeten en de rest in de vuilnisbak gekieperd, nog wat voor mijn moeder meegenomen en ingevroren wat ik kon bewaren. Opgeruimd staat netjes en kom ik niet in de verleiding om toch nog weer wat te nemen.
Eten en conditie het heeft echt wel te maken met elkaar, ik merk het gewoon aan mijn lijf.
Mijn darmen die door dat eten ook helemaal in de war zijn, de regelmaat is er uit.
Vanaf morgen dus weer terug naar af. Weer minder eten, geen extraatjes, weet zeker dat ik me binnen een paar dagen weer beter ga voelen.