Dan maar zwemmen ???

Reiger IJsselVandaag had ik het plannetje voor mezelf gemaakt om weer eens in het natuurgebied Hitland te gaan kijken. Was daar van de zomer een keer met mijn zus door heen gefietst maar ik wilde nu wel weer eens een keer afstappen en wat rondwandelen daar. Dus richting Ouderkerk waar een voetveer is die mij daar zou brengen. Ik liep het vlonder af toen een mevrouw naar me riep, het pontje vaart niet op zondag tijdens het winterseizoen dus vanaf oktober, wij wilden ook mee maar hebben maar een andere route gekozen.
Dat ga ik dan ook maar doen, bedankt antwoordde ik de mevrouw en ging verder fietsen.
Dan maar de waterbus nemen dacht ik, richting de Alblasserwaard en daarvandaan terug gaan fietsen. Kwam bij de waterbus en die bleek net vertrokken te zijn en ja ook deze vaart nu nog maar een keer per uur op zondag.  Reiger IJssel 1Een bakje drinken met uitzicht op het water was een aantrekkelijke optie maar helaas ook dit restaurantje was gesloten.
Door fietsen naar Krimpen aan de Lek en daar de pont dan maar nemen, had me wel voorgenomen dat ik dat alleen zou doen als ie aan deze kant lag en ja hoor kwam er aanfietsen en hij voer net weg.  Chips…….. dacht ik had er gelijk de pest in en zette mijn fiets op turbo en ging naar huis. Drie maal lukte het me niet om over het water heen te komen.  En zwemmen leek me nou ook geen optie.
Afgelopen dinsdag heb ik wel even “gezwommen” in de vijver. De jaarlijkse groot onderhoudsbeurt van de vijver. Waadbroek aan gedaan en een paar emmers met wortels van de gele lissen uitgesneden. Het is echt een mooie plant in het voorjaar maar hij woekert ook enorm en vormt een hele mat met wortels. Uitsnijden is nog niet zo gemakkelijk, ik moet altijd oppassen het folie van de vijver niet te raken. Ben onder water aan het snijden en zie dan weinig dus moet ook oppassen niet in mijn handen te snijden (een keer maar gebeurd en niet zo’n diepe snede gelukkig). Verder nog veel alg verwijderd. De pomp en het filter schoongemaakt en maërl in de vijver gedaan dat is een soort kalk voor de vijver dat doe ik er twee keer per jaar in. Nog een keer bijgevuld en de slang die ik in het vijver lag zorgde voor een mooie sproeier. De vijver een aantal dagen rust gegund zonder pomp. Ook weer gebeurd.
Nog wel een fouragerende reiger langs de IJssel even op de foto gezet….. was de paddenstoelen even zat….ben lid van zo’n site op FB en er komen er zoveel langs….
Bovendien zag ik vanmiddag in het Loetbos waar ik meestal ga wandelen zoveel auto’s en fietsen staan dan hoef ik ook zo nodig niet meer want dan lopen er zoveel ouders met kinderen en gelijk hebben ze hoor. Hartstikke goed dat ze het doen en over een paar jaar hoop ik ook eens met mijn kleindochter op paddenstoelenjacht te gaan.  Maar nu nog ff niet, ga wel weer als de kinderen weer op school zitten.

Van winter naar lente…..

Wat een wereld van verschil in twee dagen tijd, vrijdag adviseerde iemand me nog om niet te gaan fietsen en vandaag konden de sjaal, handschoenen en muts de zolder op bij wijze van spreken, wat een prachtig zonnig voorjaarsweer was het.
Gisterenavond waren Peter en Chantal weer thuisgekomen van een geslaagde wintersportvakantie al hadden ze zelf niet geskied of zo dit jaar maar gewoon lekker een weekje met familie van Chantal doorgebracht.
Vanmiddag dus gauw even gaan kijken bij de kleine Yenthe wat was ze al weer gegroeid, zoveel wijzer geworden, al weer lachen, echt lachen en soms ook heerlijk scheel kijken.
Meteen het hete hangijzer ook maar aangepakt en een gesprek aangegaan over het oppassen. Maanden geleden hadden ze al gevraagd of ik ook een dag op wilde passen en ik had toen ja gezegd. Maar de geboorte van Yenthe heeft toch meer met me gedaan dan ik ooit verwacht had en ik wil gewoon eerst mezelf weer in orde hebben voordat ik deze verantwoording durf aan te gaan. Met pijn in mijn hart maar ze snapten het gelukkig wel. En ben dus eerste reserve geworden, bij ziekte of als ze eens wegmoeten maar niet iedere week een dag vast daar op gaan passen.

Ik vind het wel heel erg jammer maar toen ik naar huis fietste voelde ik ook een enorme last van mijn schouders vallen want ik was hier al maanden mee bezig of ik het wel aan zou kunnen.
Vandaag een lange route gefietst voordat ik bij Peter en Chantal was, langs de IJssel waar nog heel wat drijfijs in lag. Je zag in de polder dat alle vogels weer tot leven gekomen zijn.
Zaten ze twee dagen geleden nog kleumend bij elkaar nu was er volop leven, zag je weer reigers in de polder. Heel veel bergeenden, krakeenden, smienten. Een prachtig gezicht en fotograferen zonder dat je handen er af vriezen is ook niet verkeerd.

Winterleed

28337913_996833687137205_4639895909623893601_oIk ga met niet mengen in de discussie over de Oostvaarder plassen, denk dat daar structureel iets moet veranderen. Heb vanavond in het nieuws gehoord dat Staatsbosbeheer op last van de provincie bij gaat voeren zolang het nog vriest.
Maar ik heb het over de andere dieren in de polder die door de vorst verrast worden, dood gaan en natuurlijk is dat geen leuk gezicht maar het is wel de natuur zoals die in elkaar zit. En het geeft ook weer voedsel aan de andere dieren.
De laatste jaren hebben we amper winter gehad dus dan speelt het nog niet zo erg maar dit jaar gaan de zw28515065_996833677137206_9034130378898647289_oakste dieren er aan onderdoor.  Een kwestie van natuurlijke selectie of pech weet niet hoe je dat noemen kan.
Een bevriende fotograaf van me zette op FB een aantal foto’s die hij genomen had van dode dieren. En ook van een reiger die een dode vogel opat, niet zijn favoriete eten maar hij had ook honger blijkbaar. En de reacties die daar op kwamen verbaasden met toch wel heel erg hoor en laat ook wel zien dat de mensen ver van de natuur af staan.
Nou ben ik misschien opgevoed met niet zo heel veel sentiment naar dieren of misschien omschrijf ik het verkeerd. 28515947_996833717137202_6375735346156089406_o Ook ik zie liever een zwaan of zo zwemmend, vliegend en niet vastgevroren in het ijs zien. En de foto die hij plaatste van een haas die blijkbaar in een wak was gevallen en met zijn kop boven water vastgevroren was. Dan draait mijn maag ook wel om dat vind ik ook zo zonde.
Maar ik zie ook bij mensen dat hoe hoger in status of knuffelbaarder een dier is vinden ze het erger. Ik hoor niemand over de meerkoeten die ook zeker in deze tijd bij bosjes worden doodgereden. 28238713_996833663803874_37194151249352459_oDaar zie ik nooit een foto van.
Weet nog toen ik jong was en de winters (denk ik) nog strenger waren er twee jaar achter elkaar een kat verdronken was en vastgevroren in het ijs. We zagen hem gewoon zitten hoewel ik er niet overheen schaatste wist je na een paar dagen gewoon niet beter.
Die dingen gebeurden, vissen die je vastgevroren zag zitten in het ijs. Het hoorde er gewoon allemaal bij.
Ben ik dan zo’n hardijzer, dat ook niet hoor want ik weet nog wel dat in de winter van 78-79 die behoorlijk lang en streng was we de polder ingingen met nog meer vrijwilligers van de dierenbescherming om de reigers bij te voeren. En we hadden ook balen voer beschikbaar gesteld (we hadden toen nog een dierenwinkel)  om de watervogels bij te gaan voeren.  28337094_998097257010848_4602548002051289937_oWas ook superleuk om te doen en zou blijken dat het nu ook nodig zou zijn, mij heb je.   Jammer dat ik toen nog geen goed fototoestel had maar de beelden zitten nog wel steeds in mijn hoofd.
Maar zoals nu met dit weer denk ik dat het voor de meeste watervogels nog best te doen is en ja er zullen er een aantal sneuvelen dat hoort er ook bij. Het recht van de sterkste, eten en gegeten worden.  Niemand zegt dat de natuur lief is……..
De foto’s heb ik gepikt (geleend) van collega fotograaf John Wijntjes.

Op eigen vleugels….

REiger 3 (Small)Ik weet bijna zeker dat ik er al eerder eens een blogje over geschreven heb maar wat ik vandaag zag vond ik wel zo bijzonder dat ik het toch nog een keer ga proberen te beschrijven.
Heel lang bleef het vandaag grauw en grijs, even dacht ik tussen de buien door te gaan fietsen een stukje maar had net mijn fiets buiten gezet toen het al begon te storten.
Dus maar was andere ook nuttige dingen gaan doen (wordfeuten, tv kijken, niksen whaha).
Maar om half 4 zag ik echt wel wat blauw in de lucht komen dus meteen op mijn fiets gestapt en het was inderdaad droog. Even een paar boodschappen gedaan tot het weer droog was en daarna even een lange route door de polder genomen.
Zoals ik ook al eerder schreef is het rustig in de polder, zag wel een reiger boven op een hek zitten, hij zat een beetje te poetsen en te drogen in de zon, vond het wel een leuk plaatje en stapte even af om een foto te maken. Aan de overkant zaten nog een echtpaar zwaan die ook al weer zonder jongen waren samen lekker in het zonnetje te poetsen ook een plaatje waardig.

En een jonge meerkoet was ook alleen en sloeg zijn vleugels uit.

 

Terwijl ik dat stond te doen hoorde ik opeens een herrie naast me en zag een familie Fuut, Pa, Ma en twee jongen. De jongen waren praktisch al net zo groot als Pa en Ma en blijkbaar vonden die het wel genoeg want als de jongen in de buurt kwamen joegen ze deze weg. Ga je eigen weg maar leek de boodschap. Maar deze pubers hadden daar nog helemaal geen zin in en iedere keer zag ik ze weer terugkomen.  Zich echt onderdanig opstellend naar de ouders toe, laag in het water en zo naar hen opkijken of ze wilden zeggen, ach laat ons nog even bij jullie zijn.


Het was een jagen en duiken van jewelste en opeens zag ik Pa met een mooi baarsje naar boven komen. Hij zwom er mee weg maar een van de jongen probeerde toch nog of hij hem niet wilde geven en verrek hij kreeg het nog voor elkaar ook want even later zag ik hem triomfantelijk wegzwemmen met het baarsje in zijn bek. Wel gevolgd door de andere, het was echt een komisch gezicht maar hij gaf hem niet meer af. Misschien het laatste visje dat hij van zijn ouders gekregen heeft want ik denk dat ze er aan toe waren om op hun eigen vleugels te gaan.

FF opslaan

img_9000-2Ken je dat, je krijgt een mailtje binnen en denkt dan dat wil ik nog even bewaren, dus wordt het in een map ergens opgeslagen.
En zo langzamerhand kruipen alle mappen (althans bij mij ) vol met mailtjes waar ik misschien ooit nog wel eens wat mee wilde doen of bekijken maar in de praktijk komt het er op neer dat ik ze beter meteen weg had kunnen gooien.
Januari is echt voor mij de maand om overal eens de bezem door te halen. In veel gevallen letterlijk.img_9063-2
Mijn oude computer was vorige week nog een keer zo vriendelijk om het weer te doen na heel veel proberen tussendoor onbegrijpelijk maar na een paar uur opeens deed ie het. Ik kan het ook niet uitstaan dat ik de vinger er niet op kan leggen wat ik in dat gevoel goed doe en daarvoor dus niet goed deed. Ik snap er echt geen laars van. img_9022-2Met mijn nieuwe computer gaat het wel redelijk, het is nog even hier en daar wennen en zeker met het bewerken van foto’s is het nog niets eigenlijk. Dat mis ik dan wel. En ook mijn mailbox waaruit ik werk voor de krant ontvangt nog geen mailtjes en dat krijg ik allemaal wel via weblog maar het is nog behelpen. Deze week maar eens in gaan verdiepen verder.
Maar goed, ik kon wel mijn mailtjes saven nog even en vandaag ben ik die uit gaan zoeken.
Zo’n 90 % kon meteen weg maar er waren er toch nog wel een aantal vooral betreffende de afwikkeling van mijn moeders administratie die ik nog wel even wil bewaren. img_9035-2
Het ruimt lekker op maar ben er voorlopig nog niet klaar mee want ik had ook nog een aantal back-ups gemaakt en die moet ik ook nog even allemaal gaan bekijken.
Mijn mappen met papieren zijn in de loop van de jaren wel veel dunner geworden maar mijn digitale bestanden veel groter. Soms weet ik niet wat handiger is. Zo’n map waar alles in zat was toch ook wel handig.
Na een paar uur werken kan ik geen mailtje meer zien en stap even op de fiets, de zon schijnt lekker, het is wel koud maar heerlijk om te fietsen.  Een mooi eind door de polder, de watervogels zijn ook weer tot rust gekomen na het vuurwerk geweld.
img_9012-2Een kuifeend zit op een mooi plekkie in de zon en terwijl zijn neefjes de wilde eenden gauw weggaan als ik een foto van hem wil maken blijft hij uitdagend zitten kijken. Zo van jij met die camera je moet niet denken dat je mij van dit mooie plekkie volop in de zon weg krijgt.
Heel menselijk gedacht dus maar van mij mocht ie blijven staan hoor. Als ik naar een witte reiger staat te kijken die bezig is met het uitschudden van stukken riet stopt er een man op een racefiets. In plat Haags zegt ie “Is dat een witte reiger” en ik zeg ja dat klopt “mooi he” zegt ie nog. Weg reiger haha maar goed wel grappig natuurlijk het was in ieder geval aardig bedoeld.
Onderweg maak ik nog wat plaatjes, ik zie boven de bomen een stukje regenboog, dat moet voor mij een waarschuwing zijn dat er een bui op komst is. Ik fiets naar huis en zie hem letterlijk al hangen, precies boven mijn huis (nou ja precies) en inderdaad als ik de tuin in stap komen de eerste druppels.  Een goede timing.img_9049-2
Het is ook geen indrukwekkende bui hoor, de laatste maanden is er echt heel weinig water gevallen en dat is ook duidelijk te zien aan mijn vijver. Het is dat ik de slang afgekoppeld heb anders zou ik hem nodig eens bij moeten vullen. Het dammetje tussen het diepe en ondiepe gedeelte, dat normaal net onder water zit, steekt helemaal boven het water uit.
Krijg ook wel weer zin om wat in de tuin te gaan doen, laat de lente maar komen haha, zal nog wel ff duren maar ik wil wel, beetje actie beetje bezig zijn.
Vandaag de laatste oliebol, gelukkig weer “normaal” eten gewoon lekker een prakkie met een balletje gehakt, hoe heerlijk kan dat zijn.
img_9005-2Gisteren was ik nog bij de Nieuwjaarsduik in de Lek geweest, het was zo ontzettend koud maar toch waren er nog 60 dappere helden noem ik ze maar die de Lek indoken. Het was nog best een eindje fietsen en ik was met winterjas en warme laarzen nog helemaal verkleumd toen ik thuiskwam. Gezellig was het wel, kom altijd veel bekenden tegen voor iedereen is er warme punch, erwtensoep en oliebollen. Een praatje, nieuwjaarswens en nu blij dat het nieuwe jaar weer begonnen is, alle feestdagen even achter de rug en back to normal…….

Mooie maandag…..

Het lijkt de laatste weken wel of de maandagen de mooiste dagen van de week zijn en laat dat nou precies een dag zijn waarop ik eigenlijk nooit iets afspreek met iemand. Vandaag ook een redelijk blanco agenda, alleen naar de fysiotherapeut maar dat duurt geen uren.
Het heeft me wel geholpen om vorige week mijn computerkast te verbouwen zodat mijn armen wat lager liggen met typen en dat merk ik best wel. Met wat massages erbij hoop ik dat het met een aantal weken weer wat beter zal gaan met mijn schouders en nekspieren.
Daarna naar mijn moeder gaan fietsen, zaterdag had ik haar sprei van het bed meegenomen, die was me al lang een doorn in het oog omdat ze er vaak op gaat liggen en hij was helemaal smoezelig alleen mocht ik hem nooit meenemen. Maar vorige week had ze een ongelukje gehad dus zei ik afgelopen zaterdag, nu kan het echt niet meer mam, ik neem hem mee en maak hem meteen op maat want eigenlijk was ie te groot voor haar bed.
Gisteren al belde ze, hoe gaat het met mijn sprei, toevallig zat ie net in de wasmachine maar wilde eerst zeggen “het is zondag mam,dan mag ik niet werken” tenslotte heeft ze me dat altijd mee willen geven. Toch maar niet gedaan denk dat het niet meer over komt.
Vanmorgen de sprei dus even op maat gemaakt en meteen maar naar mijn moeder gebracht, het was prachtig weer en ik zag nog een in mijn ogen domme ooievaar die niet lekker naar warmere oorden is gegaan maar hier aan het overwinteren is.
Moeders was heel blij dat haar sprei klaar was en wilde me er voor betalen maar ik zei dat het liefdeswerk was haha…. als we haar de kans geven wilt ze voor iedere keer dat we wat doen geld geven en moeten we haar echt overreden dat het niet nodig is.
Lekker nog een stukje rond gaan fietsen, in de polder zitten heel veel jonge zwanen die van hun ouders nu maar onder moeders vleugels vandaan moeten en het zelf uitzoeken. Veel eenlingen maar je ziet ook nog wel een aantal broers en zussen die nog even bij elkaar blijven. Nog veel die nog niet helemaal wit gekleurd zijn en heel eerlijk gezegd vind ik ze er zo best mooi uitzien eigenlijk. Bij sommige zie ik al dat de snavels rood beginnen te kleuren. Het blijft een fascinerend gezicht om het lelijke eendje te zien veranderen in een jaar tijd in een mooie witte zwaan.


Haas1 (Small)Er is nog steeds genoeg te zien in de polder, veel reigers, tel ze niet maar schat dat ik er toch wel op een tochtje van zo’n 25 km zeker 40 reigers gezien heb. Een aantal zilverreigers, er komen er steeds meer.
Een haas doet net of hij een hoopje verdord gras is maar ik zie toch zijn kraaloogjes in het gras schitteren. Hij kijkt me een beetje wantrouwig aan.
Het was eigenlijk best een lekkere december maandag zo om een stukje te fietsen.

Fotograferen

Reiger10Nou ja wie mijn blog een beetje volgt vertel ik geen geheim dat ik fotograferen steeds leuker ga vinden. En hoe meer ik het doe hoe meer ik ook weet dat ik nog heel veel te leren heb en dat is een uitdaging om me te verbeteren.
Maar ik weet ook dat ik geen fotograaf zal zijn die uren ergens achter een kijkscherm of zo gaat zitten om een bepaalde vogel op de foto te nemen.
Ben toch meer een mens die door de polder fietst en dat opeens wat ziet, afstapt en kijkt of het leuk is om een plaatje van te maken.
Meerkoeten2En daarbij val ik toch vaak op gekke dingen die ik zie, zoals op de foto op deze blog van de drie meerkoeten, je ziet ze overal in de polder, ze zijn redelijk makkelijk te fotograferen maar dan zie ik er opeens drie op een rij op een poot staan en dat vind ik dan grappig. Net alsof ze een wedstrijdje doen wie het langst op een poot kan staan. 😉
Reiger8Of een reiger die op een mooie plaats staat en al heb ik al dan 100 keer een reiger op de foto gezet, dat blijf ik mooi vinden.
Niet altijd hoeft het voor mij een technisch perfecte foto te zijn, er zijn mensen die dat veel beter kunnen dan ik, maar wel iets wat mij boeit of aanspreekt.
FuutmetjongenZoals bijvoorbeeld vandaag dat ik weer een echtpaar fuut met jongen zag,  er zijn er momenteel zoveel in de polder maar gewoon dat schattige van die jongen op de rug, de liefde waarmee ze gevoerd worden, daar ga ik echt wel even voor in het gras zitten om te proberen een mooi plaatje te schieten.
Heel kritisch ben ik wel geworden, soms maak ik wel 20 of 30 foto’s en hou ik er maar een of twee over en de rest gaat gewoon weg.  En dat is soms wel lastig.
Als ik thuiskom is het eerste altijd wat ik doe, even gauw kijken of er wat leuks bijzit of iets onverwachts en soms heb ik dan opeens zo’n foto waarvan ik denk. Fuut familie4Yes, die is echt mooi.
En dan is “mooi” nog heel persoonlijk ook want wat voor mij een mooie foto is kan een ander wel helemaal niets aan vinden en dat mag.
Iets meer afstappen en wat meer gaan wandelen zou ik soms wel eens moeten doen, dus wie weet de komende weken als ik wat meer tijd heb.  Zin in.