Rust zoeken

ElsIk zit momenteel in een aardig emotioneel hectische tijd, ruim een week geleden belde mijn zwager dat bekend was wanneer hij euthanasie krijgt en dat is aanstaande vrijdag al.

Heb er nog steeds moeite mee moet ik zeggen, ik snap het van hem helemaal, het is uitzichtloos en hij ligt 23 uur per dag naar een wit plafond te kijken, als ie op is heeft ie pijn en geen enkele kans op maar enige verbetering, alleen achteruitgang. Hij wil niet meer.

Alleen het blijft vreemd, weten wanneer iemand gaat sterven, heb het ook nog nooit in de naaste omgeving meegemaakt.
Er moet natuurlijk een crematie/begrafenis geregeld worden en daar was ik een tijdje geleden al mee begonnen met offertes omdat hij gecremeerd wilde worden.
Inmiddels was het iedere keer als ik bij hem kwam wat anders en afgelopen vrijdag toen ik weer bij hem was zei hij dat hij toch in zijn woonplaats begraven wilde worden.
Bovendien wilde hij nog een keer met een rolstoeltaxi naar zijn woonplaats toe en of ik dat maar even wilde regelen.

Nou wil ik veel voor hem doen en als dit zijn laatste wens is natuurlijk zeker maar als ik dat vrijdag laat pas hoor en dan wordt het weekend zijn de mogelijkheden beperkt.
Maar het lukte me vandaag toch voor woensdag een rolstoeltaxi te regelen en door te geven hoe laat hij dan klaar moest zijn.
Een uur later werd ik gebeld, hij wilde niet meer, ik dacht echt dat ik even ontplofte helemaal, had het opeens gehad met alles. Maar goed taxi weer afgezegd en wel de begrafenis in zijn woonplaats nog geregeld.

Eenden Had het echt even nodig om er uit te gaan dus gaan fietsen in het Loetbos en ik moet zeggen dat ik daar tegenwoordig zo heerlijk rustig van word. Lekker stil en heerlijk een heel eind gefietst, het was prachtig zonnig weer. Puur genieten dus.  Hier en daar nog wat foto’s gemaakt.
Was weer helemaal rustig toen ik thuiskwam, dat had ik even nodig gehad.