Wat een verschil…..

Ja toch maar ff een blogje er tegenaan gooien. Het gaat gelukkig iets beter al zou ik het zelf nog wel wat sneller willen, geduld is nu eenmaal niet mijn sterkste punt en niks doen ook niet.
Maar ik laat het vanzelf wel om wat te gaan doen want mijn lijf fluit me dan wel aardig terug en ben wel zo verstandig om daar naar te luisteren.
Vanmorgen mocht ik voor ’t eerst weer douchen en daar knapte ik ook wel van op.
Heb de afgelopen dagen al veel visite gehad, bloemen, kaarten, appjes nou noem het maar op en dat is ook wel leuk. Vanmorgen kwam mijn werkgeefster met haar dochter met een grote bos bloemen. Het is nog een beetje doe het zelf voor de bezoekers maar dat lukt ook wel. Ze kon meteen mijn dekbed weer naar boven sjouwen want vannacht wil ik weer in mijn eigen bed slapen. Twee nachten op de bank ging best maar is niet ideaal. Kan best wel wat weer hoor koffie of thee zetten, gisteren weer voor ’t eerst warm eten gemaakt en gegeten.
Zo’n vijfendertig jaar geleden had ik ook een buikoperatie, zou toen een laparoscopie zijn maar ik werd helemaal open gejast omdat ze ergens een bloedprop hadden gevonden die verwijderd moest worden. Toen lag ik gewoon 10 dagen in het ziekenhuis daarvoor en nu werd ik na 1 dag naar huis gestuurd. Ook prima hoor want ben net zo lief thuis maar wat een verschil.
Heel effici√ęnt allemaal zoals dat gaat op de afdeling chirurgie maar heb het echt getroffen hoor, wat een aardige verpleegkundigen al vanaf de eerste die ik tegen kwam. Mij hoor je echt niet klagen.
Wat wel hetzelfde is, is de pijn. De arts had wel gezegd dat ik daar de eerste dagen last van zou hebben maar ik had, misschien tegen beter weten in van de vorige operatie gehoopt dat het nu minder zou zijn.
Het is prachtig weer inmiddels heb vanmiddag lekker in de tuin gezeten, zag de eerste waterjuffers weer uit de vijver komen zich drogend en koesterend in het zonnetje. Ze bleven gewoon zitten toen ik met mijn camera in de buurt kwam (fotograferen mag wel ūüėČ ) dus ze waren ook nog duf en ik voelde ergens wat verwantschap.
Over een paar dagen zullen ze met hun vlugge bewegingen weer volop vliegen over mijn vijver en zich tegoed doen aan de bloemen en dat blijft ieder jaar een prachtgezicht om naar te kijken.

Herfstmaand….

Het is september al weer, de herfstmaand is begonnen. Een paar weken geleden zag ik al de dikke kastanjes aan de bomen hangen en riep inwendig, blijf nog een poosje hangen hoor. Nog veel te vroeg.
Maar vanmiddag fietste ik langs de surfplas en zag aan mijn linkerkant een boomstronk die helemaal vol zat met paddenstoelen en de grond er om heen ook. Best veel verschillende soorten zag ik staan. Ken niet alle namen daar wil ik toch wel eens wat meer van afweten. Eens een keer een goed boek er over aanschaffen en dan nog zien te onthouden want er zijn zoveel verschillenden.
Was lekker even gaan fietsen, hoewel er nog best een flinke wind stond en ik nog steeds op mijn “gewone” fiets reed. Maar het is best een fijne fiets, een sportfiets met 21 versnellingen maar daar ga ik maar niet aan zitten prutsen, weet niet precies hoe dat werkt en hij stond op een aardige stand, niet te zwaar en niet te licht. Heen tegen wind en dat heeft toch wel weer wat zo op de dijk langs de Lek neus in de wind. Deed me best goed.
Nog wat boodschappen gedaan en door de polder weer naar huis gaan fietsen. De zwaluwen scheren aan alle kanten om me heen zonder me ooit te raken. Ik vind het zulke prachtige vogels om te zien. Een ging op een paal van een hek zitten en boven de sloot lukte het met nog om een van deze vlugge jongens of meisjes op de foto te zetten. Een gelukt van de ongeveer 50 foto’s die ik gemaakt had maar goed, lang leve de digitale fotografie dus.
Met mijn schoonzusje gaat het redelijk goed, ze heeft wel vocht bij haar longen dus moest ze nog door de scan omdat foto’s maken van haar longen met haar gebroken arm niet mogelijk is. Ze heeft best nog heel veel pijn natuurlijk, die heeft nog wel even te gaan voordat het weer wat beter wordt. Volgende week wordt ze geopereerd aan haar arm nog ook. Zondag ga ik nog even kijken bij haar voordat ik op vakantie ga.

Nog wat spulletjes gekocht voor de vakantie, mijn E-bike weer opgehaald, helemaal weer prima de luxe in orde en klaar om hopelijk veel kilometers te maken deze week.
De fietsenmaker had er meteen een nieuwe band om gedaan. Ik vroeg al weer, was ie al weer versleten. Die banden gaan zo’n 1500 km mee zei hij, hoeveel heb je er ongeveer mee gefietst weet je dat. Ja dat wist ik bijna 2000 km staat er al weer op de teller met de nieuwe motor en toen had ik meteen een nieuwe band genomen. Pff nou ja dan kan ik in ieder geval voorlopig weer vooruit met alles. Een auto kost ook onderhoud toch denk ik dan maar en wel meer dan de kosten van een fietsband.
Vanavond even een rondje blogs gedaan en reacties bekeken en geantwoord, was ook al weer even geleden. Heerlijk dagje zo……

Omdenken…

Tuin5Ik krijg vaak van die stelling van Omdenken. En vanmorgen vroeg ik aan een vriend waar ik mee zat te praten het volgende:  Als ik de klokken in huis nu niet terug zet, zou ik dan iedere nacht een uur langer kunnen slapen deze winter. Vond dat eigenlijk ook wel Omdenken.
Natuurlijk weet ik dat het onzin is maar toch, dat zou best leuk zijn natuurlijk, het verschil is gewoon dan dat ik een uur eerder naar bed ga dus daar pak ik dat extra uur. Dan moet ik op de slaapkamer dus wel mijn klok op wintertijd zetten want anders werkt het niet en kom ik overal te laat.
Nou ja zo zit ik wel eens te filosoferen maar vanmiddag lachte het zonnetje mij toe en riep als het ware kom naar buiten.Tuin kikker Nou daar heb ik maar gehoor aan gegeven. Wat een prachtige dag. Heerlijk weer om in de tuin te gaan werken.
Veel gedaan, veel planten afgesneden en opgeruimd, meer dan andere jaren want ik wil mijn tuin wat anders in gaan richten. Als ik een pot verzet zit daar al een kikker onder, die heeft al een mooi plekkie voor de winter gezocht.
Bij het opruimen van mijn klimmende snijbonen krijg ik als Tuin 4cadeautje gewoon nog een maaltje wat er nog aanhangt, de zogenaamde napluk. Heb daar zoveel bonen van gekregen dit jaar die mogen van mij weer terugkomen. En voor paddenstoelen hoef ik ook niet naar het bos want die groeien ook gewoon in mijn tuin.
Tussendoor even lekker een bakje thee drinken, een sinaasappeltje eten, dat hoort op een of andere manier bij mij bij elkaar als ik in de tuin aan het werk ben.
Al mijn gedachtes die me na een gesprek vanmorgen toch wel bezighielden vlogen weg uit mijn hoofd en maakten plaats voor alleen maar tuindenken. Hoe goed is het voor een mens (althans dit mens) om zo bezig te zijn.
Verder ga ik achterin de tuin mijn tuin “kat vrij” te maken. Nee ik heb geen hekel aan katten maar wel aan al die katten die in mijn tuin komen en al mijn vogeltjes verjagen of erger doodmaken. (Waarom heb ik nou geen moeite met etuin 3en snoek en wel met een musje). En achter in mijn tuin zaten een aantal flinke openingen waar ze vrij spel hadden. En toen vorige week mijn buurman vertelde dat hij ook zijn twee katten in huis genomen had wist ik dat ik het ze wel wat moeilijker wilde gaan maken. Helemaal weghouden zal gewoon niet lukken en die beesten weten niet beter dat weet ik ook wel. ¬†Had nog een aantal stukken gaas die ik er voor gespijkerd en geschroefd heb. ¬†Kijken of het een beetje helpt.
Het is natuurlijk eigenlijk een uur later maar mijn biologische klok werkt zo nog niet dus als ik dan zo rond een uurtje of 6 wintertijd ergens soep ruik begint mijn maag wel te knorren. Tenslotte was het gisteren om die tijd al 7 uur. Ik sluit mijn tuinmissie dan maar af.
Ga nog even in de tuin zitten kijkenTuin2 naar de prachtige luchten, het is zo rustig, weinig wind en ik hoor de vogels hun plekkie voor de nacht opzoeken in de hoge bomen die wat
verderop staan.  En ze geven heel de week nog van dit mooie weer op. Heerlijk heb er helemaal zin in.
Foto’s zijn i-phoontjes, mocht van mezelf geen fototoestel pakken want dan weet ik het wel, komt er niet veel van tuinieren.

Snoek in ’t groen

Het gaat gelukkig weer wat beter met mijn moeder, het uitspuiten van haar oren heeft zo goed geholpen.  Ik dacht steeds dat de zorg zo zachtjes praatte zei mijn moeder, maar ik hoorde gewoon niet meer goed. Twee proppen oorsmeer minder zorgde voor een hele verbetering.
De kleinste dingen halen haar uit haar ritme zoals deze week dat ook haar koffiezetapparaat nog eens kapot ging. Mijn broer had een vervangend apparaat neergezet maar daar kon ze niet mee omgaan.  Maar ook de kleinste dingen maken haar gelukkig zoals toen mijn zus en ik naar de kringlopen gingen en laten we nu precies haar oude koffiezetapparaat vinden daar. Even doorstomen met azijn en moeder weer helemaal blij dat ze zelf weer koffie kon zetten.
De dokter kwam gisteren nog een keer langs, we waren het beide eens dat het een goede beslissing was geweest om haar gewoon lekker thuis te houden.
Maar ik moet wel zeggen na vier middagen achter elkaar bij haar te zijn geweest was ik gisterenavond echt helemaal aan het einde van mijn latijn. Ben eten bij de Chinees wezen halen en daarna gaan slapen en slapen en slapen. Nergens meer zin in.
Vandaag helemaal met niemand afgesproken gelukkig. Half 10 werd ik wakker haha, had het even nodig gehad.
Er is bij ons een grote Rommelmarkt en daar ben ik een wezen kijken, ik heb daar jaren als vrijwilliger geholpen, begonnen bij het oliebollen bakken tot de laatste jaren in de catering voor de mensen achter de kramen en de bezoekers. Hartstikke leuk om te doen maar ik was blij (vooruitziende blik zeker)  dat ik dit jaar gezegd had daar mee te gaan stoppen.
Wel leuk dat toen ik zelf een kopje thee daar ging drinken er mensen naar me gevraagd hadden die daar ieder jaar even komen koffiedrinken.  Nog een leuk fotoboek gescoord voor een paar euro en een leuk rekje maar verder niets gekocht.
Lekker gaan fietsen, wat boodschappen doen. Heerlijk op mijn gemakkie zitten puzzelen bij de Hema met een bakje koffie er bij. Kwam weer helemaal bij.
Op de terugweg met twee fietstassen vol boodschappen zag ik opeens een reiger staan die een grote snoek uit de sloot viste.
Snel mijn fiets neergezet, het was langs een best druk fietspad dus ik dacht dat gaat zeker niet lukken veel te onrustig. Maar blijkbaar vond de reiger het eten van die snoek belangrijker dan de drukte. Natuurlijk niet de goede lens erop maar kon toch een paar foto’s maken. Daarna vloog ie over naar de overkant en landde in een moestuin in de andijvie. Hij had het druk met zijn vis dat ik gauw wat dichter bij half achter een boom kon gaan staan en toch nog wat schitterende foto’s kon maken. Zielig voor de snoek maar mijn (foto) dag was helemaal goed. Thuis gauw gaan kijken en er zaten inderdaad een paar mooie exemplaren bij. ¬†Heb geen illusie meer dat als zo een langskomt bij mijn vijver dat er nog vissen overblijven. Dus toch maar weer een net aanschaffen om mijn visjes te beschermen deze winter.

Een moeilijk verhaal……

visueel denkenDit wordt een moeilijk verhaal, soms snap ik dit soort dingen ook zelf niet helemaal, maar het is wel zo. Kijk dat is al de eerste moeilijke nietszeggende zin dus.
Ik probeer het uit te leggen zonder al te veel af te dwalen en zijsporen te pakken.
Vanmorgen ging ik werken bij mijn ieniemienie baantje. Ik nam mijn fototas mee want daarna had ik een 100 jarige waar ik naar toe zou gaan voor de krant.
Toen ik klaar was stopte ik mijn telefoon in mijn tas, altijd op dezelfde plaats, en zeg tegen mijn werkgever, h√© mijn portemonnee zit er niet in.¬†‚ÄúIk zie hem ook nergens‚ÄĚ zegt hij ‚Äúmaar moet je betalen aan die 100 jarige voor haar verhaal‚ÄĚ grapt hij nog tegen me.
Ik lach en antwoord dat hij dan wel thuis zal zijn.
Ga naar de 100 jarige en daarna weer naar huis en ga wel meteen op zoek.
Nu ben ik iemand van kastjes, laatjes, kastjes en nog eens kastjes om alles op te ruimen zodat het uit het zicht is maar nergens te vinden. Onder de bank tussen de bank, afijn iemand die ooit zijn portemonnee kwijt is geweest weet hoe dat werkt.rijbewijs
Noppes, ik ben helemaal niet in paniek, er zat niet veel geld in hooguit 20 euro maar wel natuurlijk al mijn pasjes en dat soort dingen, rijbewijs. Nou ja niet echt lekker dus.
Voor alle zekerheid ga ik mijn bankpas maar blokkeren, had wel gekeken op mijn rekening en niets geks gezien. (behalve dat ze weer eens een keer mijn ww niet op tijd gestort hadden).
Nog steeds ben ik er van overtuigd dat ik mijn portemonnee niet verloren ben of ergens heb laten liggen, ik kan dat gevoel niet verklaren, dat gewoon weten dat het zo is.
Ik bel mijn zus en die zegt, heb je al je wichelroede gebruikt. Die kochten we ooit bij een heks en daarmee kan je volgens zeggen alles opsporen wat je kwijt bent. Wij gebruiken het regelmatig als grapje samen als we weer eens wat kwijt zijn, een familiaire kwestie.
Maar de vorige keer vond ik wel mijn portemonnee er mee. Tja misschien raak ik daarom niet zo gauw in paniek, het is al eerder gebeurd.
Nu komt dus het ingewikkelde van het verhaal. Ik geloof niet dat de wichelroede mijn portemonnee kan vinden maar wel geloof ik dat wanneer je zo’n wichelroede pakt, je daarna gaat “aarden” en ontspannen en daardowichelroedersor ga je volgens mij anders denken.
Dat probeerde ik vanmiddag ook te doen, zonder wichelroede. Ik ging op de bank zitten en ging visualiseren wanneer ik mijn portemonnee voor het laatst gebruikt had en kwam uit bij een winkel waar ik gisteren wat gekocht had. Als een film zag ik dat ik de bon in mijn portemonnee opborg en meenam. Dat kon dus niet.
Ik volgde het spoor van mijn portemonnee in gedachte verder en bedacht dat vanmorgen toen ik mijn telefoon in mijn tas stopte mijn portemonnee er nog inzat, anders zou ik het toen al opgemerkt hebben.
Hij moest dus toch op mijn werk zijn. Ik stapte op de fiets, belde aan en liep zo naar de plek toe waar hij lag. Op een of andere manier wist ik gewoon waar hij lag. Mijn werkgever zei verbaasd hoe weet je dat. Ik zei het kon niet anders dan dat hij hier was.
Eigenlijk was ik helemaal niet verrast om hem daar te vinden. Ik denk dat het zo werkt dat wanneer je gaat lopen zoeken je denkt  ik ben hem kwijt je negatief denkt en wanneer je even probeert te ontspannen je gedachten weer beter en positief gaan werken.
Heel blij dat ik hem weer gevonden had natuurlijk. Vanmiddag boodschappen gaan doen, helemaal geen erg in dat mijn pas het niet meer deed dus net genoeg portemonneegeld nog in mijn portemonnee gelukkig ;). Zal ff wennen zijn zonder pas deze week want ik ben echt een pinner. Maar goed dan kan ik ook niet veel uitgeven,dat is dan weer mooi meegenomen.