Love is in the air..

Als ik door de polder fiets kan ik er gewoon niet omheen. Love is in the air. Waar ik ook kijk zie ik baltsende watervogels, vogels die nesten aan het bouwen zijn. Zag zelfs al een zwaan op een nest zitten, best vroeg denk ik.
Vanmiddag bij mijn moeder op de grote ijsbaan achter haar huis leek het wel het Zwanenmeer. Een kleine 20 zwanen zwommen er waaronder een aantal stellen die aan het baltsen waren.
Ook zwanen die hun territorium verdedigde en aan het vechten zijn.
Maar prachtig om een tijdje naar te gaan staan kijken op een mooie zonnige dag in maart.
En natuurlijk vormden de zwanen ook een hart zonder zich ook maar iets van me aan te trekken……
Dat zal over zo’n 38 dagen weer heel wat jonge zwaantjes opleveren in de polder denk ik zomaar..

Twee dames bij de Hema

Vorige week zaterdag ging ik fietsen, het was druk bij ddiabetese Hema toen ik daar een bakje ging doen. Naast me namen twee zeer stevige dames plaats.
De ene dame had ik toen ze in de rij stond iets uit haar binnenzak zien halen en ach ja soms trek ik ook wel conclusies zonder te weten of het waar is dus ik dacht dat ze zelfs daar nog zo’n nepsigaret stond te roken.
Maar goed ze kwamen bij mij zitten.  Een beetje aan het uiterlijk te zien vermoedde ik dat het twee zussen waren.
En wat ik zelden zie bij twee dames zag ik bij deze twee wel, ze zeiden eigenlijk niets tegen elkaar. Na een minuut of 10 vertrok de een naar het toilet terwijl de andere met me begon te praten.
Ja ik moet op tijd eten, zei ze, ik heb diabetes, heb ook net al mijn medicijnen genomen.
O dus dat was ze aan het doen, dacht ik met dat apparaatje.
Mijn eigen schuld zegt ze, ik ben veel te dik en ik moet eigenlijk afvallen maar ik vind het zo moeilijk.
Ach dacht ik vertel mij wat en dat in deze tijd.
Dus ik vroeg mag u dan niets met suiker hebben of zo. Nee eigenlijk niet zei ze maar ik heb net gekeken en moet nog even straks bij spuiten want het was zo hoog. Ik heb vanmorgen gezondigd en dan vliegt het gelijk weer omhoog.
Ik kan me er wel iets bij voorstellen al is het als je diabetes heb misschien niet heel handig om dat te doen.
Dame twee kwam ook weer terug. Ze begonnen een beetje te kibbelen, het is al weer zo laat zei de ene en zo druk, ja zei die andere maweegschaalar ik wilde gisterenavond al gaan maar toen wilde jij niet. Ik had mijn oude kleren aan zei de vrouw dan heb ik geen zin om te gaan winkelen.
Nou of je nu zoveel beter uitziet, zei de andere.
Ik had mijn broodje op en dacht, ik ga maar voordat ze echt ruzie krijgen en de broodjes over tafel gaan vliegen, stond op en wenste ze een fijne dag verder toe en vertrok.

 

Enigst kind….

familie1Mijn zoon is alleen opgegroeid zonder zus of broer en ik had hem die wel gegund en zelf ook wel meer kinderen willen hebben. Maar soms lopen dingen anders.
Aan de andere kant als ik van zoveel mensen hoor dat er in families ruzies zijn tussen zussen en broers, nog steeds vormen van jaloezie bestaan moet je daar ook maar weer mee dealen.
Ook bij mij in de familie is de gezelligheid momenteel ver te zoeken.
Mijn oudste broer en mijn jongste zusje hebben altijd wel een moeilijke band gehad. Mijn oudste broer is nogal een baas en wil dat de dingen op zijn manier gaan ook met betrekking tot mijn moeder en haar verzorging en hij onderhoudt de contacten ook daarmee.
Mijn jongste zus is toch eigenlijk altijd wel een beetje verwend geweest, was altijd ziekelijk, moest ontzien worden. Heeft het ook financieel toch altijd het makkelijkste gehad.
Nu had mijn jongste zusje een briefje voor de zorg geschreven omdat ze dacht dat mijn moeder vocht vasthield.
Mijn broer was daar pissig over geworden en had haar gebeld en een soort ter verantwoording geroepen.
Dat escaleerde en de verstandhoudingen die al niet zo goed waren zijn hiermee weer helemaal op scherp gekomen.
Mijn oudste zus is sinds de verjaardag van mijn moeder in januari niet meer bij haar op bezoek geweest, trouwens ook niet op verjaardagen bij de andere eigenlijk alleen bij mij is ze nog geweest.
Ik hang en bungel er ergens tussen allemaal in en niet dat ik geen eigen mening heb maar ik ben altijd iemand van overleg even met elkaar. Als ik iets heb met betrekking tot de zorg bel ik mijn broer altijd even, zoveel moeite is dat toch niet.
Andersom belt mijn broer mij ook regelmatig omdat ik de papieren bijhoud voor mijn moeder.
En ook ik vind mijn broer wel eens eigenwijs maar ja dat ben ik zelf ook wel eens denk ik dan maar.
Met mijn jongste zus trek ik nog heel veel op, gaan iedere week iets gezelligs doen en hebben vaak contact via de diverse media. Ook met mijn nieuwe zwager kan ik goed opschieten en dat is gelukkig wederzijds.
Bij mijn oudste zus kom ik niet zoveel maar ik vind het wel prima zo eigenlijk. Ik mis het ook niet en als ik er wel een keer ben moet ik eerlijk zeggen is het er ook best gezellig en praten we echt over van alles.
En als ik dat dan zo allemaal zie denk ik wel eens enigst kind, niet altijd leuk, maar je hebt in ieder geval ook niet dat eeuwige “gezeur” zoals nu tussen mijn broer en zussen.

Plaatje internet

Twisten

MoederdagZondag is het Moederdag. Hoewel het niet op die dag aankomt vind ik het toch wel een mooi iets zo’n dag waarop moeders in het zonnetje gezet worden. Ik ga altijd naar haar toe met een bloemetje of wat lekkers. Ook kindlief heeft die traditie wel meegekregen en komt op zijn beurt eigenlijk altijd wel even een bakje doen. Het is ook een dag waarop veel moeders pijn voelen. Moeders die hun kinderen niet meer zien. Ook mijn moeder, dat weet ik al spreekt ze er de laatste tijd eigenlijk nooit meer over.  Over het feit dat mijn zus eigenlijk nooit meer op visite komt bij haar. Zelfs met Nieuwjaarsdag is ze niet geweest. Toen mijn moeder in januari haar verjaardag vierde bij mijn andere zus kwam ze nog wel met haar man maar van enige genegenheid naar mijn moeder toe kon ik weinig merken. Daarna is ze nooit meer bij mijn moeder geweest en ik vind dat echt heel jammer. Vorig jaar begon mijn moeder er nog regelmatig over maar ik merk dat bij haar ook een soort gelatenheid gekomen is en zelf begin ik er ook niet meer over. Het doet haar alleen maar pijn en als er nu wat schokkends gebeurd was zou ik het nog kunnen begrijpen maar toen ik er ooit met mijn zus over sprak zei ze dat haar moeder iets gezegd had waarmee ze haar erg gekwetst had. Toen ik hoorde waar het over ging, iets was een nicht op mijn moeders verjaardag gezegd had, vond ik dat echt een flutreden om dan zomaar bijna helemaal weg te blijven. Zelf ga ik ook met mijn zus het gesprek er over niet meer aan, ik wil toch nog graag een beetje “on speaking terms” blijven met haar, al valt met me soms heel moeilijk.

 

Geschreven voor de WE300 uitdaging van Plato. Meer verhalen op :  http://platoonline.wordpress.com/2014/04/25/we-300-twisten/