Weer mooi……

We hebben weer een prachtig weekend achter de rug… was inmiddels al vier maanden geleden dat Wim bij mij geweest was.  Eerst door mijn val waardoor ik een paar keer niet naar hem toe kon en daarna het Coronavirus. Best lang natuurlijk. Twee weken geleden voor ’t eerst weer bij hem geweest en hij nu weer bij mij. En het leek wel of we er nog meer van konden genieten om weer samen wat te gaan doen en gewoon samen te zijn.
Terrasjes gepikt hier en daar en onderweg, een prachtige fietstocht gemaakt van zo’n 45 km zaterdag, het was ook heerlijk weer.
Echt lekker makkelijk gedaan, gourmetten en een Chineesje gehaald, niet te moeilijk allemaal. Lekker onderuit filmpje kijken samen.
Vanmiddag ging hij weer naar huis en ik vond het opeens best stil in huis en miste hem wel.
Maar toch alsof we elkaar gisteren nog gezien hadden hebben we het weer opgepikt.
Wat zo’n coronavirus al niet kan doen.
Wim zei het ook nog, het is een tijd geleden dat ik gewoon wat leuks gedaan heb.
Afgelopen week had ik een tweedehands fiets gescoord voor hem. Zijn fiets was de laatste keer gestolen. De man bracht hem ook nog netjes thuis voor me. Anders kan je ook geen kant op natuurlijk zonder fiets.
De fiets deed het prima… hij is meteen goed ingefietst haha en dat voor een prikkie, soms zit het ook wel mee dan. Een extra slot gekocht er op want hij moet toch weer een paar weekjes in de fietsenstalling staan.
Ik vermaak me in mijn eentje ook prima hoor, blijf echt niet thuis zitten maar zo samen op pad gaan is toch veel leuker eigenlijk.
Genoeg er over haha.
Gisteren ging Wim even wat kersen plukken, voor mij hoefde dat niet hoor, laat de vogels ze maar lekker opeten allemaal. De merels zijn er gek op en iedere keer zie ik ze weer in mijn boom vliegen en een kers scoren.

Wim vond het zonde en begon wat kersen te plukken. Het zijn geen zoete kersen dus om zo te eten niet zo lekker maar een paar jaar geleden heb ik ook eens jam en sap er van gemaakt en dat was best heerlijk. Maar het is ook wel veel werk.
Afijn, ik had een bakje vol en vandaar dus toch maar even in de boom “geklommen” en nog een paar bakjes kersen geplukt. Morgen dan toch maar proberen om sap er van te maken. Jam heb ik geen zin meer in, moet je al die pitten er uit halen dat is een enorm werk. Als ik sap maak kan ik gewoon de pitten meekoken en het zeven daarna, dat is veel minder werk. En door de yoghurt of vla is het echt heel erg lekker.
De merels boos natuurlijk maar er hangt nog genoeg waar ik niet bij kan, ze hebben niets te klagen hoor.
Een mooi weekend dus geweest en kijk nu al weer uit naar over twee weken weer naar Apeldoorn te gaan. Zo fijn dat het nu weer kan en mag.

 

3-3-3…….

Anneke polderHet is vandaag de derde van de derde niet zo bijzonder natuurlijk alleen voor mij (en Wim) wel bijzonder want vandaag precies 3 jaar geleden hadden we onze eerste date.
In Amersfoort op het station afgesproken, eindelijk nadat we al vanaf september gechat, gemaild en gebeld hadden. Elkaar heel veel gesproken dus.
Maar op een of andere manier kwam het er maar steeds niet van om een keer af te spreken samen.
In die tijd werd mijn moeder 100 ging mijn zus trouwen druk druk met van alles maar drie maart was het dan eindelijk zover.
Misschien juist omdat het chatten, mailen en bellen altijd zo fijn was dat ik ook een beetje bang was van als het niet klikt tussen ons ben ik dat ook kwijt.
Achteraf onterecht want eigenlijk vanaf het begin konden we goed met elkaar opschieten. Hebben we Amersfoort afgestruind, het was die dag beter dan vandaag, mooi weer dus we konden zelfs nog op een terrasje zitten. Toen ik zo rond 5 uur naar huis wilde gaan vroeg Wim of ik geen zin had om ook nog samen te gaan eten en ik dacht waarom ook niet, het was zo leuk dus deden we dat en was ik pas laat weer thuis.
Het gevoel bleek wederzijds te zijn en al snel daarna spraken wel af om een keer bij elkaar thuis te komen. Hij eerst bij mij en daarna ik naar Apeldoorn.
Eerst nog maar twee dagen maar als snel werd het een lang weekend samen van vrijdag tot en met zondag en dat is nog steeds zo.
WillemAl wisselt het wel eens, blijven we wel eens een paar daagjes langer bij elkaar, gingen we samen op vakantie maar eigenlijk is het zo een weekend samen, een weekend “vrij” iets waar we ons beide goed in kunnen vinden.
Drie jaar al weer, pff kan het me soms echt niet voorstellen, aan de andere kant lijkt het soms ook wel of ik hem al veel langer ken.
De polder en de bossen, zoals ik al vaker gezegd hebt: the best of both worlds 
We hebben in die drie jaar altijd zulke fijne weekenden gehad, veel gezien, veel gedaan maar ook gewoon lekker luie weekenden samen bij elkaar zijn en we hopen er nog heel wat mooie weekenden aan vast te knopen.

Nieuwe vrijer…….

Zolang ik alleen ben heb ik wel edatingen aantal keren gedate, momenteel staat alles op een klein pitje, sterker nog ik date helemaal niet meer, ben ook niet meer zo zoekende, even helemaal geen zin meer daar in.

Mijn zus die een tijdje nadat ik gescheiden was haar man verloor vond het allemaal maar niets dat daten van mij.  Het moet op mijn pad komen was haar vaste kreet waar ze me mee om mijn oren sloeg als ik weer een keer met iemand afgesproken had.

Nadat ze een paar jaar alleen was ging ze ook een keer voor de grap zoals ze zei op een datingsite kijken en ze schreef zich zelfs in. Nou ik moet zeggen van op haar pad komen was totaal geen sprake meer, ze ging fanatiek daten, de ene man was nog amper verdwenen of ze had al weer met de volgende afgesproken. Zo bont had ik het nog nooit gemaakt.  Binnen een jaar stond haar score hoger dan ik in al die jaren gedate had.

dating3Een paar maanden geleden had ze weer een man leren kennen, een date gehad en ze liet de foto zien en op een of andere manier dacht ik dat kan wel eens iets voor haar zijn. Ze was er volgens mij ook wel aan toe aan een relatie.
En inderdaad deze man blijkt tot nu toe een blijvertje te zijn, hij is al verschillende keren bij haar geweest en vanmiddag kwam ze bij me om kennis met hem te maken.

Een aardige man en zoals ze samen zaten te praten had ik het gevoel alsof ze al jaren met elkaar getrouwd waren zo vertrouwd leek het allemaal al te zijn en ik gun het haar van harte.

Toen ze met hem ging daten heb ik me bewust wat van haar teruggetrokken, wij deden best heel veel samen omdat we toch allebei alleen waren. Ook de vakanties gingen we altijd samen op pad, de twee uitjes die we al afgesproken hadden doen we nog wel samen maar als het aan blijft ga ik met hem zei ze dus.

Ja zo gaan die dingen, natuurlijk doet het wel zeer, niet dat zij weer een partner heeft, ik gun het haar van harte en het lijkt me een heel aardige vent, niks mis mee, maar ben wel mijn vakantiemaatje weer kwijt en natuurlijk zullen onze uitjes ook wel minder worden. Zo gaan die dingen in het leven. Stel dat ik iemand had gevonden dan zou het andersom ook zo gegaan zijn.

Maar goed ook dat komt wel weer goed, ben toch niet echt zo’n vakantieganger dus misschien ga ik het dating1niet eens missen.
Of misschien komt er ooit ook bij mijn iemand waarmee het klikt, de wonderen zijn de wereld nog niet uit tenslotte.
Maar speciaal daar naar gaan zoeken, nee daar heb ik even geen zin in. Het moet gewoon maar op mijn pad komen. 😉