Tien jaar later…..

naamloos - kopieWat gaat de tijd toch hard zeg, al weer tien jaar geleden dat ik gescheiden ben en wat is er enorm veel gebeurd in die jaren zeg. Echt een feestje heb ik niet gegeven maar toch voelt het wel heel goed aan nog steeds als een gevoel van bevrijding.
Het was een beslissing waarvan ik nog geen seconde spijt van heb gehad.  Het enige waar ik best wel moeite mee had destijds was dat Peter er voor koos bij zijn vader te gaan wonen omdat hij vond dat hij hem harder nodig had. Dus ik was niet opeens mijn man maar ook mijn kind dagelijks kwijt.  Als ik dan nu na tien jaar tijd kijk hoe mijn verstandhouding met mijn exgenoot is dan zie ik dat die nu beter is dan toen we nog wel samen waren.
Dat hij het goed heeft met zijn nieuwe vriendin waar ie mee samenwoont en waar ik ook goed mee door een deur kan.  En dat ik ook heel gelukkig met Wim ben momenteel, wat kan je dan nog meer wensen eigenlijk.
Heb in die tien jaar verschillende keren gedatet en blijkbaar vielen de Willem’s wel goed in de smaak want de drie Willems waar ik mee gedatet heb (waarvan er een helemaal geen Willem heette maar dit was zijn naam op die datingsite 😉 ) heb ik het ook het langst mee volgehouden.
Willem I  was niets mis mee, een leuke man, humor, maar kwam te vroeg in mijn leven, twee maanden nadat ik alleen was, hij zocht echt een vaste relatie en ik was blij dat ik daar net uit was en zocht dat helemaal nog niet. Wel een paar leuke weekenden samen gehad.
Willem II te gecompliceerd, wel ruim een jaar mee omgegaan en hoewel hij niet zover weg woonde zagen we elkaar niet zoveel, voor mij te weinig al wilde ik nog steeds niet samenwonen, ook toen niet en nu nog niet.  We zijn al die jaren wel digitale vrienden gebleven. Hij heeft inmiddels sinds kort ook een leuke vriendin en daardoor is het contact wel wat minder geworden maar dat is ook prima al was het wel jarenlang mijn praatmaatje.
Willem III die ik nu al weer twee jaar ken inmiddels vanaf de eerste ontmoeting was er naamloos 111een klik en die is gebleven. Vanaf het begin nooit het gevoel gehad dat ik me anders voor moest dan dat ik ben. En hij ook, altijd open over alles en gewoon zichzelf zijn. Met hem wil ik eveneens niet samenwonen, met niemand meer trouwens. We hebben het zo goed samen als we bij elkaar zijn en hij heeft veel moois toegevoegd aan mijn leven.
Nou ja daarnaast en tussendoor nog wat keren gedatet maar bij die wist ik al na een keer dat die het niet was. Ach denk ik dan maar, het heeft zo moeten zijn en ik ben er van overtuigd dat je zeker na zo lang getrouwd te zijn geweest zoals ik 35 jaar, dat je ook eerst jezelf moet terugvinden voordat je weer met iemand anders verder kan gaan.
Maar goed best veel gebeurd ook in die 10 jaar tijd zoals bij ieder mens natuurlijk van alles gebeurt. Mijn broer overleden, twee zwagers en mijn moeder. Mijn nichtje en neef gescheiden, het contact met mijn zus verbroken.
Voor het eerst gevlogen, leuke vakanties gehad, veel met mijn jongste zus opgetrokken, getuigen geweest bij haar huwelijk weer. Relaties van Peter twee keer over en weer de nieuwe liefde in zijn leven, een nieuw huis voor hun en nu straks een eerste kleinkind.
Nou ja zo kan iedereen in 10 jaar tijd wel een lijstje invullen dus en ik ook. ddd - kopie
Even terugkijken mag en gewoon weer lekker verder gaan en genieten van de mooie dingen die ook het leven te bieden heeft.
Mijn vriendin zegt wel eens tegen me als jij iets kwijtraakt komt er altijd meteen weer iets nieuws op je weg en eigenlijk is dat ook wel zo gegaan altijd.
Zoals ze altijd zeggen als de ene deur sluit gaat de andere wel weer open en wat mij betreft klopt dat ook wel……. omhels de toekomst en kijk wat ie nog in petto heeft……. ik ga er voor.