Oude verhalen

Gisterenavond ben ik met mijn gasten uit eten geweest, ze wilden ons (mij, mijn ex en zijn vriendin) trakteren op een dinertje. Nou dat sla ik niet af natuurlijk.
Eerst buiten op het terras nog een aperitief genomen en daarna binnen gaan eten, net te fris om buiten in de mooie tuin die het restaurant erbij heeft te zitten.
We hebben lekker gegeten en nog een flinke tijd na zitten tafelen. Het was heel gezellig en natuurlijk kwamen de oude verhalen ook weer naar boven. Nog met de vriendin van mijn ex zo zitten lachen om een stel dat daar zat en volgens ons een eerste date had of vreemd gingen. Zitten giebelen als twee pubers haha. Kan heel goed met haar opschieten gelukkig.
Mijn schoonzusje is heel strikt best wel in dingen en dat haar broer rookt vindt ze dus echt niet goed en dat zal ze dan ook wel (regelmatig) zeggen tegen hem.
Ik zag mijn ex kijken, ben 35 jaar met hem getrouwd geweest en dan leer je iemand wel kennen, en zag aan de blik in zijn ogen dat hij dacht “Mind your own business” maar hij bleef beleefd en zei wel dat het zijn eigen beslissing was. Hij is blijkbaar milder geworden.
Vanmorgen ging ik een paar uurtjes werken, mijn zwager is bij mijn ex regelmatig op de tuin aan het helpen. Die heeft pas een volkstuin gehuurd die nog helemaal opgestart moet worden. Mijn zwager vindt het leuk om daar van alles te doen dus gingen ze om 8 uur al weer aan de slag die twee.
Mijn schoonzusje zei, ik ga even onze slaapkamer stofzuigen, leek me overdreven ik had vrijdag toen ze kwamen alles nog gedaan.  Maar goed haal je hart maar op hoor. Ik wees haar waar ze alle dingen kon vinden om schoon te maken. Dat ze haar eigen slaapkamer bijhoudt is natuurlijk prima maar ze heeft vakantie dus voor mij hoeft ze niet in huis te gaan poetsen.
Moet ik jouw slaapkamer ook doen vroeg ze maar ik zei, dat is niet nodig hoor. Laat me nog een stukje privacy. Ik heb daar natuurlijk een aantal dingen heen moeten verhuizen die normaal in mijn slaapkamer liggen in kasten zoals ondergoed en sokken. Heb ik in plastic boxen gedaan zodat ik niet iedere keer daar naar binnen hoef. En nog wat andere persoonlijke dingen die ik even verhuisd heb. Dus dat kamertje staat ook behoorlijk vol met van alles.
Zal ik de trap ook doen vraagt ze, ik zeg ben je gek die heb ik vorige week ook nog gedaan.
Als ik ’s middags thuiskom na eerst een flinke ronde te hebben gefietst zie ik dat ze niet alleen haar slaapkamer maar ook de trap, de kamer, keuken en bijkeuken gestofzuigd heeft en gedweild en bij mij beginnen allerlei stekels op te zetten. Snapte opeens ook die blik van mijn ex……. bemoei je er niet mee. Je bent mijn grote zus nog wel maar ik ben volwassen en doe mijn eigen ding, op mijn eigen manier.
Krijg de neiging om gewoon lekker met mijn schoenen de tuin in de lopen en daarna weer naar binnen.  Het gevoel dat mijn schoonmoeder (haar moeder) mij ook altijd gaf dat ik nooit goed genoeg was.  En de gedachte dat het gewoon goed bedoeld is omdat ze toch een paar uur niets te doen had komt ook wel op natuurlijk maar toch…… dit is niet mijn ding en het was gewoon nog niet nodig.  Waarom het me zo irriteert snap ik soms ook niet, eigenlijk is het wel gemakkelijk dat het gedaan is hoefde ik vanmiddag zelf niet meer aan de bak.  Een dubbel gevoel dus. En misschien lijkt het of ik ze niet mag maar dat is echt niet het geval hoor. Gisterenavond was mijn zwager met de computer aan de slag en had ik gewoon zo’n fijn (Nederlands) gesprek met mijn schoonzusje. We hebben elkaar altijd graag gemogen en nog steeds.  Maar ik ben gewoon anders. Of zoals mijn zusje altijd zegt, jij hebt “Zelf doen” op je voorhoofd getatoeëerd staan.
Ben dan ook blij morgen even lekker af te reizen naar Apeldoorn naar mijn lief. Even op onszelf. Even geen Engels….., geen familie, geen verhalen…… heb er heel veel zin in.

Familie krijg je…………

Pff ik word soms heel erg moe van mijn familieleden, wat kunnen die soms ontzettend moeilijk doen over dingen. Mijn broer ligt nu alles bij elkaar al bijna een week of drie in het ziekenhuis en iedere avond belt mijn schoonzusje mijn moeder op om te vertellen hoe het met hem gaat. Hartstikke lief van haar. Mijn moeder had nogal de gewoonte om hun regelmatig te bellen en zo is dat dus mooi opgelost, dat is ook meteen over. (Nu belt ze mij een paar keer per dag of mijn zus haha maar ik vind dat niet zo erg). Gisteren was ik met mijn zus lekker naar de stad geweest, naar Gouda in dit geval. Heerlijk even gewinkeld, weinig gekocht zo tussen de seizoenen maar het was prachtig weer dus geen straf om daar even rond te lopen, uitgebreid op een terrasje te lunchen. Nu ligt mijn broer in Gouda in het ziekenhuis en omdat we er toch waren zeiden we, laten we even langs wippen. Eigenlijk krijgt hij ’s middags nooit bezoek dus hij vond het heel leuk dat wel opeens voor zijn neus stonden. Toen we weer naar huis gingen reden we nog even langs onze moeder en vertelden we dat we bij mijn broer geweest waren. “Ik zou hem ook wel een keer willen zien” zei ze. Dus wij gingen zo even overleggen dat als hij nog lang daar moest blijven we haar wel eens een keer mee zouden nemen naar het ziekenhuis. Ik snap best dat ze haar kind, want dat blijft het toch altijd, ook wel een keer wil zien. ’s Avonds gaat de telefoon en mijn schoonzusje belt, nou doet ze dat heel vaak want ze zit dan ook alleen thuis en om een praatje verlegen. Dus ik vraag hoe het gaat, vond ie het leuk dat we geweest waren. Opeens zegt ze plompverloren “ik heb ma gebeld en ze zei dat ze naar het ziekenhuis ging maar dat gebeurt niet hoor”. Ik was perplex. Dat is veel te druk voor hem zei ze. Pff nou ja wat een flauwe kul, Jan en alleman komen daar op bezoek en dan zou een half uurtje ’s middags met mijn moeder te druk zijn. Dat kon ik me niet voorstellen en dat zei ik haar ook. Ook dat ik het me best voor kon stellen dat ze als moeder haar kind een keer wil zien ook al is zij al 98 en hij bijna 68. Dan nog. En mijn broer is momenteel aan de beterende hand, dus zag ik dat bezwaar niet zo. Ik zal het wel vanavond aan hem vragen, zei mijn schoonzusje dan hoor je het nog wel. Ik baalde er van eigenlijk, waarom zo moeilijk doen, wij rijden mijn moeder, ze hoeft er niets aan te doen, niets voor te laten. Waarom wil ze dat dan niet, om hem te beschermen, waartegen dan als andere wel mogen komen op bezoek. Vanavond heeft ze me niet gebeld voor de eerste keer, dus ga ik haar morgen toch maar even bellen. Had vanavond ook die behoefte niet, even vragen wat mijn broer er zelf van vond dan dat zijn moeder wil komen. Wat kunnen mensen toch problemen maken die er niet zijn zeg, ben benieuwd wat ze morgen te zeggen heeft.