Wat moet ik er mee……

SomIMG_8929 (Small)s heb ik van die situaties dat ik denk, wat moet ik daar nou toch weer mee zoals met mijn buurman dus.
Ruim twee jaar geleden kreeg ik een nieuwe buurman, een denk ik van oorsprong Surinaamse man (mag ik dat nog zeggen of ben ik dan discriminerend bezig) van een jaar of 30 schat ik met een zoontje van 3 jaar (inmiddels 5) die soms in het weekend en iedere woensdag bij hem is. En hij is echt een goeie vader voor zijn kind daar heb ik al verschillende keren gehoord en gezien, hij is altijd met hem bezig of een goeie manier.
Hij kwam zich netjes voorstellen, spreekt meer dan ABN Nederlands,  en we spraken af als er wat was dat we dat zouden zeggen tegen elkaar als er iets was.
Het huis van mijn buren was de laatste jaren niet veel aan gedaan, ze zaten al jaren te denken om te gaan verhuizen en dan ga je niet alles nog eens opverven of zo. Dus hij had best een hele klus om dat te doen. Na een paar weken trok hij er toch al in en wilde de rest doen als hij er woonde. Maar goed met een baan erbij kwam daar ook niet veel van maar goed dat is zijn leven daar had ik weinig moeite verder mee. Zo nu en dan kwam hij wel eens wat lenen bij me om mee te klussen en ik kreeg het altijd netjes weer terug.
Zijn tuin deed hij helemaal niets aan en het onkruid tiert voor en achter dan ook welig maar ook dat is zijn eigen ding natuurlijk, bovendien staat zijn achtertuin vol met dingen die naar de vuilstort moeten. Ik tuinier graag dus dat ik nu wat vaker moet wieden en onkruid weghalen ala..
En dat hij de blokhut van mijn moeder die we aan hem gegeven hebben voor niets helemaal weg laat rotten vind ik ook niet leuk maar goed hij had er een leuke schuur aan kunnen hebben, daar doet ie zichzelf te kort mee. Nu is ie alleen nog maar geschikt als brandhout inmiddels.
Vorig jaar voorjaar besloten we samen om een nieuwe schutting te zetten, na een voorjaarsstorm waren de schermen die al niet best meer waren half omgewaaid.
We zouden ieder de helft betalen en mijn zoon heeft de schutting geplaatst, al snel kwam de buurman vragen om de rekening en daarna hoorde ik er dus niets meer over maar ik zag ook geen cent.
Een paar maanden geleden stuurde ik hem een appje of hij toch een keer wilde beginnen met het betalen van de schutting, ik stelde een regeling voor dat hij iedere maand wat zou betalen en meteen ’s avonds kwam hij de eerste 20 euro brengen.
Maar wederom hoorde ik daarna niets meer tot vorige week vrijdag ik ging naar mijn werk en hij riep me en zei, vanavond ga ik even pinnen en kom ik weer 80 euro brengen. Ik was blij verrast dat hij het een keer uit zichzelf deed en zei ik ben niet thuis maar gooi het maar door de brievenbus. Toen ik zondag daarna terug kwam uit Apeldoorn zag ik dus echt niets liggen. Wilde niet meteen reageren maar maandag stuurde ik hem een appje “Ik heb geen geld gevonden, ben je het vergeten” Ik kreeg geen antwoord maar zag wel dat hij het gelezen had. En dat vind ik dus zo ontzettend lullig en weet ook eigenlijk niet wat ik er mee aan moet.  Ik krijg nog ruim 200 euro en dat is voor mij ook best veel geld. Maar vooral is ook de sfeer bij mij wel weg van buren onder elkaar dus. Merk dat hij me ook ontwijkt bang dat ik wat zal vragen misschien. Waar is die eerlijkheid die hij voorstelde in het begin.
Dus ik vind het best een dilemma. IMG_9564 (Small)Als buurman heb ik totaal geen last van hem, hoor ze amper geen herrie of overlast of zo en dat is ook wat waard. Misschien wel meer dan 200 euro want je zou maar een herrieschopper naast je hebben of zo.
Aan de andere kant vind ik het heel vervelend dat het zo gaat van mijn part geeft ie een tientje per maand dan komt het er ook vanzelf en kunnen we weer gewoon als normale buren met elkaar omgaan.
Lieve Mona’s van WordPress wat zouden jullie hier aan doen ????

Een man een man ………

IMG_9539 (Medium),Twee jaar geleden kreeg ik een nieuwe buurman, een man van een jaar of 30 dus beetje leeftijd van mijn zoon denk van Surinaamse afkomst. Hij kwam te wonen in een huis waaraan, doordat mijn buren al wisten dat ze wilden gaan verhuizen, ook de laatste jaren niet veel gedaan was.
Bovendien verkochten ze de grote blokhut die in de tuin stond en namen ook van het terras een aantal tegels mee.
Dus echt in een paleisje kwam hij niet terecht. Er moest zowel binnen als buiten veel gedaan worden. Hij werkte destijds in Tilburg waar hij met openbaar vervoer naar toe moest en had ook nog een zoontje van een jaar of 4 waar hij een aantal dagen voor zorgde.
In huis werd het aller nodigste gedaan en hij ging er wonen. Hij kwam kennis maken en soms kwam hij wel eens vragen of hij iets mocht gebruiken zoals een trap op zo, geen probleem en kreeg altijd alles weer netjes terug.
Best een praatjesmaker met mooie verhalen maar heb ook absoluut verder geen last van hem, ooit een keer een luidruchtige barbecue maar goed wat wil je meteen groep van die jonge gasten op een mooie zomerdag. Dat stoort mij niet en toen ik na ongeveer 2 uur naar van die hakketak muziek te hebben geluisterd, zoals ik dat noem je kent het wel van die auto’s die langs rijden, ramen open en maar dreunen,  vroeg heb je ook nog een ander repertoire was dat geen enkel probleem. Hij is echt een leuke, lieve en ook best goeie vader vind ik voor zijn zoontje, dat is echt een leuk joch.
Vanaf het begin hadden we afgesproken. liever tegen elkaar zeggen als er iets is wat je stoort en dat deden we ook.
Een jaar geleden viel de schutting tussen onze tuinen bijna om en we overlegden en besloten samen een nieuwe schutting neer te zetten. Ik zocht de schutting uit, ging naar hem toe om te overleggen over de prijs en het materiaal en hij was het er mee eens, we zouden ieder de helft betalen.  Peter zette de schutting neer, in de tijd dat hij daar mee bezig was verwijderde ik nog het onkruid bij Alex zoals hij heet de buurman uit de tuin, had toch niets anders te doen en toen hij ’s avonds thuiskwam hoefde hij niets meer te doen.  Wat fijn dat je zoon dat gedaan heeft zei hij en op zijn vraag wat hij wel een dronk zei hij een goeie fles wijn voor hem te kopen.
Na een week vroeg hij of hij de rekening nog kreeg zodat hij hem kon betalen.
Ik bracht de rekening en hoorde daarna helemaal niets meer, zag geen geld, de beloofde fles wijn kwam ook nooit en zijn verhalen waren altijd mooi en altijd was er wel iets waardoor hij niet kon betalen als ik het vroeg.
Eerst dacht ik laat maar, maar voor mij is het ook een hoop geld dus in april toen de schutting een jaar stond heb ik hem toch maar weer even geappt over die betaling.
Helemaal vergeten, appte hij terug, eind van de maand kan ik het betalen.IMG_9558 (Medium)
Dat was gisteren inmiddels weer drie maanden geleden. Dus gisteren weer geappt dat ik het vervelend vond om steeds om mijn geld te moeten vragen. Een man een man, een woord een woord en ik merkte ook wel als hij thuis was (hij is er niet zoveel, zat vaak bij zijn vriendin) dat hij me een soort ontweek wel. En dat ik het jammer vond dat het onze verstandhouding ook zo verstoorde. En ik stelde hem voor om dan met 20 euro per maand af te betalen.
En dat werkte blijkbaar, hij appte terug dat hij in de hoek zat waar de klappen vielen momenteel financieel maar dat hij vanavond de eerste 20 euro zou komen brengen en verdraaid dat deed hij nog ook.
Hij vertelde dat volgende week zijn vriendin bij hem introk waardoor ze minder kosten hadden en hij de rest aan het einde van de maand kwam betalen. Ik zei ik vind 20 euro per maand ook prima hoor als dat voor jullie beter uitkomt, dan komt het er ook vanzelf een keer. Ik wacht het maar weer even af. Wel blij dat het weer even uitgepraat is.
Hij vertelde ook nog dat hij zijn tuin onkruidvrij ging maken, dat heb ik hem al zoveel keren horen zeggen, ik wacht het maar af. De schutting is hoog genoeg, ik zie er weinig van alleen de voortuin is ook echt vol met onkruid dat dan weer bij mij ook uitzaait net zoals de achtertuin. In het stuk grenzend aan zijn tuin is het onkruid bij mij ook minimaal drie keer zoveel als in het andere gedeelte van mijn tuin en dat is ook best vervelend. Nu vind ik werken in de tuin geen straf maar toch al die distels die opkomen heb ik al die jaren nog nooit in mijn tuin gezien. Vorig jaar heb ik hem de blokhut van mijn moeder gegeven die hij nooit opgebouwd heeft en nu ook voor oud vuil in zijn tuin staat. Ik weet het als je wat weggeeft dan is het zijn verantwoording maar ik vind het toch wel zonde dan had ik hem liever aan een ander gegeven die er wel wat mee had kunnen doen. Maar goed, eens gegeven blijft gegeven en daar moet ik verder niet over zeuren al vind ik het stom want hij heeft geen schuur en zou zo een mooie blokhut gehad hebben om zijn spullen in te zetten.
Nou ja ben wel blij dat de eerste aanzet gegeven is weer en misschien met de komst van zijn vriendin dat dingen ook zullen veranderen, vrouwen kunnen wat dat betreft soms een goeie invloed hebben. En ik snap ook best dat hij met een baan, verzorging van een wijnkind, opknappen van het huis en dan ook nog die tuin waar hij helemaal niets mee heeft dat er wel eens bij inschiet hoor. Heb zelf bij hem in de voortuin al een paar keer de grootste paardenbloemen er uit gestoken want ik bleef onkruid wieden. En eigenlijk jeuken mijn handen zo nu en dan om zijn tuin eens aan te pakken haha. Hou wel van die uitdagingen maar goed voorlopig maar ff niet. De laatste maanden wel genoeg gedaan overal nu maar even nog echt vakantie houden nog een dag of 10.  En wie weet komt die fles wijn ook nog een keer………….

Het dondert en het bliksemt

Fuut (Small)Vandaag kwam Peter verder werken aan de nieuwe schutting, het plaatsen van de banden er onder. Zelf ga ik nog even met mijn zus naar mijn moeder fietsen, kan toch niet echt helpen daarmee.
Als ik thuiskom heeft ie al een flink stuk gedaan. Het ziet er echt strak uit, heb echt een mooi groentetuintje gekregen zo. Het is aardig goed weer om in de tuin te werken, had kibbeling gekocht en we gaan buiten zitten eten.
Zelf ook maar even iets ouds aangetrokken en een beetje op gaan ruimen. Wat een wortels komen er zo tevoorschijn als je gaat spitten in een schijnbaar lege tuin.
Hij heeft niet genoeg zand om het helemaal af te maken dus is ie eigenlijk best vroeg al weer klaar. Ik had per ongeluk twee banden te veel gekregen van de leverancier dus dacht ik zou wel mooi zijn als die ene biels er ook uitging want daarnaast is het altijd een onkruidbak tot de tegelrand. Dus ik vraag zouden we, nou ja we, hij dus, die banden daar gebruiken en hij gaat meteen aan de slag.
Niet helemaal zonder gemopper want er ligt aardig wat grint onder en als ie ergens een hekel aan heeft is werken in vette klei (zijkant van mijn schuur) en grint. Haha. Als hij dan ook nog drie tegels niet goed afgeslepen krijgt zakt zijn humeur onder nul.  Ik pak mijn eigen slijptol uit de kast en zeg, probeer deze eens, je moeder heeft goeie spullen. Hij probeert het en inderdaad het gaat goed, of het aan dat apparaat lag weet ik niet hoor of aan de tegels. Het zijn ook heel oude tegels. Maar het resultaat is mooi en ik heb nog ruimte er bij om mijn groentes te verbouwen meteen.
Ik kan het niet laten om te zeggen, ik zei het toch wel… Pff zegt ie, welke vrouw heeft er nou zoveel gereedschap als jij. Ik lach en zeg, toch wel handig soms he zo’n moeder want regelmatig doet ie wel een beroep er op.
Nou ja ik ben heel blij met het resultaat. Hij gaat weer naar huis en ik ga toch nog maar voor de tweede keer de achterzijde van mijn blokhut verven. Heb precies genoeg verf en ben blij dat die klus in ieder geval klaar is.
Nu komen de leukere werkjes zoals plantjes verpoten en zo.Helaas gooit de onweer roet in het eten en dwingt me te stoppen. Gelukkig zit er aan de achterkant van de blokhut ook een overkapping zodat het niet erg is voor de verf.
Gans1 (Small)Dan maar een zonnebankje en een hete douche en erwtensoep toe. Vanmorgen toen ik naar mijn moeder fietste nog aan het oefenen geweest met mijn camera. En ik moet zeggen, dat is nog niet echt een succes. Had twee redelijk mooie foto’s en die waren nog op automatisch genomen haha.  Dat wordt dus nog een flink poosje oefenen om te kijken hoe alles in zijn werk gaat maar ook wel leuk om te doen.

De eerste op het lijstje

Nou ja nog een blogje even over mijn tuin dan maar, verder maak ik ook niet zoveel mee de laatste dagen.
Peter is vanmorgen mooi op tijd en na een bakje koffie gaan we aan de slag. Hij begint geulen te graven waar later de stenen banden in moeten komen en ik ga wat planten bij de buurman uit de tuin halen. Gelukkig is ie eerst nog even thuis dus kan ik aanwijzen welke ik er graag uit wil en hij is het er helemaal mee eens. Ik heb in de tuin nog een paar planten over die ik kwijt wil omdat ik mijn tuin wat anders in ga richten en die poot ik op de leeggekomen plaatsen. Weet niet of ie het ziet want het is helemaal geen tuinder.
Daarna beginnen we met de schuttingen te plaatsen. Het zijn best zware schuttingen en heel eerlijk gezegd was het eigenlijk best te zwaar voor me om ze steeds op te tillen maar ja dan ben ik eenmaal bezig en dan doe ik het ook maar. En we doen het rustig aan. Als het eerste schut staat denk ik best hoog, het vorige was 1.80 met een boog en deze zijn 200 hoog met een rechte kant. Even wennen dus. We kunnen wel goed samenwerken Peter en ik gelukkig, dat scheelt wel. Hij neemt wel wat van mij aan en andersom ook en dat werkt wel prima.
Bij het vierde deel gaat het even fout, het is naast de schuur glad en ik sta bij de buurman in de tuin om het scherm een beetje te dumpen (beetje omhoog tillen door middel van een stootijzer 😉 ) . Opeens tilt mijn zoon het scherm wat omhoog en de staaf in mijn buik een gevoel ik even plat op de grond val en weet opeens weer waar mijn buikspieren zitten. Oeps, even rustig ademhalen dan gaat het wel weer. Het is vast een ongelukscherm want als er twee schroeven inzitten ga ik wat naar achteren en omdat het nogal is begonnen met waaien valt het scherm om. Het valt het nog niet op mijn hoofd maar wel op mijn arm. Au…..dat wordt zeker een flinke blauwe plek.
Nou ja nummer vijf gaat onverwacht heel snel en gemakkelijk en dan zijn we voordat de stortbuien komen klaar en gaan we alles meteen maar opruimen. Zo die schermen staan, mooi strak, ziet er prima uit. Nu nog de banden eronder en dan is het helemaal klaar en kan ik wat aan mijn tuin gaan doen maar voorlopig nog even niet. Eerst een paar dagen rust, echt rust nemen.
Ik denk zomaar als ik morgen bij de huisarts zou moeten zijn ze me meteen aan zou melden bij het meldpunt oudermishandeling. Ik zit onder de blauwe plekken, een brandwond (verfbranders worden gewoon heel heet) schaafwonden. Waarom zou ik van die werkhandschoenen aantrekken waarvan ik een doos vol in de schuur heb.
Maar we hebben er best allebei een heel voldaan gevoel over dat we het in zo’n betrekkelijk korte tijd geklaard hebben en ik ben er ook heel erg blij mee.
Morgen komen ze de banden brengen. Vanavond werd ik gebeld en op een beetje rare toon vroeg iemand spreek ik met mevrouw huppeldepup van de tuinschuttingen en dan vraagt hij het nog een keer. Het lijkt precies mijn zoon zijn stem en ik denk dat hij een geintje uithaalt en ga ook een beetje raar terug praten. Dan zegt de man ik ben de bezorger van Hornbach, ik schiet inwendig in de lach en ga snel normaal even praten. Hij zegt dat ik de eerste op het lijstje ben morgenochtend en hij om 7 uur voor de deur staat. Daar ben ik mooi klaar mee pff weer zo vroeg op, dat wordt dus een kort nachtje of vroeg naar bed. Denk dat ik best zal slapen na zo’n dag maar eerst nog even straks op pad voor de krant.

Niet gewoon dom, superstom

Vandaag even niet verven maar gewoon werken en daarna lekker een bakje gedaan bij de Hema en wat zitten eten en naar mijn moeder gaan fietsen. Ik noem de grote ijsbaan achter haar huis tegenwoordig het zwanenmeer want er zaten er weer zat vandaag.Als ik thuis ben begint het een beetje te kriebelen. Mijn zoon had wel gezegd je hoeft de schutting niet weg te halen dat doe ik wel. Maar slopen, ik vind het zo leuk dus ik denk, probeer gewoon een schutting, kijken of het zwaar is of dat het lukt.

En het gaat eigenlijk heel gemakkelijk. Ze zijn al zo slecht dat ze bijna vanzelf al omvallen als ik de schroeven er uitdraai.
Ik besluit ze bij de buurman in de tuin neer te leggen (lees gooien) die heeft meer ruimte omdat hij niets in zijn tuin heeft staan en dan kunnen we morgen zonder dat we steeds over van alles hoeven te stappen de schuttingen naar zijn plaats brengen.
Het is wel een vreemd gezicht zo’n open tuin. Ik verwijder nog wat planten die op de grens staan en dood zijn. Daar heeft de buurman toestemming voor gegeven.
Zo ben ik toch wel weer even bezig maar zo leuk om te doen. Ik meet meteen mijn tuin eens een keer op. Bijna 12 meter lang en 8,50 meter breed, dus ruim 100 M2 dat is eigenlijk best een grote tuin voor een klein huurhuis zoals het mijne.
Als ik om een uur of 8 begin te eten gaat de telefoon, ik neem hem op maar het is al over. Ik bel nog even terug maar krijg geen gehoor. Nou ja als het dringend is bellen ze nog wel eens denk ik.
Om een uur of half 10 word ik weer gebeld. De organisatoren van de fotocursus dat ik mijn eerste les dus gemist heb, die was vanavond. Sjips wat dom of gewoon heel stom van me om dat niet meteen in mijn agenda te hebben gezet. Daar ging ook dat eerste telefoontje over, snap alleen niet dat ik dan geen gehoor meer krijg als ik meteen terugbel.
Ze had vorige week nog een email gestuurd zei ze maar die heb ik echt niet gekregen, dat weet ik heel zeker.  Allemaal misverstanden waar ook niets meer aan te doen is.
Nou ja, ik vind het wel jammer natuurlijk maar goed, het is niet anders, dan maar volgende week, wel zonde om de eerste les meteen al te missen. Echt iets voor mij ook natuurlijk.
Heb zin in morgen, samen met zoon gaan klussen, zal best mooi worden. Jammer dat de banden die er onder moeten komen donderdag pas bezorgd worden.Maar volgens mijn zoon kan hij die er zo onder plaatsen als hij morgen al vast de ruimte er voor maakt, waar ik wel een beetje twijfels over heb, maar goed, het komt vast wel weer goed. Hij doet dit werk veel vaker dan ik natuurlijk.
Pad water (Small).jpgKikkersteen (Small)

Oké nog een foto van mijn vijver, een pad, mooi van lelijkheid, onder water lastig fotograferen terwijl mijn trouwe kikker op de oever hoofdschuddend zit te kijken en ik denk zich een beetje geneert voor zijn soortgenoten die wel heel erg te keer gaan.
P.s. Ben even ontrouw aan mijn blogvrienden, beetje te druk maar komt vast wel weer om wat te gaan lezen hier en daar. 

Het blijft een wonder

Ik vind het voorjakapoentje (Small)ar echt de mooiste tijd van het jaar en zeker zoals vandaag als dan volop de zon schijnt en het heerlijk weer is, ik verder geen afspraken heb, dan ben ik het liefst heel de dag maar buiten.
Werken in de tuin, ik heb er nog zat te doen dus ga al een beetje op tijd de tuin in. Vast voorbereidingen treffen voor het plaatsen binnenkort van een nieuwe schutting.
Ik heb beste buren maar ze hebben aan allebei de kanten van mij helemaal niets met tuinieren. Ook mijn vorige buren die vorig jaar verEi1 (Small)huisden niet al hielden die hun tuin dan nog wel netjes bij maar mijn nieuwe buurman doet er helemaal niets aan. In de loop der jaren is er wel een soort klimplant van de buren helemaal in de schutting gegroeid en die wilde ik al vast verwijderen vandaag. Mijn buurman had toestemming gegeven dus ook in zijn tuin maar een stuk weggehaald.
De takkenroute belde zKlimhortenisa 2 (Small)owaar van de week dat ze langs zouden komen morgen dus dat kwam mooi uit kan meteen al het afval mee.
Het was echt prachtig weer om te werken en ik hou wel van die klussen. Zelfs een bakje koffie bij de Hema kan me niet van mijn tuinwerk afhouden.
Dus ga ik heerlijk buiten zitten eten in het zonnetje, zo nu en dan nog even wat foto’s maken.
De verwondering altijd weer dat uit schijnbaar dode takken opeens allerlei blaadjes en knoppen spruiten die hopelijk dit jaar weer zullen zorgen voor lekkere vruchten en mooie bloemen. Kruisbes (Small)
Ben wel bang dat ik morgen al mijn spieren zal voelen waarvan ik even vergeten was dat ik ze had. ;)…
Het weekend geven ze weer prachtig weer op, zelfs nog hogere temperaturen. Als ik mijn tuin rondkijk dan zie ik dat er nog genoeg (heel veel ) te doen is. Maar ik kijk ook naar wat ik al gedaan heb en dat is ook wel weer best veel.
Gisteren op pad geweest met zoon en schoondochter om een schutting uit te zoeken, meteen wat zakken pot en tuingrond meegenomen dus hoop het weekend wat te kunnen zaaien in mijn kasje.
Klimhortensia (Small)