Lieve Ria…..

Even een vraag aan Ria…. deze Ria dus http://www.rias-weblog.nl/
Ik heb al heel vaak bij je gereageerd op je blog maar ik zie het nooit terug. Dat kan verschillende redenen hebben, of ik verdwijn ergens tegenwoordig in een spamfilter of zo of mijn reacties worden niet toegestaan. In het eerste geval wil je misschien even kijken hoe dat kan of komt.  Tot een paar maanden geleden kon ik gewoon reageren en zag ik je reacties terug.  In het laatste geval dan is dat jouw keuze en respecteer ik dat maar dan heeft het ook geen zin meer om te reageren haha……..  Dus Lieve Ria…… geef antwoord graag.  Wat doe ik verkeerd…….. of gaat er verkeerd.
Vandaag lekker een niets moet alles mag dagje gehad, prachtig weer natuurlijk. Vanmorgen wilde ik gaan fietsen maar mijn fiets was niet opgeladen, de oplader deed het niet meer. Even naar de fietsenmaker en kreeg een andere mee voor het weekend dus een wat latere start dan ik gepland had want ik wilde die fiets toch eerst nog even wat opladen.
Heb momenteel een dubbele tuintaak, mijn zus is op vakantie, zij heeft niet veel tuin maar mijn zwager heeft wel een kasje waar ie van alles verbouwd ook. (Na-aper) .
Dus dat moet wel water krijgen iedere dag. Buiten staan ook nog een aantal bakken met bonen, tomaten, doperwten en aardbeien. De doperwten had ik deze week al (geprobeerd en hopelijk gelukt)  gered want die waren helemaal dubbel geknikt met die storm van dinsdag.  Zo te zien hebben ze het allemaal overleefd en kunnen ze bij thuiskomst eind volgende week meteen aan de doperwtjes.
Daarna naar een zomerfair in een streekmuseum, een oudheid museum het was er niet druk, ben er nu al een paar keer geweest en veel nieuws staat er eigenlijk toch ook niet. (En dan bedoel ik niet in het oudheid museum want dat is logisch dat daar niets nieuws bij komt 😉 ) Wel een grappig gezicht vond ik buiten het droogrek (daar maakten wij vroeger tenten overheen) met de handdoeken en een directoire er aan hangend.
Doorgefietst naar mijn geboortedorp waar ook een grote zomerfair was, het was er onwijs druk. Er werd ook een korenfestival georganiseerd in de open lucht. Kwam veel bekende tegen zowel van vroeger als mensen uit ons eigen dorp die er ook waren. Lekker zitten luisteren, wat zitten kletsen met mensen, even de markt over gelopen en tot slot kwamen nog de Amazing Stroopwafels optreden. Ik vind ze nog steeds leuk al heb ik ze al heel veel keren gezien. Gewoon lekker, tussendoor als er iets gebeurd meteen reageren. Zoals op de mevrouw op de eerste rij die met 5 zakken friet kwam voor haar en haar vriendinnen. Heerlijk die reacties dan.  Begonnen als straatmuzikanten en nog steeds kiezend voor de “kleine” optredens. Een klein stukje biografie. En het eerste nummer waarbij een van de leden van het shanty koor meespeelde op zijn mondharmonica.  Ik herinner me zelf nog van vroeger dat ze een keer per jaar op kwamen treden in de plaatselijke kroeg hier. Een jongen/man die toen zelf drumde in een band ging ook meedoen. Hij had natuurlijk geen drumtoestel maar ging naar de keuken en pakte een aantal pannen en houten lepels en ging lekker mee zitten drummen. Geweldig dat zoiets gewoon kan bij deze muzikanten. Een stukje uit hun biografie.


The Amazing Stroopwafels bestaan uit Wim Kerkhof (contrabas, toetsen en zang), Rien de Bruin (gitaar, accordeon en zang) en Arie van der Graaf (elektrische gitaar). Zij spelen overal: op straten en op pleinen, maar ook in cafés, dierentuinen, sauna’s, blusboten, theaters, hengelsport- en aquariumverenigingen. Ja, zelfs bij mensen thuis – en vaak ook. Zij mijden menselijke oceanen, zoals megadisco’s of popfestivals. Het directe contact met het publiek staat voorop. Een lentedag in Rotterdam, 1979. Op de Lijnbaan bij Ter Meulen ziet het zwart van de mensen, in de verte is muziek te horen. Wanneer je je door de rijendikke mensenmassa weet te wurmen, dan zie je twee mannen, met een gitaar en een contrabas. Dat laatste instrument wordt op niet mis te verstane wijze mishandeld. Er wordt Engels- en Nederlandstalig repertoire gespeeld, van bewerkte levensliederen tot eigen werk. Maar er klinkt meer dan muziek: hier gebeurt iets bijzonders.
Ze traden op voor de muziektent in het park waar ik nog goede herinneringen aan heb. Het was ook wel een dagje sentimental journey Uurtje of 8 was ik weer thuis, had daar maar een patatje genomen en een ijsje toe. Leuke dag zo met prachtig weer en veel leuke ontmoetingen en gesprekken.

Een heerlijke dag……

FuutVandaag lekker gaan fietsen door de polder, gecombineerd met een bezoek aan mijn broer en schoonzusje, we komen nooit zo heel veel bij elkaar, eigenlijk alleen op verjaardagen,  dus ik dacht laat ik ze eens verrassen.
Vorige week toen mijn moeder zo erg diarree kreeg heeft mijn schoonzusje daar alles op lopen ruimen, nou niet echt het lekkerste werk en ik waardeer heel erg wat zij (en mijn broer) allemaal voor mijn moeder doen.

Gisteren had ik bij eenzwaan snoepwinkel een doos met chocolaatjes gekocht met “Dank je wel” er op. Gewoon omdat het wel eens gezegd mag worden vond ik dus.

Heerlijk een omweg genomen langs een mooie brede Molenvliet, een echt vogelgebied en er zaten dan ook heel veel vogels te broeden.
Ik had mijn camera meegenomen om het zo nu en dan even vast te leggen.
Het was heerlijk weer om te fietsen en best al druk vanmorgen met fietsers, wandelaars, sporters en hondenuitlaters.

fazantBen jij verdwaald vroeg mijn broer, dus ik zei, nee ik kom nou speciaal eens voor jullie hierheen haha, wel leuk. Lekker een bakje gedaan, even op de tuin gekeken.

Ook een soort sentimental journey altijd want hij woont in het huis waar ik (net niet geboren) opgegroeid ben en tot mijn 20e gewoond.
Ik probeer altijd nog iets van het oude terug te vinden maar heel veel is dat niet meer.

Oowaterkipk de terugweg een langere route genomen omdat ik wist dat er ergens zo’n prachtig nest in het water lag van een meerkoet die ik zeker op de foto wilde zetten. (Echt een kunstwerk)
Bij elkaar denk ik zo’n 30 kilometer gefietst en vanmiddag nog een paar uur in de tuin gewerkt. Ik heb mijn gymnastiek wel weer gehad voor vandaag. Maar heerlijk was het wel.

Eendje 2Eendje 1

 

Opruim modus

Ik zit momenteel echt in een opruim modus, zowel digitaal als in huis had ik nog wel aardig wat dingen op te ruimen dus genoeg te doen eigenlijk.

Oude kranten, een zak met oude kleding ligt er inmiddels al achter in mijn kofferbak, een oude matras door mijn neefje bij mij geparkeerd en nooit meer opgehaald (stonk vreselijk dus in de schuur geparkeerd) is inmiddels zo vies geworden dat ie ook weg moet.

Van de zolder kwam een kapot stoomapparaat, in de schuur stond nog een oud en kapot strijkijzer, een kapotte wekkerradio die allemaal nog naar de afvalverwerking moeten.

Morgen ben ik van plan mijn auto even vol te laden en naar het afvalstation te rijden om alles weg te brengen. Ik vind dat ook wel leuk daar eigenlijk en heb dan ook weer de neiging om van alles mee terug te brengen. Maar dat gaat niet gebeuren, heb “rotzooi” genoeg.

Afgelopen week ruimde ik de kast op die nog vol stond met spullen en kleding van mijn zoon. Een aantal kledingstukken gingen in de kledingzak en de rest moet hij zelf nog maar een keer naar kijken wat hij daar mee wil.

Een Sentimental Journey trouwens want ik kwam zijn eerste voetbalshirtje tegen, zijn shirtje toen hij bij de animatie compagnie stage ging lopen in Zeeland op een camping en zo nog meer dingen.

En niet te vergeten een doos met kaarten, toegangskaarten, briefjes en dingen van hem persoonlijk, geef ze nu nog niet aan hem want misschien zegt hij wel gooi ze maar weg maar ik bewaar ze voor later als hij het misschien weer wel leuk vindt om ze te hebben.

Morgen dus opruimdag, kranten weg, lege flessen, oud plastic van een apparaat om dingen in te binden, wordt nooit gebruikt maar heb wel zakken vol van die omslagen waar nooit wat mee gedaan wordt.
Ook dat apparaat gaat dus naar de container waarin goederen met een stekker verdwijnen.

Heerlijk even alles opruimen en daarna mijn kamer leegruimen om te beginnen aan de grote verfklus van alles in mijn kamer.
Heb er zin in zeker als het zulk weer is als vandaag, met een zonnetje er bij is het lekker werken.

Ga het wel op mijn gemakkie doen want heb geen zin om weer dagen met spierpijn te lopen.

Vandaag aardig wat bestanden opgeschoond en fotobestanden opgeslagen, uitgezocht en dat soort dingen.
Ook wel een goed gevoel om weer met een soort schone lei het nieuwe jaar te beginnen dus.