Erfelijk belast?????

ik_ben_een_ster_in_knoeien_slab_1344511121_original_2Als je wordt geboren ontvang je een pakketje erfelijke eigenschappen van je vader en je moeder, althans daar ga ik van uit en daar moet je het maar mee doen.

Het is niet altijd eerlijk verdeeld want het ene kind krijgt weer heel andere eigenschappen dan een volgend kind en ruilen kan je niks meer het lijkt een kwestie van willekeur.

Dat maakt ieder mens natuurlijk wel uniek (behalve eeneiige tweelingen die hetzelfde pakketje krijgen).

Zo heb ik van mijn moeder de eigenschap geërfd dat ik altijd en eeuwig zit te knoeien en onhandig ben met dingen.

Waar een ander zelfs in zijn goeie pak kan gaan verven zonder dat het vuil wordt is het bij mij meteen raak, als ik een blik verf alleen maar open maak zit ik al onder de verf. Ik heb dan ook een doos met speciale verfkleding voor mijn klusjes en altijd dozen vol met doekjes (heel ouderwets geknipt van oude T-shirtjes en kleding) om de boel op te ruimen.
Volgens mij was ik met het schoonmaken van mijn laminaatvloer (ondanks het afdekken met plastic) nog langer bezig dan met het verven van mijn plafond.

knoeienAls ik ergens ga eten heb ik voordat ik de eerste hap genomen heb mijn servet al in mijn handen klaar voor mijn geknoei.
Het is een wonder dat er nog mensen zijn die nog met me uit eten willen gaan.
Ooit had ik een bruiloftsfeest, 30 jaar jonger was ik, een mooie nieuwe witte lange broek, roze shirtje er boven op en dan nog even mijn mascara opbrengen. Je raadt het misschien al natuurlijk viel die mascara roller precies op die witte lange broek.

Of de keer dat ik naar de jongveedag ging om een foto te maken voor de krant voordat ik die middag uitging met reisje.
Mijn gauitmeteenreisje kleding had ik dus al aangedaan, nooit meer doen want natuurlijk ging er net een koe naast me staan schijten niet normaal, gevolg mijn schone kleding onder de spetters.
scherven brengen gelukEn dan heb ik het nog maar niet over de dingen die ik uit mijn handen laat vallen zoals gisteren weer een grote plant in mijn kamer toen ik nog even gauw wilde stofzuigen.  Wat een zooitje was dat.
Als scherven echt geluk zouden brengen, zou ik toch wel een heel gelukkig mens moeten zijn inmiddels.

Zo kan ik wel doorgaan, sommige dingen veranderen naarmate je ouder, wijzer en rustiger wordt maar als ik mijn moeder zie eten en rommelen in huis ben ik bang dat ik die hoop maar moet laten varen.

Plaatjes internet