Ongewild een oek’ster

imagesNKKIZWN9Een tijdje geleden zag ik een discussieprogramma over het rijgedrag van fietsers en de tolerantie naar elkaar toe.
In dat programma kwamen allerlei mensen aan het woord, E-bikers, wielrenners, mensen die op die hele snelle E-bikes rijden, scholieren die appen en ook “gewone” fietsers zonder ondersteuning of wat dan ook.
Een mevrouw in het programma was een fanatieke dame die dus zonder ondersteuning fietst en iedereen die anders fietst toch maar eigenlijk een watje vond. Ze noemde zichzelf een O.E.K.
Als ik google vind ik het volgende over deze naam:

OEK is het blad van de Amsterdamse afdeling van de Fietsersbond dat de Amsterdamse leden op de hoogte houdt van wat er speelt, wat onze ambities zijn en wat we doen en gedaan hebben.

‘OEK’ is een afkorting van ‘Op Eigen Kracht’, één van de motto’s van de afdeling: je bent op je eigen kracht aangewezen als je fietst, maar ook als je je inzet voor de belangen van fietsers

Maar goed zij was echt een heel fanatieke OEK-ster die vond dat iedereen eigenlijk op eigen kracht moet fietsen. Goed voor de conditie, spieren opbouwen en zo had ze nog een aantal argumenten.  Zelfs een man die omdat hij astma had een E-bike had wilde ze daarvan overtuigen.
Nou ja ongewild ben ik nu dus ook een OEK-ster geworden, ik fiets Op Eigen Kracht, en heel eerlijk gezegd valt het ook best mee. Vandaag een rondje van een km of 25 gemaakt, deed er natuurlijk langer over maar zag ook meer onderweg dus het heeft ook goeie kanten. Ben het ook wel weer een beetje fiestgewend want als ik bij Wim ben ook dan ben ik een OEK-ster en zelfs op een stations fiets met achteruittraprem, iets wat ik echt heel vervelend fietsen vind.
Vandaag dus een aantal keren contact gehad met de Gazelle. Mijn eigen fietsenmaker is op vakantie tot 15 augustus dus ik moest wat. De dame hoorde het verhaal van me aan snapte alles en ging informeren en zou me terugbellen. Had haar naam gevraagd en op welke termijn ze terug zou bellen vanmiddag nog dus. En inderdaad, zo rond 3 uur belde ze me terug dat ze niets voor me kon betekenen. Ze gaven geen garantie op garantie…… he, zeg ik dus jullie staan niet achter je eigen product als je geen garantie kan geven op een nieuwe motor die jullie plaatsen en het dan net an een jaar doet, waar blijft dan jullie verantwoording. Ik blijf doorzeuren en ze zegt nogmaals te zullen informeren en inderdaad een half uur later belt ze me weer op. Ze willen me een coulance aanbod doen van 25 % korting op een nieuwe motor, zo onder het mom dan zijn we van die zeur af.
Ik zeg het in beraad te willen nemen en vraag de aanbieding per mail te bevestigen. En dat gebeurt netjes ook.
Morgen ga ik nog even verder vragen wat er mogelijk is bij de fietsenwinkel waar ik de fiets gekocht heb, want dat zeiden ze ook, daar heeft u een overeenkomst mee afgesloten en dat is niet mijn huidige fietsenmaker. Bovendien ben ik allrisk verzekerd dus krijg ik toch die motor wel vergoed, is het niet van de Gazelle dan wel van de verzekering. Maar het voelt gewoon niet rechtvaardig aan zoals het gegaan is allemaal. 3830_orangec7hmideserttitaniumgreymatperlagreymat_94-1_fpsvsNou ja om een lang verhaal kort te maken, wordt vervolgd haha…… Voorlopig ben ik nog ruim 2 weken een OEK-ster en misschien komt dat ook nog wel goed uit want op mijn vakantie in Terschelling zal ik ook op een gewone fiets rijden dus is dit een goeie training. Dus ieder nadeel heeft ook een voordeel zal ik maar denken………

De dames van de Rabobank….

INgbankGisteren ging ik het kleine geld afstorten van het kinderwerk bij de Rabobank, in ons dorp kan dat niet meer daar is het kantoor gesloten dus ik ga daarvoor naar Krimpen. Had het geprobeerd op het dorp waar nog een ING onderdeel is maar daar kon ik alleen papiergeld storten. Nu is dat voor mij niet zo erg, ik kom daar meer dan regelmatig.
Ik gooi het geld in de machine waaronder veel 5 centen (heet dat nog steeds stuivers??)  en de vorige keer liep dat apparaat daar helemaal op vast en nu had ik ook nog centen en twee centen die iemand blijkbaar kwijt moest en dacht, hé Huttendorp daar kunnen we ze mooi kwijt. En wonder boven wonder de machine “pakt” ze allemaal en er komt zelfs niets terug.
Als ik de papieren op sta te ruimen komt er een dame van de Rabobank naar me toe.  Ik ken haar, zij was een van de vaste gezichten jaren bij onze Rabobank. Iemand die haar klanten kende, situaties van mensen kenden. Wist wie er soms wel eens hulp nodig had. Iemand waar je echt wat aan had en bovendien nog een heel aardig en sympathiek mens.
Ze begroet me met “hé Anneke hoe gaat het, ben je lekker op de fiets” en zo raken we even met elkaar in gesprek. Ondanks dat ik haar niet zo veel meer zie, wat kom je nu eigenlijk nog bij de bank nu praktisch alles digitaal geregeld kan worden, weet ze nog veel van me af. Vraagt of ik mijn draai al weer gevonden heb nadat ik mijn werk kwijtraakte.
Ik vraag op mijn beurt aan haar of zij de ontslagrondes goed doorgekomen is. Ik ga er van uit van wel omdat ze daar nog loopt. Omdat ik ook voor de krant nog wel regelmatig mensen van de bank tegenkom weet ik dat er aardig wat gedumpt zijn ook en zeker van de mensen die al wat ouder zijn.
Ze vertelt dat ze ook ontslagen is bij een van die rondes. Ze werkte al 28 jaar bij de Rabobank en was dus ook een van diegene die er uitgewipt werd.
Zij was iemand die altijd aan de service balie werkte en dat onderdeel is blijkbaar overgenomen door een ander bedrijf, daar had ze gesolliciteerd en aangenomen.
Nu doet ze dus gewoon weer hetzelfde werk Rabomaar dan bij een ander bedrijf. Toch raar eigenlijk vind ik het altijd dat zulke dingen dan zomaar mogen. Ik zag dat bij mijn eigen werk ook, mensen worden ontslagen en daarvoor mogen dan wel weer andere mensen aangenomen worden. Dat voelt als heel onrechtvaardig.
Ze vertelt wel dat ze blij is dat ze nu af is van al die scholingen die ze moesten doen, allerlei certificaten telkens halen om commercieel up to date te zijn.
Voor dit werk, de service verlening is dat niet meer nodig. Zelf was ze een tijdje ziek geweest en nu ging het weer goed maar ze besefte toen wel dat er ook andere dingen belangrijk zijn en dat ze daar nu meer tijd voor heeft.
Voor haar heeft het dus goed uitgepakt, vanmiddag sprak ik een andere collega van haar, ook bijna 30 jaar bij de Rabobank gewerkt en ontslagen.
Ze vertelt dat ze overal gevraagd wordt om vrijwilligers werk te doen en dat doet ze ook wel, zoals bij de wandelclub die ze samen met een aantal mensen heeft opgericht. Maar toch zegt ze haar werk wel te missen. En als dan een andere collega haar nieuwe club een cheque komt brengen uit het stimuleringsfonds voelt dat toch wel even dubbel aan. Zij was iemand die dat werk altijd deed.
Tja de banken zijn praktisch verdwenen uit de dorpen, bij ons heb je alleen nog een regiobank die nog een beetje op het ouderwetse principe is geschoeid. De rest van de
banken zijn allemaal verdwenen.
Ook al zijn er speciale senioren adviseurs gekomen die desgewenst ook bij mensen thuis komen tregiobankoch is het er zeker voor de oudere mensen niet gemakkelijker op geworden.
Alles is veel zakelijker geworden, commerciëler en zo’n persoonlijk contact zoals ik gisteren had met die medewerkster komt eigenlijk nooit meer voor en dat is toch best jammer.