Al te goed is buurmans gek

Zat vandaag een beetje in de spreekwoorden, in mijn hoofd dan en dat begon met bovenstaand spreekwoord “Al te goed is buurmans gek”. 
Dat dit spreekwoord in mijn kop kwam was niet zo gek. Afgelopen vrijdag heeft mijn buurman zijn sleutel ingeleverd. Hij heeft zich nog een week drie slagen in de rondte gewerkt om het huis weer in dusdanige staat te krijgen dat de woningbouw het accepteerde.
En niet dat ik dat van hem hoorde, kreeg alles te horen van de overbuurvrouw. Mijn buurman heeft helemaal niet verteld dat ie ging verhuizen en ik snap ook wel waarom omdat ie nog steeds zijn deel van de schutting niet betaald heeft. Ik kan naar mijn centen fluiten.
Het is zo maar niet verder over nadenken. Vanmorgen begon ik in mijn achtertuin wat onkruid tussen de tegels vandaan te halen. Het was prachtig weer. Ik loop met de eerste emmer naar voren en zie opnieuw de voortuin van de buren vol met paardenbloemen en het meest ergerlijke nog die grote braam die overal opkomt en die ik iedere keer weer uit mijn eigen tuin moet verwijderen.
Vandaar dat ik dacht even het ijzer smeden als het heet is en de paardenbloemen er uitsteken. Dus ik begon er mee, er woont nu toch nog niemand en ik zag ook niemand van de woningbouwvereniging, niet dat ik het erg zou vinden als ze er wel waren want dan zou ik het gewoon even zeggen. En mijn vingers jeukten al zo lang om dat eens aan te pakken. Ook die braam er maar uit dacht ik,  pak zijn groene container die nog half vol zit en ga alles klein maken en er in stoppen. Het ruimt lekker op alleen die klere stekels brr. Morgen is toevallig de dag dat ze geleegd worden. Ik zet de volle container vast aan de weg en dan kan ik morgen de rest er in kwijt. Krijg echt niet alles weg en ik zie dat er flinke kuilen zitten in het grind waar ik het er uit gespit heb. En opeens gaat er een lampje bij me branden en denk ik Eureka!!
Daar kan ik mooi wat van mijn grind ingooien, pak de kruiwagen en schep het grind op.
In verschillende sessies (best zwaar werk)  breng ik zo’n 12 kruiwagens (niet stampvol hoor dan kan ik er niet meer mee rijden) naar de buren en je ziet het nog niet eigenlijk. Maar ik vind het wel even welletjes.
Als ik zo bezig ben heb ik opeens met de halve straat een praatje, dat is ook wel weer leuk.
Op een gegeven moment stopt er een auto, er stapt een vrouw uit en ze zegt, ik kan me goed voorstellen dat je dit doet. Ze komt me wel bekend voor maar kon haar even niet plaatsen, ik vraag bent u van de woningbouw soms??  Nee hoor zei ze ik woon hier verderop in de straat. Ik schiet in de lach en zeg, kan je nagaan. Zij zegt dat ook te hebben hoor, ik ken ook niet iedereen in de straat. (ze woont er nog niet zo lang).
Maar zei ze, ik denk dat de woningbouw er alleen maar blij mee is dat je het zo opgeknapt hebt. Ik weet het niet hoor of ze dat vinden maar het is gebeurd en kan ze niet terugplanten. Vraag me ook af alsof ze het wel zullen zien.
Ben wel heel benieuwd wie mijn nieuwe buren zullen gaan worden. Hoop een leuk stel mensen maar dat is altijd even afwachten. Dus ik sluit dit blogje maar met die wens want tenslotte is een goede buur beter dan een verre vriend.
Foto’s van mijn bezoekje gisteren aan de Heemtuin… er groeiden zelfs nog paddenstoelen.