Betuttelen…

Vfoto_muntengeld2anmiddag zat ik even bij de Hema een bakje te doen. Het was druk en je hebt daar een soort tweelingtafeltjes waar gewoon eigenlijk twee mensen naast elkaar kunnen zetten. Hoewel de meeste mensen dat niet doen. Maar er kwam een mevrouw, schatte haar zo begin 70 misschien zelfs al iets ouder, en die zei, kan ik hier zitten.
Natuurlijk zei ik en meteen begon ze een praatje met me. Ze vertelde me dat ze gezegd had dat ze de cappuccino te slap vond en dat ze dat niet leuk vonden dat ze het gezegd had.
Nu verschillen smaken natuurlijk en ik denk zeker op het gebied van koffie want ik vind het altijd heerlijk. Nu ben ik geen koffiedrinker en van sterke koffie hou ik sowieso niet. Maar goed natuurlijk mag die mevrouw dat gewoon zeggen als zij dat vindt.Volgens de mevrouw was er uit een test gekomen dat het “slootwater” was en even vroeg ik me wel af wat ik daar dan altijd in hemelsnaam zit te drinken haha. Zeg wel iets over mijn smaak misschien of over de hare kan ook natuurlijk.
Ach ja zei ik, sommige mensen hebben ook wel een kort lontje en lijken soms niets te kunnen hebben als er wat gezegd wordt.
Zelf had ik het gisteren bij het Kruidvat. Ik kocht iets voor 10,95, betaalde met 20 euro en vroeg aan de jongedame of ze er 95 cent bij wilde hebben. Dat wilde ze graag en ik schudde even mijn losse geld uit mijn portemonnee op mijn hand om 95 cent te pakken. Voordat ik zelf een muntje kon pakken wilde de jongedame het geld uit mijn handen pakken. Dus ik zei meteen, hé waar ben je mee bezig. Je gaat toch niet zomaar geld van mij pakken, ik mankeer niks hoor, dat kan ik zelf wel. Ben daar niet van gediend. Eigenlijk zonder iets te zeggen of een spier te vertrekken of zich zelfs maar even te verontschuldigen wacht ze tot ik haar 95 cent gegeven heb en geeft me 10 euro terug. Ik pak het aan en kan het niet laten om te zeggen. Wacht tot ik een jaar of 100 ben dan ben ik er misschien aan toe dat iemand me helpt met mijn geld uitzoeken. Ze kijkt me aan alsof ik van een vreemde planeet kom. Even krijg ik de neiging om haar chef er bij te roepen en mijn beklag te doen maar ik denk, ach laat maar.
Even later zitten we gezellig te kletsen over betutteling door mensen als je wat ouder wordt.
Zie het bij mijn moeder ook vaak en probeer dat echt zelf nooit te doen, haar zelf laten beslissen waar ze kan tenminste maar het toch altijd proberen uit te leggen waarom of hoe dingen nodig zijn. En ook al snap ze het dan niet allemaal meer zoals bij papieren dan nog vertel ik het. pille7Ik hoop altijd maar dat mensen dat later ook bij mij zullen doen.
De mevrouw zit ook duidelijk op haar praatstoel, of ze had gewoon behoeft aan een praatje, dat weet ik niet en zo was het onverwacht een leuk gesprek bij zoals een vriend het ooit noemde ier ten et nneke……..