In een wit wit heel wit knollen knollen land

haas (8)Daar speelden zes hazen heel parmant……. ik zie al snel altijd het verschil in de weilanden tussen een polletje gras en een haas. Als iemand tegen mij zegt, je moet je bril eens vaker opzetten zeg ik altijd zolang ik dat nog zie en opmerk hou ik hem gewoon voor het autorijden (wat ik nooit meer doe trouwens dus draag ik hem nooit meer).
Vandaag was dat een ander verhaal natuurlijk met de sneeuw op de weilanden. Onderweg naar mijn zusje om samen wat te gaan winkelen zag ik in een weiland zes hazen rennen, spelen al weer met elkaar sparren en rechtop tegenover elkaar staan (helaas voordat ik mijn camera had was dat weer over) . Het grappige was dat er twee eenden aan kwamen vliegen en dichtbij de hazen landden. Meteen ging er een op af om ze weg te jagen…..

Echt een prachtig gezicht en ik dacht, dan maar wat later bij mijn zus, ik ga even wat foto’s maken, wetend dat als ik geen afspraak had gehad ik daar veel langer zou hebben gestaan maar goed. Dit vond ik ook al mooi om te zien.
Nu de wegen weer wat beter te berijden zijn vind ik het prachtig hoor die sneeuw die nog in de polder ligt, ik vind het toch altijd wat magisch hebben.
Ja ik weet het hoor, veel straten waar niet gestrooid wordt en trottoirs zijn voor veel mensen nog slecht te begaan en dat is dan best vervelend maar ik heb er vandaag weer van genoten. (zei ze heel egoïstisch)
img_3756 (2)img_3762 (2) (middel)Zoals vandaag dat ik toch zo’n 30 km heb gefietst en nog wat gelopen buiten voel ik wel als ik thuiskom dat als het wat warmer wordt in huis ik wel slaperig wordt. De buitenlucht doet dat toch wel met me en dan is het zaak om niet te lang en vast in slaap te vallen.
In het winkelcentrum waar we waren liepen ze reclame te maken voor brillen van specsavers en die dame moest wel heel diep bukken om de mensen iets aan te bieden. Vond het wel knap hoor om zo te kunnen lopen. Ik zou zelf binnen de kortste keren mijn benen gebroken hebben denk ik. En een nieuwe bril….nog maar niet.

Hiep hiep hoera 1 jaar

yentje taart 1 jaarAlsof ik gisteren nog in het ziekenhuis zat te wachten tot mijn kleindochter geboren zou worden samen met de andere opa’s en oma’s en nu is ze al weer één jaar oud.
En wat een mooi meisje is het geworden. Bijna loslopend al weer, de eerste woordjes beginnen te komen, mama en die zijn al aardig duidelijk. Aanstaande zaterdag geeft ze een feestje haha maar Chantal en Peter hadden allebei vrij en opa’s en oma’s mochten natuurlijk wel even komen om haar te feliciteren.
Weer zon vandaag en begaanbare wegen dus niets hield me tegen om er naar toe te gaan vanmiddag.
Onderweg nog onwijs genoten van de sneeuw wat een prachtig gezicht overal, ben een uur wezen wandelen en natuurlijk een eind fietsen. Echt puur genieten met als kers op de taart naar mijn kleindochter Yenthe. Als de deur open gaat zie ik meteen een stralende lach op haar gezicht als ze me ziet… om op te vreten. Ja hoor op haar verjaardag mag ik een keer lekker los gaan toch.
Had ze met Sinterklaas nog niet zo het besef dat cadeautjes zijn om uit te pakken. Vandaag wel hoor haha nadat de kaart uitgepakt was en haar cadeautje zat ze steeds nog naar mijn tas te kijken en te wijzen en “die” zeggen. Zo grappig zeg.
Had haar een klein cadeautje gegeven. Voor de Kerstmis en haar verjaardag heb ik een fotoshoot gegeven. Heb zelf met Peter ook altijd ieder jaar een fotoserie laten maken bij een professionele fotograaf, vind dat gewoon leuk en ze krijgt toch wel cadeautjes genoeg van iedereen.
Chantal en Peter waren er ook heel er ook heel blij mee. Helaas nog steeds de fotostilte dus geen foto’s bij mijn blog van haar.
De andere oma en Chantal haar zusje kwam ook nog even een bakje doen dus was het toch nog gezellig zo met elkaar. Anders is het ook zo kaal als er niemand komt op zo’n dag.
Chantal had een mooi klein taartje gebakken met roosjes (ze heet niet voor niets Roos natuurlijk) knap hoor, ik doe het haar niet na en hij smaakte heerlijk.
Kortom een prachtige dag vandaag… en nu zaterdag het feestje nog.

Ingesneeuwd…..

winter (Small)Soms loopt een weekend heel anders dan gepland en dat was dit weekend ook wel het geval in ieder geval, het werd een vreemd en bizar weekend zo.
Wim zou het weekend dus naar mij toekomen maar vrijdagochtend belde hij op dat hij bericht had gekregen dat een van zijn jeugdvrienden (ze hebben een clubje van 5) op sterven lag en hij daar naar toe wilde gaan.  Logisch natuurlijk en ik zei kijk maar hoe het loopt of je nog komt.  Hij was er ’s morgens naar toe gegaan maar hij lag al in coma  en het had ook verder weinig zin om daar bij te blijven, de week ervoor was hij ook al geweest toen hij opgenomen was in het ziekenhuis en eigenlijk hadden ze toen al afscheid genomen.  Dus in de loop van de middag kwam hij toch bij mij. Hij had slecht geslapen, toch het afscheid van die vriend in zijn hoofd, even de omschakeling van ik kom naar hem naar hij komt naar mij, dus hij was best heel moe.
Iwinter 4 (Small)k had ’s morgens nog gewerkt met letterlijk pijn en moeite al ging het gelukkig iets beter, veel smeren en niet teveel bukken.  En daarna nog in een zorgcentrum foto’s gaan maken van de Kerstman met de bewoners en personeel, allemaal liefdeswerk oud papier maar zo ontzettend leuk om te doen.
Zaterdagochtend krijg ik een telefoontje. Mijn beste vriendin heeft een zoon die ze niet meer ziet door allerlei moeilijke dingen die er gebeurd zijn en die zoon die had kanker.
Een nichtje van de vrouw van die zoon belde mij op dat hij donderdag overleden was, ik schrok me best een hoedje.  De vrouw zei, ik weet niet wat ik moet doen, ik durf haar niet te bellen om het te vertellen en ik weet niet of ze het al weet.  Ik wist zeker dat ze het nog niet wist anders had ze me al lang gebeld. ganzen (Small)Ik ga het haar wel vertellen antwoordde ik want ik zou het vreselijk vinden als ze iemand op straat tegenkomt en haar gaat condoleren terwijl ze het nog helemaal niets weet terwijl ik het wel weet. Dat lijkt me zo vreselijk erg. Terwijl ik zat te bellen kreeg Wim ook een belletje dat zijn vriend overleden was. Hoe bizar eigenlijk dus ik besloot mijn vriendin maar te bellen al was ik er liever zelf naar toe gegaan maar kon ook Wim niet aan zijn lot overlaten vond ik. Ik belde haar op en nu wil het toeval dat haar zoon ook Wim heet dus ik vertelde haar dat Wim overleden was en zij dacht dus dat het “mijn” Wim was.  Nou ja natuurlijk meteen dikke tranen en voelde me rot dat ik haar niet even vast kon pakken. Maar ze was ook zo blij dat ik haar gebeld had en dat ze het nu wist.
Nou ja zo begon ons weekend.
Zaterdagavond begon het hier al een beetje te sneeuwen en zondag toen we opkwamen sneeuwde het flink, bus en treinverkeer helemaal in de war. Wim bleef maar hier en maandag was het idem dito en bovendien zou Wim dinsdagmiddag afscheid gaan nemen voor de crematie van zijn vriend met de andere samen en anders moest ie alleen maar heen en weer rijden naar Apeldoorn en weer terug naar Utrecht waar zijn vriend in de buurt woont. Tegenlicht (Small)
Zo hadden we opeens onverwacht een lang en ondanks de vele sneeuw een heel warm weekend met een vracht van emoties en verhalen die langskwamen. Maar het was goed zo, vanmiddag is hij weer vertrokken en eigenlijk is het best stil in huis nu even. Vanmiddag meteen naar mijn vriendin gegaan die vanzelfsprekend heel verdrietig was, vandaag zou haar zoon ook gecremeerd worden. Ze was wel heel blij dat ik gebeld had om het haar te vertellen. Haar eigen zus had wel een kaart gehad en haar niet eens gebeld toen ze het wist. Wat kunnen mensen het elkaar soms toch moeilijk maken. Dan denk ik ook wel eens aan mijn eigen zus hoor die ik ook al weer zo’n 1 1/2 jaar niet meer gezien heb. Waarom gaan die dingen soms zo…
Het kwam er niet van het weekend om wat foto’s te maken van de sneeuw. hek (Small)Gisterenavond was de tuin echt een sprookje maar kon het even niet opbrengen om er wat goede foto’s van te maken. Vandaag was ik echt wel een beetje afgedraaid en durfde ook nog niet echt op de fiets te stappen, de straten hier waren toch nog wel flink glad terwijl het wel prachtig weer was om even de polder in te gaan. Ach wie weet krijgen we nog wel een keer deze winter een pak sneeuw.  Of krijg ik morgen nog herkansing er ligt nog sneeuw genoeg…………
Even maar wat foto’s dus uit mijn archief…… Het zal er niet veel anders uitgezien hebben…. 😉  😉

Opvoeden……

Laat ik het eens eePeter 1n keer hebben over opvoeden. Denk dat iedere ouder het zo goed mogelijk probeert te doen en als het dan lukt, ze gaan niet met verkeerde vrienden om, niet aan drank of drugs, niet roken of dat soort dingen en je hebt een goed contact dan ben je spekkoper toch.  Sommige omstandigheden of invloeden kunnen de beste opvoeding laten eindigen in een drama.
Chantal werkt als coach voor gezinnen waar het niet goed gaat dus die ziet nog wel eens het een en ander.
Nog voor er sprake was van een zwangerschap hadden we ooit wel eens een gesprek over opvoeden dus. Zowel Chantal als Peter waren best aardig stellig daarin, zo van ja is ja en nee is nee.
Ik glimlachte een beetje en zei, je hebt gelijk hoor, regels zijn er zeker nodig maar soms gewoon lekker eens van die regels afwijken kan echt geen kwaad hoor, zelfs goed voor een kind. Naast zwart en wit is er ook nog wel een beetje grijs.
Zelf was ik ook best van vaste gewoontes, op tijd naar bed, geen tv kijken in bed en dat soort dingen maar ik weet ook nog een keer dat het zo hard gesneeuwd had en er met bedtijd een heel dik pak sneeuw lag dat ik Peter warm aankleedde en mee naar buiten nam. We hebben een iglo gebouwd met emmers gevuld met sneeuw. Hij weet het nu nog.  Dus een beetje sjoemelen kan echt geen kwaad hoor.
Vandaag zag ik weer twee staaltjes van opvoeden toen ik onderweg op de fiets zat.
Bij ons langs de dijk staan iedere week van die afvalcontainers en schooljeugd die daar langsfietst en heel heel eerlijk, ik heb het ook wel eens gedacht in het voorbij fietsen. Hoe leuk zou het zijn om zo’n container een duwtje te geven. Natuurlijk doe ik het niet, wat een troep moet dat geven maar ik kan dat gevoel dan wel begrijpen.
Vanmiddag hadden een aantal scholieren dat ook gedaan. Blijkbaar had iemand dat gezien en was gestopt met de auto. Ik kende die man, hij is van de politie maar was niet in uniform. Misschien wel bewust dat weet ik niet, dat verzin ik er ter plaatse bij. De scholieren waren bezig de vuilnisbakken weer te vullen met de rotzooi die er naast gelegen had en ze waren net klaar. Ik hoorde de politie agent zeggen. En laat dit de laatste keer zijn want als ik het nog een keer zie ben je voor mij……. Het is een potige politie agent en blijkbaar maakte het toch wel indruk want ze zeiden netjes ja. En ik dacht wel even waar is de tijd gebleven dat je als volwassene gewoon een kind kon aanspreken als ie iets verkeerds deed. Als je dat nu doe heb je meteen ruzie met de ouders als je niet oppast.
Een geval later, ik ging boodschappen doen, zette mijn fiets neer en zag vier volwassen mannen met hun mobieltjes in de hand staan, leeftijd zo rond de 30 jaar denk ik. Er stond een kind bij.
Het leek er op of ze bezig waren met elkaar een spel te spelen, in ieder geval waren ze druk bezig met hun telefoons. Dacht waarom doe je dat in een fietsenstalling bij de Lidl maar goed. Toen ik weer naar buiten kwam waren ze nog steeds bezig. klikoBlijkbaar was dat jochie het helemaal zat en begon te jengelen, hij kreeg een grote mond van zijn vader die gewoon doorging met zijn telefoon en ik dacht pff papa, niet echt een goed voorbeeld, geen wonder dat het kind het zat was.
Opvoeden blijft toch wel ook voor een groot gedeelte een gevoel en als je een kind zowel vrijheid als regels geeft al klinkt dat misschien tegenstrijdig mag je gewoon hopen dat het goed gaat.  Foto kliko www….

Gewoon met het O.V.

Mensen die altijd in een auto rijden maken zich op een of andere manier altijd druk hoe ik ergens naar toe moet gaan terwijl als je geen auto hebt je gewoon maar een paar keuzes heb, althans ik wel. Ik ga fietsen, ik ga met het ov of ik ga niet. SONY DSC
En daar ben ik helemaal op ingesteld en ik heb er ook helemaal geen moeite mee. (nou ja soms wel hoor als ik gedwongen wordt om thuis te blijven en dan mis ik mijn polootje wel hoor) Vooral treinen vind ik zo ontzettend leuk eigenlijk. Afgelopen week had ik ook met mijn zus afgesproken en terwijl ik onderweg was hoorde ik wel dat ik een appje kreeg. Dat zal mijn zus wel zijn, het was een beetje begonnen met regenen en ze appte natuurlijk of ze me op moest komen halen, nou ja zij niet maar mijn zwager, want ze hebben een nieuwe auto en daar heeft ze echt nog geen meter in gereden.
Had geen zin om af te stappen dus reed gewoon door en ik was best een beetje nat geworden maar het was goed te doen hoor. Beter dan die gladheid van vorige week eigenlijk.  En als je binnen zit is mijn ervaring lijkt het altijd veel erger dan wanneer je gewoon naar buiten gaat dan valt het vaak heel erg mee. Heb het niet over stortbuien maar zo’n miezerregentje zoals van de week.
Gisteren had ik een feestje van mijn zwager, hij was 60 geworden en gaf een etentje in een restaurant in mijn buurdorp.
Heel de week maakte iedereen, zoon, vriendin, zus, zich al druk hoe ik daar naar toe ging.
Ik niet hoor, zie boven de drie keuzes die ik heb haha.
Nou ja de fiets viel af omdat ze toch wel wat natte sneeuwbuien en zo opgaven en nou vind ik dat voor ’s middags niet erg maar voordat ik weer naar huis zou moeten fietsen in het donker niet zo prettig. Hoewel ik de laatste dagen me weer eens voor de zoveelste keer geërgerd heb aan die weerberichten met de daarbij behoren doemscenario’s.  Het lijkt wel of het tegenwoordig met gewoon een sneeuwbuitje of regen een ramp is om onderweg te zijn. Ik weet het hoor, ik rij ook liever zonder regen en sneeuw maar goed, zolang het geen ijzel of dat soort ellende is valt het volgens mij allemaal nog wel mee. En niet gaan viel ook af want ik had wel zin in een feestje eigenlijk.
Dus pakte ik de bus, die stopt zo’n  100 meter bij mij in de straat en bij het restaurant stopt ie ook praktisch voor de deur, alleen even de stoep aflopen en ik was er. Nog geen 20 minuten onderweg geweest. En dat was ik voor de terugweg ook weer van plan.
Het was een heel gezellig feestje en we hebben lekker gegeten. Ik zat nog een poosje te praten met de vrouw waar ik mijn vorige computer van gekregen heb. Haar man was toen kort daarvoor overleden, zij had zelf een laptop en ik mocht hem toen voor niets hebben van haar. Ik vertelde dat ik nu een nieuwe computer gekocht had nadat ik toch bijna 4 jaar plezier van haar oude computer had gehad. Dus ik vertelde zo over het installeren van de nieuwe programma’s en dat ik nog steeds photoshop niet heb. En zei vertelde dat ze nog de cd’s van de vorige computer had. Haar man was ook lid van de fotoclub dus vandaar dat alle programma’s toen ik die computer van haar kreeg er op stonden. img_9091-2Heb afgesproken dat ik van de week even een bakje bij haar ga doen en kijken of er nog wat bij zit wat ik kan gebruiken. Waar een feestje al niet goed voor is.
Het leek wel even of we weer een bruiloft hadden, bijna een jaar geleden zijn ze hier ook getrouwd die twee. En op de terugweg kwam ik er gemakkelijk, Peter en Chantal moesten toch die richting op en zo principieel om dat te weigeren ben ik nou ook weer niet.

Snein8 jannewaris

Ik begin al een aardig woordje Zuid-Afrikaans te leren, hoewel eigenlijk alleen maar de naamloos.pngdagen van de week en de maand. Mijn computer staat bij het startscherm nog steeds op Zuid- Afrikaans en heb nog niet kunnen ontdekken ( ook nog niet heel veel moeite voor gedaan) om dat te veranderen. Het staat ook wel grappig eigenlijk en voor de rest is het ook niet zo belangrijk.
Vandaag weer teruggekomen uit Apeldoorn, daar was de sneeuw inmiddels ook wel op de straat weg gedooid, in de bossen lag het nog wel maar toen ik weer richting Gouda kwam was alles eigenlijk praktisch verdwenen dus geen last van gladdigheid.
Vrijdag was ik ook zonder problemen nog de eerste 10 km gaan fietsen want de rechtstreekse verbinding naar Gouda is er niet meer en dan moet ik daar meer dan een half uur wachten en zondags rijdt er nog maar om de twee uur een bus vanuit Bergambacht naar Lekkerkerk, dus dat stuk overbrug ik dan meestal met de fiets. En tot nu toe is met dat altijd nog gelukt.
Gisteren was er in Apeldoorn ook sneeuw gevallen, een mooi laagje en we zijn nog wel een eind wezen wandelen voordat de ijzel en verdere gladdigheid kwam. In het park waar we img_1296-2altijd langskomen staat een hert dat danst met de boswachter. Ik vind het altijd zo’n grappig beeld.
Mijn enkel was echt bont en blauw en ik had nog een aantal andere blauwe plekken ontdekt en hier en daar wat spierpijn dus lekker rustig aan gedaan dit weekend. Eigenlijk viel het me 100 % mee dat ik met zo’n blauwe en opgezette enkel toch nog wel redelijk goed kon lopen. Wim woont toch wel zo’n half uur lopen bij het station vandaan.
We hadden een spel waarbij je moet proberen zoveel mogelijk punten te halen met een huis en tuin, Tuintopia, het was wel leuk om te doen. Een strategisch spel waarbij je moet proberen met het aanleggen van kaarten over tuinieren met vijvers, beplanting, bemesting en nog meer zoveel mogelijk punten te halen. Weer om te gaan fietsen was het niet echt dus hebben we alles wandelend gedaan. Ik begin inmiddels de omgeving waar Wim woont al aardig te kennen, niet zo ver van het centrum met een heel lange winkelstraat. Apeldoorn heeft ook echt wel een streekfunctie voor dorpen uit de omgeving qua winkels en zaterdag was het dan ook behoorlijk druk ondanks de sneeuw en gladdigheid. Ik zou me daar best een middagje vermaken en dat ga ik ook wel een keer doen, lekker shoppen.
Had vanavond geen zin om te koken, maar ook eigenlijk geen zin om er nog uit te gaan om eimg_1299-4ten te halen, toch maar gedaan en naar de Chinees gegaan. Ik was aan de vroege kant en dat was maar goed ook, na mij liep het binnen de kortste keren de afhaalafdeling helemaal vol en de telefoon ging ook constant voor mensen die eten bestelden. Voor wat ik eet is het eigenlijk net te weinig om gratis thuis te laten brengen en dan vind ik het zonde om een paar euro meer te moeten betalen voor het bezorgen dus maar even op de fiets gestapt, maar een paar minuutjes bij me vandaan. Lekker gemakkelijk hoor vandaag, het smaakte weer heerlijk en een mooie afsluiting van een gezellig weekend in Apeldoorn.

Tien graden vorst en een pak sneeuw

IMG_0251Niet iedereen zal daar om zin te springen maar dit weer, pff echt helemaal niets voor mij hoor al die regen en storm.
Vanmorgen werd ik om 8 uur wakker en dacht nog even omdraaien zonder een wekker te zetten, niet zo slim want om 11 uur werd ik weer wakker. Pff daar ging mijn afspraak om naar de studio te gaan. Gelukkig was het geen vaste afspraak maar gewoon kom eens langs dus dat zal dan volgende week worden, het is niet anders.
Heb momenteel wel dat ik het thuis ook wel lekker vind, mijn vogeltjes in de tuin voeren, krant op tafel met kopje thee in de keuken, uitkijkend over de tuin en gewoon lekker lezen en wat ik al weet ik hoe lang ik niet gedaan heb, puzzelen.
Pff wat heb ik altijd veel crypto’s gemaakt iedere zaterdag in het AD samen met mijn broer, allebei maakten we ze thuis en zondags ging ik meestal naar hem toe en dan keken we wie de meeste woorden had.
IMG_0222Ik denk dat ik sinds hij overleden geen crypto’s meer gemaakt heb. Het is gewoon weer leuk even, het is toch even omdenken wat ze bedoelen, er weer inkomen maar het lukt met om de helft ingevuld te krijgen. Na nog een filipino puzzel, een twee kruiswoordpuzzels heb ik het wel weer even gezien. Wat is het eigenlijk leuk.
Vanmiddag nog naar de opening van een winkel geweest, mijn fietsenmaker die verhuisd is. Waar ik trouwens dinsdag meteen naar toe ging om mijn fiets na te laten kijken die er twee weken geleden weer mee gestopt was.
Wat schetste mijn verbazing trouwens dat toen ik hem pakte en het contact aanzette hij het gewoon weer deed. Toch maar even naar de fietsenmaker gegaan en gevraagd of hij even mee wilde denken wat het nou kon zijn. Ik snap helemaal niets meer van die fiets onderhand. En het is gewoon niet leuk als ik hem pak dat ik altijd moet denken “doet ie het of doet ie het niet”.
Maar vanmiddag was het ondanks het slechte weer erg druk en gezellig in de ganzenwinkel en ik maakte meteen een afspraak met iemand voor een interview, beetje netwerken op zulke bijeenkomsten dus.
Maar wat mij betreft mag het wel lekker gaan vriezen hoor, helder weer en droog, misschien een pak sneeuw voor de sfeerplaatjes te kunnen maken want dit natte en heel vervelende weer kan mij niet inspireren om er met mijn camera op uit te gaan en lekker te gaan fietsen.

 

Foto’s @nneke 2013