Voor het grijpen…….

Heb echt weer zo’n ontzettend leuk weekend achter de rug in Apeldoorn, imageswe hadden goed gekozen om te gaan klussen want het weer was niet geweldig, sneeuw en best koud.
Vrijdag had Wim gezorgd voor een verrassingsmenu. Voor zijn verjaardag had ik hem een Tajine gegeven en hij had een recept uitgezocht om te maken daarin.
Alle ingrediënten had hij al gekocht, de groentes al gesneden en zoals je wel eens bij koks ziet in een programma stond alles netjes klaar in bakjes.
Maar zei hij je moet me wel helpen want ik heb het ook nog nooit gedaan.
Het was een gerecht met kip, pastinaken, wortelen, prei, uien, knoflook en nog wat kruiden e.d. die er door heen moesten.
Ook hoe je de Tajine moest behandelen had hij opgezocht en een vlamverdeler gekocht want omdat het aardewerk is moet je het langzamerhand warm maken en de warmte verdelen er onder dus.
Het was reuzenleuk om zo samen te kokkerellen, we aten er verder rijst bij.
Vlees eerst aanbraden en dan langzamerhand de groentes er bij doen. Dan de bovenkant er op zetten en een half uur laten smorrelen op een laag vuurtje.
En ik moet zeggen, het smaakte echt zo heerlijk, we hebben er echt van zitten genieten, voor herhaling vatbaar.
24_8428229Zaterdag werd het klussen dus. Nu ben ik thuis verwend, heb veel en goed gereedschap maar nog het belangrijkste kan het bijna blind pakken omdat ik alles weet te vinden.
Wim heeft ook veel en goed gereedschap maar er zit echt helemaal niets van orde of systeem in dus is het vaak dozen doorspitten om te vinden wat we nodig hadden en daar gaat veel tijd inzitten.
Zelf had ik nog wel wat “handige” dingetjes thuis vandaan meegenomen waaronder een doosje met schroeven maar die bleken toch weer te kort te zijn dus moesten we ook op pad om die te gaan kopen.  Ja en dan meteen ergens een bakje doen in de stad. Bij thuiskomst bleken deze schroeven weer geen kruiskop te hebben maar een soort inbus dus weer een zoektocht naar het juiste bitje er voor dat we dan wel weer vonden.
Kortom we hebben best geklust maar ik had wel wat meer willen doen maar goed het belangrijkste hebben we gedaan en de rest is voor de volgende keer. Heb wel gemerkt Wim is geen klusser en weet van mezelf dat ik eigenlijk gewoon het liefste maar alleen klus en gewoon zonder pauze doorga haha… hoe goed bedoeld ook dat helpen en iedere keer wat te drinken voor me willen maken.
Sneeuw zag ik genoeg op de heenreis in het bos was het echt een mooi gezicht in de trein, zaterdag sneeuwde het ook heel de dag maar het dooide ook net zo snel weer allemaal weg. 1004004000008410_1
Twee avonden hebben we het spel Stap Op zitten spelen. Een spel waarbij je moet proberen zo snel mogelijk 100 km te fietsen. Je zou toch zeggen dat ik dat wel zou kunnen maar ik verloor beide avonden kansloos en kwam er achter dat ik soms best slecht tegen mijn verlies kan. Wat een rotspel zeg haha…… nee hoor was eigenlijk best leuk om te doen. Ach het was zo een prima weekend in Apeldoorn weer samen.

De escape room

euromast1-smallSoms zijn dingen te persoonlijk om op mijn blog te vermelden zoals ik gisteren te horen kreeg waar ik heel erg verdrietig van werd.
Het kwam dus mooi uit dat we gisterenavond een uitje hadden van het jeugdwerk zodat ik mijn gedachten even kon verzetten met een clubje ongeregeld maar zulke betrokken en mooie mensen. Ieder anders met eigen kwaliteiten en toch met elkaar de groep die ieder jaar weer een Huttendorp organiseert waar ik nog steeds veel plezier aan beleef.
Een aantal van ons organiseert ieder jaar het uitje en dat bracht ons de afgelopen jaren al bij vele activiteiten. Karten, skiën, laser gamen, paintballen, boerengolf, bowlingen zelfs in een grote houten klomp gevaren en zo kan ik nog wel ff doorgaan.
Het is een gemêleerde groep maar de meeste zijn toch nog wel jong en die hebben zo hun eigen ideeën om vaak wel iets actiefs te doen gecombineerd met een etentje er bij.
Ik zeg altijd van te voren dat ze met mij geen rekening hoeven te houden qua activiteiten, als ik het niet meer verantwoord voor mezelf vind om aan mee te doen ga ik ze wel op de foto zetten. kinderwerk-1-4-smallEn eten met elkaar kan altijd.
Dit jaar hadden de organisatoren gekozen voor de escape room. Ik had er wel van gehoord maar nog nooit gedaan eigenlijk. En veel van het team ook niet.
Dus wij naar Rotterdam, onder de Euromast in de Parkhaven met uitzicht op het water op een boot die omgebouwd was tot restaurant en onderin waren de escape kamers gemaakt met de naam “De Zwarte Zwaan”.
Eerst met elkaar gegeten, heel gezellig, weer wat bijgepraat met elkaar en daarna was het dus tijd voor de escape room. Heel wat hilariteit was er al geweest want de link van escape room naar darkroom was heel snel al gelegd.
Maar goed wij gingen met een groep naar de machinekamer, helemaal onderin de boot.
Daar moesten we proberen om met elkaar binnen een uur allerlei codes te vinden en daarmee kluizen, koffers en andere afgesloten dingen open te krijgen. In al die zaken zaten vlaggen en daarmee moesten we de code vinden om uit de escape room te komen.
Ik vond het hartstikke leuk om te doen en we konden goed samenwerken zodat we al vrij snel heel wat sloten hadden ontcijferd en geopend en wat vlaggen hadden gevonden.
rotterdam-4-smallAlleen in welke volgorde die vlaggen moesten zijn kwamen we nog niet zo snel uit. De andere gingen er vanuit dat de volgorde van het vinden van de vlaggen bepalend was maar ik vond dat gek want niet iedereen vindt toch in dezelfde volgorde alle codes en dus vlaggen. Maar ga met 5 cijfers eens mogelijkheden maken, onbegonnen werk.
We konden twee hints krijgen en een hint was kijk naar de kapstok. En nadat een van onze medewerkers in zijn enthousiasme een haak van de kapstok had gesloopt haha bleek de clou weer door een ander gegeven te worden. De vlaggen hadden allemaal verschillende lengtes. Dus snel de vlaggen van klein naar groot opgehangen en de code ingetoetst en Yes dat bleek inderdaad de goede code te zijn en waren we net binnen het uur ontsnapt.
escapeZou dat niet gelukt zijn zou er een torpedo op de Euromast aan gestuurd worden nou dat hadden wij toch maar mooi voorkomen natuurlijk haha.  Het was echt heel leuk om te doen hoor en zeker toen de andere groep er niet in geslaagd was om op tijd klaar te zijn was deze overwinning nog dubbel leuk zo.
Zo rond twaalf uur waren we allemaal klaar en kon er weer een escape beginnen. Er was inmiddels een lekker pak sneeuw gevallen en onderweg sneeuwde het ook nog flink. Niet echt prettig om in te rijden. Ik reed met Peter mee maar een van die meiden had nog niet zo lang haar rijbewijs en die zaten met drie meiden in de auto.  escape-annekeToen we langs hun auto reden stonden ze er alle drie naast dus wij dachten dat er iets aan de hand was maar nee hoor, ze stonden gewoon even wat foto’s te maken in de sneeuw. Zo zie je de jeugd maakt zich daar minder druk om dan ik dat doe en dat is maar gelukkig ook.
Peter moest nog een van het team wegbrengen naar Bergambacht en ik ben even met het meegereden. Door het sneeuwen slecht zich en er werd dan ook langzaam gereden maar we kwamen allemaal weer gezond en wel thuis.
Een echt leuke avond zo met elkaar die ik wel even kon gebruiken.

 

Koud hè….

Het begon vanmorgen al toen ik op mijn scan0001werk kwam, zo heb je de kou getrotseerd,  ik woon nog geen km van mijn werk vandaan. Had amper de kou gevoeld.  Toen ik wegging was het weer ga je nog fietsen met die kou??
Onderweg het zonnetje schijnt en ja het is koud, het is ook winter he, en het vroor echt wel 2 graden misschien, geen idee.  Amper wind, ik vond het vorige week met die indringende mist, wind en grijsheid kouder dan nu.
Nou zijn weerpraatjes van alle tijden, ik weet nog dat ik enorm fan was altijd van het programma van Spaan en Vermeegen daar was ook zo altijd de kreet van Harry Vermeegen in dat programma “koud hè ” . Een parodie op mensen die altijd zitten te zeuren dat het koud is. Ja als het winter is, dan is het koud, dan hoort het koud te zijn althans dat vind ik. En mijn moeder zei altijd “op kou kan je je kleden” en dat is ook zo. Handschoenen aan, sjaal om, laarzen en een warme jas dan kom je een heel eind.
En als ik dan mag kiezen liever wat vorst met een zonnetje dan grijs en grauw.
31-yvonne-van-gennip-soenar1-620x942Maar goed ook ik laat me regelmatig toch weer door de weerberichten en voorspellingen in het ootje nemen zoals vorige week dat ze zo’n storm en weet ik wat opgaven. Nou ja wil niet zeggen dat het windstil was en er viel zo nu en dan een bui met natte sneeuw maar toch, wat ze voorspeld hadden kwam echt niet.
Toch had ik voor mezelf besloten om dan maar niet te gaan fietsen met achteraf weer spijt.
Vandaag dus wel lekker gaan fietsen, bij de Hema een broodje gaan eten, het was er onwijs druk kon nog net een plaatsje vinden toen twee dames weggingen. De ene mevrouw stond zich helemaal in te pakken “het is heel koud hoor”, zei ze tegen me. Ik antwoordde “Ja het is winter he”, het was al een wat oudere vrouw die moet zich toch nog wel de bloemen op de ramen dat je er niet meer door kon kijken herinneren leek me. Nog geen cv’s, maar een kachel, kruik en warme flanellen pyjama’s.
Ik wist nog dat ik destijds begin 1988  toen iedereen die kreet wel slaakte voor Peter een muts met bijpassende sjaal had gebreid en daarop geborduurd had “koud hè “. Het was even zoeken want ik dacht dat hij al wat ouder was maar ik vond de foto’s toch, hij was daar pas 15 maanden oud en mocht voor het eerst op het paard zitten bij zijn neef en nicht.
Dat was ook het jaar dat Yvonne van Gennip drie scan0002gouden medailles haalde op de Olympische Spelen in Galgary. Zij droeg toen geheel in stijl een muts met daarop “Goud hè”.
Nou ja van mij mag het best nog een poosje blijven vriezen en zeker voor de schaatsers zou dat wel leuk zijn om weer eens op natuurijs te kunnen schaatsen. Ik doe het niet meer, ik val al zonder ijs dus daar waag ik me niet meer aan. Maar kijken er naar dat blijf ik mooi vinden en zeker die kleine krabbelaars die net beginnen blijven een inspiratiebron om op de foto te zetten.  En als het nog even kan voor de nog mooiere winterse sfeerplaatjes “let it snow”………..