Wat is jouw favoriete me- time moment

Met timeWat zal ik eens zeggen over het weer, wie geniet daar nu niet van, denk iedereen wel en ik zeker.
Kinderen op wintersport of vakantie zijn voor mij altijd de momenten om wat extra’s daar in de tuin te doen en vandaag stond dat op mijn programma.
Peter had een paar weken geleden gevraagd of ik een hoge druk reiniger had omdat hij zijn straat een keer goed schoon wilde maken en die heb ik dus en die mag ie van mij wel gebruiken.
Vanmorgen dacht ik, ik ga ze verrassen en ga voor hen de straat voor het huis vast even schoonmaken. Het hing er even vanaf of mijn hogedrukreiniger in mijn fietstas kon en dat kon ie precies. Samen met mijn laarzen, een extra verlengsnoer, schone kleding voor er na en nog wat tuindingen dus aardig volgeladen gaan fietsen.
Alleen toen ik hun voortuin zag bleek ie vol te liggen met takken en bladeren want Peter was aardig aan het snoeien geweest en had het verder nog niet opgeruimd.
Mijn planning maar omgegooid en alle gesnoeide takken kleiner maken en opbossen. Op zich eigenlijk nog veel leuker werk om te doen ook.
Het lag ook helemaal vol met bladeren en al snel was de groene bak helemaal vol. Het was nog best een aardig klusje maar met de zon er bij en zo nu en dan een kopje thee was het geen zware opgave voor me.
Op mijn theezakje dat ik pakte stond “wat is jouw favoriete me-time moment”. Nou dat was niet zo moeilijk. Dit dus. Lekker in de tuin prutsen, door de polder fietsen en onderweg nog even een zwaan die wel leek te poseren op de foto zetten….  en de mooie foto’s bekijken van die kleine kabouter in de sneeuw in haar skipak en zonnebril… Ze vindt het er prachtig en keek haar ogen uit appte Peter.

Een eerlijke vinder…..en de tamtam…

Dag 1 voor (Klein)Vanmorgen na mijn werk even een bakje bij de Hema gedaan en daarna bij zoonlief in de tuin gaan werken een poosje. Aan sommige klusjes komen ze niet zo snel toe dus had ik aangeboden in hun vakantie even wat te gaan snoeien en wieden. Weet wel hoe ze het hebben willen.
Beetje onkruid weghalen en de schermen met hedera die ze dit jaar neergezet hebben vlechten. De uitlopers tussen de ijzers door vlechten. Best een leuk werkje om te doen zeker met zo’n zonnige dag als vandaag.
Halverwege even een bakje thee genomen en ik wil mijn telefoon pakken en denk, verrek waar is dat ding nou gebleven.Tuin eerste dag (Klein)
Alle zakken nagekeken, tas, door het huis gelopen maar nergens te zien. Op ’t laatst met de huistoon even mijn eigen nummer gebeld, dacht misschien hoor ik dan waar hij ligt.
Maar ik hoor helemaal niets tot opeens een stem zegt “met Els” . He, ik ben helemaal verrast en zeg, ik bel mijn eigen telefoon. Ja zegt de stem, ik ben van de Hema we hebben uw telefoon gevonden. Oké dus daar had ik hem laten liggen en weet ook weer hoe het ging. Had nog een broodje meegenomen om bij Peter in de tuin te eten en wilde eerst met mijn pinpas betalen zoals ik bijna alles altijd pin maar toen dacht ik 40 cent dat betaal ik wel contant. Dus mijn telefoon waar mijn bankpas inzit waarschijnlijk op de toonbank gelegd. Kan hem ook op mijn tafel hebben laten liggen na mijn kopje koffie dat iemand hem afgegeven heeft. Hoe hij er kwam wist dat meisje achter de kassa ook niet. Maar hoe dan ook, ik was hem in ieder geval niet kwijt.
Ik heb wel iemand gebeld die in uw telefoon stond bij de medische ID, zei Els nog. Dat nummer kunnen ze altijd bellen zonder een code te hoeven invoeren. En dat was Peter zijn nummer, ze hadden een bericht ingesproken op de voicemail.
Mijn telefoon zou ik ook wel vervelend gevonden hebben natuurlijk maar vooral mijn bankpas en ov chipkaart die er inzitten raak ik niet graag kwijt. Al valt er deze maand weinig te plunderen op mijn rekening nadat ik net 335,00 eigen risico heb moeten betalen haha.
Maar goed een paar uur later ga ik hem ophalen en bedank ze hartelijk voor de service en ga weer naar huis. Peter had inmiddels al weer een appje gestuurd van laat even weten als je de telefoon opgehaald heb bij de Hema.

 

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.


Als ik thuis ben belt mijn zus op. Zo heb je je telefoon al weer terug zegt ze.
De tamtam heeft aardig gewerkt, hoe weet jij dat nou weer vraag ik. Peter had haar opgebeld omdat we vaak samen op pad gaan, dus wel goed gedacht natuurlijk.
Wel grappig hoe snel zulke dingen kunnen gaan. En voorlopig kan ik nog wel een paar daagjes doorbrengen in de tuin bij Peter en Chantal maar wel leuk om te doen hoor zodat ze niet meteen weer vol aan de bak moeten als ze thuiskomen.
En onderweg kwam ik deze ooievaar nog tegen, op een net gemaaid weiland is altijd blijkbaar wel wat te eten te vinden.

Vervolg………..

De derde klus was mijn kersenboom, dat was even wat anders echt snoeiwerk. Een van de grote takken wilde ik er uit hebben. Mijn kasje kreeg bijna geen licht meer en de boom wordt gewoon veel te groot voor mijn tuin.
Ik begin met wat kleine takken weg te zagen, de zaag die ik heb is al wat ouder en hij piept maar op zo’n manier dat het net lijkt of ie au au au zegt…… zo’n geluid en weer zeg ik sorry hoor maar het kan ff niet anders. Maf gewoon natuurlijk.
Het laatste stuk is nog best een grote tak en ik ga boven op de trap staan bedenken welke kant zal ie opvallen en kan dat wel of niet kwaad.  Naar de buren toe, de vijver in, op mijn planten of op mijn kasje, het kan alle kanten opgaan tenslotte ben ik geen bomenverwijderaar en daarom heb ik geen idee hoe die tak zal reageren op de zaagsnede. 
Ik heb wel eens mensen gezien die grote bomen weghalen en dan zo’n soort v vorm maken maar zo goed kan ik ook weer niet zagen.
En wonder boven wonder hij doet het netjes, zakt gewoon langs de stam naar beneden en hangt nog aan een laatste stukje schors. Klasse boompje zo.
Maar als ik even een bakje thee zit te drinken zie ik toch nog een hoge tak die ik er ook uit wil. Beetje lastiger bereikbaar en ik zoek in de schuur of ik nog een betere zaag heb. Ik vind er een die er wat scherper uitziet en het lukt me om de tak te verwijderen. Dit keer kiest ie er wel voor om op mijn kasje te vallen maar gelukkig geen schade.  Eigenwijze tak en dat vertel ik hem wel even.
Alles weer opgeruimd, de dikkere takken in de container en de bladeren in de compostbak, heerlijk opgeruimd. Terwijl ik daarboven op de trap stond te goochelen dacht ik wel hoe blij ik was dat ik nu geen last meer heb van die duizelingen.
Ik snap nu wel waarom de meesjes altijd zo graag in die boom zitten, het zit er vol met allerlei insecten en ik voel het aan alle kanten kriebelen na een paar uurtjes werken er aan.  Had voordat ik begon net Marja’s gastblogger gelezen over de zandvlooien die ze miggels noemde en ik dacht ik zit vol met miggels. Voor je het weet Marja is jullie naam gemeengoed geworden en wordt hij opgenomen in de Dikke van Dalen. ;).
Afijn volgens mij hebben de bomen en tomatenplanten me niets kwalijk genomen want ik hoorde verder geen commentaar en vanavond lachten ze me al weer allemaal toe omdat de regen als zegen uit de lucht kwam vallen……. heerlijk voor ze en voor mij natuurlijk, scheelt weer een keer de tuin gieten.
Weer een klusje geklaard ben nu wel aardig klaar gelukkig met de grote klussen.

 

Dr Dolittle maar dan nog gekker…….

Ik vind mezelf soms best een maf mens dus ik zal maar niet aan andere vragen wat ze van me vinden want dat zou wel eens heel verrassende/verbijsterende reacties op kunnen leveren of adviezen om eens misschien iemand te gaan raadplegen.
Daarom vertel ik het maar niet aan andere alleen jullie mogen het wel weten, de meeste kennen mij toch alleen maar van mijn blog ;). En die paar bloggers die ik in levende lijven ontmoet heb zullen zelf wel een oordeel over mij hebben waarvan ik hoop dat ze denken “het valt wel mee met haar”.
Als ik in mijn tuin bezig ben praat ik regelmatig tegen vogels, kikkers, padden of anders kruipend en vliegend gedierte. Tot zover nog niets mis mee mensen praten ook met hun hond, kat of paard toch. En ik denk dat ze ook snappen wat ik zeg haha…… of dat ik begrijp wat zij zeggen en denken…..
Maar bij mij gaat het verder, ik praat ook tegen mijn planten, bedank ze voor een goede oogst van groentes en fruit of mooie bloemen. (die bloemen wat minder dan fruit en groentes).
Vanmorgen wilde ik wat snoeiwerk gaan doen, niet echt de tijd van het jaar er voor maar ik dacht bij mezelf als er een paar takken met een flinke bui van een boom afwaaien in de zomer gaat een boom toch ook niet dood daar van.
Dus aan de slag gegaan met eerst mijn tomaten de koppen er uit gehaald, een simpel werkje zodat de vruchten die er aanstaan wat sneller kunnen rijpen. Altijd een dubbel gevoel want dan zie ik toch weer bloemen in de toppen zitten en denk dat kunnen wel vruchten worden. Maar als alle vruchten die er nu al aanhangen gaan kleuren krijg ik gewoon kilo’s tomaten. En mijn tomatenplanten zijn gewoon veel te hoog geworden.
De volgende op mijn lijstje is de vijg, pff wat is die groot geworden, daarbij is zomer snoei wel gebruikelijk dus ga ik hem een beetje in vorm snoeien. Als ik de eerste takken er af knip druppelt er witte vloeistof uit.
Je huilt zeg ik tegen de boom en ik schiet gewoon zelf in de lach…. maar zo voelde het wel voor me. Wat me er niet van weerhield om toch maar door te gaan en wat takken te verwijderen.
Ik denk dat ik daarom ook nooit blij wordt van snijbloemen en kunstmatig aangelegde parken met bloembollen zoals de Keukenhof . Geef mij maar bloemen en planten in de natuur om naar te kijken. (Al is mijn tuin ook gewoon aangelegd en geen puur natuur natuurlijk, vandaar mijn dubbele gedachtes er over altijd).
Wordt vervolg………. anders wordt het zo’n ontzettend lang blog………

Takken werk…….

Vanmorgen eerst mijn to do lijstje eens afgewerkt. Terwijl ik best veel meer vrije tijd heb zijn er toch altijd van die dingen die ik ook dan nog uitstel.
-Dus begonnen met het maken van een afspraak met de tandarts. Gedaan
-Ziekenhuis bellen of ze al weten wanneer ik geopereerd ga worden, was al weer 5 of 6 weken geleden dat ik bij de anesthesist was geweest. Was eigenlijk nog niet aan de beurt werd er gezegd maar ze zette me vast op voor 30 april aanstaande. Een week ervoor word ik dan gebeld hoe laat. Dus over drie weken precies..  Gedaan 2.
-Afspraak maken voor een interview voor de seniorenmiddag die er aan gaat komen. Appje gestuurd of verzoek van degene die het interview gaat doen.  Gedaan 3.
– Bijna een maand geleden een compostvat besteld, betaald maar nog steeds niets ontvangen. Had al eerder gemaild en kreeg toen te horen dat hij twee weken geleden dus binnen zou komen. Nu gebeld, langer dan een kwartier in de wacht en te horen krijgen dat het een ander nummer is geworden. Dat gebeld bandje dat door de drukte de telefoon niet beantwoord kon worden. Stuur maar een mailtje.  Ik vertrouw het voor geen meter. Ik annuleer de bestelling per mail. Ben benieuwd, heb er geen goed gevoel over, het is geen kapitaal bedrag maar toch….. Even afwachten.  Gedaan 4.
Pakje wegbrengen bij de Albert Heyn. Gedaan 5.
-En als laatste stond op mijn lijstje nog wat dingen wegbrengen bij de Kringloop.
Als enige nog niet gedaan want ik had afgesproken vanmiddag bij Peter en Chantal in de tuin te gaan werken. En dan neem ik mijn eigen gereedschap altijd mee dus kunnen de spullen voor de kringloop er niet meer bij.
Wel vanavond vast in mijn fietstas gedaan om morgen mee te nemen. Mijn hele lijstje afgewerkt in een uurtje tijd. Was dat nou zo ingewikkeld denk ik dan achteraf.
Vanmiddag dus heerlijk in de tuin gaan werken bij Peter en Chantal. Er is nog zat te doen daar. Ze hebben het natuurlijk best druk. Peter werkt ook fulltime en is nog in zijn huis met dingen bezig. Dan natuurlijk Yenthe die ook aandacht vraagt en dat vindt hij dan ook heel leuk dus de tuin was er nog wel een beetje bij ingeschoten. Wel had hij aardig gesnoeid en een deel van de tuin lag vol met takken die nog kleiner gemaakt moesten maken. Eerst nog wat zomerbollen gepoot en een vlinderstruik die er nog stond, wat zakken grond op de tuin gegooid en daarna begonnen met het takkenwerk. Alles klein   maken, zoveel als mogelijk is al vast in de groene bak tot huh vol is.  De rest netjes opgestapeld op de kruiwagen. Het was best een hele klus maar ook wel leuk om te doen hoor.
Natuurlijk tussendoor nog even lekker met Yenthe  zitten knuffelen. Ze wordt zo leuk met die lachjes van haar die mijn hart rechtstreeks raken en ze begint te kletsen.
Kreeg nog een foto die Chantal afgedrukt had voor me terwijl ik bij haar bedje stond, zo leuk. Je ziet haar nu zo naar haar handjes kijken, nou ja zo kan ik nog wel even doorgaan. Zei wel tegen Chantal nu vinden we het zo leuk dat ze al zo lekker begint te kletsen en als ze het straks goed kan dan zeggen we hou je mond eens een keer. Chantal schiet in de lach en zegt, ja dat is eigenlijk wel waar.
Nou ja met zo’n knuffelsessie erbij en gezellig thee drinken met Chantal is zo’n middag in de tuin werken natuurlijk helemaal een feestje en de jongelui zijn er blij mee en ik vind het leuk om te doen.

Insecten zijn de survivors

Hoe vaker ik in de tuin zit te spitten of ergens buiten ben in de natuur hoe meer ik er van overtuigd ben dat de insecten de survivors zijn. Ik denk als wij als mensheid al lang uitgestorven zijn dat de insecten gewoon lekker doorgaan met het doen wat ze nu ook doen.
Het opruimen van dingen, het bestuiven van planten en alle dingen doen die insecten ook doen dus.
Ieder insect heeft vast zijn nut al twijfel ik wel bij muggen en wespen maar dit terzijde.
Ik ben ook altijd verbaasd hoeveel verschillende soorten kevertjes en miertjes en vliegen en wat er nog meer van allerlei kriebelende beestjes rondlopen.
Voor mij is het altijd een plezier om naar te kijken.
Ooit wilde ik een keer vlinders fotograferen en ging in het gras zitten. Als ik kijk hoeveel verschillende soorten insecten ik daar dus zag,  dat was echt bijzonder.
Vanmiddag was het hier prachtig weer, de zon scheen dus ik had zin om even wat te gaan werken in de tuin. Had best een heel drukke week achter de rug, ook wel met veel leuke dingen maar goed ook die kosten energie en inspanning natuurlijk. En dat gezeur met de gemeente vreet ook wel aan me.
Heb geloof deze week alleen al zo’n 120 km gefietst. Een aantal leuke dingen voor de krant, uitjes met vriendin en zus. Kortom een bijzonder drukke en afwisselende week en dan is hetvoor mij niets leukers dan in de tuin te gaan wroeten. Heerlijk in dit geval moest er aardig wat nog gesnoeid worden. Onder andere mijn vijg die onderhand op de grond hing zo hard was ie gegroeid dit jaar. Tot mijn verrassing hingen er nog heel veel rijpe vijgen aan. Dus dat was nog ff smikkelen tussendoor.Achter in de tuin lagen nog takken van de sering en de boom die ik afgesnoeihout-smallzaagd had dus vijgen-smalluiteindelijk alles gebundeld om aan te bieden aan de gemeente die een takkenroute heeft ingesteld waarbij ze het snoeihout op komen halen.
Heerlijk werk om te doen. Ook de tomaten uit mijn kas weggedaan, daar komen niet echt veel tomaten meer aan in tegenstelling tot mijn tomaten die buiten staan waar ik zo om de dag nog wel egroene-schildwants-of-stinkwants-3-smallen handvol tomaatjes kan plukken. Ongelooflijk het is al bijna november.
Maar goed het ging over insecten, terwijl ik zo bezig was dacht igroene-schildwants-of-stinkwants-smallk een blaadje te zien, maar opeens zag ik pootjes er aan en bleek het een groen schildwants te zijn (opgezocht hoor wist het niet uit mijn hoofd) . Die verkleurt in het najaar naar bruin, hij was al bezig een stukje was al bruin geworden. Even wat foto’s gemaakt. Als ik foto’s maak probeer ik tegenwoordig wel uit te zoeken welk insect het is. Zo kom ik langzamerhand wel wat namen te weten.
Aan het einde alles opruimen en daar zag ik op mijn blokhut weer een vreemde vogel, bedoel natuurlijk insect. Hij of zij deed me echt denken aan een kruis, de kleur was ook houtachtig en eenmaal binnen insect-smallwas het meteen googelen maar kon niet vinden wat het was. Zocht het wel bij de nachtvlinders eigenlijk maar ook daar kon ik het niet echt vinden. Op FB gezet en Marja wist de oplossing. Had me ook aangesloten bij een insectensite op FB en ook daar werd dezelfde naam gemeld een Vedermot.  Echt een bijzonder beestje vond ik het.
Zo heb ik het hele jaar door best veel insecten gezien en ook gefotografeerd en ben er steeds meer van overtuigd dat dit de survivors van de toekomst zijn.

 

Huilende bomen en lachende merels

IMG_9127 (Small)Ik lees niet veel de laatste jaren eigenlijk, althans ik lees wel veel maar niet echt veel boeken maar als het mooier weer wordt pak ik graag een boek als ik in de tuin zit. En ook in de trein lees ik graag een boek.
Pas kocht ik bij de kringloop een boekje met verhalen van Roald Dahl met de titel “ontzettende verhalen”. En ik hou wel van een beetje absurde verhalen. Gisteren las ik in de tuin een van de verhalen over een man die een apparaat had uitgevonden waarmee hij geluiden kon horen die het menselijk oor niet kan horen. Hij ging het apparaat uitproberen en hoorde opeens een gillend geluid en dat bleken dus de rozen te zijn die zijn buurvrouw afknipte.
Hij ging de proef op de som nemen en ging zelf met een bijl een tak van een boom afhakken. Het afgrijselijke gegil ging bij hem door merg en been.
Ik ben blij dat ik vanmiddag niet zo’n apparaat had want anders zou het een flinke herrie in mijn tuin geweest zijn. Soms overschat ik mijn eigen kunnen want ik probeerde dus om de boom die in mijn tuin stond en die ik in het voorjaar tot op zo’n 1 1/2 meter had afgezaagd uit te graven. Mijn plan was om alle wortels af te zagen en dan zou ik zo die boom uit de grond kunnen wrikken. No way !!!  Ja ik kreeg een aantal wortel uitgegraven en die kon ik dus doorzagen of knippen na gelang de dikte van de wortels maar daaronder zag ik weer wortels en de boom zelf gaf echt geen krimp. Op zich vond ik het wel een mooie gezicht om te zien hoeveel van die wortels zo’n boom onder de grond heeft en dan zag ik nog niet eens alles natuurlijk. Nee daar moet maar iemand bijkomen die wat meer kracht en misschien andere gereedschappen heeft dan ik met mijn schrobzaagje en takkentang.
Had inmiddels wel een aardige zitkuil gemaakt en de grond in een hoop in de hoek van de tuin gegooid. Mijn tuingrond zit vol met wormen en de merels zouden me het liefst wegkijken om hun gang te gaan en de buiken vol te eten met de omhooggewerkt wortels.
Ik kan ze bijna horen lachen.
Wel haal ik nog een paar struiken weg, het is dit jaar echt rigoureus bezig zijn in mijn tuin, was ook wel een keer nodig want dit gedeelte van de tuin was Merel (Small)al jaren echt niets meer mee gedaan. Wil wat nieuwe struiken en ook wel weer een paar bomen kopen want ik merk gewoon aan de vogels dat ze die boom die er stond missen. Het was net zo’n mooi aanvliegpunt voor hen voordat ze of gingen drinken of badderen in mijn vijver of gewoon wat te eten zochten. Al zal een nieuwe boom niet meteen de lengte van de oude boom hebben natuurlijk dus ze zullen nog een tijdje geduld moeten hebben en mijn kersenboom maar gebruiken als rustpunt.  Ze leren het wel.