De knop om……

Bijene 1 (Middel)Gisterenavond na het fietsen ging ik wat papieren uit zitten zoeken en opruimen en opeens betrapte ik mezelf er op dat ik opeens niet meer aan pijntjes en dingen dacht en ik me een stuk rustiger voelde worden. Niet als een gestreste kip zoals de dagen er voor op de bank zat, zo van wanneer begint het weer.
Wim had al weer gebeld, wat een schat is het toch. Ik twijfelde nog of ik vandaag wel zou gaan werken en hij zei ook, misschien kan je het beter wel doen. Hommelel (Middel)Gaat het niet dan kan je altijd nog naar huis gaan toch. (Hij weet dat ik een makkelijke werkgeefster heb).
Vannacht weer heerlijk geslapen (alle nachten hoor trouwens ondanks mijn stress/paniekdingen) en vanmorgen gaan werken.
Niet dat ik niks meer voelde maar het leek wel of het een plaatsje had gekregen en dacht, oké Bloempjes tuin 5 (Middel)precies bij die beweging heb ik er last van en voel ik pijn. Ik ging me steeds beter voelen.
Weer op de fiets gestapt, het was net weer droog en heerlijk bij de Hema weer eens een keer een bakje/broodje gedaan. Een prima medicijn.
Gewoon weer dingen doen had ik blijkbaar even nodig.
Ooit in de laatste jaren van mijn huwelijk heb ik ook best vaak last gehad van paniekaanvallen, geen auto meer durven rijden, op zijn slechts alleen nog maar zo snel mogelijk naar mijn weg, het aller-kortste Hommelele (Middel)rondje met de hond doen om zo snel mogelijk weer thuis en binnen te zijn. Hyperventilatie… gewoon rottige dingen allemaal, veel stress.
Eigenlijk de laatste jaren (op soms een dipdagje) weinig last van gehad en dit overviel me best, was gewoon een rottige week zo voor mezelf. Dacht dat ik dat wel helemaal achter me gelaten had.
Destijds ben ik gaan praten met een maatschappelijk werkster die mij enorm geholpen heeft met praten en tips…. Ze deed haar naam eer aan Rietje Raatgever (niet te krap kijken hé ik weet dat raadgever met een d is maar zij heette nu eenmaal zo)
Vanmiddag voelde ik me weer zo prima dat ik meteen weer van alles wilde gaan doen maar ik dacht, ho ff draaf nou weer niet gelijk door Anna (zo noem ik mezelf altijd als ik me streng toe moet spreken). Bloempjes tuin 1 (Middel)
Vandaar dat ik maar een lekker bakje thee genomen heb, een filmpje opgezet in het kinder/flauw/leuke/ontspannende genre. Hugo echt zo’n sentimenteel verhaal maar zo heerlijk om even te zien lekker liggend onder een dekentje op de bank, zelfs zonder in slaap te vallen.
Ben best blij dat de knop blijkbaar weer een beetje omgezet is en hoop maar dat het ook zo blijft want paniek/angst is gewoon een slechte raadgever. En als ik me zo blijf voelen aankomende weekend weer naar Wim.. zo’n zin in.
Wat hommel(e)s omdat ik ze gewoon zo mooi vind, heel de dag bezig om al mijn plantjes te bezoeken……en nog belangrijker te bestuiven….

Op het scherpst van de snede

Vuitstellenandaag was het weer zover, ik had iemand beloofd om wat dingen voor hem te regelen en had het weer net zo lang uitgesteld tot het ook echt moest. Dat kostte me eigenlijk het hele weekend weer zo’n onderbuik gevoel van gaat het wel lukken want morgen heb ik een vergadering en moet alles geregeld zijn.
Soms weet ik gewoon niet wat het van mezelf is. Ik maak mezelf wijs dat als dingen op het scherpst van de snede gedaan moeten worden ik zelf ook op mijn scherpst ben en dat het dan ook wel gaat lukken.
Maar ik weet dat het gewoon een keer gaat gebeuren dat dit me niet gaat lukken en ik gewoon flink op mijn bek ga een keer.
Helaas heb ik dit ook nog een overgeërfd aan mijn zoon die met hetzelfde sop overgoten is en waar ik me regelmatig flink aan geërgerd heb.
uitstellen2Ik denk dan ook dat ik me bij mijn eigen kind het meest erger aan de dingen die ik herken van mezelf.
Maar vandaag ging het weer goed, ik moest nog vijf bedrijven benaderen om te vragen of ze ergens aan mee wilden werken en binnen anderhalf uur was alles geregeld. Had ik ze de bevestiging gemaild en de afspraken gemaakt. Daar loop je jezelf nou al een week druk over te maken, zei ik voor de zoveelste keer tegen mezelf, doe het voortaan eens wat sneller dan heb je al die spanning en dat vervelende gevoel ook eens een keer niet. Ik was weer aardig opgelucht, ik weet wel, ook al was het niet gelukt dan had ik nog wel een paar dagen speling gehad. Maar eigenlijk wilde ik morgen bij de vergadering waar deze dingen besproken worden wel beslagen ten ijs komen en alles geregeld hebben. Zoonlief heeft ook het oplossingsgerichte enuitstellen1 ik red me er wel weer uit op het laatste moment ook wel van mij meegekregen. En heel stiekem heb ik wel eens een keer gehoopt dat ook hij een keer onderuit zou gaan om er van te leren maar tot nu toe kwam hij er altijd weer goed mee weg.
Ben gewoon bang dat we beide deze toch niet zo’n handige eigenschap af zullen leren, al zou het alles wel een stuk rustiger maken voor ons.