Van knoopje tot superaap

Knopendoos (Middel)Soms kan een blogje zomaar opeens ontstaan. Pas ruimde ik de zolder op en had voor de zoveelste keer de doos met knopen in mijn handen. Ik nam hem mee naar beneden en dacht ik breng ze naar de kringloop, iets wat ik al een paar keer eerder wilde doen en het toch weer niet deed, net zoals nu dus kon ik het nog niet.
Vanmorgen zocht ik twee knoopjes voor mijn poppenbreiwerk en dacht ik, wat een leuke knoopjes zitten er eigenlijk bij. Knoopjes (Middel)Vroeger ging het zo dat als er iets bij ons thuis versleten was of te klein geworden de knopen er af gehaald werden, de rits er uit getornd en ook nog als stofdoek of poetsdoek gebruikt de rest.
En wij mochten als kinderen spelen met de knopendoos. Kettingen er van rijgen, gebruiken als goederen in een vrachtauto of zo. Weet niet wat we er allemaal mee deden maar weet nog wel dat we het altijd leuk vonden als het mocht.
Iedere generatie heeft zijn andere speelgoed dingen natuurlijk, dat snap ik helemaal wel maar als ik bij Yenthe zie vanmiddag toen ik er was dat zoveel speelgoed bestaat uit beesten en dingen die wat zeggen met een batterij. Ziet er leuk uit maar ik vind het echt weinig creatief.
Een voorbeeld. Een nijntjepop die je dan moet verstoppen ergens en dan roept zoek me dan….. pff. Ik zette dat ding uit en ging met Yenthe verstoppertje spelen en stopte hem achter in mijn broeksband. Ze snapte echt niet waar ie was. Toen ging ik heel bewust ronddraaien en die kleine zag het meteen hoor met dat kleine vingertje die die….. veel leuker toch vind ik hoor om zo met haar bezig te zijn.
9200000075775246Of zoals vanmiddag ze had een of andere aap die begon te dansen, te zingen en te rijden op wieltjes en Peter zette hem aan en dan kwam ie naar haar toe.  Echt sorry dat ik het zeg een walgelijk lelijk plastic ding en ze was er gewoon bang van. Ze kwam naar me toe en ik pakte haar vast en troostte haar. Nee werd er gezegd ze moet leren dat ze er niet bang voor hoeft te zijn….. vond het wel wat drastisch hoor, waarom mag ze nergens bang voor zijn. Vond het ook een eng ding. Heb het maar niet gezegd natuurlijk niet. Nieuwe opvoeders nieuw speelgoed. Peter speelde ook niet meer met een tol en een hoepel toch maar ja…..
Ik denk nog met veel plezier terug aan die knopendoos, een doos vol met lege verpakkingen die ons winkeltje was, de lege zekeringen uit de meterkast die de melkflessen waren op de aanhanger achter de tractor van de jongens, het geld voor het winkeltje dat we zelf maakten door munten over te drukken en zelf biljetten te maken.
Momenteel is alles kant en klaar te koop, ziet er gelikt uit dat is zeker.
Weet nog wel in een eerder gesprek over speelgoed dat Peter zich nog zo goed herinnerde dat we samen een grote doos gingen halen in onze eend, dak open en er mee naar huis. Een deurtje er in gemaakt, schoorsteen en ramen. PeterhuisjeHij mocht hem zelf helemaal versieren, zelfs een slotje er op maken. Hij heeft er met vriendjes maandenlang mee gespeeld, ze konden er net met zijn tweeën inzitten. Of dat hij op de boot uren zoet kon zijn met steentjes, takjes, stukken karton en plakband, vooral heel veel plakband in allerlei kleuren waar hij de mooiste dingen van maakte.
En als ik dan al dat speelgoed van nu zie vind ik het best jammer en denk ik, ik doe die knopendoos toch nog maar niet weg. Wie weet vindt Yenthe het ooit ook nog wel leuk om mee te spelen…..

Maatje van de Bereboot

Naamloos-1Ben heel de week eigenlijk al zo tussen mal en dwaas, niet ziek maar me ook niet lekker voelend. Gauw moe, nog steeds last van mijn keel, hoofdpijn best vervelend eigenlijk.
Vrijdagochtend toch nog wel gaan werken, maar daarna meteen naar huis gegaan en onder een dekentje op de bank gaan liggen. En ik viel in slaap en heb met kleine tussenposen van iets eten, ook niet veel want mijn maag lijkt ook wel van streek te zijn, heel de dag geslapen. En toen ik om 12 uur naar bed ging gewoon weer heel de nacht doorgeslapen.
Zal het wel even nodig gehad hebben.
Afgelopen week dus ook van die klusjes in huis maar gedaan die niet teveel energie eisten. Nu had ik van de zolder een paar weken geleden al een doos met speelgoed gepakt waar Yenthe nu wel wat aan kan hebben.  Heel stoffig geworden dus alles op mijn gemak schoon zitten maken.
Een doos met speelgoed van Peter maar ook nog van Angela zitten er dingen in.
En eigenlijk kan ik het beter niet doen natuurlijk want ongewild komen dan toch weer de herinnering. Zoals die bal die muziek maakte die ze voor haar eerste verjaardag kreeg. Die hou ik meteen maar apart. Heb ook nog het ziekenhuisje van Fisher Price.
Als de doos bijna leeg is zie ik nog een zwart ding zitten, ik pak hem er uit en zie dat het een opblaaspop in van Maatje van de Bereboot. Een televisieserie voor kinderen die destijds uitgezonden werd. 388404332_1-fisher-price-blokken-in-verschillende-vormen-en-kleurenMaatje, dat was Angela’s beste vriend. Een opblaaspop met een verzwaarde bodem waardoor hij tuimelde als je er tegenaan sloeg. En ze vond het prachtig om te doen, ze kon er eindeloos mee spelen.
Er gaat een steek door mijn hart….. pff dat ik die bewaard heb, dat wist ik echt niet.
Ik maak hem schoon en probeer hem op te blazen maar het ventiel krijg ik niet meer los.
Gelukkig denk ik. Met een schaar maak ik hem toch nog open, blaas hem een keer op maar natuurlijk loopt ie meteen weer leeg. Weg ermee denk ik en gooi hem meteen maar de vuilnisbak in. Ik blijf dingen gewoon nog zo moeilijk vinden en zou het o zo graag anders willen.
Zoals vorige week toen we op Peter zijn verjaardag waren. Heel gezellig en wat zitten kletsen met verschillende mensen.
En zo nu en dan werd er gewisseld van plaats dat is alleen maar leuk natuurlijk maar ik zat naast de moeder van Chantal en de vriendin van mijn ex Erica die beide oppassen een dag. Ik hoor ze ervaringen samen uitwisselen over Yenthe en ik voel me opeens zo verdrietig. Waarom durf en kan ik dat nog steeds niet. Alsof ik na al die jaren nog steeds “gestraft” wordt voor alles wat er gebeurd is en zo hevig terug gekomen is toen Yenthe werd geboren. Ook de nachten dat ik van Yenthe droom dat ik haar red van allerlei dingen die haar kunnen overkomen. Bovenaan de trap ben ik er net op tijd, bij een sloot en nog meer dingen.
En ik weet dat Peter en Chantal niet anders over mij denken als over de andere oma’s, ik zie Yenthe genoeg maar zelf voel ik me toch een soort mislukte oma.
Ik hoop echt dat het gevoel beter wordt als Yenthe wat ouder wordt, als ze de leeftijd die Angela werd 14 maanden voorbij is.
Nou ja vandaag toch nog met een vriendin naar Intratuin gegaan, voelde me nog niet 100% maar dacht thuiszitten ga ik me ook niet beter van voelen. En het ging gelukkig goed. Wel een beetje vroeg voor de Kerstmis maar wel leuk om te kijken. Gezellig te kletsen en wat te drinken. download (1)Mijn vriendin had cadeautjes nodig voor een kerstbingo, dus konden wel lekker snuffelen. Zelf heb ik niets gekocht voor de kerst. Heb nog zoveel dingen en zet steeds minder neer ieder jaar. Had juist met mijn zus “gewed” dat ik dit jaar echt niets ga kopen van kerstspullen maar eerst maar eens mijn zolder opga om te kijken wat er allemaal nog is. Heb trouwens toch nog niet dat kerstgevoel hoor, duurt nog twee maanden al gaat het wel hard natuurlijk.
Eenmaal thuis gewoon weer drie uur liggen slapen pff word een beetje moe van mezelf eigenlijk, vannacht nog een uurtje extra en ik hoop dat ik me morgen dan weer wat beter ga voelen.