Hoezo druk druk druk ……..

Eigenlijk best een relaxte week achter de rug maar wel heel veel dingen gedaan en geweest zodat ik zelfs geen tijd had om te bloggen. Of even geen zin of puf of spirit na weer een dagje uit.
Vandaag weer een rustige dag voor me. Wat schrijven wat foto’s bewerken, nog een wasje doen, de afwas die er al van twee dagen staat maar niets hoeft en alles mag.
Vrijdag ben ik met een vriendin bij de 60e kaarsjesavond in Gouda geweest, het weer zat niet echt mee, sterker nog we zijn een keer flink natgeregend maar gelukkig waren er ook veel binnen activiteiten, eigenlijk teveel om overal naar toe te gaan  dus hebben wat dingen er maar uitgepikt.
Zoals bij een tentoonstelling over Russische kunst, in expositie in het museum en een concert in de St Janskerk. Een soort inloop concert, iedereen kon komen en gaan wanneer hij wilde. En aan de zijkanten van de kerk was ook nog een soort kerstmarkt met kraampjes. Waarbij ik toen ik dat zag wel meteen moest denken aan het verhaal van Jezus die de kooplieden uit de kerk joeg die daar zaken aan het doen waren. Ik snap het best dat het binnen werd gedaan, zeker met dit weer maar op een of andere manier vind ik het niet bij zo’n prachtige kerk passen zo’n markt.
Een paar uur staan bij het aansteken van de kerstboom, samenzang, uitkijken voor paraplu’s in je ogen. Een geweldige gospelband, carillonspeler, orkest en zangers.
Het had wel iets moet ik zeggen. Vond het persoonlijk niet zo druk als toen ik er een aantal jaren geleden was. Daar zal het weer ook wel aan bijgedragen hebben. Maar ik vond het toch alleszins de moeite waard.  En al die huizen die ook kaarsen voor het raam hadden en het stadhuis met allemaal echte kaarsen die aangestoken werden, heel wat vrijwilligers die dat doen en er bij blijven om te kijken of alles goed gaat.
Een mooie combinatie van een stukje cultuur, lekker op een verwarmd terras zitten, eten, mensen kijken, ontroering bij het zingen van oude kerstliederen, het mooie moment dat die grote kerstboom, die al 60 jaar lang uit Noorwegen komt, aangestoken wordt en je iedereen oh hoo

rt zeggen inclusief jezelf.
De trotse burgemeester die vertelde dat Gouda gekozen is tot de stad met het mooiste centrum en daar kan ik me helemaal bij aansluiten. Het is gewoon een leuke stad.

Creatieve mensen ……..

boekenkast 2Gisteren ben ik naar een recreatiegebied bij ons in de buurt geweest waar kunstenaars uit de regio in de buitenlucht hun “hobby” uitoefenden.
Met elkaar zijn ze verenigd in een kunstenaarscollectief en organiseren van allerlei tentoonstelling, exposities, wedstrijden en dit soort evenementen.

Het was prachtig weer en dat troffen ze natuurlijk wel zodat het aardig druk was.
Er waren ook een paar mensen van een groep verhalenvertellers en met een van hen, een bijzonder gedreven man, kwam ik in gesprek.

Met elkaar beoefenen ze het verhalen vertellen, en dat kunnen bestaande verhalen zijn of ook wel zelf geschreven verhalen die ze elkaar of in een kleine kring van mensen vertellen.
Een voorbeeld in het museum Bisdom van Vliet in Haastrecht ligt in een kluis een brief die in het jaar 2023 geopend gaat worden, dan ligt die brief daar 100 jaar precies. Niemand weet wat er in staat of waar het overgaat.
Nu wil het feit dat mijn oma vroeger tegenover dat museum woonde en dat wij als kinderen daar altijd tegenover in het park dat bij het museum hoort gingen spelen, dus ik ben daar aardig bekend. (Hoewel in nog nooit in dat museum binnen geweest ben, ga ik zeker eens een keer doen.)
De opdracht van deze groep was verzin allemaal een verhaal wat er in deze brief zal staan. Al deze verhalen worden verzameld en aan elkaar voorgelezen.

kunst hooiHet was echt een heel inspirerende man en ik heb wel een uur met hem zitten praten over schrijven, vertellen, fotograferen, ik weet niet allemaal en hij beloofde me als de verhalen klaar zijn dat hij ze naar mij zal mailen en misschien is het wel leuk om er iets over te schrijven ter zijner tijd.

Ik sprak ook nog een mevrouw die een aantal oude luiken van het stadhuis in Gouda had weten te bemachtigen, die werden allemaal vernieuwd. Met deze luiken wil zij kunstwerken maken door op deze luiken bekende mensen uit te geschiedenis van Gouda gestalte te geven in wat voor vorm ze dat ging doen wist ze nog niet precies.

Vanmiddag werd het nog prachtig weer en ben ik gaan fietsen door de polder, in een dorpje verderop zag ik opeens een boekenkast buiten staan, met een doosje er bij en een kaartje er op “Boeken 50 cent per stuk “. Ik heb er een gekocht, hoewel ze vannacht wel natgeregend waren en hier en daar plakte maar ik vond het zo leuk dat dit gewoon nog kan zonder dat iemand dat geld er uit haalt.

Terug naar huis rijdend had een of andere Graffiti creatieveling een aantal van die zwarte hooibalen vrolijk geschilderd. Ik wil niet promoten dat iedereen zomaar die hooibalen gaat bespuiten met verf maar heel eerlijk gezegd vond ik het er ook nog spinvrolijk uitzien eigenlijk.
Een foto maakte ik gisteren nog in de tuin, ze zijn weer gesignaleerd, de spinnen, ik ben er helemaal niet bang voor maar ze betekenen voor mij wel dat ik weet dat het einde van ze zomer in zicht komt en daar word ik toch wel een beetje weemoedig van eigenlijk. Het is trouwens net een klein aapje die aan het gymnastieken is in zijn web, dat trouwens wel aardig slordig is.

 

Workshop 55 suffers……..

Woensdag ben ik bij het UWV geweest daar werd een workshop 55+ georganiseerd en hoe we weer aan de slag zouden kunnen komen.

In de mooie entourage van het oude stadhuis in Gouda werd deze workshop gehouden en zo’n 50 mensen waren er aanwezig.

Twee workshops kregen we aangeboden de eerste door een jonge dame die begon met het voorbeeld dat haar vader niet om kon gaan met een nieuwe smartphone en ze daarom begreep hoe wij ons moesten voelen.

Eigenlijk begon ze nog met het geven van complimenten dat wij de generatie zijn die het land opgebouwd hebben. (mag ik even kotsen) Later bleek dus dat ze ook dat soort workshops geeft met de titel “ complimenteren en prijzen of zo iets”

Ik kreeg een beetje de kriebels van de dingen die ze ter berde bracht alsof ze tegen 50 kleuters zat te praten, ik weet niet precies hoe ik het moet omschrijven maar mij gaf het een vervelend gevoel.

Dus ik vroeg aan haar of ze het idee had dat we allemaal zoals we daar zaten geen nieuwe uitdaging meer aandurfden of wilden gaan voor een nieuwe baan.De stemmen kwamen los en ik merkte dat veel meer andere mensen het zo aanvoelden.

Nou ja zo als het met “goeie”eigentijdse workshops gaat (misschien had ze toch gelijk haha ) moesten we onze sterke punten en minder sterke punten opschrijven en deze delen met je buurman/vrouw.
Ik moet zeggen dat ik aan die gesprekken met die mensen die in dezelfde situatie zaten meer had dan aan haar hele betoog dat we beren zijn die op een weg zitten en niet meer op willen staan. (beetje kort door de bocht)

Bij de verhalen hoorde ik heel andere dingen, mensen die echt van alles gedaan hebben, creatieve sollicitatie brieven,bellen,netwerken, zelf langsgaan bij bedrijven etc. etc. en echt niet lijdzaam op hun stoel zitten te wachten tot iemand hen de perfecte baan aanbiedt.

Deze gesprekken en op een terrasje zitten in de zon en een broodje eten, maakte het voor mij toch nog een zinvolle en leuke middag.

Aan het begin bij de introductie van deze workshop had de man van het UWV gevraagd wie er geïnterviewd wilde worden over dit onderwerp door een journalist van het Algemeen Dagblad. Er zou een journalist komen en een fotograaf. Niemand wilde maar mij leek het geweldig leuk en je weet maar nooit wat er uit voortkomt dus ik zei ik wil wel.

De man van het UWV ging bellen en in de pauze zou hij er even met mij over praten. Helaas moest hij zeggen dat het niet door kon gaan. De journalist had nog meer UWV’s benaderd en inmiddels al een andere afspraak gemaakt. Jammer maar helaas, had het wel heel leuk gevonden.

P.s. Stiekem heb ik even gekeken in de andere ruimtes in het stadhuis, wat is het mooi. De ramen waren allemaal al weer voorzien van kaarsen al vast klaar voor de kaarsjesavond. Wat moeten daar veel mensen nodig zijn om die allemaal tegelijk aan te steken.
Ik kreeg meteen weer zin om nog weer eens een keer daar te gaan kijken op 11 december aanstaande. http://www.goudabijkaarslicht.nl/