Trendvolgers…..

Merel paIk ben niet zo’n trendvolger, ik zie het bijvoorbeeld vaak op FB zoals vandaag dat iedereen opeens een 4 mei profielfoto heeft. Ik vind het prima hoor, vind het ook heel goed dat 4 mei er nog steeds is en ik ga altijd naar de dodenherdenking. Een kippenvel moment vooral als alles stil is en ik hoor dan wel een merel zingen dan ontroert dat me helemaal. En het spelen van de Last Post.
Misschien geeft die merel voor mij wel juist dat gevoel van vrijheid weer.
Zelf natuurlijk gelukkig geen oorlog meegemaakt, mijn ouders wel, die vertelden er wel over.
De broer van mijn moeder die ondergedoken zat en dat mocht zelfs zijn moeder niet weten waar dat was. En dat er dan toch stiekem een berichtje kwam via via dat het nog goed met hem ging. Wat moet dat belangrijk voor mijn oma geweest zijn en wat zal ze ook in angst gezeten hebben.
Mijn ouders waren nog niet getrouwd, daar hebben ze mee gewacht tot na de oorlog.
Maar met een gezin met zoveel kinderen zoals bij mijn moeder thuis waar ze met 9 kinderen waren was er ook vaak weinig te eten. Mijn moeder haar hele uitzet verdween in de oorlog om het te ruilen voor eten.
En dan hadden ze het nog niet het zwaarst want zowel mijn vader als moeder werkten bij een boer en daar kregen ze nog wel eens wat eten mee voor het gezin.
Mijn moeder vertelde wel een verhaal dat er mensen kwamen bij de boeren om eten te kopen of te ruilen voor dingen.
Overal waar armoede en ellende is profiteren andere mensen weer van.
Laten we blij zijn met wat we hebben onze Merel (8)verworvenheden, geen oorlog, geen honger en daarom moeten we blijven herdenken en hopen dat dit ook voor onze kinderen en kleinkinderen zo zal blijven.
Ik ben vanavond om 8 uur 2 minuten stil.

Jullie ook ???

En de stilte valt zo hard……

Het ene moment zit ik in de tuin bij mijn moeders huis samen met mijn broer en zus en hebben we het over de moeilijke momenten die we alle drie zo nu en dan hebben.
Mijn broer toen ie dingen weg moest brengen, mijn zus die nog steeds met een stuk boosheid zit die nu een beetje begint te zakken pas en ikzelf had het vorige week toen ze opeens van de kringloop bijna alles (gelukkig hoor) meenamen.
Ik voelde opeens het huis zo leeg en dacht alleen de regels van een song  van Dik Hout “de stilte valt zo hard dat het wel waar moet zijn”.
Er is nog een flink klusje te gaan maar gelukkig hebben we nog tot 1 juli aanstaande om het allemaal voor elkaar te krijgen.
Dan had ik een heel fijn weekend in Apeldoorn bij mijn vriend, ook nog allemaal pril en nieuw maar heerlijk dat ik hem ontmoet heb en we hebben het goed samen.
Momenteel heb ik een paar dagen “vrij” genomen. Ander werk aan de winkel namelijk een feestweek, hoe dubbel kan alles zijn.
Vier dagen feest bij ons in het dorp in een grote tent waar zo’n 2000 mensen per avond komen en verschillende artiesten optreden.
Ik help daar als vrijwilliger een aantal uren mee in ruil voor het maken van foto’s op een goed plekkie en ik werk er een aantal uren gewoon in plaats van mijn andere werk dat ik normaal doe. Want deze week wordt georganiseerd door ’t café waar ik een paar uur per week werk.
Gisterenavond trad Jan Smit op, ach eigenlijk is het repertoire niet mijn ding maar het is wel gezellig in de tent altijd. Een paar maffe DJ’s beetje uit de disco tijd.  Ik kom veel bekenden tegen, het werken is gewoon leuk om te doen, heel druk maar gewoon een paar uur mijn verstand op nul en gaan.
Vanavond ook weer dan komt er een bekende DJ La Fuente weer draaien. Weer heel andere muziek dan gisteren en wat ander publiek denk ik. Het is altijd afwachten.
Veel mixed emotions dus momenteel maar eigenlijk voel ik me er

wel goed bij. Hou nou eenmaal wel van hectiek en druk bezig zijn met van alles.
En als daarna de stilte hard zal vallen komt er wel weer wat anders. Lekker fietsen wat er nu weinig van komt of fotograferen, lekker luieren hopelijk met mooi weer. Mijn tuintje, mijn vriend. Ook dat is wel een aantrekkelijk vooruitzicht eigenlijk.