Kerkenbrood

rangVan de week zag ik in de winkel rollen rang liggen, anders dan ze er vroeger uitzagen dus dacht ik, ik koop er een en kijken of die nog hetzelfde smaken als toen. En inderdaad ik proefde geen verschil en eigenlijk vind ik ze best lekker. Vroeger als we naar de kerk gingen kregen we toen ik klein was 3 pepermunten mee, daar moesten we de hele dienst mee doen. Het pakken om ze op te eten wdropas een sport op zich want ik mocht natuurlijk niet te vele kraken als ik er een pakje uit mijn tasje, laat staan dat ik dat tasje zou laten vallen. En het liefst zo onopvallend mogelijk natuurlijk. Opgaven die voor mij heel erg moeilijk waren en regelmatig misgingen die me dan weer boze blikken van moeder en omzittende mensen opleverden. En het ergste was als ie viel en wegrolde……
Heel de dienst mee doen was ook wel een probleem want het gebeurde mij vaak genoeg dat ik ze voor de preek, het ultieme moment om te snoepen natuurlijk,  al alle drie opgegetenkind had. Op een gegeven moment kwamen er ook kleine rolletjes met snoep en mijn ouders zullen het toen wel dat beter financieel gehad hebben want toen kregen we eerst een half rolletje en later een heel rolletje voor de heel zondag.
En naast de rolletjes pepermunt waren er ook rolletjes met dropjes. Het allerlekkerste vond ik dus om een dropje even in mijn mond te houden,dan een pepermuntje er tegenaan plakken en ze daarna langs samen opeten. Heerlijk vond ik dat, alleen zaak om even te ruilen met een van mijn broers en zussen maar dat lukte meestal wel.
Nog later kwamen ook de fruitella rollen maar voor mij hadden die het toch niet helemaal.
stophoestenMijn vader kan ik nog herinneren had zijn leven lang altijd rollen met stophoest bij zich die hij altijd aan iedereen ook met gulle hand uitdeelde.
Heel soms koop ik ook wel eens zo’n rol stophoest alleen al voor de herinneringen die deze bij me oproepen.
Kerkenbrood werden de snoepjes door ons genoemd. Ik weet dat er ook kinderen waren die in plaats van de stuiver of het duppie dat ze meekregen voor de collecte hun pepermunt in de collectezak stopten en het geld in de loop van de week omzetten in snoep bij Siempie Pols, het plaatselijke snoepwinkeltje.
Ik had het hart niet om dat te doen al moest ik er wel vaak aan denken maar het was er zo ingeprent dat God alles zag dus ook als ik mijn pepermunt in de collectezak zou doen en ik ging er vanuit als ik van dat geld snoep zou kopen ik daar minstens drop-met-peepin zou stikken als straf van diezelfde God.  Zo was het er op school wel ingehamerd door de onderwijzer(essen)s.
Maar zo herinneringen ophalend aan die pepermunten met dropjes er op kreeg ik opeens zo’n zin om een keer te proberen of ik dat nog steeds lekker vond. Ik kocht dus een klein rolletjes pepermunt en dropjes en ja hoor……… het smaakt nog steeds heerlijk.