Dorpspraat……..

download (11)Ik vind het heel leuk om op een heel klein dorp te wonen waar ik veel mensen ken en als ik in een winkel of op de markt kom altijd wel een praatje heb.
Alleen ik kom zelden of nooit in winkels op het dorp, mijn fietstochtjes gaan meestal richting een andere gemeente en daar doe ik dan gemakshalve ook mijn boodschappen.
Vanmiddag was ik even gaan fietsen, had niet verwacht dat het zo hard zou waaien, stormen kan ik wel zeggen want op de heenweg was het weer flink aanpoten om op de been of meer om op mijn wielen te blijven.  Hier en daar windstoten en zeker als er dan net weer een buitje op komst is best oppassen geblazen.
Anderzijds terugfietsend amper hoeven te trappen dat heeft ook wel weer wat.
Maar goed dat heeft weer niets te maken met dorpspraat of toch wel een beetje want bij de Hema schoof ik aan bij een echtpaar dat ook uit Lekkerkerk komt.
Hij heeft altijd een goed contact met iemand van de huurderbelangenvereniging in Lekkerkerk en vertelde dat hij gehoord had dat onze huizen gesloopt gaan worden.
Vorige week hoorde ik hetzelfde verhaal van mijn exgenoot. Nu weet ik dat er in het dorp ook vaak praatjes en roddels de rondte doen en een half woord wordt vaak een heel verhaal maar toch….. het gaf me wel te denken.ToTT
Een aantal maanden geleden, had ik over geblogd, zijn onze huizen bekeken wat er gedaan moet worden om gerenoveerd te worden. De mevrouw die het interview deed verzekerde me dat het echt niet de bedoeling is dat deze huizen afgebroken gaan worden.
Maar toch, Peter wil het voorjaar mijn straat achter en de zijkant van mijn huis (waar het nu nog een grote puinhoop is met grind, een oude kast, stapels tegels die al klaar liggen en een hek dat nog geplaatst moet worden) op te knappen en te gaan betegelen.
Ik weet nog dat die mevrouw tegen mij zei, dat zou wel fijn zijn want dan kunnen de steigers ook beter geplaatst worden als het betegeld is. Dat zeg je toch niet als je weet dat het afgebroken wordt. Het kan natuurlijk wel zo zijn dat de inventarisatie als uitkomst heeft dat renoveren te kostbaar of niet goed mogelijk is.
Die verhalen die de rondte doen brengen mij toch weer aan het twijfelen want stel dat ze toch onze huizen af gaan breken. Dat bestraten en opknappen is een hele klus en als het dan voor niets is dat zou ik toch wel erg vinden.
Vandaar dat ik maandag toch maar even een mailtje of telefoontje er aan ga wagen. Wil het toch wel zwart op wit hebben dat de huizen niet gesloopt worden en zo ja wil ik dat ook wel graag weten.
Er worden namelijk in onze gemeente momenteel heel leuke nieuwe woningen gebouwd, ook een project waarbij de oude huizen afgebroken zijn en nieuwe teruggebouwd in dezelfde stijl. Daar zou ik best willen wonen. Niet dat ik mijn huis en zeker mijn tuin graag kwijt wil, ben net klaar met het helemaal van boven naar beneden helemaal opgeknapt te hebben, alles geverfd, nieuwe deuren, behangen etc. Maar twee keer verhuizen lijkt me helemaal geen optie.
images (2)Zo gaat het dus met dorpspraat, waar rook is is vuur denk ik altijd dan misschien dat er toch iets van waar is.
Vanmiddag deed ik nog even de Appie in onze eigen gemeente aan en eigenlijk zou ik dat eens vaker moeten doen hoewel er gaat wel veel tijd inzitten. Had onderweg naar de kassa al weer met drie mensen een praatje en dat is toch wel leuk eigenlijk.
Mijn voornemen dus om eens vaker in eigen dorp te gaan winkelen, naar de markt maar of het er echt van gaat komen, ik moet het nog zien.
Plaatjes www.

Memory kastje 3

1001004005752329

Het is weer een WW oftewel een Willem Weekend dus een blogje gemaakt over mijn memorykastje.
Ik schrijf het op 14 februari dus de dag van de vriendschap, vandaar dat ik maar een keer een herinnering aan mijn allereerste date uit het kastje heb gepakt.
Al heel snel na mijn scheiding kwam ik via internet in contact met een man, heel toevallig heet hij ook Willem. Eerst een paar keer chatten maar deze man was behoorlijk voortvarend en al snel zaten we dus te bellen. En die eerste keer dat we belden lag ik na 3 uur gewoon een beetje dizzy de telefoon weer neer. Al snel spraken we voor de eerste keer af.
Het werd echt een blind date. We hadden geen foto’s van elkaar gezien alleen een beschrijving gegeven van elkaar. Afgesproken op het station in Gouda.
Ik vond het onwijs spannend, had het bijna de dag er voor nog afgebeld, was tenslotte 35 jaar getrouwd geweest en dan opeens weer afspreken met een andere man is dan toch wel heel bijzonder hoor.
Het stormde die dag en het stormde ook in mijn hoofd, wat weet ik van die man, hij kwam met de auto en woonde in het Gooi in Huizen. Zijn vrouw was overleden, ook nog maar kort daarvoor.
We herkenden elkaar meteen en net zoals met dat telefoongesprek ging het gesprek meteen door alsof we elkaar al heel lang kenden. Eerst even wat gaan drinken in Gouda en daarna zijn we naar de Reeuwijkse plassen gereden waar we rond de plassen gingen wandelen.
Het stormde echt heel hard maar het was wel mooi om daar te wandelen. In het Wapen van Reeuwijk gingen we lunchen. Hij gaf me een gedichtenbundel Gek van Liefde van Het-sterrenbeeld-TweelingenFrancine Oomen. Er was duidelijk een klik. Hij was open een sociaal mens en er viel eigenlijk geen minuut stilte, een echte tweelingman. Hij bracht me naar de bus en in de auto gaven we elkaar de eerste zoen.  O gut, ik voelde me echt weer zo’n puber, in de auto zoenen met een man. Hoe grappig was dat eigenlijk.
De afspraak werd gemaakt dat ik naar hem toe zou komen een keer en dat gebeurde met Pasen. We hadden een goede dag samen, het is daar een mooie omgeving, hij woonde in een prachtige omgeving in een mooi appartement begane grond met een tuintje erbij.
De volgende afspraak werd gemaakt om bij mij thuis te komen. De dag voordat hij zou komen belde hij op en ik begreep uit zijn gesprek dat hij wel eerder wilde komen dus ik zei, kom maar naar me toen. Wetend dat hij niet in het logeerbed zou gaan slapen. Ook weer spannend met een andere man. Pff maar ach ja zoveel verschil is er nou ook weer niet haha….. en we hadden het goed. De volgende dag gingen we wandelen op Scheveningen. Hij vertelde dat hij niets zag in een latrelatie. Hij wilde weer samenwonen met een vrouw, een oma voor zijn kleinkind en ik kreeg het steeds benauwder.
Ik was nog maar net gescheiden na toch wel een proces van jaren om te gaan scheiden, blij met mijn vrijheid en me dan nu meteen weer zo vast in een nieuwe relatie storten.
Hij was nog maar net zijn vrouw verloren en zij was, wat logisch is, ook nog helemaal in zijn gedachten maar zei hij, ik heb tegen mijn kinderen gezegd dat ik niet alleen ga blijven en die snapten dat wel. Zijn vrouw was 10 jaar ziek geweest, hij had haar verzorgd waarvan de laatste jaren intensief en hij wilde ook weer “leven”.  Klinkt misschien raar maar ik snapte het ook wel. Met het respect waarmee hij over zijn vrouw sprak, de keer dat hij bij het horen van “hun” nummer op de radio in tranen uitbarstte begreep ik dat hij heel veel van haar gehouden had.
De volgende nachten kon ik slecht slapen en ik nam toch de beslissing dat ik niet verder met hem wilde. Zeker niet zo snel met iemand zou willen samenwonen. Ik wilde hem niet hier laten komen en het dan zeggen dus ik belde hem op en vertelde het hem.
Hij was teleurgesteld maar snapte het ook wel.  Een half jaar later belde hij nog een keer en vertelde hij dat de beslissing ook goed geweest was. Gekregen van Wim I mijn eerste date even zijn achternaam vergeten hij was vertegenwoordiger van dit merkHij vond het nog steeds jammer maar zei ook de tijd nodig gehad te hebben om met zijn verdriet om zijn vrouw in het reine te komen.
Bij mij was toen Willem II al in beeld ( Wim is Willem III, wat heb ik toch met die Willems) en hij had inmiddels ook een andere vrouw waarmee hij regelmatig afsprak. Beide hadden we dus een goed gevoel dat de dingen zo gelopen waren en het goed was.
Deze Willem was vertegenwoordiger bij Bourjois, een make-up merk en ik kreeg toen hij bij mij kwam wat make-up artikelen van hem waaronder dit doosje met oogschaduw dat nog steeds in mijn memory kastje staat. Samen met de gedichtenbundel een mooie herinnering aan een fijne man en mijn eerste date…….
Dit gedicht schreef ik destijds voor mijn eerste ontmoeting

Opnieuw

Ik leef nog

Ik ben vrij

Mijn lijf is warm

En mist een arm

Verleden

Heden

Liefde was

Liefde komt weer

Pijn blijft

De wond doet zeer

Kijk naar een nieuwe dag

En weet dat dit mag

13-3-2008

Wat een woei……

windVanmorgen laat uit bed gekomen na een avondje klaverjassen in het café dat onverwacht zo gezellig was dat het én laat werd én er meer dan een afzakkertjes inschonken werden. Het is iets nieuws in het café een keer per maand met een gezellig kluppie mensen kaarten gewoon voor de fun. De laatste en de eerste hebben een klein prijsje. En ja hoor meestal verkeer ik in de bovenste regionen (zonder op te scheppen maar het is echt waar, er kwamen zelfs mensen vragen wat er met mij aan de hand was. Ben inderdaad nog nooit laatste geworden) maar deze keer was ik laatste en kreeg ik een fles wijn.
Had verder geen afspraken voor vandaag dus kon ook lekker op mijn gemakkie doen. Vast de eerste was in de machine gedaan en toen ie klaar was boven opgehangen en de tweede was er ingestopt en toch maar gaan fietsen hoewel er wel een flinke wind stond en dat is een understatement.
Maar droog en zonnig en dan kan ik er ook wel van genieten hoor die wind die zo door de polder buldert. Een paar keer dacht ik wel oei oei, goed op blijven letten dat ik niet de sloot in waai.Netherlands, Westkapelle, Light House. Woman plays with the wind during storm
Zag een paar meisjes die afgestapt waren en maar waren gaan lopen, ze konden er niet tegenin fietsen. Giebelend woeien ze bijna terug met fiets en al.
Toen ik nog jong en onbedorven was ging ik met dit weer altijd langs de IJssel lopen, jas open en proberen of je kon blijven hangen op de wind. En eigenlijk zou ik dat nu nog steeds wel willen doen.
Wat boodschappen gedaan, een bakje bij de Hema, gezellig zitten praten met een stel dat er ook heel vaak zit en weer naar huis.
Hoefde amper te trappen zo lekker ging het zonnetje er bij, je zou zo nog een stuk verder gaan fietsen ware het niet dat ik wist dat ik dan ook weer tegenwind terug zou moeten.
Thuisgekomen is de tweede was ook klaar, mijn beddengoed en ik denk, het waait zo lekker, ik hang ze buiten op.download (2) Zet er een paar extra wasknijpers (of mikken zoals mijn moeder ze altijd noemde)  op en ze wapperen heerlijk in de wind. Tegen de avond haal ik ze binnen, die geur, zo heerlijk zeg, ze zijn droog en glad gewaaid en ik kan ze zo weer op mijn bed leggen. Krijg de neiging om er meteen onder te kruipen, zo heerlijk ruikt het naar buiten maar ik hou het tegoed voor straks……… verheug me er nu al op.
Plaatjes www.

Herfstig…….

Herfst Loetbos 36Eigenlijk vind ik alle vier de seizoenen ook wel lekker als het echt seizoenen weer is. In het voorjaar het ontwaken van de natuur, in de zomer lekker strak blauwe lucht en warm, in de herfst regen, wind en een grijze lucht en in de winter sneeuw, kou en vriezen.
Zoals vandaag echt herfstweer. Regen, harde wind, grauw en grijs…..
Natuurlijk is het niet waar hoor ik geniet veel meer van een zonnetje en 20 graden in de herfst. 😉
Maar toch had het wel wat vandaag en precies toen ik klaar met werken was, was het ook droog dus lekker nog een eind gaan fietsen.
Flinke bries en ik zet dan expres mijn ondersteuning niet sterker (veel mensen denken dat je met een Ebike vanzelf gaat) zodat ik ook echt het gevoel wel heb dat ik tegen de wind in moet fietsen lekker langs de Lek met het opspattende water.
Even bij de Hema een bakje gedaan en een poosje zitten puzzelen, nog een praatje met een dorpsgenoot.  En terug naar huis is het nog droog, dus ik trof het toch, even uitgewaaid.
De tijd nemen voor mijn eten, wat minder eten en een extra maagtablet hebben er voor gezorgd dat mijn maag weer aardig tot rust begint te komen gelukkig.
Als ik net thuis ben wordt er gebeld en de man waar ik een paar weken geleden een toespraak voor geschreven had staat voor de deur en ik laat hem binnen.
Hij geeft me een VVV cadeaubon van 25 euro, wat leuk. Hij had destijds wel gezegd dat ik er iets voor zou krijgen maar het was voor mij ook de eerste keer dat ik zoiets deed vandaar dat ik gezegd had dat ik er niets voor hoefde te hebben. Het was inmiddels al weer een tijdje geleden dus dacht dat is ie vast vergeten. Ook prima.
Misschien doe ik nog wel eens een keer een beroep op je zei hij, ik ben altijd zo zenuwachtig als ik moet speechen (zo grappig een vent van bijna 2 meter altijd in het bedrijfsleven gezeten).
Nou je hebt mijn nummer zei ik, laat het maar weten als ik wat kan doen voor je.
Had over deze toespraak een half uur gedaan ongeveer dus vond het nog wel snel verdiend eigenlijk. In het café moet ik er harder voor werken voor veel minder.
Vanavond even appen met Peter nog over zondag en mijn tranen.  Herfst Loebos 1 (Middel)Bedankte hem voor zijn luisterende oor.  Je bent echt een lieve moeder en oma voor ons zei hij en we houden echt van je. Dan komen de tranen bijna weer maar dan van zo’n fijn gevoel.
En als dan mijn lief als we bellen zegt dat hij weer zo uitkijkt naar ons weekend samen kan mijn dag echt niet meer kapot.
Count my blessings, ik doe het echt hoor en soms zo’n herfst dipje mag ook best een keer.  (foto’s archief)

Wat een woei woei ………

26805226_675860366136358_7203688327251328856_n[1]Nou ja ik vertel natuurlijk niets nieuws als ik zeg dat het flink gewaaid zeg maar gestormd heeft vandaag.
En precies toen de storm op het hardst ging hier moest ik onderweg naar het ziekenhuis voor mijn MRI scan.
Mijn zwager zou rijden en kwam me samen met mijn zusje ophalen en het ging flink tekeer, zeker als je de wind van de zijkant kreeg en je dan nog een vrachtwagen in moest halen dan voelde de auto wel bewegen.
Gelukkig hebben ze wel een vrij zware auto maar toch, onderweg lag er nog een boom op de weg dus moesten we via een omweg weer terugkomen op de provinciale weg.
En bij dat industrieterrein dat we over moesten waaiden ook platen van de loodsen die daar stonden af.
Eigenlijk te gek om te gaan rijden maar goed ze wilden het toch doen en er is gelukkig niets gebeurd, geen schade of iets.
Ik vond het ook wel wat hebben, merkte wel aan mijn zus dat ze aardig gespannen naast haar man zat.
Nou ja die MRI ik vond het maar niets maar heb het ook goed doorstaan, steeds heel lang mijn adem inhouden, halverwege dacht ik even flink in paniek te raken maar kon mezelf onder controle krijgen. Was blij dat het weer klaar was, volgende week krijg ik de uitslag.
Thuis zag ik dat een deel van mijn schutting kapot gewaaid was, niet de nieuwe die ik twee jaar geleden heb geplaatst maar aan de andere kant. Dat is een handige buurman die de schutting zelf heeft gemaakt dus dat komt vast wel in orde.
Of dat met mijn perenboompje ook gaat lukken weet ik niet want die is volgens mij helemaal verpletterd onder de schutting.
Op FB zag ik in de omgeving best veel schade te zijn ontstaan aan gebouwen, omgewaaide bomen, beschadigde huizen etc.  Vandaag de 18-01-18….. een mooie datum en Peter zei altijd dat hij het gevoel had dat de baby op die datum zou worden geboren.
Omdat hijzelf van de 10-10 is en Chantal 12-12 had hij iets met die datum. Zelf had ik het ook wel leuk gevonden, het is ook namelijk de geboorte datum van mijn moeder vandaag. Wat was het een feest twee jaar geleden toen ze 100 werd en wat zou ze het leuk gevonden hebben Peter een Chantal een baby.
Nou ja ik zei tegen Peter toen hij opbelde, geloof maar jongen, de dag dat je dochtertje geboren wordt, welke datum dat ook is wordt, ze is gezond en alles gaat goed blijft altijd de mooiste dag van het jaar voor je en daar was ie het ook wel meer eens hoor. Nu officieel uitgerekend dus….  Als ze geboren is en we mogen naar het ziekenhuis komen kan ik meerijden met mijn exgenoot, dat is wel fijn want zelf heb ik natuurlijk geen auto. Ja ik weet het weer over de baby, maar het houdt me nu eenmaal bezig. Gelukkig niet vervelend en angstig meer maar gewoon mooi, wel een beetje spannend,  om naar uit te kijken. Het veerbedrijf van mijn bonusneef ging gewoon door. Een spectaculair gezicht.

Huilende bomen…..

Bom 1 (Medium)Boom 1 (Medium)Boom 2 (Medium)

 

 

 

 

 

Vond het wel een leuke titel voor een blogje vandaag op deze stormachtige dag. Denk dat er deze dag heel wat bomen gehuild hebben, is het niet van de takken die ze verloren dan is het wel van de regen die er opviel.
Boom 4 (Medium)Hier ging het ook aardig te keer en heb vandaag mijn stalen ros maar Boom 5 (Medium)binnen gehouden want hoewel het vanmiddag qua wind wel weer meeviel en de zon weer scheen weet ik dat de fietspaden waar ik meestal rij dan bezaaid zijn met takjes of misschien zelfs grotere takken die van de bomen afgewaaid zijn.  En op FB zag ik dat ik vorig jaar om deze tijd mijn arm had gebroken dus toch maar een beetje voorzichtig aan met dit weer.
Toen wij naar Terschelling aangekomen waren gingen we op zoek naar de camping en Wim ging de weg vragen in een restaurant.  Loop maar langs de versierde bomen zei de man en dan kom je vanzelf op de camping.
En inderdaad al snel zagen we bomen die in een jasje waren gestoken. Een rij bomen die ze bekleed hadden met haakwerken en daarbij nog versierd met allerlei beestjes die ze er op gezet hadden. IBoom 3 (Medium)Boom 3 a (Medium)k vond het wel een grappig gezicht maar Wim vond het vreselijk, mishandeling van de bomen noemde hij het. Ze kunnen niet meer ademen. Iedere keer als we er langsliepen en dat gebeurde nog al wat keren want het was ook de weg naar ons stamcafé waar we aan het einde van de dag altijd even gingen zitten borrelen, begon hij er weer over.
En toen ik dan de laatste dag ook nog foto’s er van ging maken sprak hij alle bomen een voor een toe haha we hebben zo gelachen maar er zat wel stukje bij dat hij het meende. Dat de boom niet goed kon ademen, geen schors kon verliezen. Ik weet het niet hoor of zo’n stuk haakwerk nou zoveel invloed zal hebben op zo’n boom.  Weet ook niet hoelang ze er al op zitten maar het gebeurde wel een keer dat er twee dames op de fiets er bij stonden en toen ik zei “mooi he” vertelden ze dat de bomen een onderdeel van een speurtocht waren, dus ik denk dat ze al een tijdje ingepakt waren. 21753189_1538723882854208_3651456481879730830_oEen boom ziet er als je de foto omdraait ook nog wel grappig uit, lijkt het wel of hij weg wil lopen. 😉
Vandaag moest ik trouwens wel even terug denken weer aan ons weekje op Terschelling. Vandaag waren ook veerboten uit de vaart genomen. Het lijkt me wel een magnifiek gezicht hoor zo’n storm om dat eens mee te maken maar toch……..  ik was heel blij met het prachtige weer dat wij vorige week hadden. De foto van de veerboot vandaag van de FB pagina van rederij Doeksen.

Takkenweer…..

Takkenweer (Small)Zijn jullie die regen en de wind ook zo zat, ik wel meer dan zat ben ik het allemaal.
Heel het weekend een beetje afwisselend, bed, bank, wat achter de computer….pff heb het helemaal gehad.
Vandaag mag ik van mezelf niet meer op de bank gaan liggen. Het het gevoel dat ik daar ook niet echt beter van word. Kan me niet herinneren dat ik ooit in mijn leven zoveel geslapen heb als de laatste dagen.
Mijn keel voelt nog wel als schuurpapier ongeveer, zeker als ik hoest maar voel me wel weer beter iedere dag een beetje.
Vanmorgen keek ik naar buiten en zag mijn vijver vol liggen, niet alleen overvol met water maar er waren door de storm van gisteren ook twee tuinstoelen en een hoop takken in de vijver gewaaid.
Dus mijn jas maar aangetrokken en de zooi weer uit de vijver gevist. Nou ja weer twee tuinstoelen die ik niet schoon hoef te maken in het voorjaar die hebben een mooi bad gehad al.
Knap gewoon een beetje op van de frisse buitenlucht, jammer dat het steeds nog regent anders zou ik een stukje gaan fietsen. Even verse lucht in mijn longen kan deTakkenweer1 (Small)nk ik ook geen kwaad.
Een zeurblogje?  Nee hoor, heb door het binnen zitten ook al veel foto’s kunnen bewerken van mijn zus, dus nog een laatste sessie en dan is dat ook weer afgerond. En ben ook best goed uitgerust. Zin ook wel weer om de focus even op wat anders te richten. Heb me vanmorgen inschreven voor een cursus fotografie, heb ik onwijs zin in. Het begint in april dus iets om naar uit te kijken.