De knop om……

Bijene 1 (Middel)Gisterenavond na het fietsen ging ik wat papieren uit zitten zoeken en opruimen en opeens betrapte ik mezelf er op dat ik opeens niet meer aan pijntjes en dingen dacht en ik me een stuk rustiger voelde worden. Niet als een gestreste kip zoals de dagen er voor op de bank zat, zo van wanneer begint het weer.
Wim had al weer gebeld, wat een schat is het toch. Ik twijfelde nog of ik vandaag wel zou gaan werken en hij zei ook, misschien kan je het beter wel doen. Hommelel (Middel)Gaat het niet dan kan je altijd nog naar huis gaan toch. (Hij weet dat ik een makkelijke werkgeefster heb).
Vannacht weer heerlijk geslapen (alle nachten hoor trouwens ondanks mijn stress/paniekdingen) en vanmorgen gaan werken.
Niet dat ik niks meer voelde maar het leek wel of het een plaatsje had gekregen en dacht, oké Bloempjes tuin 5 (Middel)precies bij die beweging heb ik er last van en voel ik pijn. Ik ging me steeds beter voelen.
Weer op de fiets gestapt, het was net weer droog en heerlijk bij de Hema weer eens een keer een bakje/broodje gedaan. Een prima medicijn.
Gewoon weer dingen doen had ik blijkbaar even nodig.
Ooit in de laatste jaren van mijn huwelijk heb ik ook best vaak last gehad van paniekaanvallen, geen auto meer durven rijden, op zijn slechts alleen nog maar zo snel mogelijk naar mijn weg, het aller-kortste Hommelele (Middel)rondje met de hond doen om zo snel mogelijk weer thuis en binnen te zijn. Hyperventilatie… gewoon rottige dingen allemaal, veel stress.
Eigenlijk de laatste jaren (op soms een dipdagje) weinig last van gehad en dit overviel me best, was gewoon een rottige week zo voor mezelf. Dacht dat ik dat wel helemaal achter me gelaten had.
Destijds ben ik gaan praten met een maatschappelijk werkster die mij enorm geholpen heeft met praten en tips…. Ze deed haar naam eer aan Rietje Raatgever (niet te krap kijken hé ik weet dat raadgever met een d is maar zij heette nu eenmaal zo)
Vanmiddag voelde ik me weer zo prima dat ik meteen weer van alles wilde gaan doen maar ik dacht, ho ff draaf nou weer niet gelijk door Anna (zo noem ik mezelf altijd als ik me streng toe moet spreken). Bloempjes tuin 1 (Middel)
Vandaar dat ik maar een lekker bakje thee genomen heb, een filmpje opgezet in het kinder/flauw/leuke/ontspannende genre. Hugo echt zo’n sentimenteel verhaal maar zo heerlijk om even te zien lekker liggend onder een dekentje op de bank, zelfs zonder in slaap te vallen.
Ben best blij dat de knop blijkbaar weer een beetje omgezet is en hoop maar dat het ook zo blijft want paniek/angst is gewoon een slechte raadgever. En als ik me zo blijf voelen aankomende weekend weer naar Wim.. zo’n zin in.
Wat hommel(e)s omdat ik ze gewoon zo mooi vind, heel de dag bezig om al mijn plantjes te bezoeken……en nog belangrijker te bestuiven….

Vrolijk verder maar weer……

sympathisch-zenuwstelsel-en-stressGisteren had ik nog echt wel de stress in mijn lijf, zo’n knoop voelde ik toen ik weer ging fietsen. Het had er toch wel aardig ingehakt. Was wel eerst een spiegel wezen kopen en dat gaf me wel een prettig gevoel dat ik kan zien wat er achter me gebeurt.  Maar had ook geen zin om er voor thuis te blijven.
Vandaag met mijn zus op stap geweest, mezelf verwend op een nieuwe outfit dat mag ook wel eens een keer.
Leuke dingen op komst en daar ga ik me maar helemaal op richten, hoewel toen er vandaag weer zo’n piepende fiets net achter me zat kreeg ik wel weer even de kriebels.
Maar natuurlijk zijn er meer fietsen met piepende remmen 😉 🙂 en ik was samen met mijn zus dat was ook wel prettig.
Morgen ga ik met mijn zoon schoenen voor zijn bruiloft kopen, hij vroeg of ik mee ging, hartstikke leuk natuurlijk. Zin in hoor, we zijn allebei van die schoenenfans haha. Even net als vroeger weer.
En morgen is mijn kleindochter jarig. Ze wordt al weer 2 jaar en het wordt zaterdag gevierd al ga ik natuurlijk wel even een knuffel halen morgen . Wat gaat dat toch allemaal hard. Vrijdagavond gaan we bij het bedrijf van mijn zoon de feestruimte versieren. Ze hebben net een extra pand gekocht dat nog niet in gebruik is genomen en daar mogen ze de verjaardag vieren. Vorig jaar ook al gedaan, was zo leuk om te doen het gezellig te Schoenenmaken en te versieren. Ga weer de koffie verzorgen, dan heb je ook meteen met iedereen een praatje.
En dan zaterdag het feestje. Ga met Chantal nog een keer een setje kleding voor haar kopen en koop nog een kleinigheid om toch iets te geven te hebben. Ze zal vast wel meer dan genoeg krijgen.
Dus maar weer vrolijk verder gaan en hopen dat ik die lulhannes niet meer tegen kom en genieten van de komende feestelijkheden.

 

Voor wat hoort wat……

75136_160118-fd-bijstandPff een oud plan om mensen in de bijstand een tegenprestatie te laten leveren hebben ze weer uit de prullenmand gevist.
Laat ik vooropstellen dat ik het helemaal prima vindt als iemand die een bijstandsuitkering krijgt ook,  al is het gedeeltelijk, werk gaat doen wat ze kan krijgen. Of aangemoedigd wordt om vrijwilligers werk te doen omdat dat ook soms een weg naar een baan kan zijn. In ieder geval de insteek moeten hebben om te willen werken.
Maar ik dacht wel meteen terug aan de eerste keer dat ik een jaar in de bijstand kwam net na mijn scheiding. Dat was in de tijd dat die regeling net nieuw was.
Ik herinnerde me nog weer die stress en de wanhoop uit die tijd waar ik verplicht werd om in een sociale werkplaats te gaan werken.
Toen ik ging scheiden had ik niet genoeg inkomen om in mijn eigen onderhoud te voorzien, ik werkte parttime 2 baantjes en deed ook vrijwilligerswerk en dat bleef ik ook doen.
download (2)Ik had een heel positief gesprek met de ambtenaar van sociale zaken. Ik zou een aanvulling krijgen en een coach om me te helpen om fulltime werk te vinden.
Helemaal goed geregeld en was er blij mee. Ik wilde ook graag fulltime gaan werken maar ik was inmiddels wel een eindje in de 50 en het was crisistijd. De banen lagen niet voor het oprapen. Vandaar dat ik zo blij was met die coach. Ik kende de man goed en wist dat hij ingangen had bij veel bedrijven.
Een week later kreeg ik een brief van de gemeente dat ik me moest gaan melden op de sociale werkplaats in Gouda om daar te gaan werken. Ik mocht niet weigeren dan kreeg ik geen uitkering. Ik was verbijsterd. Hoe kon dit na dat gesprek en de afspraken die er gemaakt waren.
Het bleek dat die ambtenaar die mijn intake deed nog niet op de hoogte was van die nieuwe regels en op haar vingers getikt was door haar meerdere dat ze dit nooit had mogen regelen zo. Een plan van Jette Klijnsma, kon haar wel schieten.
Ik was echt totaal over mijn toeren, kon niet meer slapen en wist echt niet was ik moest doen. Afijn om een lang verhaal kort te maken. Ik ging naar die sociale werkplaats, had een gesprek en besloot daar niet naar toe te gaan en meldde me ziek. Voelde me echt niet te goed maar door daar te moeten werken maakte ik niet meer kans op de arbeidsmarkt en dat wilde ik nu juist wel. Schreef een brief naar het hoofd sociale zaken en ging het juridisch aanvechten.
Na een maand stress, wanhoop en diepe ellende kreeg ik een oproep om me te melden bij de bedrijfsarts. Ik ging er in, zij hoorde mijn verhaal aan en zei “dus u kunt gewoon werken”.  Toen ik naar huis ging zag ik de bus aankomen en dacht als ik er voorstap en breek mijn been dan hoef ik niet. Zo diep was ik nog nooit gezonken en schrok van mijn eigen gedachtes.
Ik meldde me weer ziek en een dag na het gesprek met de arts kreeg ik het hoofd juridische dienst van de gemeente aan te telefoon. Zij reageerde op mijn brief en mijn juridische bezwaren die ik ingediend had.
Zij zei dat zoals het bij mij gegaan was, nooit had mogen gaan. Alles zou terug gedraaid worden en ik zou mijn aanvullende uitkering krijgen. Of ik mijn juridische bezwaren in wilde trekken dan.  Ik antwoordde dat ik eerst wilde wachten tot alles echt geregeld was en dan zou ik contact opnemen om het in te trekken.RTEmagicC_620-pixels-131121-Bijstand.jpg
Het ging allemaal goed en binnen een jaar had ik ook een baan. Heel leuk was wel dat de coach die ik gekregen had “stiekem” toch langskwam in die tijd bij me met advertenties en kansen op werk. Via een scholingsproject dat hij regelde kreeg ik al snel een fulltime baan. Helaas na 4 jaar werd ik via een reorganisatie weer ontslagen en na drie jaar WW kwam ik nog een paar jaar in de bijstand. Nou ja wie mijn blogs al langer leest,  heeft misschien wel gelezen dat ook dat niet allemaal vlekkeloos ging. En dat kwam juist omdat ik nog twee baantjes er bij had. Heb je “gewoon” een 100% uitkering schijnt het allemaal beter te werken dan hoeven ze alleen het bedrag iedere maand over te maken. Nu moesten ze iedere maand rekenen wat mijn inkomens waren geweest en dat scheen behoorlijk moeilijk te zijn.
Afijn………. bij mij ging vorig jaar de vlag uit natuurlijk toen ik niet meer hoefde bij de gemeente en mijn AOW kreeg. Het heeft mij het afgelopen jaar zoveel rust en ontspanning gegeven. En daar ben ik heel blij mee. Nog steeds.

Over de brug komen…..

Klooien met lensjes (Middel)Het was geen opzet om twee blogjes over de brug te schrijven, gisteren wilde ik eigenlijk schrijven over de man die naast me kwam staan maar opeens kwam er een ander verhaal kan gebeuren.
Maar nu het verhaal.
Ik fiets de brug op en zie al dat de lichten aan het knipperen zijn en dan weet ik het al de brug gaat open.
Ik minder wat vaart en rij op mijn gemakkie tot aan de slagboom en ga naast een mevrouw staan. Ik zag nog helemaal geen boten maar de mevrouw vertelde dat ze drie zeilboten had zien liggen.
Naast ons komt een scooter aanrijden. Een man helemaal in ’t zwart gestoken, beetje à la Jules Deelder op ook een zwarte scooter stopt naast ons.
Kleine margrietjes (Middel)Hij begint te praten, nu reageer ik daar meestal niet meer op want negen van de tien keer hebben ze een oortje in en moeten ze zo nodig onderweg op straat lopend of fietsend ook nog praten met iemand. Zal wel heel belangrijk zijn denk ik dan altijd maar.
De man zet zijn scooter niet uit maar blijft gas geven. Hij blijft maar praten over wat hij ziet zo als de brug naar beneden komt “Die brug is vast niet gemaakt door Nederlanders” zegt hij “zal wel door Indonesiërs gedaan zijn”. Hij blijft op de scooter zitten en loopt zo een stukje achteruit om dan weer hard gas te geven en naar voren te rijden tot aan de slagboom als maar flink blijven gassen met dat ding. Als er een politiewagen langskomt hoor ik hem zeggen “Politieagenten allemaal boeven, ze verkopen drugs, zijn zelf het ergste, zijn allemaal kampers, niet te vertrouwen”.
Nu ben ik normaal gesproken nogal iemand die gauw antwoord geeft of commentaar maar in dit geval lijkt het me wijzer om maar mijn mond te houden. Ik zie de vrouw naast me ook luisteren, kijken en zwijgen.Pluis (Middel)
Weer laat hij zijn scooter achteruit zakken en blijft heen en weer rijden nog steeds flink gassend.
“Ja nee dan Rutte horen we hem zeggen, die gaat op de fiets naar zijn werk, ja ja, net zo’n erge als Balkenende, ze zijn niet te vertrouwen”.
Zo gaat het de hele tijd door over de boten over de schippers die langs varen alles komt aan bod. Het lijkt of ie wat hyper is, heb ook wel mensen meegemaakt die zo zijn na wat speed genomen te hebben maar hij kan ook gewoon een of andere stoornis hebben natuurlijk of een hoop stress.  Ik weet het niet maar ben toch wel altijd een beetje op mijn hoede met zulk soort gasten.  Ze dagen gewoon uit om in gesprek met hen te gaan en ik vond het beter om hem maar gewoon te negeren, leek me wijzer. Bloemetjes geel (Middel)Het liefst had ik nog een foto van hem gemaakt maar toch maar niet gedaan.
Als de brug weer open gaat speert ie als een gek weg, amper rekening houdend dat er van de andere kant ook mensen komen en hij op de verkeerde weghelft rijdt.
De vrouw en ik fietsen ook weg en we kijken elkaar aan, schieten in de lach, zonder woorden dachten we waarschijnlijk hetzelfde: Wat een mafkees.
Vandaag wat lopen klooien met mijn lensjes in natuurgebied de Loet, was heb ik weer genoten.

 

IJs in de sloten…..

nerveusVandaag had ik een afspraak bij de gemeente voor een persoonlijk gesprek. Ik weet dat mijn paniekaanval en het ziek zijn daar voor een deel vandaan kwam, de spanning waar ik het gewoon zo moeilijk mee heb. Die gaan vreten aan me. Alle doemscenario’s komen dan bij me voorbij maar goed zoals het met de meeste dingen in het leven is “De mens lijdt vaak het meest door het lijden dat hij vreest”.
Ik kwam beslagen ten ijs, had alle papieren die ze gevraagd hadden gekopieerd en in een map gedaan, netjes per categorie met een afscheiding er tussen. Een map vol.
Daarnaast had ik ook nog een soort verslag gemaakt wat ik de afgelopen jaren voor vrijwilligerswerk gedaan had in het kader van de participatie wet.
Bovendien had ik nog een aantal opties voor vrijwilligerswerk, waar ik voor gevraagd was of zelf gevonden had en op gereageerd, meegenomen.
papersssssss - kopieHet intake gesprek verliep heel vlot. Ik kreeg wel weer even de kriebels toen de dame zei dat ze normaliter dit werk niet deed maar meer voor jongeren werkte en dus niet alles precies wist.
L’histoire se répète dacht ik nog, zo ging het de vorige keer ook, alles in kannen en kruiken, zelfs de datum dat ik mijn uitkering zou krijgen vertelde ze me al. Dat was toen ook het geval en de volgende dag werd ik opgebeld dat ze het niet helemaal goed gedaan had en ik me meteen moest melden bij een sociale werkplaats om te gaan werken met alle ellende van dien. https://gewoonanneke.wordpress.com/2008/02/10/goede-raad-is-duur/
Ik hoop niet dat dit weer gaat gebeuren maar alle papieren werden in orde bevonden.
Ik vroeg wat ik kon en mocht doen op gebied van vrijwilligerswerk en zij zei dat ik in ieder geval wel bij RTV Krimpenerwaard vrijwilligerswerk mocht gaan doen. Ze moeten namelijk voor iedereen een traject opzetten waarbij je iets terug doet voor je uitkering. Maar u bent al zo actief met van alles bezig zei ze. Dat wil ik graag ook want ik wil ook niet gedwongen worden om in een verzorgingstehuis iets te moeten gaan doen. Hoe zinvol en nodig dat werk ook is, ik weet dat het niets voor mij is en dan ook niet de mensen te goede zal komen. Vandaar dat ik al wat vrijwilligerswerk zelf heb aangedragen.
Ik voelde me zo ontzettend opgelucht toen ik buiten stond.
Ben op de fiets gestapt en ondanks het koude weer lekker 20 km gaan fietsen, mezelf getrakteerd op een bakje, broodje bij de Hema en 2 verhalen van Godfried Bomans. Heerlijk het bewegen buiten deed me goed en mijn hoofd werd lekker leeg en ik kreeg energie voor 10 voor mijn gevoel.
Thuisgekomen zie ik een voicemail bericht. De mevrouw van vanmorgen dat ze me maandag nog terugbelt want misschien heb ik nog recht op een vervolguitkering van de WW.
Dat zou financieel voor mij veel voordeliger zijn maar ik prijs me nog maar niet rijk en wacht af wat ze maandag te zeggen heeft daarover. Ben wel heel benieuwd.blij  ee
Het cadeautje wat ik zou krijgen is ook gekomen, gewoon een leuke kerstfrutsel, weet niet hoe ik het verder moet omschrijven haha. Toch lief hoor en ik stuur een sms’je om hem te bedanken.
De energie die nog even lekker doorwerkt zorgt er voor dat ik binnen een uur de vier eigen stukken voor de krant geschreven heb en dus vanavond weer eens op tijd klaar ben.
Het gaat bijna wennen.
Al met al een onverwacht fijne dag en daar kan ik dan heel erg van genieten.

De soep wordt nooit………..

Paddensteolen1Ik weet het antwoord “zo heet gegeten als dat hij wordt opgediend”.  Maar ik moet zeggen dat ik behoorlijk opgefokt was door alle eerdere ervaringen bij de gemeente met het aanvragen van een uitkering.
Vanmorgen was ik “uitgenodigd” (weigeren mocht niet ) om een voorlichtingsbijeenkomst bij te wonen.
Nu paddenstoelen 4was het daar precies de vorige keer in dat gebouw dat alles helemaal mis ging dus ik zag er heel erg tegenop en dat is een understatement.
Mijn zus had wel aangeboden om met me mee te gaan en ook mijn zoon wilde wel mee, maar het was een bijeenkomst die 3 uur zou duren dus als ze er dan niet bij zouden mogen zijn zouden ze drie uur moeten wachten. Dat wilde ik ze niet aandoen en tenslotte ben ik een grote meid dus ik ging alleen.
Het afgelopen weekend gelukkig veel afleiding gehad en leuke dingen want sinds ik die uitnodiging had gekregen liep ik op de toppen van mijn zenuwen en alle doemscenario’s had ik al voor mezelf doorgenomen.
paddenstoelen4Gisterenavond heb ik zelfs nog een heel verslag zitten maken wat ik de afgelopen 2 1/2 jaar allemaal gedaan had. Hoe gek kan je zijn of worden.
Ik was natuurlijk vanmorgen veel te vroeg, ging daar in de kantine nog een bakje doen waar ik nog wat bekenden tegen kwam.
Gisteren was ik nog een tijd gaan fietsen in de polder, dat geeft me rust en afleiding en voor mezelf had ik besloten dat ik niet weer zo’n traject in zou gaan als dat ze toen voor me klaar hadden liggen. PaddenstoelHeb eindelijk deze zomer door veel te gaan fietsen een beetje mijn rust en acceptatie gevonden.
Maar ik had me zoals wel vaker gebeurd weer een keer voor niets zo druk gemaakt, althans zoals het er nu uitziet tenminste.
Wel moet ik de komende twee weken 10 sollicitaties gaan doen, inschrijven bij 5 uitzendbureaus en een berg papieren uitzoeken en meenemen voor een gesprek.
paddemsteolenflatAls ik na afloop (binnen 1 uur stond ik weer buiten !!) nog met een van de dames die de voorlichting gaven na staat te praten en ongeveer in korte lijnen mijn verhaal schetst zegt ze, als ik het zo hoor wat je nog doet en gezien je leeftijd en de arbeidsmarkt heb je al een aardig werktraject wat we willen voor iedereen willen. Had vorige week ook bij mijn ienieminie baantje uitbreiding van mijn uren gekregen.
Ik juich nog niet vooraf, soms vallen dingen toch weer tegen, maar het gaf me wel een goed gevoel.
Was vanmorgen de eerste 10 km gaan fietsen dus dat had ik terug weer, helemaal heerlijk was het vandaag weer in de polder. paddenstoelen 55Ik voelde me zo opgelucht en blij eigenlijk.
Thuis ging ik “even”op de bank liggen, sliep binnen 5 minuten en werd na 2 1/2 uur heel ontspannen weer wakker. Dat had ik even nodig gehad na die stressvolle dagen… En nu maar afwachten hoe het allemaal verder gaat. En de foto’s die zijn nog van mijn sessie gisteren want natuurlijk was ik ook nog even
in de paddenstoelen gedoken. 😉

De dagen lengen…….

De kortste dag zit er weer op en we gaan weer optellen naar langangela5ere dagen met kleine stapjes komt het vanzelf weer tot ik denk, he wat blijft het al weer lang licht en de eerste sneeuwklokjes weer verschijnen zullen. Natuurlijk weet ik dat we de komende maanden nog genoeg winter kunnen krijgen maar van mij mag dat ook wel hoor, zo als zaterdag en vandaag die regen, dat is ook helemaal niets.
De kortste dag, 21 december, blijft voor mij altijd een heel speciale dag omdat het de dag is dat mijn dochtertje is overleden, nu al weer 32 jaar geleden, wat gaat de tijd toch snel en wat blijven bepaalde gebeurtenissen me nog altijd bij alsof het gisteren was.

Maar ondanks deze speciale dag was het voor mij ook een leuke dag gewoon. Allereerst ben ik een schattig klein wit kerstboompje op haar grafje gaan zetten en daarna heb ik me in de drukte van allemaal kerstinkopendoende mensen gegooid.
En ik moet eerlijk zeggen, ik vind het wel wat hebben, die overvolle parkeerplaatsen, gestreste mensen en drukke maar ook wel gezellige winkelcentra.

Mijn zoon was naar Engeland vertrokken voor een paar dagen dus ik had de auto, die trouwens gewoon nog steeds van mij is haha, dit weekend en dat maakte het doen van kerstinkopen wel wat gemakkelijker voor me.

Had alle folder doorgeplozen om te kijken waar wat in de aanbieding was en zo een supermarktenroute gepland en heerlijk in mijn uppie met lijstjes in mijn handen boodschappen gaan doen.
Tussendoor even een bakje bij de Hema en daar zaten vrienden van me die vertelden dat robijnze net over me zaten te praten, dat was wel grappig, even aangeschoven altijd leuk toch.
Vrijdagavond was ik gaan kerstklaverjassen bij ons in het dorpscafé en dat is altijd heel gezellig, nu ook. Beetje heel erg gezellig merkte ik wel de volgende dag toen ik opstond, niet meer gewend aan het drinken van een wijntje de laatste tijd. Een mooie 1oe plaats en een XXL ton met zeeppoeder gewonnen waar ik gewoon een jaar mee kan wassen, ook niet verkeerd. Maar die moest ook nog even opgehaald worden want die kon ik niet meenemen achter op mijn fiets ’s nachts toen ik naar huis ging.

Nog even naar mijn moeder gegaan. Had voor haar buren een mooi kerstpakket samengesteld. Het zijn schatten van mensen en de buurman zet iedere week de vuilnisbak voor mijn moeder aan de weg en maakt hem ook weer schoon. Dus een keer per jaar geven we ze dan een mooi pakket als dank hiervoor. Kaartttren
Ik had naar kant en klare pakketten staan kijken maar vond het heel duur met weinig er in.
Had bij het Kruidvat een opvouwbare vilten opbergmand gekocht en deze helemaal vol gedaan met boodschappen, netjes in de folie verpakt en wat strikjes en lintjes er op en toen was ik nog veel minder kwijt en het zag er heel mooi uit.

’s Avonds kon ik eigenlijk nog naar een Kerstconcert maar eenmaal heerlijk zittend op de bank had ik daar geen zin meer in. Boekje, beetje muziek,bakje thee, kaarsjes, open haardje en tussendoor wat wordfeuten, lekker bijkomen van een drukke en bijzondere dag.