Plakken maar

Gibehanger24steren me helemaal uitgeleefd op mijn hobby, behangen bij mijn zoon in de kelder.
Op tijd al begonnen met klussen, het is best een grote kelder en het grootste gedeelte is dus zo laag dat je er niet kan lopen.
Behangen is zichtwerk vind ik altijd, mijn schoondochter had een behangetje uitgezocht, ik had het echt met een natte vinger opgemeten en gezegd 4 rollen moet wel voldoende zijn met twee emmers lijm erbij.
Chantal heeft nog nooit behangen en had op de emmer gezien dat het voor 4 rollen behang was dus had ze er maar een meegenomen maar ik wist al meteen dat dit niet genoeg zou zijn.
Begonnen met behangen en na een uurtje kwam ook de vader van Chantal nog wat verfwerk doen, dat is altijd wel gezellig, even een bakje tussendoor en een praatje. Bovendien ging hij tussendoor nog even naar Karwei dus kon ie mooi een pakje plaksel nog meenemen.
Op een gegeven moment moest ik een stuk doen waar een stopcontact zat, normaliter schroef ik dat er zelf wel af en zet de stoppen uit want ik heb een hekel aan werken met stroom er op. Maar nu bood Ron aan om het stopcontact er af te halen, hij wist niet welke stop het was en ik dacht, dan zo maar. Alleen toen ik begon met de muur in de smeren kreeg ik meteen al een tik dus ik dacht, stoppen met die handel, ik werk nooit met stroom er op zonder de kap er op. Dat is eigenlijk een gouden regel waar ik gewoon aan vast moet houden.
Ron durfde niet alle stoppen uit te proberen (snap niet waarom niet want wat kan daar nou mee gebeuren) maar goed als hij het niet durfde wilde ik ook niet aan die stoppen te beginnen dus dat wandje maar even gelaten wat het was.
Heel de kelder behangen en hoewel ik eigenlijk dacht dat ik ruim behang ingekocht had, sterker dacht dat ik nog wel een rol over zou hebben,  kwam ik gewoon op het laatst nog tekort. Precies een stukje onder de trap moet nog een klein stukje gedaan worden.download
Nu had ik al de drie banen van dat wandje met het stopcontact geknipt en die lopen schuin langs de trap dus daar hou ik met stukken van over nog. Met wat passen en meten moet ik morgen gaan proberen of ik het precies voor elkaar krijg zo. Ik ben heel benieuwd dan heb ik ook echt geen kruimel behang over, dat is wel grappig. En in de hoek onder de trap daar komt echt niemand dus als dat stukjes behang zijn vond Chantal dat ook geen punt. Voor mij had ze ook nog een rol er bij mogen halen maar eigenlijk ook wel zonde.
Morgen dus de laatste baantjes er nog even opplakken en dan ben ik even klaar met het helpen in hun huis zeker voor dit jaar. Nog een weekje om in mijn eigen huis ook weer eens wat aan te pakken en vast wat dingen voor te bereiden voor de Kerstmis en het etentje.
In de kelder hadden Peter en Chantal al wat dingen neergezet zoals flessen wijn. Op een van die dozen stond Slurp, ik had er nog nooit van gehoord maar heb die flessen met het verven en behangen inmiddels al zo vaak weer verzet dat ik tegen Chantal zei, als ik klaar ben kom ik binnenkort wel eens een keer langs om te proeven en op te slurpen wat ik al zoveel keren aan de kant gezet heb. En dat vond ze een goed idee.  Nog planken er in en een stukje zeil en dan is hun kelder klaar. Ze kunnen er een vracht spullen in kwijt en dat is wel lekker natuurlijk dat ie dan klaar is. Anders komt het er toch vaak niet meer van om hem weer helemaal leeg te maken om hem te gaan verven en behangen en zo heb ik ook binnen nog een bijdrage geleverd. Om een uur of 6 was ik pas klaar, het was al donker toen ik naar huis toe fietste. Zo grappig als Peter dan zegt, wel ff berichten als je thuis bent he mam haha. Beginnen de rollen nu al om te draaien maar wel lief hoor dat hij dat zegt natuurlijk en appen is zo gemakkelijk om even te doen.
Als ik naar huis fiets kijk ik de hele weg naar de maan, hij is vol en prachtig, iedere keer een ander gezicht met de slierten wolken er voor.15355644_1823497374573614_4242228243271377722_n Dan weer lijkt het een gezicht dat lijkt te kijken dan is hij weer haast helemaal bedekt. Dan lijkt hij boven het veld te staan en dan opeens weer boven de Lek. Het was weer een grote maan begreep ik later. Had geen puf meer om af te stappen en foto’s er van te maken maar het was echt een geweldig gezicht. Heb even een foto gepikt van een FB vriend en fotograaf en nog verre verre achterneef (zijn moeder en mijn moeder waren nichten)van me Aat Jan Hoogendijk die wel foto’s gemaakt heeft er van.

Een licht in de duisternis……

Vanmorgen kreeg ik een brief van de energiemaatschappij dat ik recht had op 55 euro teruggave omdat er in september een stroomstoring was geweest die meer dan 4 uur geduurd had.
Nou ik kon het me niet herinneren en dan is een dagboek wel makkelijk, ik zocht de dag en op en wist dat de buurvrouw wel een tijdje zonder stroom had gezeten maar ik niet, maar goed ik zal het in dank aanvaarden deze tegemoetkoming.

Tijdens het lezen van de brief dacht ik, nou iedere maand zo’n dagje zonder stroom dat scheelt aardig wat in de stookkosten en vanavond werd ik op mijn wenken bediend, een minuut of 10 voor 8 ging de computer, televisie en alle lichten uit.
Toevallig had ik, omdat ik even tussendoor wegmoest voor de krant, geen kaarsjes aan gestoken en dan is het opeens wel heel donker in huis.
Mijn zaklantaarn op een vast plaatsje blijkt opeens leeg te zijn maar al gauw heb ik wat kaarsjes op tafel aangestoken.

En als het zo donker is, ook de straatverlichting was uitgevallen, dan zie je pas hoeveel licht zo’n klein kaarsje nog geeft.
Ik hoor buiten stemmen en stap ook naar buiten en de buren staan gezellig met elkaar te keuvelen en eigenlijk is het nog wel leuk zo. Zulke dingen verbroederen altijd.

Ik ben een van de weinige die nog gas heeft dus de buurvrouw van twee huizen verder die net een baby heeft warmt water voor een kruikje voor de kleine.

Ik heb nog mijn tablet met boeken dus ik ga lekker op de bank liggen lezen. Een uur of half 10, net als ik denk, het wordt wel fris in huis zal ik even een dekentje pakken floepen alle lichten weer aan, begint het modem weer op de starten en is de storing weer verholpen.

Ik zal er geen 55 euro voor krijgen dit keer want het duurde maar anderhalf uur maar ik was toch wel blij dat het licht en de warmte er weer was.