Het voelt als vreemdgaan……..

Donderdag is mijn avond dat ik mijn stukkendonderdagDDD moet inleveren voor de krant en heel eerlijk gezegd hou ik wel van werken op het scherpst van de snede dus meestal worden mijn artikelen ook pas ’s avonds geschreven. En even afkloppen maar dat is altijd nog wel goed gegaan hoewel het regelmatig nachtwerk werd/wordt.

Jarenlang luisterde ik naar een programma dat een vriend had bij een regionaal radiostation en dat hoorde echt bij mijn schrijfavond.
Een paar maanden geleden stopte hij (noodgedwongen) met zijn programma’s en eigenlijk miste ik dat best, goeie muziek meestal, een praatje tussendoor. Soms even een mailtje sturen of ontvangen van hem.

Maar ook aan goede dingen kan soms een einde komen.
Als ik schrijf heb ik wel altijd een muziekje op maar dat moet dan wel een beetje easy listening zijn voor mij, dat het me niet teveel afleidt van het schrijven.

DjjjjjjjjVanavond dacht ik wat zal ik eens opzetten, en eigenlijk ongemerkt klikte ik op het logo van die locale omroep en ging zitten luisteren.
Vreemd die andere stem maar wel lekkere muziek om bij te werken moet ik zeggen.
Alleen toen de presentator ook nog een nummer draaide “Een kus en een knuffel” van Hans Vermeulen, ja toen voelde het toch wel een beetje als vreemdgaan omdat die vriend dat nummer wel eens voor me draaide en het jaren de tune was die ik hoorde als hij online kwam op MSN.

Sweet memories šŸ˜‰ .

Plaatjes internet.