Kat in ’t bakkie….

orgelNee hoor geen blogje over dierendag. Ik heb wel dieren, vissen in de vijver maar die hoeven geen extraatje op deze dag, volgens mij hebben ze het altijd al goed.
Maar zoals op sommige dagen alles wel eens fout lijkt te gaan, gebeurt het gelukkig ook wel dat op bepaalde dagen alles opeens mee lijkt te zitten.
Na een heel drukke fysiek zware week met veel tuinwerk, zo’n 150 km gefietst, was ik het aardig zat en vandaag had ik niets afgesproken.
Maar gisteren had ik een oproep gedaan voor een orgeltje en hoorde ik dat er op Capelle aan den IJssel bij de Kringloop drie van die orgeltjes stonden.
Had de wekker vanmorgen om half 10 gezet, maar goed ook want anders had ik volgens mij nog liggen slapen.  Krantje gelezen, bakje gedaan, eerste was opgehangen en daarna toch maar zussie gebeld of ze zin had om mee te gaan kijken bij die winkel.
Op diphonee fiets, het was weer prachtig weer vandaag. En inderdaad daar stonden 3 van die orgeltjes en een was precies dezelfde als mijn moeder heeft. Zestig euro vroegen ze er voor en 5 euro erbij voor een bakje koffie bij de Hema vonden we dat dat wel zou kunnen voor moeders haha. Voor iemand die zo slecht ziet natuurlijk ideaal dus even geregeld met iemand met een aanhanger om hem op te halen en de oude meteen naar de stort te brengen en alles kunnen regelen zo. Helemaal blij waren we.
Nog even naar mama gefietst om het haar te vertellen, ze zat helemaal te stralen en de tranen stonden in haar ogen. Ik ben zo blij zei ze, prachtig toch zo’n kleine moeite eigenlijk.
Het tweede meevaller was mijn telefoon, ik had hem helemaal leeg gestookt en daarna uit in de oplader gedaan en wonder boven wonder was ie in een uur helemaal opgeladen tot 100%. Ongelooflijk kijken of ie dat blijft doen dan kan ik hem gewoon lekker blijven gebruiken en hoef ik weer niet alles over te gaan zetten, apps en allerlei dingen. FF duimen dat het zo blijft.
Vanavond kwam mijn zoon eten met zijn lievie en ik vertelde dat mijn wordfeud het niet meer deed op mijn tablet.
Hij pakte mijn tablet en ging naar update maken, echt op dezelfde manier zoals ik het al een paar keer geprobeerd had en er Ipadniets gebeurde, ging het bij hem in een keer goed.
Buiten dat ik dat dan niet helemaal snapt hoe het werkt maar wel blij dat het werkte en yes, hij maakte een hele nieuwe update en alles werkte weer goed. Hoe simpel kan het soms zijn.
Alle goede dingen bestaan uit drie en vandaag was dat zo, ik was ontzettend moe (weer 35 km afgetikt vandaag op de fiets) maar zo voldaan en blij.

Niks is de afspraak

androidVandaag was de afspraak die ik met mezelf had niks, althans niks wat moet alleen wat ik wil en leuk vind na een hectische en emotionele week.

Dus vanmorgen op mijn gemakkie opgekomen, kopje thee en een boterhammetje.
Gisterenavond nog even zitten rommelen met mijn tablet en ik zag aan de zijkant nog een gaatje zitten waarvan ik echt niet wist waarvoor het was dus dacht ik steek er een cocktailprikker in, wie weet is het om het te resetten. Maar er gebeurde verder niets.

Vannacht toch mijn tablet maar weer aangesloten met het nieuwe snoertje aan de oplader, voor mijn gevoel tegen beter weten in. Vanmorgen toch maar weer proberen of ik er nog leven inkreeg. Opeens zag ik een soort robotje verschijnen, downloaden stond er bij.
Ik drukte willekeurig op een knopje aan de zijkant en hoe bestaat het, hij deed het gewoon weer, wonderen bestaan nog. Was een mazzel zeg.
Wat wen je toch aan zo’n ding, buiten het wordfeuten, even mailtjes lezen, even op FB kijken, even de stand op mijn bankrekening bekijken, het gaat allemaal zo snel en makkelijk en de computer hoef niet aan. Bovendien had ik gisteren in R’dam eindelijk een mooie rode hoes gevonden voor weinig geld.

tabletHelemaal blij en met een zonnetje dat schijnt ga ik lekker fietsen, heb vorige week amper een boodschap gedaan en ben ook heel de week niet bij mijn moeder geweest. Daar is het een mooie dag voor.
Het is koud op de fiets en er staat een harde wind maar goed, het is droog en het zonnetje schijnt totdat ik bij mijn moeder zit. Sjips weer regen, pfff ik baal er van en weet dat ik gewoon van de 10 km er zo’n 6 pal tegen een harde wind in moet fietsen maar goed er zit niets anders op. Kleddernat en koud kom ik thuis maar een hete douche en een kop groene thee doen dan wonderen. Maar ben het wel helemaal zat die regen iedere dag.

Ff statten

Vanmiddag weer eens even naar Rotterdakoopgootm geweest, mijn tablet besloot gisterenavond er mee te stoppen,weet niet wat er aan de hand is maar ik dacht dat het kabeltje om hem op te laden niet meer werkte daarom wilde ik even een nieuwe gaan kopen.

Altijd ben ik weer verbaasd eigenlijk dat ik het ene moment op een soort uitgestorven dorp op zondag met alle winkels gesloten ben en een half uur later loop ik in Rotterdam en is het een en al leven en bedrijvigheid.

Met een vriend had ik afgesproken om een bakje te doen bij de V en D, gezellig wel. Hij ging weer naar huis en ik nog even de stad in. Kan ook nergens lopen of ik kom wel weer mensen uit mijn dorp tegen die mij kennen dus als het praatje gaat dat ik weer een vriend heb, het zij zo, maar het is niet zo haha.  Ben benieuwd hoe snel de tamtam soms kan gaan. Vind dat ook altijd wel grappig.  Maar het weer werd er niet beter op moet ik zeggen. Scheen het zonnetje nog toen ik wegging begon het richting naar huis gaande steeds harder te regenen. Getver ben het onderhand aardig zat dit weer.

En zelden in Rotterdam zijnde op zondag wist ik echt niet hoe laat de bus naar ons dorp terug ging vandaar dat ik het zo een beetje had gegokt, er vanuitgaande dat hij op dezelfde tijd terug zou zijn. Mis gegokt en toen ik bij de Capelse brug kwam moest ik nog ruim een half uur wachten. Nou is de Capelse brug eigenlijk best een troosteloos metrostation zo als het donker wordt en dan nog met die regen. Dus ik baalde er aardig van.
tabHelemaal verregend, moe en een beetje futloos ben ik eindelijk om 6 uur weer thuis. Geen zin meer om te koken bestel ik een patatje bij het cafetaria dat ook thuis bezorgd. Geef de jongen maar een goeie fooi want het is geen pretje om met dit weer op een brommertje bestellingen rond te brengen.  Hij ook een goeie dag toch.

Helaas brengt het kabeltje niet de oplossing die ik hoopte en morgen maar eens kijken wat het nu weer is, zucht, zucht.  Ik mis mijn tablet, even mijn bankrekening nakijken, wordfeuten, mailtjes lezen.  Zoonlief maar eens lief aankijken of hij een oplossing weet voor me.  Morgen gelukkig een “vrije” dag en daar ben ik wel even aan toe eigenlijk.

Leuk was nog wel dat ik zowel heen als terug in de bus zat met een neefje van me die binnenkort gaan emigreren naar Brazilië.  Hij heeft daar een vriendin en een schattig lief dochtertje inmiddels Isabelle, die er ook bij is. Had zijn vriendin en kindje nog nooit gezien maar ze zijn voor een paar maanden in Nederland.

Wie kent hem ?????????

Twee jaar geleden kreeg ik een smartphone en ging vowordor het eerst wordfeuten, ik vond het maar een gepriegel allemaal maar na de aanschaf van mijn tablet speel ik het heel graag. Andere spelletjes hoef je me niet voor de vragen want dat doe ik niet maar wordfeuden blijft voor mij leuk.
In het begin kende ik eigenlijk niemand of bijna niemand die ook wordfeud speelde daarom ging ik gewoon willekeurige mensen opzoeken om mee te spelen.
Later werd ik lid van een wordfeudclub op Max Meeting Point en ook daar vond ik een paar leuke spelers om mee te spelen.

Een van de spelers waar ik vanaf het begin toen mee ging spelen was Skip………….. en nog wat.
Naast “veel plezier” bij het begin en “gefeliciteerd” bij het einde maakten we ook wel eens een praatje. Hij bleek een man uit Amstelveen te zijn, rond de 70 jaar, origineel, uit Amsterdam afkomstig, beschikkend over een enorme humor. Hij rijdt in een scootmobiel, getrouwd, een paar kinderen en kleinkinderen.  Ooit vertelde hij ook wel hoe hij eigenlijk heette maar dat was ik met dezelfde vaart weer vergeten eigenlijk. Soms hadden we ook best heel serieuze gesprekken.

Een aantal weken geleden had ik een keer mijn tablet mee naar mijn slaapkamer genomen, weet niet eens meer waarom want normaal doe ik dat nooit en kreeg ik een melding dat een woordspelletje dat ik al zo vaak geprobeerd had te verwijderen een update nodig had.
Dus met een slaperig hoofd dacht ik om een uur of 2, nog eens een keer proberen en dat tablukte eindelijk.
Alleen toen ik ’s morgens echt wakker was zag ik dat ik per ongeluk Wordfeud had verwijderd. Geen probleem om het opnieuw te installeren maar ik was wel al mijn contacten kwijt. Mijn familie en buren waar ik inmiddels ook wel zo nu en dan mee speelde vond ik wel terug maar Skip nooit meer natuurlijk, ik heb een andere naam gekregen dus hij kan mij ook niet meer uitnodigen en zijn complete naam heb ik nooit ergens opgeschreven.
En heel stom maar ik vind dat zo jammer, het plezier in wordfeuten is eigenlijk ook een beetje weg daardoor, hoe raar dat misschien ook klinkt.

Dus als er nog fanatieke wordfeuters zijn die iemand kennen waarvan de naam met Skip begint……GEEF HET DOOR, want ik zou echt zo leuk vinden om deze man weer terug te vinden.