Silence is golden…..

Het begint wel een beetje op een zeurblog te lijken maar niets is minder waar hoor had vandaag echt een super fijne dag.
Maar zaterdag voelde ik het al, veel naar de wc om te plassen, branderig gevoel en ik wist het eigenlijk meteen blaasontsteking, vast.  En precies in het weekend en ik had geen zin om iemand te charteren om me naar de Hap te brengen dus maar geprobeerd wat eigen middeltjes in de strijd te gooien om het in ieder geval wat minder erg te maken.
Paracetamol, een dubbele dosis cranberry pillen, veel drinken en bitter lemon daar zit kinine in en dat is ontstekingsremmend. Onder het mom van baat het niet dan schaadt het ook niet.
Het leek nog te werken ook, de tussentijden werden langer zo lang dat ik zelfs kon gaan fietsen nog gelukkig. Alleen zondag voelde het wat minder lekker en ben ’s middags maar lekker op de bank wat tv gaan kijken. Denk een beetje koortsachtig want ik had het gewoon koud soms terwijl het geloof ik bijna 30 graden was of zo. Was gewoon blij dat Wim er dit weekend niet was.  Na het eten ’s avonds voelde ik me weer wat lekkerder met dezelfde opkikkers en ben ik nog een rondje gaan fietsen door de polder. Kwam echt bijna niemand tegen, een tractor, wat een rust zo mooi.
Maar tijdens het eten brak er ook nog een vulling van mijn voortand, pfff ook dat nog dacht ik. De vulling voelde sinds het ziekenhuis al niet lekker aan maar waarom moet ie dan precies nu er uitgaan.
Vanmorgen voelde ik me eigenlijk prima, ook vannacht had ik goed geslapen maar toch voor alle zekerheid nog maar even mijn urine laten nakijken bij de dokter en inderdaad het is een blaasontsteking dus kreeg een kuurtje.
Meteen de tandarts ook gebeld en kon vanmorgen om half 12 al meteen komen, zo blij mee dat hij meteen gerepareerd was.
Het was ook een ultieme test om te kijken of mijn draaierigheid echt wel over was en ja hoor, zelfs toen ik zo ver achterover getakeld werd in die stoel bij de tandarts voelde ik helemaal niets. Alleen toen ik weer overeind wilde even een klein beetje dizzy maar dat gebeurde wel met meer mensen zei de tandarts. Vind het nog steeds zo bijzonder dat door zo’n korte behandeling het helemaal weg is. Na een rondje dokter, apotheek en tandarts kon ik gaan fietsen. Wat een zalig weer is dit, best een flinke wind maar die maakt het voor mij ook aangenaam.
Een mooi rondje gemaakt, uurtje siësta en in de tuin gaan werken, had nog wat andijvie plantjes gekocht die ik nog moest poten. Zomaar lekker lopen rommelen tussendoor bij de vijver zitten met een sloot thee, hoe goed kan een mens het hebben. Er waren zoveel blauwe waterjuffers dat ik het niet kon laten om toch mijn camera maar even te pakken.
Er is altijd van alles te zien ook de schaatsenrijders, wilde bijen zag ik nog, vliegen en heel veel andere insecten. Wat een gewriemel overal, mijn tuin leeft echt en dat maakt me blij.
(Al mogen de vliegen wel even weggaan hoor als ik buiten zit te eten, niet dat ik ze wat zal doen als ze buiten zijn maar toch…..ze zijn gewaarschuwd )
Voor wie het interessant vindt nog iets over de schaatsenrijders in mijn vijver. Op de foto kan je ook goed zien dat ze “schaatsen” op de oppervlakte spanning van het water. Zelfs parend zakken ze niet door het water heen ;)…
De schaatsenrijder beweegt zich voort door het veroorzaken van een werveling die een naar achter gerichte impuls heeft. De schaatsenrijder krijgt daardoor zelf een voorwaartse impuls. Deze wijze van voortbeweging is geheel analoog aan roeien.
De middelste poten zijn de ‘roeipoten’ en de achterste zijn de ‘stuurpoten’. Een schaatsenrijder kan dus over het water rennen, maar ook duiken en zelfs vliegen waardoor ver van het water kan worden overwinterd. Op het land is dit dier echter niet zo snel, en bij aanraking worden kleine sprongetjes gemaakt om te ontsnappen.
Het drijfvermogen is een ander verhaal. Vroeger werd gedacht dat de pootjes een beetje vettig zijn en dat ze blijven drijven doordat vet water afstoot. Het klopt dat de pootjes met een wasachtige stof bedekt zijn, maar het is gebleken dat het iets anders zit; onder de pootjes en ook op de buik zitten talloze kleine haartjes (setae) die het water afstoten. Dat kan alleen als de haartjes zo klein zijn dat ze de oppervlaktespanning vergroten door een dun laagje lucht vast te houden. De haartjes op de poten zijn inderdaad zo klein dat ze alleen te zien zijn met een elektronenmicroscoop. Ook andere insecten blijven op het water drijven door de oppervlaktespanning, maar de constructie aan het eind van de poten van de schaatsenrijder zorgt ervoor dat hij alleen op het uiteinde van zijn poten rust, waardoor hij in staat is met zijn lange poten over het water te roeien. Info Wikipedia. 

FF weer ’t kleine zusje

gebreid rokje.jpgMijn zus(je) en ik schelen bijna drie jaar. Zij werd geboren voordat er een dokter of verpleegster bij was bij ongeveer min 16 graden in de strenge winter van 1956. De IJssel waar wij dichtbij woonden lag stijf dichtgevroren. Mijn vader was er ook niet die stond aan de dijk de zuster op te wachten zoals dat toen ging dus mijn moeder stond/lag er alleen voor.
Ze was licht onderkoeld toen de dokter kwam en hij riep alleen maar heet water, kruiken, warm maken. Of het er iets mee te maken heeft weet ik niet maar ze was de eerste jaren vaak ziek, werd een of twee keer geopereerd aan haar oren en lag de eerste paar jaren veel in het ziekenhuis. En weet nog dat ze zo vaak lag te huilen van de pijn.
Daardoor had ze best een angst voor alles wat een witte jas had opgebouwd, niet zo gek natuurlijk want als die kwamen was het toch meestal om iets te onderzoeken of zo.
Zodra ze uit haar wiegje was gegroeid kwam ze bij mij in bed te liggen en jarenlang hebben we samen in een bed geslapen. Ik weet het nog precies, zij moest altijd met haar voeten tussen mijn benen liggen anders kon ze niet slapen. Het was gewoon vreemd toen ik een bed voor mij alleen kreeg. Op een gegeven moment moest ze onder de hoogtezon om wat weerstand te krijgen en dan moest ik mee want alleen durfde ze niet. Toen ik op een gegeven moment geopereerd moest worden aan mijn amandelen zei de huisarts geef die kleine ook meteen maar mee want alleen wordt het toch niets met haar.
Dus eigenlijk wist ik nooit beter, ik deed vaak dingen met mijn kleine zusje. Ook op school, ze durfde niet alleen “de klassen rond” om te trakteren dus ging ik mee.
Nou ja natuurlijk veranderde die dingen later wel en zij is gewoon een zeer zelfstandige vrouw geworden. In haar tienertijd woonde ze zo’n 5 of 6 jaar bij ons op kamers op een etage die wij toen over hadden.
Het is dus niet zo verwonderlijk dat we altijd samen een heel goede band gehad hebben en nog hebben.Tineke2
Toch toen haar man overleed een aantal jaren geleden was ik net werkeloos en gescheiden dus kon ik haar helpen. Bellen voor haar dingen regelen met naamswijzigingen afijn alle dingen die je tegenkomt als iemand overlijdt en die zij niet kon in die tijd.
Afgelopen woensdag moest ze naar de tandarts, ze had het al heel lang uitgesteld, boven had ze al lang een gebit en nu moest ook de onderkant er verder aan geloven, de laatste tanden en twee kiezen moesten getrokken worden.
Haar huidige man had een biljartwedstrijd en hij had wel thuis willen blijven maar ik had gezegd, ik ga wel mee joh. Morele steun, verder kan ik ook niets doen natuurlijk.
Nou ja woensdag, het regende dat het goot toch op de fiets gegaan tot mijn hemd toe nat geregend maar had droge kleding meegenomen en wij samen naar de tandarts.
Met een nieuw gebitje kwam ze de behandelkamer uit, ze kon nog niet veel zeggen en we gingen naar haar huis. Het is net weer als vroeger zei ik, met mijn kleine zusje mee.
Ze moest er wel om lachen, ze heeft wel een tijd gehad als ik het wel eens tegen iemand vertelde over toen zij klein was, zij het helemaal niet leuk meer vond dus dat deed ik eigenlijk nooit meer. In ieder geval niet waar zij bij was. Waarom ook zo gingen de dingen nou eenmaal vroeger, ook al was het voor mij ook niet altijd leuk ook. Ik zie het ook op jeugdfoto’s, altijd wij samen. Zij was best bang voor veel dingen. Nu zei ze zelf ook hoor, ik zou gewoon zomaar weer weglopen als ik alleen was. Denk dat als je jong zo vaak met dokters te maken hebt dat het er best inhakt.
Maar goed, ik bleef nog een tijdje bij haar thuis even een bakje en een praatje, beetje eenzijdig want zelf nog ze nog niet veel praten natuurlijk en toen ze verder geen last meer had van gekke dingen zoals bloedingen of zo ging ik weer naar huis.
En of het kwam doordat ik zo natgeregend was, ik weet het niet maar donderdagochtend kwam ik kniezend en niezend op. Snotverkouden, heel de winter nergens nog last van gehad en nu wordt het mooi weer begin ik te snotteren.
Vandaag even een rondje gaan fietsen met zusje, het ging weer beter, ze kan nog slecht eten en het is nog geen feestje zoals ze het zelf noemt maar dat heeft gewoon even tijd nodig natuurlijk.
ddMijn planning was om vanmiddag wat bakken klaar te maken en te zaaien maar ik was gewoon moe en dacht, even een half uurtje op de bank dan ga ik beginnen. Ik zocht de zaadjes die ik kon poten vast op en zette ze klaar.
Drie en een half uur later werd ik wakker, de middag was voorbij, ik zal het wel even nodig gehad hebben. Nou ja morgen hopelijk voel ik me wat beter, nieuwe dag nieuwe kansen en hopelijk wat minder snotterig dan vandaag.

Anneke’s verwendag….

Een tijdje geleden was er een actie waarmee je iemand kon nomineren die wel een mini massage1beauty behandeling verdiend had en tot mijn grote verbazing maar ook wel vreugde natuurlijk had iemand mij genomineerd en dat was ook gehonoreerd.
Vandaag had ik een afspraak gemaakt er voor, de behandeling bestond uit een gezichtsbehandeling, een hotstone massage en een manicure.
De laatste maanden had ik best veel last van mijn nekspieren, in de winter zit ik toch wat vaker achter de computer en niet altijd in de goede houding dus van de week had ik de fysiotherapeut gebeld voor een afspraak en hij had alleen ook vandaag tijd nog deze week dus toch ook maar een afspraak gemaakt.
Met al die afspraken besloot ik dat het vandaag maar Anneke verwendag moest worden.
Dus wel op tijd opgekomen maar meteen onder de zonnebank gegaan met daarna uitgebreid scrubben, douchen en op mijn gemakkie ontbeten. Daarna om een uur of 11 naar de fysiotherapeut. Hij vond het inderdaad wel hard nodig dat er wat aan gedaan werd want mijn spieren zaten aardig vast bij mijn nek en schouders. Ik werd flink gekneed en gemasseerd en oefeningen om thuis te doen.
Een klein minpuntje was dat er gisteren wel een vulling uit mijn tand was gevallen maar ik kon daar vanmiddag nog terecht alleen tja toen had ik natuurlijk dat mini beauty arrangement en ik wist niet precies hoelang dat zou duren. Toch maar een afspraak gemaakt want ik had ook geen zin om het weekend over zonder vulling in mijn tand te lopen.
Om 1 uur kreeg ik een uitgebreide gezichtsbehandeling echt dat zou ik gewoon vaker moeten doen, hoe heerlijk is dat niet.  Ik had van te voren overlegd want had ook geen zin om met een klokje bij me te liggen kijken of ik niet te laat kwam bij de tandarts. Dat leek me niet echt ontspannend.
Dus in plaats van het manicure dat toch nog wel wat tijd in beslag zou nemen koos ik er voor een lichaamsmassage gevolgd door de hotstone massage.  En het was echt geweldig, zo ontspannend dat ik me herboren voelde na afloop.
Toen was het nog wel even haasten naar de tandarts, thuis nog even mijn tanden poetsen en daarna was ik er precies op tijd dus.  Wel even wat anders zo’n drilboor in mijn mond zonder de ontspannende muziek zoals in het beautycentrum maar goed wel blij dat hij heel snel mij voorzag van een nieuwe vulling.
Zo mam, heb je vandaag je APK gekregen appte mijn zoon toen hij me steeds geen antwoord kreeg.
Vandaag belde ook nog de man van de helikoptervlucht want aanstaande zaterdag is mijn schoondochter jarig en ik had gevraagd of zij (tegen betaling) mee mocht gaan vliegen.
De vlucht is namelijk maar voor een persoon en in eerste instantie zou er iemand van de organisatie van de fotowedstrijd meegaan op deze vlucht.hotstone
Maar tot mijn vreugde vertelde hij dat zij tegen betaling wel mee mocht gaan met de vlucht, dat is een leuker cadeau dan een bon van de Bijenkorf en ik vind het gezellig zo samen. Zij heeft echt zoveel vreugde toegevoegd aan mijn leven, het is echt een geweldige meid en die mag ik dan ook wel een keer verrassen met een mooi verjaardagscadeau.
Zo werd het eigenlijk best een heerlijke dag zo, vandaag ook geen eigen stukken voor de krant te schrijven dus alleen wat mails te verwerken en dan op tijd naar bed want ik denk dat ik na zo’n dag best goed zal slapen.

Met open mond…..

Tja mijn tandarttandartss is echt een man om te zoenen, niet dat ik dat doe natuurlijk, wil hem wel te vriend houden al weet ik niet of dat nog zo blijft sinds ik hem vanmorgen per ongeluk in zijn vinger beet.
Bij mij thuis vroeger werd er weinig aandacht besteed aan de tandarts, mijn moeder had door een tandenziekte al jong een kunstgebit en mijn vader kende ik eigenlijk ook niet anders.
Na de schooltandarts was er bij ons in het dorp ook niet altijd een tandarts en als het dan niet zo gestimuleerd wordt gaat dat wel ten koste van een gebit. En trekken was blijkbaar makkelijker dan repareren in die tijd dus toen ik een jaar of 18 was had ik al een plaatje met 2 kiezen.
Ik kan zeggen dat ik in de loop der tijden heel wat tandartsen versleten heb tot ik bij deze tandarts terecht kwam voor achterstallig onderhoud en hij het zo’n uitdaging vond
om er aan te beginnen dat hij ’s middags na het eerste gesprek van ’s morgens meteen al belde en zei “Anneke, er heeft iemand afgezegd, kan je nu meteen komen”.
Hij zorgde er voor dat ik weer durfde te lachen, al had ik boven en onder wel een paar hulpframes en tandarst2een kroon maar toch…….
Ik verdedig ook elke tand en kies bij hem met “hand en tand” (toepasselijk he) om te bewaren en hij moet er ook wel eens om lachen. Maar we komen er altijd samen wel uit.
Vorige week ging mijn kroon er uit en ik wilde eigenlijk gisteren net bellen toen er ook nog een vulling uitviel dus meteen maar gebeld en vanmorgen om kwart over 8 lag ik al in zijn stoel.
Er kwam zelfs een laserapparaat aan te pas om te zorgen dat hij mijn kroon nog kon redden en dat ik hem per ongeluk in zijn vinger beet kwam omdat hij maar bleef zeggen bijten, mond open en ik daardoor even niet oplette en te vroeg beet. Hij moest er wel om lachen.
Maandagavond was ik bij een vriendin die gewoon een goed en gezond gebit nog heeft, haar man heeft al 20 jaar een kunstgebit en kreeg nu een nieuw klikgebit.
Zelf moest ze een vulling tussen twee kiezen krijgen en ze zei, ik denk dat ik ook mtandaartsijn gebit maar laat trekken dan ben ik overal van af.
Ik zei, je lijkt het helemaal gek geworden, je hebt een goed gebit, je weet helemaal niet waar je over praat. Je laat toch je gezonde tanden en kiezen niet trekken. Kon me daar echt helemaal niets bij voorstellen maar ze meende het echt serieus.
Heeft mijn tandarts dan helemaal geen nadelen. Ja hoor, hij begint altijd verhalen te vertellen en dingen te vragen als ik met mijn mond open lig en geen antwoord kan geven.
Maar dat vergeef ik hem dan maar want heb veel aan deze geweldige tandarts te danken.

Alles gaat gewoon door….

Hoewel mijn zwager eigenlijk momenteel niet uit mijn gedachten is gaat alles ook gewoon door. Heb even gedacht om te stoppen met bloggen maar het is voor mij ook zo’n uitlaatklep dat ik dat eigenlijk niet wil missen.

Vandaag ook lekker wezen zwemmen met mijn buuf en vanmiddag moest ik naar de tandarts. Dat zal je altijd zien, had opeens een kroon in een stukje appel zitten. Gelukkig was hij niet beschadigd dus kon ie er zo weer in gelijmd worden.

Gisteren moest ik voor controle voor mijn bloeddruk bij de dokter zijn en die was prima in orde en dat ondanks alle stress . Daar was ik weer blij mee. Morgen nog even bloedprikken, een onderzoek dat er standaard ieder jaar bij hoort dan heb ik dat ook weer gehad voor een tijdje.
Zoonlief voelt altijd aanzoomn dat zijn moeder het moeilijk heeft volgens mij want die komt altijd op het goede moment even een bakje doen zoals vanavond. Gezellie, ik moest wel weg voor een interview maar hij ging even onder de zonnebank en daarna konden we nog even wat bijkletsen en een bakje doen. Hij gaat vrijdag met me mee.

Morgen ga ik nog een keer met mijn ex naar zijn broer toe. Hoewel ik niet meer bij hem op de koffie hoef te zitten bij wijze van spreken ben ik blij dat we op een manier met elkaar omgaan dat dit gewoon kan. Dat maakt alles wel een stukje makkelijker.

Heb gelukkig aardig wat dingen voor de krant deze week, dan moet ik wel mijn focus even op iets anders richten en dat is ook wel een mooie afleiding.