Je vingers er bij aflikken….

download (4)Soms wilde ik wel dat ik in een tijd leefde dat er nog geen bestek was uitgevonden want wat is er nou niet lekkerder dan even mijn bord uitlikken met mijn vingers. (Die ik daarna weer heel snel ga wassen want ik heb een hekel aan vieze handen dus het is eigenlijk heel erg dubbel)
Eigenlijk moet ik ook mezelf meteen weer tegenspreken want ik ging ooit eens naar zo’n middeleeuws eetfestijn waar je met je handen moest eten en dat vond ik ook weer helemaal niks.
Ik weet ook dat het niet beschaafd is om in gezelschap je bord uit te gaan zitten likken en die keer dat ik nog een randje slagroom uit mijn toetjesbakje likte met mijn vinger (gewoon thuis hoor) vond Wim ook dat het niet kon.
Dus in gezelschap hou ik me in haha hoewel soms heel stiekem doe ik het toch. Zoals wanneer ik met mijn zusje naar een bepaald restaurant ging waar we dan een kopje koffie gingen drinken met daarbij een klein glaasje likeur ( 5 druppels) met wat slagroom er bij. Mijn zus heeft er ook een bloedhekel aan als ik dat doe maar dan deed ik dat wel stiekem als ze even niet keek toch nog door dat glaasje even met mijn pink het laatste beetje slagroom er uit halen haha. Erg gewoon.
Zal er ook wel mee te maken hebben dat ik gewoon niets wil verspillen.
Nee hoor ik ga echt niet iedere dag mijn bord uit zitten likken als ik gegeten heb zo erg is het ook weer niet. Maar soms zoals bij toetjes ja dan vind ik het gewoon lekker om het even uit te likken. Niemand die het ziet, niemand die zich er aan stoort.
En ik kan er gewoon niets aan doen, het is me aangeleerd toen we iedere week vroeger thuis altijd gingen bakken op zaterdag, een boterkoek, cake of appeltaart en dan mochten we altijd het deeg van de gardes van de mixer aflikken of de beslagkom waar download (5)nog wat inzat.
Ik kan er ook niets aan doen dat ik die tik nog steeds heb. Niet dat ik zit te stuiteren hoor als ik in gezelschap ben zo erg is het nou ook weer niet. Je kan gerust met mij ergens wat gaan eten zonder je te hoeven schamen.
Ben ik de enige of zijn er meer mensen die wel eens (natuurlijk stiekem) even een bordje, schaaltjes of iets anders uitlikken????

Mijn buuf….

PeterToen we in 1985 de winkel verkochten kwamen we in een saaie nieuwbouwwijk terecht, een nieuw huis, een blokkendoos noemde ik het altijd, zonder kraak of smaak maar we moesten natuurlijk verhuizen omdat we boven de winkel woonden dus trokken we daar in.
We kregen daar ontzettend leuke buren met al kleinkinderen van Peter zijn leeftijd en die speelden altijd met elkaar. Twee meiden en Peter liet soms wel gewillig met zich sollen zoals een strik  in zijn blonde haren laten maken.  (Het opzoeken van de foto oooooo dat duurde even meteen een paar albums gekeken, waar is de tijd gebleven zeg pff )
Nadat we na 10 jaar verhuisd waren bleven het vrienden al zagen we elkaar niet zo vaak meer.
Mijn buuf en ik besloten iedere week een avond te gaan wandelen, later werd dat soms fietsen en  we hebben een tijd samen gezwommen.
Lekker kletsen over van alles en dat bleef ook na mijn scheiding en dat is nog steeds zo en we lachen ook wel wat af hoor. We kunnen alles bij elkaar kwijt en weten dat het niet verder komt.
Twee jaar geleden verhuisden ze naar en appartementen complex waar veel oude mensen wonen, zij is wel 9 jaar ouder dan ik en haar man nog eens 9 jaar ouder dus die is al 82 jaar inmiddels en zij 73.
Maar ze in daar helemaal op haar plaats terecht gekomen. Ze sjouwt nog allerlei dames (de meeste mensen die er wonen zijn dames, hoezo het zwakke geslacht ?? ) overal mee naar toe in haar auto en haar man vind het wel best.  Als hij zijn boekje heeft dan is het wel goed voor hem. Het is niet zo’n actief iemand, nooit geweest. Het initiatief om dingen te doen kwam toch altijd wel bij haar vandaan.
Vorig jaar werd hun appartementencomplex ingepakt in plastic, precies in de zomermaand want de balkons moesten gerestaureerd worden.  Boomgaard (Large) (Medium)Sowieso zou ik voorlopig nog nooit in zo’n hok ( zoals ik het altijd noem, een kamer, een slaapkamer badkamer, keuken en balkonnetje) willen wonen maar toen het zo ingepakt was, was het helemaal niet om uit te houden. Helemaal geen uitzicht en warm.
Gelukkig viel het voor haar ook wel precies in hun vakantie, ze gaan altijd vier weken met de caravan naar een camping in Drenthe.  En tijdens mijn vakantie die daarna viel konden ze lekker bij mij in de tuin zitten en meteen een beetje bijhouden.
Maar veel bewoners hadden het slecht naar hun zin dus ging zij met nog een mevrouw die nog jonger is dan zij, maar een veel oudere man heeft vandaar dat ze daar wonen, op woensdagmiddag in de recreatiezaal een gezellige middag organiseren voor alle ingepakte bewoners zal ik maar zeggen. Gewoon een hapje en drankje, een spelletje doen of gewoon wat kletsen met elkaar. Alles kon niets moest.
De middagen vielen zo in goede aarde bij de bewoners en er kwamen ook weer andere contacten uit. Mensen die daar bijvoorbeeld een spelletje deden gingen met elkaar afspreken om eens bij elkaar te komen.  Het had meteen een sociale functie gekregen.
De balkons werden weer “ontplasticd” en veel bewoners vonden het jammer dat de middagen over waren. Dus besloten de twee dames om er mee door te gaan maar dan een keer in de maand en voor alle bewoners. Het zijn inmiddels druk bezochte middagen geworden en om het seizoen af te sluiten besloten ze afgelopen woensdag een pannenkoeken maaltijd te organiseren.  Heb echt nog nooit zoveel tevreden mensen bij elkaar gezien, wat hadden ze het naar hun zin en ik at ook een pannenkoek mee.
Ik zat bij een aantal mannen aan tafel, een man was vroeger duiker geweest en de prachtigste verhalen kwamen langs. Ik hou van oude verhalen van mensen en merk vaak dat ze het prachtig vinden om er over te vertellen. Die man was ook zijn vrouw vier jaar geleden verloren en vond deze middagen zo leuk dat hij er altijd naar toe ging.
Mijn buuf en vriendin heeft helemaal haar draai gevonden, ze houdt ook wel IMG_9318 (Medium)van een geintje want bij het verrassingstoetje spoot ze opeens slagroom op het kale hoofd van haar man en likte het op. Zo omdat je heel de dag alleen moest zijn, zei ze. Iedereen lag echt in een deuk van het lachen.  Samen met de andere mevrouw zijn ze een goed team, heeft ze er een vriendin bij gevonden en ik denk dat er nog heel wat middagen zullen komen, georganiseerd door deze twee enthousiaste dames.