Van winter naar lente…..

Wat een wereld van verschil in twee dagen tijd, vrijdag adviseerde iemand me nog om niet te gaan fietsen en vandaag konden de sjaal, handschoenen en muts de zolder op bij wijze van spreken, wat een prachtig zonnig voorjaarsweer was het.
Gisterenavond waren Peter en Chantal weer thuisgekomen van een geslaagde wintersportvakantie al hadden ze zelf niet geskied of zo dit jaar maar gewoon lekker een weekje met familie van Chantal doorgebracht.
Vanmiddag dus gauw even gaan kijken bij de kleine Yenthe wat was ze al weer gegroeid, zoveel wijzer geworden, al weer lachen, echt lachen en soms ook heerlijk scheel kijken.
Meteen het hete hangijzer ook maar aangepakt en een gesprek aangegaan over het oppassen. Maanden geleden hadden ze al gevraagd of ik ook een dag op wilde passen en ik had toen ja gezegd. Maar de geboorte van Yenthe heeft toch meer met me gedaan dan ik ooit verwacht had en ik wil gewoon eerst mezelf weer in orde hebben voordat ik deze verantwoording durf aan te gaan. Met pijn in mijn hart maar ze snapten het gelukkig wel. En ben dus eerste reserve geworden, bij ziekte of als ze eens wegmoeten maar niet iedere week een dag vast daar op gaan passen.

Ik vind het wel heel erg jammer maar toen ik naar huis fietste voelde ik ook een enorme last van mijn schouders vallen want ik was hier al maanden mee bezig of ik het wel aan zou kunnen.
Vandaag een lange route gefietst voordat ik bij Peter en Chantal was, langs de IJssel waar nog heel wat drijfijs in lag. Je zag in de polder dat alle vogels weer tot leven gekomen zijn.
Zaten ze twee dagen geleden nog kleumend bij elkaar nu was er volop leven, zag je weer reigers in de polder. Heel veel bergeenden, krakeenden, smienten. Een prachtig gezicht en fotograferen zonder dat je handen er af vriezen is ook niet verkeerd.

Clubjes….

Vanavond gezellig zo’n kleine twee uur zitten bellen met mijn vriendin, zij heeft een abonnement dat ze na 7 uur en in het weekend geloof ik gratis kan bellen dus dan kan je gerust een poosje zitten praten zo samen.
Zij woont in Harderwijk dus zien we elkaar niet zo heel erg vaak, een paar keer per jaar spreken we wel af om wat te doen.
Vanavond ging het onder meer over clubjes, zij is twee jaar geleden gestopt met werken ook ontslagen maar wel op vrijwillige basis. Ze werkte altijd in de zorg, kon dat op een gegeven moment niet meer volhouden fysiek dus kwam ze als telefoniste te werk en dat was echt niet haar ding.
Nou ja ze is dus ook al twee jaar thuis en vertelde dat ze eigenlijk nog steeds tijd te kort komt. Ze is dan ook lid van weet ik hoeveel clubjes. Dansclubje dat doet ze al 20 jaar volksdansen, maar ook yoga, een leesclubje, van de kerk een clubje, lid bij een gezamenlijke tuinclub en zo nog een paar die ze opnoemde.
Ik ben eigenlijk helemaal geen clubmens, nou ja het jeugdwerk, dat is eigenlijk ook wel een soort club maar wel met in de loop der jaren al zoveel verschillende vrijwilligers dus wel anders dan haar clubjes.
Zij voelt zich er goed bij en dat is prima toch, ieder heeft nu eenmaal zijn eigen gevoel bij dingen.
Heb me zelf deze week wel aangesloten bij een clubje om een seniorenmiddag in ons dorp te gaan organiseren. Een club bestaande uit vier mannen en ik zei de gek, allemaal enthousiast en met veel zin om er een mooi feest van te maken dit jaar.
Wij hadden vroeger een seniorenmiddag in de feestweek dat werd gefinancierd door de gemeente maar na de reorganisatie wilde de gemeente dat niet meer betalen en verviel deze middag.  En heel veel senioren vonden dat ontzettend jammer want het waren gewoon zulke leuke middag. Middagen waarop mensen elkaar ontmoeten die soms heel lang elkaar niet gezien hadden. Vooral voor mensen die niet zoveel er op uit gingen waren het middagen waar naar uitgekeken werd.
Een tijdje geleden had ik een interview voor de krant bij een nieuw opgerichte stichting die iets wilde doen voor de senioren in ons dorp. Ze halen iedere week papier op, best een hele organisatie is het en ze halen echt veel papier op dus ook een aardige opbrengst.
Vroeger vielen ze onder de pet van de ANBO en organiseerden dan ook van alles voor senioren met hun geld maar de ANBO afdeling is verdwenen in ons dorp (en in veel dorpen en steden omdat ze niet meer zelfstandig mochten functioneren).  Deze papierophaalploeg had die goed voorzien en er al een zelfstandige stichting van gemaakt zodat niet hun gespaarde gelden opgingen in de grote ANBO organisatie want dat gebeurde dus bij alle afdelingen, een heel slechte zaak.
Afijn de voorzitter van deze stichting vroeg dus aan mij of ze ook iets voor een seniorenmiddag konden betekenen financieel en zo kwam het balletje aan het rollen en vonden we nog een man die goed geld los kan peuteren bij bedrijven en instanties, de organisator van de feestweest en ze hadden gevraagd of ik ook mee wilde doen.
Ook natuurlijk omdat ze dan een kort lijntje hadden naar de publiciteit maar ook omdat ze weten dat ik organiseren ook leuk vind om te doen.
Het was een leuke ontmoeting en iedereen had originele ideeën en zo met zijn 5-en werd meteen al besloten dat zo’n middag er moet komen. Alle neuzen stonden de goede richting op en iedereen gaat een deel ervan voor zijn rekening nemen. Zo iets vind ik dan wel leuk, iets eenmaligs waar je geen lid van hoeft te worden met verplichting om ook altijd te komen. Gaat vast goedkomen en ik hoop dat het een geweldig leuk feest gaat worden in juni volgend jaar.
Ben nooit zo van de roofvogels fotograferen maar deze week kwam ik echt van alles tegen in de polder die ook nog zo nu en dan bleven zitten vandaag een serie roofvogels in actie. Er zitten een paar mindere foto’s bij maar was wel een leuk gezicht dat twee kraaien een torenvalk aanvielen en probeerden concurrentie uit te schakelen.
De paalzitters zijn buizerds, de vliegers bruine kiekendief en op het dak de torenvalk.

 

Hallo mijnheer den Uil…

Ik vind uilen heel erg leuk, echte uilen dan al heb ik er nog nooit een in het echie gezien of op de foto gezet behalve dan in dierentuinen. Maar nog nooit in ’t wild.  Nu ben ik geen vogelaar ik hoef niet zo nodig een lijstje met verschillende vogels af te strepen al vind ik het best wel leuk als ik zoals gisteren opeens een lepelaar tegenkwam.
Maar dit terzijde.
Dat ik tegen mensen in mijn omgeving wel eens zei dat ik uilen leuk vond heeft me inmiddels een stroom van ongewilde uilen opgeleverd in de vorm van beeldjes e.d., hoe kom ik er weer van af, zo nu en dan maar wat “per ongeluk” laten vallen of in onopvallende hoekjes in mijn huis een plaatsje geven.  Dat ik zelf een keer en beeldje kocht dat ik mooi vond bracht iedereen op dat idee blijkbaar. Ja ik weet het, ik ben ondankbaar maar heb wel tegen de gulle gevers gezegd dat ik er nu wel genoeg heb.
Vandaag was ik op de braderie in ons dorp, traditioneel altijd de zaterdag voor de moederdag. Gezellig druk, veel mensen op de been, leuke kramen met cadeautjes en snoeperijen en allerlei andere goedbedoelde zooi zoals je die op braderieën altijd tegen komt. En het weer zat ook niet tegen, geen stralend zonnig weer hier maar wel weinig wind, droog en niet koud. Kortom gewoon zodat je buiten ook op de terrassen wat lekkers kon drinken.
En er waren ook een paar roofvogels aanwezig waaronder twee uilen, oehoe’s en een torenvalk.
Ik vind het echt vreselijk om die beesten aan een touwtje daar te zien zitten. En ik verbeeld me ook dat ze echt zielig zitten te kijken.
Je kon voor 3 euro er mee op de foto gaan, voor geen 100 euro toe zou ik dat doen. Laat die beesten waar ze horen gewoon vliegend in de lucht. Torenvalken zie ik vaak in de polder vliegen, soms biddend in de lucht hangend of gewoon op een lantaarnpaal zitten, het zijn prachtige vogels.


Ik weet het hoor als ik naar de dierentuin ga dan ga ik als het kan wel drie keer naar de vogelshow toe waar de vogels in ieder geval los vliegen maar ook wel getraind zijn. Gevoelsmatig toch iets anders dan deze uilen die aan een touwtje op een paaltje zitten heel de tijd en er even afgehaald worden om mee op de foto te gaan. Soms een beetje opgepord worden om een wat leukere foto te krijgen dus.  Dieren in circussen worden verboden. Als mensen in een tropisch land zijn zal ik maar zeggen zijn ze heel erg verontwaardigd als er een aapje aan een touwtje zit waarmee je op de foto mag.
Wat is het verschil eigenlijk. Als ik zo even wat foto’s sta te maken hoor ik om mijn heen alleen maar o wat mooi, wat een prachtige beesten.
En dat vind ik ook hoor, het zijn prachtige beesten maar laat ze alsjeblieft lekker vrij en niet aan een touwtje op een winkelcentrum staan.
Uilknipoog.jpguil.jpg

 

 

 

 

 

Op een foto lijkt het of de oehoe een knipoog geeft, ik moet meteen denken aan mijnheer den Uil uit de fabeltjeskrant en hoe hij zei:  En nu maar knus naar jullie warme bedjes en denk er om oogjes dicht en snaveltjes toe. Slaap lekker……..