Oorzaak en gevolg….

Waarom gebeuren dingen zoals ze gebeuren, dat vraag ik me best vaak af.  Waarom is iemand precies op het goede moment op de goede plaats of juist of het verkeerde moment op de verkeerde plaats.
Is er iets wat boven ons is dat het regelt of is het gewoon toeval, soms weet ik het niet en moet ik er ook niet al te veel over nadenken al doe ik het wel.
Ik heb het altijd als ik ga fietsen, het is me nu al veel keer opgevallen dat ik soms onverwacht opeens een andere route neem dan ik van plan was of dat er iets gebeurd waardoor ik ergens later of vroeger kom. En waarom dat dan is, dat weet ik soms helemaal niet.
Vandaag had ik ook zo’n geval. Ik had gewerkt en ondanks dat het een beetje miezerde ging ik toch even fietsen om een bakje bij de Hema te doen, je bent verslaafd of niet, maar vooral om even lekker buiten te zijn.
Bij de Hema was het tosticrisis. Het was er zo enorm druk, de combinatie van markt, slecht weer en schoolvakanties bracht heel wat mensen naar de Hema toe. En vooral de jeugd bestelde blijkbaar allemaal tosti’s, wat weer de vraag bij me opriep of er weer een nieuwe tosti generatie aan het opstaan is. (toen mijn zoon zo in de pukkelleeftijd was werden er volgens mij door die gasten niets anders gegeten dan tosti’s, wat ze ook de naam tosti generatie gaf). Maar ik dwaal af.
De meiden bij de Hema werkten zich een slag in de rondte en “toevallig” bestelde ik ook een tosti, zonder te weten dat het crisis bij de tosti’s was.
Ik reken af en ging met mijn bakje cappuccino aan een van de tafeltjes zitten. Even zitten puzzelen en zag regelmatig een van de meiden langskomen met tosti’s maar nooit bij mij.  Toen ik zeker wist dat mensen die veel later kwamen dan ik al een tosti kregen ging ik het toch maar even vragen. Hij zit er in, zei het meisje, hij komt er zo aan. Ik weer puzzelen, mijn cappuccino al lang op, zat er onderhand al een half uur dus weer even gevraagd hoelang het nog zou gaan duren. O mevrouw dan is het een misverstand zei inmiddels een andere medewerkster, ik maak hem meteen en ja hoor eindelijk kreeg ik met excuses mijn tosti. Hij smaakte net zo lekker hoor. Ach die meiden hadden het ook zo druk dan kan er wel eens wat mis gaan en ik zat droog en warm.
Na nog een paar boodschappen gedaan te hebben ging ik naar huis, twijfelen tussen de snelste weg (het miezerde nog steeds) of de mooiste weg en ik koos voor de laatste.
In de buurt richting huis zag ik in een weiland een paar grutto’s, ze stonden heel hard tegen elkaar te roepen, de ene klonk gewoon schor. Waarom het was begreep ik pas later.
Na een paar foto’s gemaakt te hebben wilde ik verder en zag toen ik mijn fiets pakte een purperreiger staan, wat een mazzel op een dag eigenlijk. En hij blijft nog staan ook dus ik kan een paar foto’s maken al was het niet echt dichtbij.
Als ik mijn fiets weer opzoek komt er een boer op een quad aanrijden. Hij komt mijn richting op en stopt bij me. “houdt u ook van de natuur” vraagt hij mij.
Ik vertel dat ik net wat grutto’s heb staan bekijken en fotograferen en nu stond te kijken naar een purperreiger. Dat ik er zo van geniet om het allemaal te zien en te fotograferen.
“Ik zag u van de week ook al een keer staan” zegt de man.
Dat kan, antwoord ik, bent u de boer van al die koeien die hier lopen met die tunnel, ja zegt de man en noemt zijn naam en wie bent u. Ik vertel wie ik ben.
En zo komen we in gesprek over de weidevogels en de manier waarop hij ze beschermt. Samen met de vrouw van de kooiker van de Eendenkooi, waar hij praktisch de buurman van is, werken ze samen om de nesten op te sporen en die stukken niet te maaien.


Ook bepaalde weilanden worden pas na 15 juni voor het eerst gemaaid als de kleintjes al weer groter zijn. Ik vind het zo mooi om te horen en zeg dat ook.
Even later zien we grutto’s , kieviten en tureluurs in de lucht zwermen, samen staan we te kijken en de boer zegt, kijk daar is een buizerd die ze met elkaar proberen weg te jagen.  Het is een fascinerend gezicht en wat een leuk gesprek.
Als ik naar huis fiets denk ik als die tosti nou eens niet te laat was geweest, ik de snelste route had gekozen dan had ik dit allemaal niet kunnen zien en meemaken.
Toeval ? Dat zijn dan van die dingen waar ik over nadenk, waarom gebeuren de dingen zo, ik heb geen antwoord er op maar het zal wel zo hebben moeten zijn, denk ik dan maar en geniet er van. Helaas blijken bij thuiskomst mijn foto’s niet super mooi, of het kwam door de natte en sombere weer, ik weet het niet maar veel zijn er niet gelukt.
De purperreiger had een mol gescoord die hij snel verorberde. Had wel gezien dat hij iets in zijn bek had maar thuis zag ik pas dat het een mol was.

 

Tosti generatie

blokhut (Small)Vanmorgen ging ik met mijn zus en schoonzus het huis schoonmaken en de buurman zou komen om de blokhut eindelijk eens op te halen.
Ik ga wel met de auto want het weer is niet echt stabiel en er moeten ook nog wat laatste spullen meegenomen worden waaronder mijn gereedschap.
We zijn mooi op tijd begonnen en (ja ik ook) ik had gekeken op buienradar rond 9 uur zou er een flinke bui komen. Maar wat er wel of niet kwam. Geen bui hoor, het bleef gewoon tot een uur of 11 nog droog.
De buurman zou ook om 9 uur komen. Zo half 11 kwam de buurman aanzakken met een vriend, tjonge sommige mensen daar straalt de slapheid gewoon van af.  We hadden even gewacht want het zou gaan regenen, zei  de buurman, het kwam me bekend voor, dat had ie al een paar keer verteld als we weer afgesproken hadden. Maar ja nu had ie wel een boedelbak gehuurd dus het ging echt gebeuren. En mijn handen jeuken hoor om het zelf te gaan doen en te helpen want ik vind zoiets echt een uitdaging en leuk om te doen. Maar ik hou me in, afspraak was hij mocht de blokhut gratis hebben als ie hem zelf netjes afbrak en meenam.
En ja hoor toen ze eindelijk begonnen om eens een aantal planken op teBlokhut2 (Small) tillen begon het te regenen en verdwenen ze in het schuurtje dat er ook nog is om het af te wachten om te gaan roken.
Echt ik moet me dan inhouden om te zeggen, er bestaat ook nog zoiets als regenjassen hoor. Het hout is toch al nat natuurlijk. Wat een watjes zeg. De gloednieuwe en schone werkhandschoenen verraden dat dit nu hun dagelijkse werk is. Ze zullen best handig zijn met andere dingen maar een heel klein beetje praktisch inzicht zou toch wel meegenomen zijn als ze dat ook meegekregen hadden bij hun opvoeding. De tosti generatie.
Nou ja wij zijn zo rond 12 uur helemaal klaar, alles opgeruimd en schoon. Nog even een bakje gedaan met zijn drieën, auto geladen en toen weer naar huis.
Ik hoor en zie de buurman een paar keer thuiskomen met een vrachtje hout. He he er zit eindelijk een beetje schot in. Alleen als ik hem een uurtje later tegenkom bij Albert Heijn met 2 traytjes bier en twee pakken koeken zegt ie het dak komen we morgen doen want we zagen daar geen gat in en hebben iemand gevraagd om daar mee te helpen. Inwendig zucht ik en denk bij mezelf. Denk voortaan eens twee keer Anna na voordat je wat weggeeft aan wie je het geeft. Het heeft me wel geleerd dat je met sommige mensen gewoon slecht afspraken kan maken.  Nou ja ik gun het hem ook wel natuurlijk die blokhut. Hij heeft het ook niet breed en helemaal geen schuurtje of zo dus dacht ik waarom iemand niet helpen. Maar ze hebben het dak er in zijn geheel afgehaald en komen er dan achter dat ze dat nooit op een aanhanger krijgen getild.blokhut 3 (Small) En dat het zo zwaar is dat ze het ook niet eens kunnen versjouwen.
Ach eigenlijk is het ook nog wel op tijd want 4 juli moeten we de sleutel inleveren. Maar mijn zoon moet ook nog een straatje leggen en dat wordt voor hem nu weer kort dag om te doen.
Ik ben wel heel benieuwd of hij die blokhut weer opgebouwd zal krijgen of dat al zijn moeite (nou ja alle moeite ) voor niets is geweest.