Weekendje Apeldoorn

Mijn eerste weekend van het jaar bij Wim zit er al weer op, het weer zat niet mee maar toch was ik zo ontzettend blij om een weekend weg te gaan, even een andere omgeving maar natuurlijk als eerste om weer een weekend bij hem te zijn.
Vorige keer dat Wim bij mij was had ie uit zitten rekenen of het voordeliger was om van mij vandaan met de bus naar Utrecht te gaan en daarvandaan de trein naar Apeldoorn te nemen. Het scheelde voor hem heel weinig, dacht zo’n 40 of 50 eurocent minder dan wanneer we zoals we altijd doen over Gouda.
Alleen voor mij ging ik uitrekenen scheelde het opeens best wel een hoop geld, ik reis namelijk met de bus gratis ook in de lijn die naar Utrecht gaat.
Bovendien hoef ik dan niet helemaal naar Gouda te fietsen (20km) maar kan ik mijn fiets neerzetten in een dorp verderop (10km). En ik had geen stallingskosten van mijn fiets want in Gouda zet ik die altijd in een overdekte stalling.

Kortom het scheelde mij in een weekend bijna 11 euro. En dat vond ik toch wel de moeite om een keer uit te proberen.
Twee bezwaren bij mij. Ik zit liever in de trein dan in de bus en ik fiets ook liever dan dat ik in de bus zit en mijn fiets staat in een niet bewaakte stalling bij het busstation.
Aan de andere kant zo deed ik het in het begin ook altijd zelfs toen mijn fiets nog spiksplinternieuw was.
Vrijdag dus uit gaan proberen en had meteen al een pluspunt kreeg een flinke hagelbui op mijn dak en was in dit geval blij dat ik nog niet 10 km verder hoefde te fietsen.
De busreis vond ik best saai, het is wel een sneldienst en hij rijdt niet door alle dorpjes dat scheelt wel maar toch, ik trein liever.
De aansluiting in Utrecht was heel makkelijk en ik vind het station Utrecht altijd leuk veel reuring en ook overal beleving en had nog tijd genoeg om een bakje thee te nemen en het allemaal even zo aan te kijken. Per saldo deed ik er net zo lang over als met de trein vanuit Gouda.

Terug vond ik de reis sneller verlopen, wederom een goede aansluiting (was alleen een keer de verkeerde kant op gelopen, de nieuwigheid zeg maar al zal Wim zeggen je totale gebrek aan ruimtelijk inzicht en dat klopt hoor.)De busreis leek veel sneller te gaan, debet zal hier wel aan zijn de blauwe lucht i.p.v. heen zo’n grijze lucht. Ik reken altijd iets om op jaarbasis en dat scheelt dan toch zo’n 140 euro best een leuk bedrag om andere dingen voor te doen. Of ik het blijf doen weet ik nog niet maar helemaal tegengevallen is het nog niet.

In de trein

Ik hou van treinen al vanaf dat ik als kind door mijn moeder op de trein gezet werd in Gouda om in Voorburg bij een tante te gaan logeren. Zij haalde me daar dan weer van de trein af. Best spannend als je zo’n jaar of 8, 9 bent maar ik vond het ook wel een avontuur. Kan me nu niet voorstellen dat mensen dat nog doen maar de tijden waren toen heel anders. Mijn moeder nog een perronkaartje kopen ik een kaartje dat echt geknipt werd door een conducteur.
Treinen vind ik nog steeds zo ontzettend leuk, ja hoor ik mopper ook wel eens als er weer eens onderhoud is, een trein uitvalt, er weer een wisselstoring is, heb het inmiddels al vaak genoeg meegemaakt. Maar ondanks dat en natuurlijk ook omdat wanneer ik reis er voor mij geen tijdsdruk is, dan kom ik ergens een half uur later, dat maakt allemaal niet uit, blijf ik het leuk vinden.
Kijken naar mensen te kijken, soms ongewenst luisteren naar mensen die hardop telefoongesprekken aan het voeren zijn en ook al een aantal keren leuke gesprekken gevoerd met medereizigers

Afgelopen zondag kwam ik weer naar huis, de trein uit Apeldoorn naar Gouda is op zondag altijd een drukke trein. Ik vond een zitplaats tegenover een wat oudere dame, schatte haar zo van Rietepietz haar leeftijd haha en ze deed me ook aan haar denken meteen. Niet qua uiterlijk maar qua uitstraling,
Wim blijft altijd wachten tot de trein weggaat en zwaait dan nog een keer naar me, ik zat nu aan de andere kant van de trein en ging even staan om te laten zien waar ik zat. En toen de trein vertrok zwaaiden we nog even naar elkaar Ik zag de mevrouw het glimlachend aanzien maar ze zei niets.
Amersfoort is daarna de eerste stop, het zonnetje scheen en de mevrouw zei, wat een lekker weer he. Ze had haar krant waar ze in had zitten lezen opgeborgen. Het weer is altijd een opening voor een gesprek want dat kwam er ook. Zij vertelde naar Katwijk te gaan voor een familiereünie, ze bleef dan een nachtje slapen daar. Ze deden dat altijd op de verjaardag van haar moeder. In een strandtent zou het plaatsvinden. Zo ging het gesprek over en weer, over vriendschap, zij had ook een vriend maar wilde ook geen vaste relatie meer en nog veel meer. Het was echt een leuk gesprek. In Utrecht zag ik haar een briefje pakken waar opstond welke trein en op welk perron ze moest zijn. Toen ze uitstapte wenste ik haar een leuke reünie toe en zij mij een goede reis verder.

Schuin tegenover mij in de trein zaten een vader en een zoon, een jongetje van ik schat een jaar of 7 en blijkbaar voor de eerste keer met de trein. Hij zat het allemaal met grote ogen te bekijken. Kijk pap, hier is nog een spoor, kijk daar komt nog een trein aan, kijk eens pap, daar staan allemaal lege treinen en zo ging het door. Pa miste in mijn ogen het leukste de verwondering en de belevenis van zijn kind want hij had het druk met zijn telefoon en mompelde zo nu en dan ja en nee en keek amper op of om. Zo zonde toch een gemiste kans vond ik.
Dat maakt voor mij het treinen zo leuk, heb zo zitten genieten van dat joch, hoop dat hij het magische zoals ik de trein ook ongeveer op die leeftijd, misschien iets ouder, ervaarde mag blijven houden.

Mooi Apeldoorn…..

Heemtuin GoudaMijn eerste weekendje Apeldoorn sinds 3 maanden zit er weer op en het werd best een enerverend mooi weekend ook.
Gaan fietsen naar Gouda, de buien vielen ’s morgens, ik kwam droog over, was veel te vroeg bij het treinstation vandaar dat ik nog even een half uurtje ben gaan wandelen in de Heemtuin in Gouda.  Was zo vroeg weggegaan omdat het op dat moment droog was, een goed besluit want ik was nauwelijks in het station toen het begon te regenen.
Een rare gewaarwording hoor op het station, zo stil overal, bijna lege treinen, deelde een coupé met een andere jonge vrouw. Mondkapje op natuurlijk, als iedereen dat doet lijkt het minder “gek”.
Richting Utrecht kwam er al een bericht dat deze trein dus niet verder ging dan Amersfoort, er was iets aan de bovenleiding tussen Amersfoort en Apeldoorn.. Tja niks aan te doen maar wel even een dingetje.Anneke trein 3
Omdat het nog maar net gebeurd was, reden er ook nog geen NS bussen. Er kwam wel net een bus aanrijden die richting Apeldoorn ging. Daar stonden al heel wat mensen te wachten, het was wel een dubbele bus en ik kon er nog bij. Alleen geen zitplaats meer, een aardige jonge man bood me zijn zitplaats aan en wetend dat ik anders 1 ½  uur zou moeten staan nam ik het aanbod dankbaar aan.
In plaats van een uurtje trein was ik nu 2 ½  uur onderweg. Wel leuk trouwens kwam langs allerlei plaatsen waar ik al eens geweest was onder andere met mijn zus op vakantie Voorthuizen, Barneveld.. etc. Mijn lief stond te wachten op het station (had hem natuurlijk wel gebeld later te komen)….
Alsof we elkaar gisteren nog gezien hadden zo vertrouwd  voelde het meteen weer aan.
Even een bakje gedaan in een café waar we vaak koffie gaan drinken, was inmiddels bijna 4 uur onderweg dus kon ook wel een sanitaire stop gebruiken.
Gouda treinLekker naar huis gegaan meteen even snuffelen in de tuin hoe zijn groentes en fruit er bij stonden… Gesnoept van de rode bessen daar heeft ie er altijd zoveel van, heerlijk.
Kreeg een mooi boekje dat hij voor me gekocht had….  Lieve gedichtjes met lekkere recepten er bij haha.  Zo grappig.
Samen koken, samen eten, het lijkt allemaal niet bijzonder maar voor ons was het dat toch wel weer. Samen afwassen…
Niet zo heel veel verder gedaan de eerste dag, wat kletsen, wat naar de radio luisteren, een mooie eerste dag.
Kom gauw weer lezen bij anders blogs, even niet van gekomen…….

Bijna met pensioen….

DSCF3634Goh wat klinkt het opeens oud maar zo voel ik het helemaal niet hoor, maar als ik het mag beleven over een week ben ik officieel met pensioen en krijg ik mijn eerste AOW.
Heb er naar uit gekeken om van die gemeente af te zijn, niet voor alles wat je doet verantwoording te hoeven afleggen. Op te geven wanneer je op vakantie gaat, niet dat ik dat ooit gedaan heb hoor als ik gewoon in Nederland blijf zou ik zo weer thuis zijn ook dacht ik altijd en langer dan een weekje ga ik meestal toch niet.
IMG_2337Niet meer solliciteren, niet dat ik dat ook gedaan heb de laatste vier jaren niet meer, vond het gewoon onzin en het werd toch nooit gecontroleerd. Had van de directeur sociale zaken, een voormalige collega van me, wel gehoord dat deze groep waartoe ik behoorde, oudere die werkeloos zijn geworden buiten hun schuld, niet zo gecontroleerd werd.
Maar goed verder heb ik genoeg ellende met die gemeente gehad dus blij er van af te zijn.
Pensioen heb ik weinig, lang een eigen winkel gehad, mijn exgenoot had veel verschillende werkgevers daarna gehad. Heb zelf nog een klein pensioentje opgebouwd maar dat zet ook geen zoden aan de dijk.
DSCF3636Mijn AOW is wel een paar honderd euro meer dan mijn uitkering maar ik reken me niet rijk want hoewel het met de economie zo goed gaat, iedereen het beter gaat krijgen als je alle praatjes moet geloven, vraag ik het me wel af of ik er per saldo nog op vooruit ga.
De zorgverzekering wordt duurder, de BTW gaat omhoog, mijn huurtoeslag omlaag omdat ik meer inkomen heb, de energie wordt aanzienlijk duurder. Mijn kwijtschelding van gemeentebelastingen die ik automatisch kreeg zullen wel vervallen, de eenmalige toeslag krijg ik niet meer…..
Nou tel maar op…. ach ik zie het wel. Ik red me nu ook en iedere euro die ik meer heb ik is alleen maar meegenomen.  Wel hoef ik natuurlijk niet mijn inkomsten van het café waar ik nog steeds werk niet te korten.
Ik zie wel hoe het uitpakt allemaal. IMG_2307
Morgen ga ik even twee daagjes met mijn zusje op stap. Eerst naar Valkenburg, daar overnachten we en dan zien we wel wat we de tweede dag gaan doen. Heb er wel zin in, ben er al een paar keer eerder geweest, inmiddels wel weer wat jaartjes geleden. Het is er echt gezellig daar in deze tijd. Overdekte en verwarmde terrassen. In de grotten kerstmarkten meestal met een speciaal thema. Op woensdagavond schijnt er een parade te zijn…. dus we gaan er voor…..
Lekker treinen samen, dat op zich is al gezellig…..

 

 

Ff er van tussen…..

Morgen ga ik naar Apeldoorn.

Wim had het de laatste weken zo druk gehad met van alles dat hij er helemaal geen erg in had dat het Pinksterweekend was.
Nou zegt mij dat niet zoveel, niet zo bijzonder eigenlijk Pinksterweekend en normaal ga ik altijd weer op zondag naar huis terug dus dat had ik nu ook geregeld.
Maar vanavond belde hij, het is Pinksteren blijf je dan niet een dag extra hier. En ik dacht waarom ook niet, alleen mijn zwager zou me ophalen op het station in Gouda zondag dus dat moest ik wel even regelen en dat was ook geen bezwaar.
Opeens een langer weekend weg, heb er eigenlijk best veel zin in.
Hoewel ik nog geen lange fiets of wandeltochten zal kunnen maken zijn er daar dichtbij ook wel mooie plekjes om naar toe te gaan.
Lekker even de stad in, als het mooi weer is een terrasje pakken, lijkt me een strak plan.
Helemaal zin in dus, het gaat eigenlijk best goed. Vandaag weer een rondje wezen fietsen. Even naar ’t café geweest waar ik werk een bakje wezen doen, die waren ook weer blij me te zien.
Ik word eigenlijk best een lui mens zo haha en het lijkt wel te gaan wennen, met een boek een uurtje in het zonnetje liggen, ik kan het zomaar.
Normaal begint dan alles al te kriebelen en zie ik van alles in de tuin wat nog gedaan moet worden.
Dat zie ik nu ook wel maar blijkbaar is het even wat minder belangrijk geworden. Wat dat betreft kan ik ook beter in Apeldoorn zijn, daar hoef ik helemaal niets.
Voor iedereen fijne Pinksterdagen met hopelijk mooi weer, geniet er van en tot laters……

Eersteklas reizen

trein (Small)Een tijdje geleden kreeg ik van de spoorwegen een mailtje dat ik een dag eersteklas kon reizen omdat ik een abonnement heb dus dacht ik, zondag kom ik terug uit Apeldoorn dan activeer ik die dag en dan kan ik in die altijd drukke trein gewoon eersteklas reizen.
Dus zo gezegd, zo gedaan en ik had ook nog een dag vrij reizen dus zondag was het eersteklas en gratis reizen. Hoe luxe kan je het hebben.
Het was inderdaad weer een heel drukke trein, stampievol, waar komen ze allemaal vandaag op zondag eigenlijk. En ik trof het weer, werkzaamheden dus moest ik via Hilversum reizen, nou heb ik dat al meerdere keren moeten doen dus bekend terrein.
Ik kon rustig instappen want hoefde geen plekkie te veroveren en kon gewoon lekker rustig eersteklas gaan zitten. Er zat een oudere mijnheer in de coupé en ik. Zo ontzettend saai zeg, ik vond er echt helemaal geen reet aan. Ik hoorde niets zag niets, zat daar echt gewoon wel lekker te zitten en ben maar wat gaan puzzelen.
Tussen Hilversum en Utrecht reden geen intercity’s dus met de sprinter naar Utrecht, ook dubbeldruk natuurlijk behalve weer in de eersteklas. Zag de conducteur nog wel even kijken toen ik er naar toe liep maar hij kwam toch niet controleren al had ik dat een beetje verwacht.
Maar in Utrecht had ik het wel gehad met dat eersteklas reizen, ben gewoon lekker het laatste stukje naar Gouda tweedeklas weer gaan zitten. Hoorde weer allerlei gesprekken zag weer veel verschillende mensen en vond het gewoon veel leuker.
Op de heenreis ook toen zat ik in de trein naar Leeuwarden, die heb ik wel vaker en dat is dan ook wel te horen meteen aan de uitspraak van sommige mensen.
Voor mij zat een vrouw en een man ging er naast zitten, hij begon meteen een gesprek met haar, even sputterde ze nog een beetje tegen door korte antwoorden te geven maar hij ging gewoon door en gaandeweg kregen ze toch een leuk gesprek. Hij bleek op Vlieland te wonen en te werken als schilder in de buurt van Utrecht, hij vertelde pas om een uur of 8 thuis te zijn en dan zondagmiddag weer terug te moeten naar zijn werk. Hij bleef daar dan de hele week en ging op vrijdag weer naar huis.  Het werken is wel leuk zei hij maar die reizen iedere keer he, daar gaat toch wel veel tijd in zitten en daar kon ik me wel iets bij voorstellen.
En ik dacht mooi wonen hoor op zo’n eiland maar iedere week zo’n reis maken!! Maar goed neem aan dat er verder daar niet zoveel werk voor hem is anders zou hij het wel anders doen.
In diezelfde trein zat ook een moeder die als een kinderfeestje met een groepje kinderen met de trein ging begreep ik. IMG_2122 (Small)Een meisje vroeg waarom stopt deze trein we zitten toch in een sneltrein en niet in een stoptrein. Ik vond het wel een grappige vraag eigenlijk. De moeder antwoordde eerst ja natuurlijk stopt een sneltrein ook. En pas toen het kind door ging vragen waarom die andere treinen dan een stoptrein heet kwam ze met de verklaring dat sneltreinen ook wel stoppen maar niet zo vaak en stoptreinen meer stations aandoen.
Zo hoor je nog wel eens wat in de trein en dat vind ik ook het leuke met treinen, ondanks alle smartphones heb ik toch best regelmatig nog wel een leuk gesprek met mensen of hoor ik van alles wat er zo langs komt. Eerste klas best gemakkelijk als het een drukke trein is dan heb je altijd een zitplaats maar vind het wel bijzonder ongezellig.

 

Zo kinderachtig…….

Soms vind ik mezelf zo ontzettend kinderachtig en dan gil ik naar mezelf stop toch eens met die stomme kinderachtige dingen maar ja er wordt gewoon niet naar geluisterd.
Zoals vanmorgen……. gisteren kwam ik terug uit Apeldoorn na wederom een heerlijk weekend samen, moest weer een keer via Hilversum reizen, uur extra reistijd, omdat er weer gewerkt werd aan het spoor.  Ergens halverwege dacht ik mijn rugzak niet goed dichtgedaan te hebben maar dat was niet zo, de rits was kapot gegaan.
Heel toevallig had ik een fietstas meegenomen zodat ik in Apeldoorn zo aan mijn fiets kan haken en hij in de fietsenstalling waar ik mijn fiets stal niet gestolen kan worden, nu kwam dat goed uit want daar kon ik mijn rugzak inproppen.
Vanmorgen dus op weg gegaan naar de Primark in Rotterdam, daar had ik ooit misschien wel een jaar geleden eens van die leuke rugzakken gezien. Het was mooi weer dus op de fiets gestapt.
Op de Algerabrug die ik dan over moet haal ik een man in (kan ik wel met mijn ondersteuning op 5 !!) niks bijzonders dat gebeurt wel vaker.  Aan de andere kant van de brug zie ik een specht in een boom zitten en ik stap af om er een foto van te maken. Helaas vogeltje gevlogen dus maar weer opgestapt, inmiddels was die man me gepasseerd en even later haalde ik hem weer in.
We komen bij een stoplicht, ik stop en hij fietst echt door het rode !!! licht heen mij weer voorbij en even later haal ik  hem weer in haha. Die man was ook echt gewoon bezig om mij steeds in te halen. (mannen hebben daar blijkbaar toch moeite mee, dat merk ik zo vaak op de fiets).
Zo grappig en ik denk doe niet zo vreselijk kinderachtig zeg, nou ja dit herhaalt zich nog een paar keer ook omdat ik al zo lang niet naar de Oosterhof gefietst had en dus ook nog wat moest zoeken waar ik moest zijn en hij daar blijkbaar wel bekend was.
Nou ja uiteindelijk was ik bij de Oosterhof en zag de man voor mij fietsen en wat doe ik, ik fiets gewoon door, wilde hem beslist nog een keer inhalen en dan pas afstappen……
Waarom doe je nou zo ontzettend kinderachtig denk ik dan bij mezelf maar ik heb het toch gedaan zo van wat hij kan, kan ik ook???  Ik weet het niet….. het grappige is wel dat Wim ook altijd van die streken heeft.
In het weekend gingen we domino spelen, zo leuk en het ging een beetje gelijk op. Maar ik had een paar keer achter elkaar een dubbele nul terwijl Wim uit was dus ik ook 0 punten. En Wim schreef er meteen de eerste keer dat het gebeurde achter bij zijn nul “gewonnen”… Haha zo grappig, zou het zelf verzonnen kunnen hebben.
Afijn na de vijfde serie van 5 staat het 3-2 voor mij en meteen gaat Wim tellen hoeveel spelletjes hij gewonnen heeft en dat zijn er meer dan ik, alleen hij bleef vaker met hogere punten zitten. Hij wil nog een 6e serie van 5 dus ik zeg, ik heb niets meer te verliezen, kan hooguit een gelijk spel worden maar oke……… We gaan spelen en het eerste spelletje blijft hij over met een dubbele nul dus ik zeg, wel even er bij zetten dat ik gewonnen heb he……. We liggen in een deuk….. Na vier potjes gewonnen te hebben zeg ik, volgens mij wordt het een love game… en inderdaad ik win ze alle 5. Compleet verslagen is ie……  Ik ga niet zo zitten piepen als jij als je achter staat zei ie haha……. als ik win heb ik geluk en als hij wint is het tactiek.  We kunnen er gelukkig wel om lachen allebei, we zijn echt aan elkaar gewaagd wat dat betreft. Kan ook niet anders twee van die eigenwijze steenbokken.
Maar blijkbaar zat het toch wel diep bij hem hoor want de volgende morgen bij het ontbijt vinden we nog een domino steen onder de tafel, blijkbaar bij het schudden van de stenen was er een afgevallen. “Kijk” zei Wim meteen “daarom heb ik verloren natuurlijk, kon gewoon niet uit omdat deze steen miste in het spel”…..  We kunnen er allebei hartelijk om lachen.


Nou ja vooruit een leuke rugzak heb ik er niet gevonden, ook verder helemaal niets gekocht, had ook niets nodig maar wel een mooi rondje van zo’n 35 km weer gefietst. Onderweg nog leuke dingen tegen gekomen. Zoals de twee reigers die op het weiland stonden. Blijkbaar stond de witte op het plekkie van de grijze want het werd echt bakkeleien. Ik hoor wel eens neem een voorbeeld aan de natuur maar daar is het al net zoals bij de mensen hoor, sommige gunnen elkaar niets en vechten voor hun eigen plekkie…….  Er zijn momenteel veel reigers te zien, witte en grijze reigers….. blijft een mooi gezicht….. zolang ze mijn vijver maar met rust laten.

De meest sociale coupé

ApeldoornCentraalStationVandaag kwam ik na een mooi weekend weer terug uit Apeldoorn met de trein, het is altijd wel een drukke trein maar nu was ie echt helemaal volgepropt al toen die in Apeldoorn aankwam. Ik stapte in de trein in het gedeelte waar een aantal opklapstoelen staan. Zag meteen al dat ik niet hoefde te proberen om nog een plaatsje te veroveren in de normale coupés maar hier was nog wel een stoel met koffers erop dus ik vroeg aan de man waar die van waren “als het niet lastig is mag ik hier dan zitten” Het is wel lastig antwoordde hij maar hij maakte toch het stoeltje vrij. Ik blij nog een zitplaatsje te hebben.
Er stapten nog veel meer mensen in die niet konden zitten dus in dit gedeelte stond het aardig vol met mensen. Zal even schetsen wie. Twee jonge meiden hadden zich geposteerd hangend tegen de prullenbak die daar hing. Een jong stel met twee kleine kinderen, de man naast me met zijn dochter aan de andere kant van me en wat later bleek zijn vrouw tegenover op een stoeltje. Een mevrouw met en jong kindje die ook nog een zitplaats had. Nog een jongeman met zonnebril druk bezig met zijn mobiel. En nog een paar mensen.
Volle bak dus en op een of andere manier schijnt dat dan toch ook weer te verbroederen of zo. Want de mevrouw die haar kindje voor zal te lezen, liet de andere kleine kinderen ook meegenieten. Er werd gezellig wat gekletst hier en daar. De twee meiden werden het doorgeefluik voor afval en ze moesten er ook hartelijk om lachen.
Een van de twee kinderen had haar vinger bezeerd en hield er een zakdoekje omheen maar werd het wel zat om dat vast te moeten houden en ik wist dat ik altijd een klein mapje (ooit van de EHBO gekregen) pleisters bij me heb dus ik vroeg of ze misschien een pleister wilde hebben. Daar was ze heel blij mee. Station_Apeldoorn-1024x756
Zo werden we eigenlijk even van Apeldoorn tot Amersfoort een grote familie haha, maar het was gewoon gezellig.
De man van het stel van de twee kleine kinderen zei dan ook, dit is de meest sociale coupé die ik ooit heb meegemaakt. En zo was het ook en gelukkig dat het ook zo kan en op deze manier de iets ongemakkelijkere treinreis toch leuk maakte.

Mijn puzzelboekje….

img_1338-2In de trein ga ik meestal wat zitten puzzelen, momenteel vind ik de Filippine puzzels erg leuk en zeker de editie die ik nu heb die een afwisseling is van crypto’s, kruiswoord, koppelwoorden, associatie.  Ik geef mijn gemaakte puzzel ook een waardering, zet er bij moeilijk maar wel leuk, of zoiets als helemaal niks aan haha. Beetje kinderachtig misschien maar goed ik vind het leuk, doe er verder niks mee dus eigenlijk is het ook zinloos eigenlijk.
Maar mijn puzzelboekje gebruik ik ook wel voor andere dingen. Zoals vorige week toen ik in gesprek kwam met een man die een restaurant overgenomen had. Ik kwam daar vroeger wel eens koffie drinken en vroeg of hij ook het interieur had veranderd dat best wel heel oubollig was. Dus hij geeft me de naam van zijn website die ik in mijn puzzelboekje schrijf. Dan moet je maar een kijken, kom eens een bakje doen zei hij. En dat zal ik zeker een keer gaan doen.
Of als ik “puzzelend” soms ook wel verhalen hoor van mensen zoals pas een keer bij de Hema van een mevrouw van 60 die vertelde dat ze overgrootmoeder werd en weer op ging passen. Een heel verhaal van een kleindochter die zwanger was geworden, vriendlief verdween toen hij het hoorde, en in haar eentje moest gaan klaren maar het bewust wel wilde houden.  Best jong om al overgrootmoeder te worden natuurlijk en dan ook nog drie dagen zoals ze vertelde met de zorg belast te worden. 00071472-620x387
Zo staat mijn puzzelboekje vol met op- en aanmerking.
Vanmiddag kwam er weer een bij. Ik zat in een stampvolle trein uit Apeldoorn, heerlijk hoor die kortere treinen en nog met moeite gelukkig een plaatsje vinden omdat ik als eerste in kon stappen. Veel achter mij moesten staan.
Maar goed, ik zat naast een jonge man van schat zo in de leeftijd van mijn zoon. Hij zat een boek te lezen, maar eigenlijk zat hij meer te slapen dan te lezen.
De titel van zijn boek intrigeerde me best wel en omdat ik er geen foto van wilde gaan zitten maken zonder het te vragen schreef ik hem even op in mijn puzzelboekje.
“Every time I find the meaning of life they chance it”
Vanavond even opgezocht wie het geschreven heeft en dat is Daniel Klein.
Nu ben ik momenteel helemaal geen lezer meer dus ik had daar echt nog nooit van gehoord. Maar toch blijft de titel mij boeien, een zin waar je lekker over kan nadenken.
Dus misschien ga ik wel eens op dat boek uit om het te lezen.
Want wie zijn “they” die het dan zouden veranderen. En is het mogelijk om de zin van het leven echt te vinden.
Het is in ieder geval een titel die me vanaf vanmiddag toen ik hem zag al bezig houdt.
Ondanks het feit dat er omgeroepen werd dat er een seinstoring was met een half uur vertraging was dat waarschijnlijk voorbij Gouda want ik had een snelle en img_1339-2ononderbroken reis.  De zon scheen zo heerlijk dat ik er nog even een uurtje in Gouda aan vastgeknoopt heb om zo nog even het fijne weekendgevoel vast te houden. De terrassen waren open, koopzondag dus dat nodigde wel uit om even gebruik van te maken.

 

Mijn naam is Ronny

downloadIk hou van treinen, ik zie altijd van alles, veel verschillende mensen en soms hoor ik ook verhalen van mensen onderling. Hoewel de meeste mensen momenteel wel verdiept zijn in hun smartphone (en ik doe dat ook wel hoor hoewel ik ook gewoon graag naar buiten kijk).
Totdat er wat gebeurt in een trein en opeens iedereen anders gaat reageren zoals afgelopen weekend toen ik naar Apeldoorn ging tussen Utrecht en Amersfoort.
Ik zat boven in de trein en er kwam een man de trein in lopen, lang haar, staart, type vrijbuiter zal ik maar zeggen. Hij deed mij heel erg denken aan mijn zwager die ook zo was.
“Goedemiddag mensen” zei de man en veel mensen zeiden gedag terug “Ik ben Ronny en ik werk als vrijwilliger bij de Stichting Regenboog op de afdeling dakloze opvang. Ik ben zelf ook dakloos geweest en ik vraag of u wat te eten af wilt staan hiervoor”.
Hij had een tas bij hem en ging langs de mensen, een aantal gaven iets te eten en sommige gaven ook geld.
Als ik met de trein meega eet ik altijd een snickers, dat is ooit een keer ontstaan en een gewoonte van me geworden. Alleen deze keer had ik bedacht dat ik daar maar eens moest stoppen dus had ik in plaats daarvan vier mandarijnen in mijn tas gestopt, twee voor de heenreis en twee voor de terugreis.
Dus ik pakte twee mandarijnen en gaf ze aan die man, een jonge man die tegenover mij zat gaf een gevulde koek die hij nog had. Zo waren er toch nog best een aantal mensen die wat gaven.
Toen de man weg was zag ik heel veel mensen meteen hun telefoon (hoezo telefoon kan je er ook mee bellen dan ?? ) pakken en gaan googelen op het woord Regenboog en de verhalen begonnen.
Hij doet het voor zichzelf  – Hij koopt er vast weer drugs of drank voor – Nou ja het is goed voor mijn karma een goede daad – Verrek die Stichting bestaat ook nog echt – Dat weet hij natuurlijk daarom noemt hij die naam maar wie weet of hij daar ook vrijwilliger is – Hij bracht het wel leuk daarom heb ik hem wat gegeven – dat mag hij niet doen in de trein als er een conducteur komt wordt ie opgepakt-
En ik dacht bij mezelf waarom is er niemand die zegt, goh wat goed van die gozer om zo je kop uit te steken en wat voor je medemens te betekenen. En ik ook niet dus terwijl ik het wel dacht.
Wat jammer eigenlijk.  En dat terwijl een van de vrouwen die commentaar leverde een broodje had zitten eten en toen ze opstond gooide ze zo haar lege verpakking op de grond.
En ik weet het ook niet hoor, ik heb best ervaring met gebruikers (mijn zwager was er een ) en weet dat ze liegen, onberekenbaar zijn en van alles doen om aan hun geld te komen als het nodig is. Ben echt niet naïef en ik weet ook niet of die man ter goeder trouw was.
Aan de andere kan wil ik ook gewoon graag geloven dat er mensen zijn die goed doen, wil ik iedereen die een staart en lang haar heeft, een bepaald type mensen, niet veroordelen om hun uiterlijk.
Mijn zwager was ook zo. Soms stonk hij en ik zag ook regelmatig mensen kijken naar me als ik met hem een bak koffie zat
te drinken. Maar hij had ook zijn mooie kanten, was ontzettend creatief en ik kon onwijs altijd met hem lachen.  En hij kwam toen hij alleen nog maar zijn hoofd kon bewegen toch op mijn verjaardag in de winter naar me toe, zat buiten te kleumen totdat iemand even voor hem aanbelde omdat hij het niet kon. Hij had het hart op de goede plaats. Zijn zoon die “toevallig” ook Ronny heet bewandelt hetzelfde pad als zijn vader. Van jongs af aan problemen metmandarijen alles, terwijl mijn zwager wel hulp aannam, wil hij echt van niemand hulp terwijl hem dat ook wel aangeboden was. Als hij zo doorgaat staat hij binnenkort ook vast ergens op straat……. Misschien dat ik daar ook wel aan dacht en de associatie van die naam Ronny….
Ik hoop dat mijn mandarijnen goed terecht gekomen zijn, ik heb ze niet gemist want op de terugweg heb ik gewoon een snickers gekocht. Gewoontes moet je gewoon niet veranderen en hij smaakte heerlijk. www.deregenboog.org