Een reus geveld…

Ja soms kom ik ergens voor de krant waarvan ik vind dat het ook wel leuk is om over te schrijven en dat was vandaag wel het geval.


Dicht bij mij in de buurt stond een monumentale kastanjeboom, helemaal precies wisten de bewoners van het huis, waar de boom in de tuin stond, het niet maar de schatting is dat de boom zo rond 1930 is gepoot. Op alle oude foto’s van Lekkerkerk is deze toch wel prominente boom te zien. Aangemeld bij de bomenstichting en voorzien van een bordje monumentale boom. Bomenliefhebbers kwamen ook wel langs om te kijken naar die boom. Net zoals je vogelaars heb zijn er blijkbaar ook bomenliefhebbers die op de lijsten van de bomenstichting kijken en dan die bomen gaan bezoeken.
Het was een kastanje boom die geen vruchten droeg, een steriele boom dus, dat schijnt ook te bestaan. Omdat de boom geen energie hoefde te stoppen daarin was het een magnifiek boom geworden waar ’s avonds de kraaien een plaatsje voor de nacht zochten en in de zomer ook altijd een uil te vinden was.  (Heb ik nooit geweten anders was ik zeker eens langs gegaan met mijn camera).
Een jaar of 11 geleden kocht een echtpaar dit huis en juist deze boom gaf het laatste zetje om het huis te kopen omdat ze hem zo mooi vonden.
Zo’n 5 jaar geleden begon de boom te kwakkelen en werd er een specialist bij gehaald die de boom behandelde met een soort stof waarmee hij geïnjecteerd werd op knoflookbasis. Ooit schreef ik hier wel eens een blogje  over en het artikel wat ik destijds voor de krant schreef bracht hen bij deze mijnheer, dat was wel grappig dan. https://gewoonanneke.wordpress.com/2017/02/06/de-kastanjeboom/
Nou ja even had de boom nog een opleving maar de aftakeling was niet meer te stoppen, de boom ging dood en de renovatie van het centrum waar ook de boom stond gaf de genadeslag. Er werden pompen ingezet zodat de boom ook geen water genoeg kreeg.
Maar ook zonder dat zou hij het niet meer gered hebben.
Vandaag werd hij verwijderd door een boomverwerkingsbedrijf. Een imposant gezicht vond ik het en heb een leuke serie foto’s staan maken. Tijdens de koffie pauze zitten praten met de mensen van het bedrijf. Grappig is dat ik een van die mannen herkende en dat zei ik zo. Bij even doorvragen bleek hij de zoon te zijn van de klompenmaker, ooit een bloeiend bedrijf in Lekkerkerk maar nu alleen nog maar als demonstraties of markten hun kunnen lieten zien. Ooit had ik hem dus een keer geïnterviewd. Nu was hij samen met zijn broer een boomverwerkingsbedrijf begonnen en vooral de bijzondere bomen zoals deze of grote klussen van de gemeente verzorgden ze.  Mooi om die verhalen te horen zo tijdens het koffiedrinken.
Er was grote belangstelling voor en veel mensen vertelden dat ze niet anders wisten dat die boom er was, hij staat ook best in het centrum helemaal dus iedereen “kende” hem wel.
Iedereen begreep het wel dat zo’n dode boom een gevaar gaat vormen voor verkeer en voor de mensen zelf als er een storm zou komen maar zonde vonden ze het wel.
Ook de bewoners van het huis, ze vonden het maar kaal geworden zonder die boom al hadden ze meteen wel veel meer licht in hun huis.  Ze hebben er aan gedaan wat ze konden doen, best veel kosten er voor gemaakt. De boom wordt helemaal weer hergebruikt. De kleine takken werden meteen versnipperd en de grote stukken stam worden weer verkocht om pallets of goedkope houtsoorten van te maken dus een 100 % recycling.

Hallo mijnheer den Uil…

Ik vind uilen heel erg leuk, echte uilen dan al heb ik er nog nooit een in het echie gezien of op de foto gezet behalve dan in dierentuinen. Maar nog nooit in ’t wild.  Nu ben ik geen vogelaar ik hoef niet zo nodig een lijstje met verschillende vogels af te strepen al vind ik het best wel leuk als ik zoals gisteren opeens een lepelaar tegenkwam.
Maar dit terzijde.
Dat ik tegen mensen in mijn omgeving wel eens zei dat ik uilen leuk vond heeft me inmiddels een stroom van ongewilde uilen opgeleverd in de vorm van beeldjes e.d., hoe kom ik er weer van af, zo nu en dan maar wat “per ongeluk” laten vallen of in onopvallende hoekjes in mijn huis een plaatsje geven.  Dat ik zelf een keer en beeldje kocht dat ik mooi vond bracht iedereen op dat idee blijkbaar. Ja ik weet het, ik ben ondankbaar maar heb wel tegen de gulle gevers gezegd dat ik er nu wel genoeg heb.
Vandaag was ik op de braderie in ons dorp, traditioneel altijd de zaterdag voor de moederdag. Gezellig druk, veel mensen op de been, leuke kramen met cadeautjes en snoeperijen en allerlei andere goedbedoelde zooi zoals je die op braderieën altijd tegen komt. En het weer zat ook niet tegen, geen stralend zonnig weer hier maar wel weinig wind, droog en niet koud. Kortom gewoon zodat je buiten ook op de terrassen wat lekkers kon drinken.
En er waren ook een paar roofvogels aanwezig waaronder twee uilen, oehoe’s en een torenvalk.
Ik vind het echt vreselijk om die beesten aan een touwtje daar te zien zitten. En ik verbeeld me ook dat ze echt zielig zitten te kijken.
Je kon voor 3 euro er mee op de foto gaan, voor geen 100 euro toe zou ik dat doen. Laat die beesten waar ze horen gewoon vliegend in de lucht. Torenvalken zie ik vaak in de polder vliegen, soms biddend in de lucht hangend of gewoon op een lantaarnpaal zitten, het zijn prachtige vogels.


Ik weet het hoor als ik naar de dierentuin ga dan ga ik als het kan wel drie keer naar de vogelshow toe waar de vogels in ieder geval los vliegen maar ook wel getraind zijn. Gevoelsmatig toch iets anders dan deze uilen die aan een touwtje op een paaltje zitten heel de tijd en er even afgehaald worden om mee op de foto te gaan. Soms een beetje opgepord worden om een wat leukere foto te krijgen dus.  Dieren in circussen worden verboden. Als mensen in een tropisch land zijn zal ik maar zeggen zijn ze heel erg verontwaardigd als er een aapje aan een touwtje zit waarmee je op de foto mag.
Wat is het verschil eigenlijk. Als ik zo even wat foto’s sta te maken hoor ik om mijn heen alleen maar o wat mooi, wat een prachtige beesten.
En dat vind ik ook hoor, het zijn prachtige beesten maar laat ze alsjeblieft lekker vrij en niet aan een touwtje op een winkelcentrum staan.
Uilknipoog.jpguil.jpg

 

 

 

 

 

Op een foto lijkt het of de oehoe een knipoog geeft, ik moet meteen denken aan mijnheer den Uil uit de fabeltjeskrant en hoe hij zei:  En nu maar knus naar jullie warme bedjes en denk er om oogjes dicht en snaveltjes toe. Slaap lekker……..