Jammer maar helaas……

download (2)Getver had ik al een blog geschreven druk ik ergens verkeerd op en hoeps alles is weg…….
Hier komt ie weer opnieuw dus…..hoewel ik er eigenlijk meteen dan genoeg van heb…
anneke hotpantsEigen schuld dikke bult zal ik maar zeggen.

Heb je dat ook wel eens dat je wat wilt kopen in een winkel, er soms al mee in je handen staat en dan denkt, nee toch nog maar niet. Even over nadenken of ik het wel echt nodig heb.
Mijn eerste ervaring daarmee dan heb ik het over zeker zo’n 50 jaar geleden. De hotpants waren helemaal in en natuurlijk wilden mijn zusje en ik ook zo’n setje hebben. Vaak waren het een korte broek met hesje of zo er boven.
We gingen naar de stad naar Miss Etam en daar zag ik een prachtig rood setje, ik paste het, het stond me ook leuk maar ja het was de eerste winkel dus zeiden we. We gaan ook nog even verder kijken.
Maar daar vond ik niets leukers dan dat eerste setje dus wij weer terug en je raadt het al verkocht in mijn maat…… balen en wel een ander setje gekocht maar dat werd toch nooit zo leuk als die eerste.
De afgelopen week had ik twee van die déjà vu’s . De eerste keer zag ik bij het Kruidvat een CD van Queen. Ik vind de muziek van Queen heerlijk. Een driedubbele met alle bekende nummers voor maar 12.00. Ik stond er al in mijn handen mee bij de kassa toen ik dacht. Nou ja zomaar weer 12 euro voor mezelf uitgeven dus legde ik hem weer terug zo van eerst nog even over nadenken.1000004011445262
De volgende dag ging ik samen met mijn zus naar Rotterdam en ik zei ga hem toch kopen waarom heb ik dat nu niet meteen gedaan. Maar in Rotterdam bij 2 Kruidvaten geweest en nee hoor uitverkocht. Op de terugweg nog even Krimpen aan gedaan waar die dag er voor echt een hele stapel lag maar ook uitverkocht. Idem dito in mijn eigen dorp. Stom natuurlijk. Best nog verkrijgbaar bij Bol maar daar kost ie dan weer 5 euro duurder en daar kan je hem altijd voor kopen.
Later nog een keer bij de Lidl. Ik ben bezig een paar planten te vervangen in huis. De twee planten zijn van die soort die regelmatig water moeten en dat is niet zo mijn ding dus dood gaan ze net niet maar florissant zagen ze er ook niet uit.
Nu hadden ze bij de Lidl een aantal mooie vetplanten en een nam ik er vast mee en dacht de volgende keer neem ik er ook weer twee mee in mijn fietstassen altijd beperkte ruimte ook natuurlijk. En ja hoor, uitverkocht de volgende dag bij beide Lild’s die het dorp rijk is.
Wel ergens anders een paar planten gekocht maar wel weer veel duurder uit.
aldi-lidl-folder-week-34-cactus-vetplant-1En dan vind ik mezelf ook weer stom. En denk dat ik niet de enige ben. Mijn zus grossiert ook in dat soort dingen. Hoor haar nog steeds over die heel leuke sjaal in Valkenburg waar ze nog even over na wilde denken voor ze hem kocht en nu spijt van heeft hem toch niet gekocht te hebben. Alle jurkjes opnoemt waar ze hem zo mooi bij had kunnen dragen.
Herkenbaar, ik hoop het wel dat ik niet de enige ben met die gevoelens van spijt………. 

Wie appelen vaart……..

HekHet spreekwoord is er niet voor niets gekomen natuurlijk. Want ja als je ergens werkt, ergens dingen doet dan heb je soms zo van die voordeeltjes en dan heb ik het niet over voordeeltjes die je krijgt zonder dat je baas of iemand anders er van af weet (Dat is een heel ander verhaal).
Zo heb ik jaren als vrijwilliger bij de rommelmarkt de ingekomen goederen uitgezocht en dan hadden de sorteerders toch wel de eerste keus eigenlijk. Niet dat ze alles zomaar mee mochten nemen maar voor een redelijke vergoeding zat je dan wel eerste rang.
Zo kreeg ik een keer een prachtig set van echte koksmessen. Ze vonden het te gevaarlijk om van die scherpe messen in de kraam met kinderen te leggen. Dus wilden ze deze messen in de vuilnisbak gooien. Eigenlijk niet zo aan mij besteed want ik hou helemaal niet van koken maar goed ook ik snij wel eens het een en ander en dan komt het toch goed van pas. En ik heb er al jaren plezier van.
Mijn zoon ging ook jaren mee als leiding met het ophalen van de spullen en dat leverde me  een mooie stretcher voor in de tuin (nog helemaal in verpakking), Physalisbeseen bladblazer en een zonnebank op voor weinig geld.
Bij mijn zoon kruipt het bloed ook waar het niet gaan kan, hij is een aantal jaren geleden gestopt bij die club maar ging toch met een vriend nog meehelpen het afgelopen jaar om de grote spullen op te halen.
Zo kwam hij ook bij iemand die een dubbele zonnebank had staan, hij kende die mensen goed en belde me, mam zullen we hem omruilen, wil je dat. Ook wel eigen belang denk ik want mijn schoondochter en hij liggen er meer onder dan ik ;).  En de halve zonnebank die ik nu heb daarvan doet de klok het niet goed en je ligt er natuurlijk langer onder dan in zo’n tosti ijzer. Maar goed ik heb de ruimte er voor dus ik zei, ik vind het prima alleen die andere moet dan wel weg. Ik ken mijn kind, het is een schat, staat altijd voor iedereen klaar maar dingen afmaken schiet er nog wel eens een keer bij in. Zoals mijn straat die eindelijk na 4 jaar gedaan is pas. Hij wil altijd wel wat doen maar weet gewoon dat ik nog wel makkelijk ben en dan met het afmaken van zijn klusjes nog wel eens flink sloft. Of bij het lenen van dingen, ben daar voor mijn kind heel makkelijk in. Van de week greep ik ook weer mis toen ik mijn accu boortol nodig had om wat schroeven er in te draaien.
En het verbaasde me dan ook niet dat hij halverwege de middag appte naar me. Hij staat er mam, hij doet het en die andere haal ik deze week wel op. Hek kromIk heb daar gereedschap voor nodig…… Het zal niet waar zijn. Ik heb een kast met gereedschap (als hij het tenminste op tijd terugbrengt) Maar dit keer ga ik hem er echt aan houden, deze week moet alles opgeruimd zijn en dat ding weer weg, wat hij er ook mee doet.
Afijn zo kom ik van wie appelen vaart wie appelen eet weer op een heel ander onderwerp eigenlijk maar goed dat is het leuke van bloggen dat mag gewoon.  😉

Op het scherpst van de snede

Vuitstellenandaag was het weer zover, ik had iemand beloofd om wat dingen voor hem te regelen en had het weer net zo lang uitgesteld tot het ook echt moest. Dat kostte me eigenlijk het hele weekend weer zo’n onderbuik gevoel van gaat het wel lukken want morgen heb ik een vergadering en moet alles geregeld zijn.
Soms weet ik gewoon niet wat het van mezelf is. Ik maak mezelf wijs dat als dingen op het scherpst van de snede gedaan moeten worden ik zelf ook op mijn scherpst ben en dat het dan ook wel gaat lukken.
Maar ik weet dat het gewoon een keer gaat gebeuren dat dit me niet gaat lukken en ik gewoon flink op mijn bek ga een keer.
Helaas heb ik dit ook nog een overgeërfd aan mijn zoon die met hetzelfde sop overgoten is en waar ik me regelmatig flink aan geërgerd heb.
uitstellen2Ik denk dan ook dat ik me bij mijn eigen kind het meest erger aan de dingen die ik herken van mezelf.
Maar vandaag ging het weer goed, ik moest nog vijf bedrijven benaderen om te vragen of ze ergens aan mee wilden werken en binnen anderhalf uur was alles geregeld. Had ik ze de bevestiging gemaild en de afspraken gemaakt. Daar loop je jezelf nou al een week druk over te maken, zei ik voor de zoveelste keer tegen mezelf, doe het voortaan eens wat sneller dan heb je al die spanning en dat vervelende gevoel ook eens een keer niet. Ik was weer aardig opgelucht, ik weet wel, ook al was het niet gelukt dan had ik nog wel een paar dagen speling gehad. Maar eigenlijk wilde ik morgen bij de vergadering waar deze dingen besproken worden wel beslagen ten ijs komen en alles geregeld hebben. Zoonlief heeft ook het oplossingsgerichte enuitstellen1 ik red me er wel weer uit op het laatste moment ook wel van mij meegekregen. En heel stiekem heb ik wel eens een keer gehoopt dat ook hij een keer onderuit zou gaan om er van te leren maar tot nu toe kwam hij er altijd weer goed mee weg.
Ben gewoon bang dat we beide deze toch niet zo’n handige eigenschap af zullen leren, al zou het alles wel een stuk rustiger maken voor ons. 

Zelfvertrouwen

Het ontbreekt me nog wel eens aan zelfvertrouwen en soms is dat best lastig om mee om te gaan.
Ik schrijf nu al zo’n 18 jaar denk ik ongeveer voor de krant en als ik dat zo slecht deed zouden ze toch wel eens gezegd hebben, stop er maar mee, maar dat is nog nooit gebeurd.
Sterker nog, veel bedrijven en verenigingen zijn altijd blij als ik kom om iets te schrijven.
Toch heb ik het altijd als iemand vraagt of hij of zij mijn artikel mag lezen voordat het geplaatst wordt word ik onzeker en voel ik het alsof ik een soort examen moet doen.
Dat gebeurde vorige week ook weer, ik moest een artikel schrijven over een soort jeugdopvang voor jongeren die uit huis geplaatst waren, ik vond het best een moeilijk onderwerp. Ik had het al een week uitgesteld om te plaatsen maar het toch maar geschreven nadat ik de website en alle informatie die ik gekregen had nog eens had doorgelezen en het doorgestuurd.
Zondag kreeg ik een mailje terug dat ze het een prima verhaal vonden en alleen een kleine toevoeging wilden van hun website.
Waarom ben ik daar nou zo onzeker over vroeg ik me voor de zoveelste keer weer eens af.
Heel regelmatig krijg ik mailtjes van mensen of bedrijven waar ik wat over geschreven heb die blij zijn en goeie reacties hebben gekregen.
En ondanks dat blijft die onzekerheid.loesje
Net zoals met een vrijwilligerswerk wat ik momenteel aan het doen ben voor iemand waarbij ik bedrijven moet benaderen en afspraken maken.
Ik stel het dan uit tot ik echt moet en als ik dan bel dan heb ik soms binnen een uurtje rondbellen overal afspraken gemaakt.
Soms baal ik wel van mezelf want door die dingen uit te stellen blijven ze maar in mijn hoofd ronddraaien en belemmeren me om andere dingen te doen omdat dat stemmetje steeds zegt “Eerst die dingen afhandelen voor je wat leuks mag doen”
Soms ben ik gewoon een moeilijk mens voor mezelf en wilde ik wel dat ik eens wat makkelijker was maar blijkbaar is dat niet de aard van het beestje.
Word soms moe van mezelf.
PS. Bij het zoeken van een plaatje vond ik deze van Loesje, die is eigenlijk wel heel toepasselijk.