Bergje op bergje af……

Even iets rechtzetten over wat ik gisteren schreef over Wim zijn fotografeerkunst,  hoewel hij mijn blogs niet (meer) leest dus zo erg was het niet haha. Maar ik heb toch nog wel een paar leuke foto’s van mezelf gevonden en voor iemand die nooit fotografeert ;).


In de vakantie zijn we onder andere naar de Boschplaat gegaan, het eerste gedeelte op de fiets en verder gaan wandelen. Het was een heel warme dag toen we dat deden. Echt mooi daar om te wandelen, een heel natuurgebied met duinen, strand een stralend blauwe lucht.
Nu ben ik geen klimmer, mijn ene knie is door mijn valpartijen al zo vaak geraakt dat hij hier en daar wel een beetje kraakt en piept als ik ver wandel. Maar goed het gaat nog steeds alleen klimmen en eigenlijk nog meer dalen zijn niet zo goed daarvoor.
En dan kan je beter niet naar Terschelling gaan want daar is het allemaal duin op duin af, de bossen zijn op en in de duinen en natuurlijk is er een hele duinenrij langs het strand.
Willem is daarentegen echt een wandelaar, heeft ooit ook de vierdaagse gelopen en ook het Pieterpad, woonde jaren in Zwitserland en Frankrijk waar het ook niet echt vlak was natuurlijk.  En als we dan bij de duinen komen wil hij er een beklimmen, de hoogste voor minder gaat ie niet.
Afijn ik ging mee en dacht kijk wel hoever ik kom dus tegen het rulle zand op geploeterd, warm was het ook nog een fototas op mijn rug natuurlijk maar het ging. Moest wel echt naar mijn gevoel tot de grens gaan maar dat voelde ook wel goed aan toen we daar boven op die duin stonden. Aan de ene kant uitzicht op de Noordzee en aan de andere kant de wadden. Een magnifiek gezicht en dat maakt alle zweetdruppeltjes goed en gaf me wel een geweldig gevoel.  Lekker daar in het zonnetje zitten, bammetje eten, genieten van het uitzicht, hoe leuk is dat.  Er af heb ik me lekker zittend laten glijden van het duin af, echt zo leuk.
Vandaag was het redelijk weer en ben ik even een rondje gaan fietsen, rondje rivierdijken, dacht even nog het vakantiegevoel vasthouden maar hoewel ik meestal enorm geniet van het fietsen langs Lek en IJssel had ik nog best een beetje heimwee naar de weidsheid van voor mij vooral de Waddenzee, bij eb en vloed gezien en beide keren indrukwekkend mooi. De zon over het water spelend, de vele vogels die daar liepen te foerageren, schepen in de verte.
Nou ja voor de grap even een voorbeeldje nog van fotograferen. Op een gegeven moment stonden we op een hoog uitkijkpunt en keken zo over West Terschelling met de Brandaris. Nou ja jullie kennen vast wel die vakantiekiekjes waarbij je zo’n gebouw aan lijkt te raken dus ja hoor ik wilde dat ook wel doen. Dus Wim zo gedirigeerd dat het net leek of hij de Brandaris vasthad.  Ik vond hem best aardig gelukt en toen wilde hij het ook bij mij proberen weliswaar op een ander punt en dat werkte niet helemaal, in plaats van de Brandaris sta ik met mijn hand in een struik. Wim 27 (Medium)Anneke 17 (Medium)Ach wat maak het uit, we hebben er enorm lol van gehad en ook een paar mensen die daar aan het wandelen waren stonden het lachend allemaal even aan te kijken hoe hij dat deed. Een steeds wisselend beeld……. ik blijf er in gedachte nog steeds even er van genieten.

Opruimen….

11951402_10153096360208008_1492954582068328040_nVannacht weer eens lekker geslapen met een goed gevoel hoe alles verlopen is. Vanmorgen afgesproken in het huis van mijn moeder om een plan de campagne op te stellen met het leeghalen van het huis en het verdelen van de spullen.
Mijn oudste zus had aangegeven niets te hoeven en ook niets te doen, nou dat maakte het allemaal wel een stuk gemakkelijker moet ik zeggen. Was er niet rouwig om, wat ik meteen weer een raar woord vind als ik het zo teruglees. ;).
Broerlief belt vanmorgen nog voor alle zekerheid haar nog even op of ze niet van gedachte veranderd is maar nee hoor, ze is vastberaden en overtuigd.
Dus met zijn drieën een lijst opgesteld wat er te verdelen is en wat en wie wat wil hebben. We waren met een half uurtje klaar daarmee want eigenlijk hebben we zelf al van alles en zo heel veel dingen had mijn moeder ook weer niet.
Geen onvertogen woord en dat is best fijn hoor om dit zo te doen met elkaar in een ontspannen sfeer.
We spreken af met de drie meiden, 2 zussen en 1 schoonzus zaterdag de kasten door te lopen met alle huishoudelijke dingen en meteen alles te sorteren wat we zelf eventueel nog willen hebben (zal weinig zijn) en wat naar de kringloop kan of weg moet.
Broer en zus gaan weer naar huis en ik heb eigenlijk verder geen afspraken en ben nou eenmaal een doe mens dus ik zeg. Ik ga niets in huis doen maar zal ik vast de kast in de tuin waar allerlei bloempotten en dingen staan en de schuur op ga ruimen. Er staat echt nog heel veel van die rommel allemaal wat gewoon weg moet.
Ze vonden het prima. Ik ga twee rollen vuilniszakken halen en ga beginnen. Allereerst ga ik nog een plantenrek dat mijn broer ooit nog gemaakt had schoon boenen. Het oude buurtvrouwtje naast mijn moeder had gevraagd als wij het niet wilden of zij het mocht hebben. Ze keek er altijd op uit en vond het een mooi rekje . Niemand van ons hoefde het te hebben dus laat zij er dan helemaal bij mee zijn. Even geboend en meteen een paar fuchia’s er in gepoot, die hadden we net nieuw gehaald dus zo heeft ze een mooi rekje om op te hangen.
Daarna ga ik beginnen aan de kast op te ruimen. Sorteren op plastic, afval en dingen die naar de kringloop moeten. Best nog een klussie maar ook leuk om te doen, hou wel van dat soort werk. Het is mooi weer en tussendoor ga ik soms zomaar even een kwartiertje zitten of zo. Beetje nadenken, beetje kijken, beetje afscheid nemen. HeIMG_0698 (Small)t is eigenlijk wel een beetje gek idee ook. Als ik in de tuin bij mijn moeder zit kijk ik namelijk uit op het kerkhof dus eigenlijk is ze nu aan de andere kant van de sloot (ijsbaan) waar ze de laatste 28 jaar gewoond heeft.  Er komen ook nog verschillende buren een praatje maken. Al met al best een mooie
middag. Zoonlief komt ook nog wat dingen ophalen die al naar mij thuis gaan omdat we die niet in een leeg huis willen laten. Het begin in gemaakt en er zullen nog best wat daagjes komen dat we daar zullen zijn maar ook wel mooi om het zo in goede harmonie met elkaar te kunnen doen.