Wat trek ik aan….

Hebben jullie het ook met dit weer, het ene moment kan je bijna een warme jas aan en een paar uur later loop je daarin te zweten als een gek.
Ik heb dat tenminste wel.
WeerTwee weken geleden toen het ook zo warm was zag ik een vrouw fietsen, capuchon op, jas dicht en even later kwam ik een man tegen met een korte broek en ontbloot bovenlijf.
En alles wat er tussenin zit zie ik langskomen.
Vanmorgen ging ik voor mijn doen al vroeg helpen in het zorgcentrum, ze hadden daar een bazaar en de rommelmarktspullen moesten nog uitgezocht worden.
Dus mijn werk een uur verzet en gaan helpen een paar uurtjes.
Toen was het nog best koud op de fiets om een uur of half 8 maar eenmaal weer aan het werk zweette ik peultjes.
Ik weet momenteel soms echt niet wat ik aan moet trekken.
Laagjes is denk ik wel de beste oplossing en ik gooi nog wel eens als ik ’s morgens op weg ga een vest of een dun jasje in mijn fietstas voor als ik later weer terug naar huis ga.
Vond het eigenlijk wel jammer dat ik moest gaan werken want het was gewoon heel leuk om daar te helpen in het zorgcentrum.
Vanmiddag ben ik er nog even wezen kijken, heb zowaar 5 boeken gekocht voor 1 euro en even wat gedronken. (nu nog eens gaan lezen een keer )
Het was er onwijs druk geweest vertelden ze me. Ze hadden echt een hele stapel puzzels denk wel zo’n 50 stuks van Jan van Haasteren en die zijn best geliefd bij puzzelaars. En ook de andere rommelmarktkramen hadden goede zaken gedaan.
Ik had vanmorgen toen ik was ook nog snel een foto ervan op FB gezet met een tekstje er bij op de site van de zorginstelling.
Bijna allemaal waren ze verkocht, voor de rest was er best nog veel “rotzooi” over. Ik zocht nog twee mooie kaarsen uit voor 0.75 eurocent.Puzzel
Tijdens het theedrinken kwamen ze nog langs met lootjes voor het “rad van fortuin” en ik dacht ach het is ook voor het goede doel laat ik er maar een paar kopen.
En verdraaid ik won gewoon een hartstikke mooie nieuwe Philips waterkoker, niet dat ik die nodig had maar daar vind ik wel weer iemand voor die hem kan gebruiken.
Met de opbrengst van de bazaar willen ze nog extra beweegtoestellen kopen voor in de nieuwe tuin. Heel benieuwd wat de bazaar opgebracht heeft vandaag maar dat zal ik vast nog wel horen. Toch wel blij dat ik me opgegeven heb als vrijwilliger en zeker met dit soort dingen mogen ze mij wel roepen om te helpen.

Foto’s……

Opoe WaarderVoor mijn eerste geld dat ik verdiende met ergens ramen zemen en de straat boenen bij een mevrouw kocht ik mijn eerst camera van 10 gulden. Zo simpel als het simpel kon zijn met van die blokjes er op. Heb er al vaker over geschreven dus niet teveel in herhaling gaan.
Maar goed op een of andere manier ben ik altijd gefascineerd geweest door foto’s’. Heb ook vanaf de allereerste foto die ik gemaakt heb nog de negatieven.
Bij mij kwam alles netjes in een album en de negatieven in speciale negatievenalbums die je kon kopen.
Ooit verspeelde ik een rolletje met daarop een hele mooie serie foto’s die ik gemaakt had van Angela en dat heb ik altijd zo vervelend gevonden en dat is nog zacht uitgedrukt.
Sinds die tijd heb ik eigenlijk een soort obsessief gedrag dat ik moeite heb om foto’s weg te gooien of te verwijderen.
Ook al maakte ik vaak veel digitale series foto’s later waarvan ik er natuurlijk een aantal weg moest doen kost dat me nog steeds moeite.
Toen mijn moeder overleed nam mijn broer de foto albums mee en een paar maanden geleden werden die bij mij gedumpt zo van doe jij daar maar wat mee…. ja mooi is dat.
Ik kan toch niet al die foto’s gaan bewaren. Mijn jongste zusje zegt gewoon, ik hoef ze niet. Zij heeft niet zoveel mee foto’s vandaar dat mijn broer natuurlijk dacht, ik dump ze daar lekker, ben ik er vanaf.
Nou ja vandaag was het echt wel zo’n dag om zoiets even aan te gaan pakkenMart, Jannie en Kees maar mijn hemel wat een leuke dingen kwam ik tegen. Van die hele oude foto’s want er bleek ook nog een album van mijn oma bij te zitten. Allerlei jeugdfoto’s van tantes en ooms, neven en nichten.
Toen mijn oma overleed kwamen daar ook dozen vol foto’s vandaan. Die heb ik destijds gesorteerd op tantes en ooms en ze allemaal een stapel opgestuurd.
Op zich vind ik dat uitzoeken wel leuk om te doen. Maar er zitten gewoon ook een groot aantal onbekende mensen tussen en daar kan ik ook niets meer.
Heb dus eerst een scheiding gemaakt van foto’s waar geen bekenden opstonden zoals series die in de tuin gemaakt zijn van mijn moeder. Die doe ik zonder moeite weg maar ik moest ook best veel foto’s door de versnipperaar halen die bijvoorbeeld dubbel waren of die ik voor mijn moeder ingeplakt had maar ik digitaal heb. Die mogen van mij dus ook wel weg.
Maar er komt wel een stuk geschiedenis zo in een keer langs. Een doos snippers verder heb ik voorlopig nog wel even te gaan. Zou haast een regenachtige winter gaan wensen haha. Nee hoor maar gewoon iedere keer maar wat doen.
De oude foto’s heb ik ingescand en ik wil er nog veel meer scannen en dan wat bewerken en zo digitaal opslaan, dat is toch wel wat gemakkelijker bewaren. Opa VerhoogEn eigenlijk vind ik dat ook nog wel leuk om te doen.
Er zitten ook nog van die foto’s bij die op van die harde kartonnetjes geplakt zitten zo heel erg oud zijn die al. Ik heb nog een tante en aan haar wil ik wel vragen of zij soms weet wie dat zijn, ik vermoed de opa en oma van mijn moeder zelfs.

Wat doen jullie met die oude familiefoto’s, ik vind het echt heel lastig alsof je iemand wegdoet, dat is natuurlijk niet zo maar toch zo voelt het wel een beetje aan. 

Kleren maken de man (vrouw)

trouwen1Iedereen heeft een andere smaak op het gebied van kleding en dat is maar goed ook want anders zou het een saaie boel worden.
Vandaag ben ik met mijn zus voor de laatste keer haar bruidsjurk(pakje) gaan passen en ze was er heel blij en gelukkig mee en het past bij haar. Zij heeft een redelijk klassieke smaak en al mijn pogingen om haar in een uitbundige creatie te krijgen zijn natuurlijk niet geslaagd en dat wist ik ook wel. Dat hoeft ook niet, zo is zij nu eenmaal en dat is prima al is het dan helemaal mijn smaak niet.
Ze kocht haar pakje wel op een trouwafdeling en hoe leuk is het om te kijken naar andere bruidjes die daar een jurk aan het uitzoeken zijn. Het is een trouwafdeling waar veel mensen komen die toch wel van een zware kerk zijn. (mijn zus niet hoor trouwens) Niet alleen dat hoor maar het heeft wel de overhand.
Zoals naast ons een jonge vrouw die eerst in een prachtige witte trouwjurk staat, ze ziet er stralend uit maar ik hoor haar moeder toch wel bezwaar maken. Het is te frivool blijkbaar en even later zien we haar in een blauw/grijze jurk, en nog later in een bruinachtige trouwjurk. Hij stond haar wel mooi maar maakte haar heel bleek maar die werd het wel.
De moeder stond harder te stralen dan de dochter toen ze samen op de foto gingen.
Ik weet nog dat mijn collega en ik een maand na elkaar gingen trouwen. We werkten beide op het gemeentehuis dus een thuiswedstrijd zal ik maar zeggen.
Zij had mooi knalrood haar en ze wilde graag trouwen in een crème kleurige of ivoorkleurige trouwjurk willen hebben. Maar haar moeder die ook vroeger rood haar had mocht van haar moeder niet in het wit trouwen omdat het niet bij rood haar stond. En dat had ze altijd zo erg gevonden dat ze nadrukkelijk wilde dat haar dochter echt in het wit trouwde. Wat kunnen mensen elkaar toch dingen opleggen. Zelf was ze er niet zo blij mee.
Mijn moeder heeft zich nooit bemoeid met wat voor trouwjurk ik zou kopen, sterker nog ze is ook niet mee geweest. Ik ging met mijn oudste zus op pad om een jurk uit te zoeken.
Een jaar er voor was een andere collega getrouwd en zijn vrouw had een zwarte jurk aan.
Dat ik niet in een witte jurk wilde trouwen wist ik altijd al, niets voor mij zo’n “echte” trouwjurk. Dus gingen we zoeken naar een mooie avondjurk. Rood was ook nog een optie maar ik vond een prachtige avondjurk van zwart fluweel en het bovenstuk ook zwart
fluweel trouwen-bruiloft-16maar geborduurd roze roosjes. Hij stond fantastisch mooi alleen had had zo’n laag
decolleté dat zelfs ik dat een beetje te vond voor een bruiloft.
Dus gingen we verder op zoek en kwamen we bij de Bijenkorf waar ze precies diezelfde stof hadden als die avondjurk was. Toen mijn zus zei hem wel te willen maken was de keuze gauw gemaakt. Een redelijk simpele jurk waarmee ik vriend en vijand toch wel verraste want dat was in die tijd (1972)toch aardig ongebruikelijk. Maar wel een jurk die bij mij paste en ik blij mee was. En dat heeft mijn zus nu ook, ze stond te stralen in haar pakje en dat vind ik alleen maar heel leuk voor haar.