Vaderdag…….

Papa en ikVandaag is het vaderdag, tja dat is al echt een hele tijd geleden dat er door mij wat aan die dag gedaan werd. Op de radio hoor ik allerlei reacties op Vaderdag, er kunnen songs  aangevraagd worden. In de winkels en reclames werd je er ook helemaal mee overspoeld.
Toch gaan die dingen als je er zoals ik niets meer mee van doen hebt toch wel langs me heen.
Sinds ex en Peter de deur uit zijn gegaan en mijn vader die al heel lang geleden overleden is. Op, ja dat was dus wel heel bizar eigenlijk, Vaderdag en dit jaar valt Vaderdag precies weer op deze datum 16 juni. Het is dat mijn zus het deze week zei hoor anders had ik er helemaal niet zo bij stil gestaan. Ik ben niet zo sterk in het onthouden van overlijdensdata. Zelfs bij mijn moeder en broer moet ik altijd nadenken of nakijken soms om die te onthouden.
Maar mijn vader overleed precies een dag voor de datum dat ooit onze eerste dochter geboren werd, een datum die wel geëtst is in mijn geheugen, dus die datum van mijn vader onthoud ik dan weer wel.
Vandaag is het al weer 28 jaar geleden dat mijn vader overleed en morgen al weer 41 jaar geleden dat ons eerste dochtertje Sanne geboren werd en we wisten dat ze al was overleden.
Waar blijft de tijd en wat heeft die tijd ook weer mooie dingen gebracht. Zoals deze week dat die kleine Yenthe bij me in de tuin loopt te scharrelen. Ze vandaag op het bed bij haar vader zat en hem een cadeautje voor Vaderdag gaf.  Dat blijven toch altijd bijzondere dingen zeker als die kids nog zo klein zijn. Straks weer de zelfgemaakte knutsels van school komen. De tijd heelt alle wonden luidt het spreekwoord. En het klopt voor een groot deel wel, het heden haalt het in met weer nieuwe mooie dingen waar ik ook mag van genieten en dat doe ik ook. Misschien wel dubbel op juist omdat ik ook weet hoe het anders kan zijn.Sanne (2)
Daarom is ook deze Vaderdag voor mij een speciale en blije dag met mooie herinneringen aan mijn eigen vader… zien dat mijn zoon echt zo’n leuke papa voor Yenthe is…..  en ik dat allemaal mee mag beleven door er bij te zijn, via fotootjes op de app of facetime bellen. Dat maakt mij een dankbaar mens. En vanmiddag op mijn mooie fietstocht kwam ik langs het kerkhof en al ga ik niet vaak, vandaag ben ik toch even afgestapt en wezen kijken bij hem (en natuurlijk mijn moeder en broer) en dat gaf me een goed gevoel op deze Vaderdag.

De langste dag……

Venga boys 13Vandaag al weer de langste dag en ik zit met een dik vest en pantoffels in huis omdat ik het gewoon de laatste dVenga boys 9agen koud vind. Iedere avond met mijn winterjas naar de feesttent gegaan en hem hard nodig hebben ook als ik ’s nachts weer naar huis fietste. Wanneer wordt het eens echt zomer zeg, ben er hard aan toe.
Ook nog Vaderdag vandaag, helemaal niet bij stVenga boys 11il gestaan. Mijn vader is al 24 jaar geleden overleden en dan denk je ook niet meer zo na over Vaderdag, tenminste ik niet en behalve van de vele folders met vaderdagcadeaus en wat berichten op FB ontgaat me de rest wel.Venga boys 6 Wel moet ik altijd even denken dat mijn vader precies op Vaderdag is overleden op deze dag, dat vond ik destijds wel heel dubbel.
De langste dag is vandaag bij mij maar heel kort, kwam ongeveer 1Venga boys 51 uur mijn bed uit, dat mag als je er om een uur of vier vannacht pas in lag. Had nog even geholpen met opruimen en was zo half vier weer thuis gefietst. Even nog een bakje warme melk met honing om de muziek uit mijn hoofd te laten verdwijnen en alle drukte van de afgelopen vier dagen.
JelleB3Gisterenavond was echt wel weer een top avond. Heel druk en verrassende optredens van de Venga Boys, voor mij. Ik kende hun muziek wel maar wat een show zetten die mensen neer.Wannebiez9
Moeilijk wel als ze zo snel bewegen om wat leuke foto’s te kunnen maken, wat een energie hebben die gasten zeg, vond het echt fantastisch.
En de Wannebiezz zo leuk zijn die, een heel andere show gaven ze als een jaartje geleden toen ze ook in Lekkerkerk waren, deze was meer aangepast aan een feesttent. En de derde artiest van deze dag Jelle B, ook al eerder een keer opgetreden hier.
Wannebiez21Kortom heb een geweldig leuke, drukke week achter de rug. Even alles van me af kunnen zetten, geen tijd over om me ook maar ergens druk over te maken of na te denken. Gewoon alles even loslaten en genieten. En heel veel geleerd deze week over fotobewerking. Pfff die belichting opWannebiez20 het toneel en de rookkanonnen maken fotograferen moeilijk en veel foto’s hadden wel wat bewerking nodig om er een beetje uit te komen nog.
En nu weer terug naar normaal, voorlopig geen extra dingen op mijn programma, even zo houden maar en weer eens gaan fietsen, dat is er van de week amper van gekomen. En na dagen dreunende muziek maar weer eens gaan genieten van vogelconcerten en de rust buiten. Graag met wat warmer weer……..

Montere maandag ???

Vannacht was het gewoon 3 uur geworden en voor ik sliep nog later dus toen ik vanmorgen opkwam was ik niet echt heel uitgeslapen eigenlijk en de zompigheid was nog niet helemaal verdwenen.

Maar prachtig weer en een mooi boek dus net gedaan alsof ik een vrije dag had en niets hoefde dus lekker gaan zitten lezen in het zonnetje.

Vanmiddag een siësta gehouden en daarna toch nog maar wat gaan doen, mijn inmiddels aardig gegroeide planten in het kasje wat meer ruimte geven. De vijver bijvullen, wat onkruid tussen de tegels weghalen en allemaal van die klusjes buiten, tussendoor nog even lezen in mijn spannende boek.
Heerlijk buiten eten en daarna binnen nog wat van die gezellige klusjes zoals afwassen en strijken, moet tenslotte ook gebeuren.

Het was ook eigenlijk een gek weekend, gisteren was het vaderdag en dan denk ik altijd even aan mijn vader natuurlijk, het was ook zijn sterfdag net als 22 jaar geleden toen hij op vaderdag overleed.

En vandaag 35 jaar geleden werd ik voor het eerst moeder van Sanne, die helaas dood werd geboren.
Dus bedacht ik eigenlijk is het niet zo gek dat ik een beetje zompige dagen heb zo.
Vandaag even de brief zitten lezen die ik haar ooit geschreven heb omdat ik haar nooit heb mogen zien en dat gaf me toch wel weer wat troost.

En vanavond heb ik nog een kaarsje voor haar aangestoken omdat ze voor mij gewoon mijn eerste dochter blijft die ik nooit kan en wil vergeten.