Oma’s hoekje….

Garage achterkant (Middel) (1)Iedere tuin heeft het wel een oma’s hoekje zoals ik het altijd noem. Een plekje in de tuin waar altijd het vuil zich op een of andere manier verzamelt. Natuurlijk komt dat door hoe de wind is en in zo’n beschut hoekje hopen dan de bladeren en het vuil zich op. Mijn moeder had zo’n plekje in de tuin en iedere keer als ik kwam zei ze, wil je dat even daar voor me wegvegen.
Hoe kom ik daar nou opeens op?  Vanmorgen ging ik nog een paar uurtjes in de tuin werken bij Peter. Was er al redelijk op tijd want het beloofde weer warm te worden, zeg maar plakkend heet te worden. Kan er normaal best aardig tegen maar dit wat broeierige weer is ook niet zo mijn ding hoor.
Maar had een klein klusje in de schaduw en dat vind ik dan ook wel leuk om te doen even. Vorig jaar heb ik de voorkant en zijkant van de garage geschuurd en geverfd nu moet de achterkant nog. Eerst al het onkruid dat daar voor groeide weggehaald vandaag. De rest komt wel als het wat minder warm is. Tafel en stoelen (Middel)
Eerst nog met Chantal een bakje gedaan, Yenthe was op de opvang en Chantal was vrij van haar werk maar had met een vriendin afgesproken. Ook wel weer eens leuk zo’n gesprek zonder Yenthe (al had ik ze natuurlijk wel graag even willen zien haha).
We zaten buiten in het hoekje dat ook zo’n oma’s hoekje is. Ook daar waaien altijd de bladeren naar toe.
Maar het is ook dubbel oma’s hoekje eigenlijk. Toen mijn moeder overleden was had ze nog een prachtig tuinset, haast nieuwe kussens, vier verstelbare goede stoelen en een tuintafel.  Niemand wilde ze hebben, had ze zelf ook niet nodig maar wist wel dat Peter en Chantal bezig waren met een huis en zei dat ik het set wel meenam. Een half jaar heeft het in mijn schuur gestaan om daarna te verhuizen naar hun tuin. Daar staat het nu nog steeds. Alleen de tafels hebben we omgewisseld, ik had een grote vierkante tafel en mijn moeder een kleinere ronde tafel. Bij mij past zo’n ronde tafel beter terwijl zij blij waren met zo’n grote rechthoekige tafel. Bord (Middel) (2)En ik vind dat zo leuk en denk nog vaak, wat zou mijn moeder dat leuk gevonden hebben, dat was ook wat ze wilde dat andere mensen weer plezier van haar spullen zouden hebben. En dat is gelukt hoor. Mijn achtertuin  is nu betegeld met haar tegels en iedereen vind het zo mooi geworden. Ze passen ook zo goed bij mijn toch wat oudere huis.
Natuurlijk konden we niet alles kwijt, ging een deel naar de stort, een groot deel naar de kringloop maar zelfs ook Wim heeft nog een staafmixer van mijn moeder, mijn vriendin heeft twee bloementafeltjes. En zo zijn er nog meer dingen goed terecht gekomen. En daar kan ik van genieten. Vooral als ik dan het bord zie dat Peter en Chantal daarboven gehangen hebben met het opschrift ” Mijn favoriete plekje in de zon”….. Hoe mooi is dat toch.

Opruimen….

11951402_10153096360208008_1492954582068328040_nVannacht weer eens lekker geslapen met een goed gevoel hoe alles verlopen is. Vanmorgen afgesproken in het huis van mijn moeder om een plan de campagne op te stellen met het leeghalen van het huis en het verdelen van de spullen.
Mijn oudste zus had aangegeven niets te hoeven en ook niets te doen, nou dat maakte het allemaal wel een stuk gemakkelijker moet ik zeggen. Was er niet rouwig om, wat ik meteen weer een raar woord vind als ik het zo teruglees. ;).
Broerlief belt vanmorgen nog voor alle zekerheid haar nog even op of ze niet van gedachte veranderd is maar nee hoor, ze is vastberaden en overtuigd.
Dus met zijn drieën een lijst opgesteld wat er te verdelen is en wat en wie wat wil hebben. We waren met een half uurtje klaar daarmee want eigenlijk hebben we zelf al van alles en zo heel veel dingen had mijn moeder ook weer niet.
Geen onvertogen woord en dat is best fijn hoor om dit zo te doen met elkaar in een ontspannen sfeer.
We spreken af met de drie meiden, 2 zussen en 1 schoonzus zaterdag de kasten door te lopen met alle huishoudelijke dingen en meteen alles te sorteren wat we zelf eventueel nog willen hebben (zal weinig zijn) en wat naar de kringloop kan of weg moet.
Broer en zus gaan weer naar huis en ik heb eigenlijk verder geen afspraken en ben nou eenmaal een doe mens dus ik zeg. Ik ga niets in huis doen maar zal ik vast de kast in de tuin waar allerlei bloempotten en dingen staan en de schuur op ga ruimen. Er staat echt nog heel veel van die rommel allemaal wat gewoon weg moet.
Ze vonden het prima. Ik ga twee rollen vuilniszakken halen en ga beginnen. Allereerst ga ik nog een plantenrek dat mijn broer ooit nog gemaakt had schoon boenen. Het oude buurtvrouwtje naast mijn moeder had gevraagd als wij het niet wilden of zij het mocht hebben. Ze keek er altijd op uit en vond het een mooi rekje . Niemand van ons hoefde het te hebben dus laat zij er dan helemaal bij mee zijn. Even geboend en meteen een paar fuchia’s er in gepoot, die hadden we net nieuw gehaald dus zo heeft ze een mooi rekje om op te hangen.
Daarna ga ik beginnen aan de kast op te ruimen. Sorteren op plastic, afval en dingen die naar de kringloop moeten. Best nog een klussie maar ook leuk om te doen, hou wel van dat soort werk. Het is mooi weer en tussendoor ga ik soms zomaar even een kwartiertje zitten of zo. Beetje nadenken, beetje kijken, beetje afscheid nemen. HeIMG_0698 (Small)t is eigenlijk wel een beetje gek idee ook. Als ik in de tuin bij mijn moeder zit kijk ik namelijk uit op het kerkhof dus eigenlijk is ze nu aan de andere kant van de sloot (ijsbaan) waar ze de laatste 28 jaar gewoond heeft.  Er komen ook nog verschillende buren een praatje maken. Al met al best een mooie
middag. Zoonlief komt ook nog wat dingen ophalen die al naar mij thuis gaan omdat we die niet in een leeg huis willen laten. Het begin in gemaakt en er zullen nog best wat daagjes komen dat we daar zullen zijn maar ook wel mooi om het zo in goede harmonie met elkaar te kunnen doen.

Verdelen

Een WE300 van Plato. Maak een verhaal van 300 woorden zonder het themawoord in dit geval Verdelen te noemen.

Het kon gewoon niet meer in haar eigen huis blijven wonen, een groot huis en als je dan 91 jaar oud bent is dat moeilijk om bij te houden.
Van haar dochter had ze het aanbod gekregen om daar in huis te komen, ze kreeg een grote zit/slaapkamer en kon meedraaien in het gezin.
Ze was er blij mee, ze hoefde niet naar een tehuis maar kon bij familie gaan wonen.
Alleen al haar spullen, die kon ze natuurlijk niet meenemen. Hoe zou ze dat gaan regelen.
Haar koppie was nog goed, daar lag het niet aan dat ze moest verhuizen, dus maakte ze een plannetje.
Ze ging alle dingen die enigszins van waarde waren prijzen en maakte er een lijst van.
Daarna nodigde ze al haar eigen kinderen zonder aanhang uit, zeven waren er nog over van de negen, op een dag langs te komen om er over te praten.
Ze vertelde er wel bij dat ze geld mee moesten nemen omdat ze alles wilde verkopen.
Ze kwamen allemaal. Als een koningin ging ze zelf midden in de kamer zitten en noemde de dingen op die weg moesten met de prijs.
Degene die het wilde hebben kon het dan kopen voor dat bedrag. Waren er meer gegadigden werd er geloot.
Zo had ze het bedacht en zo gebeurde het ook. En wonder boven wonder ging het allemaal in goede harmonie en werd er ook nog wel gelachen en herinneringen opgehaald aan bepaalde meubels of dingen die op de lijst stonden.
Het was wel een dagje werk om alle lijstjes te maken en na afloop de kas op te maken.
Toen alles opgeteld was ging ze rekenen en ieder kreeg 1/8 deel. Het laatste 1/8 deel ging naar de kinderen van de dochter die overleden was.  Oma kon tevreden verhuizen.