Al te goed is buurmans gek

Zat vandaag een beetje in de spreekwoorden, in mijn hoofd dan en dat begon met bovenstaand spreekwoord “Al te goed is buurmans gek”. 
Dat dit spreekwoord in mijn kop kwam was niet zo gek. Afgelopen vrijdag heeft mijn buurman zijn sleutel ingeleverd. Hij heeft zich nog een week drie slagen in de rondte gewerkt om het huis weer in dusdanige staat te krijgen dat de woningbouw het accepteerde.
En niet dat ik dat van hem hoorde, kreeg alles te horen van de overbuurvrouw. Mijn buurman heeft helemaal niet verteld dat ie ging verhuizen en ik snap ook wel waarom omdat ie nog steeds zijn deel van de schutting niet betaald heeft. Ik kan naar mijn centen fluiten.
Het is zo maar niet verder over nadenken. Vanmorgen begon ik in mijn achtertuin wat onkruid tussen de tegels vandaan te halen. Het was prachtig weer. Ik loop met de eerste emmer naar voren en zie opnieuw de voortuin van de buren vol met paardenbloemen en het meest ergerlijke nog die grote braam die overal opkomt en die ik iedere keer weer uit mijn eigen tuin moet verwijderen.
Vandaar dat ik dacht even het ijzer smeden als het heet is en de paardenbloemen er uitsteken. Dus ik begon er mee, er woont nu toch nog niemand en ik zag ook niemand van de woningbouwvereniging, niet dat ik het erg zou vinden als ze er wel waren want dan zou ik het gewoon even zeggen. En mijn vingers jeukten al zo lang om dat eens aan te pakken. Ook die braam er maar uit dacht ik,  pak zijn groene container die nog half vol zit en ga alles klein maken en er in stoppen. Het ruimt lekker op alleen die klere stekels brr. Morgen is toevallig de dag dat ze geleegd worden. Ik zet de volle container vast aan de weg en dan kan ik morgen de rest er in kwijt. Krijg echt niet alles weg en ik zie dat er flinke kuilen zitten in het grind waar ik het er uit gespit heb. En opeens gaat er een lampje bij me branden en denk ik Eureka!!
Daar kan ik mooi wat van mijn grind ingooien, pak de kruiwagen en schep het grind op.
In verschillende sessies (best zwaar werk)  breng ik zo’n 12 kruiwagens (niet stampvol hoor dan kan ik er niet meer mee rijden) naar de buren en je ziet het nog niet eigenlijk. Maar ik vind het wel even welletjes.
Als ik zo bezig ben heb ik opeens met de halve straat een praatje, dat is ook wel weer leuk.
Op een gegeven moment stopt er een auto, er stapt een vrouw uit en ze zegt, ik kan me goed voorstellen dat je dit doet. Ze komt me wel bekend voor maar kon haar even niet plaatsen, ik vraag bent u van de woningbouw soms??  Nee hoor zei ze ik woon hier verderop in de straat. Ik schiet in de lach en zeg, kan je nagaan. Zij zegt dat ook te hebben hoor, ik ken ook niet iedereen in de straat. (ze woont er nog niet zo lang).
Maar zei ze, ik denk dat de woningbouw er alleen maar blij mee is dat je het zo opgeknapt hebt. Ik weet het niet hoor of ze dat vinden maar het is gebeurd en kan ze niet terugplanten. Vraag me ook af alsof ze het wel zullen zien.
Ben wel heel benieuwd wie mijn nieuwe buren zullen gaan worden. Hoop een leuk stel mensen maar dat is altijd even afwachten. Dus ik sluit dit blogje maar met die wens want tenslotte is een goede buur beter dan een verre vriend.
Foto’s van mijn bezoekje gisteren aan de Heemtuin… er groeiden zelfs nog paddenstoelen.

Het is gewoon fucking koud…….

6-voor-nieuwpoort-1-1Het was niet mijn tekst, zou niet durven (denken mag wel toch) maar ik hoorde het twee meiden die uit school kwamen tegen elkaar zeggen. En ze hadden wel gelijk. Het was hartstikke koud vanmiddag toen ik ging fietsen. Ach, eigenlijk had het ook wel wat, heen de wind in mijn rug en terug lekker tegen de wind in naar huis fietsen.
Op de heenweg zag ik dat het huis van mensen waar ik zo’n 10 jaar in de huishouding gewerkt had te koop stond. Heb daar een heel leuke tijd gehad. Beide werkten in het onderwijs en de man was vaak thuis als ik daar aan het werk was en we hebben zulke mooie gesprekken gehad met elkaar. Hij gaf les in kunstgeschiedenis op de Willem de Kooning academie en was zelf ook kunstschilder. Beneden in het onderhuis had hij een groot atelier.  Hij schildert heel abstract en eigenlijk zag ik er weinig in en dat had ik hem ook wel eens verteld. Daar had hij totaal geen moeite mee.  Tot ik er een keer er bij was toen hij een lezing gaf aan een groep dames over zijn schilderijen. En opeens begreep ik er meer van, niet dat ik er dan een in mijn kamer zou hangen. Maar het was wel een eye opener om het te horen. Ooit nog eens toen ze op vakantie waren dat alle waterleidingen bevroren waren en dat aan alle kanten ging lekker toen ik een keer de post op ging ruimen. Ook best dingen meegemaakt toen zijn vrouw borstkanker kreeg. De perikelen met de kinderen, de geboorte van de kleinkinderen. Maar gelukkig is dat allemaal goed uitgepakt en is ze genezen verklaard. De man stond buiten te praten met een paar bouwvakkers die nog wat aan het huis gingen opknappen. Hè Wim, zei ik, even afstappend, ga je verhuizen? Hij vertelde als het huis verkocht was dat ze wilden verhuizen naar Scheveningen, daar woont ook een van hun dochters. Ze zijn inmiddels ook al een eindje in de 70, hebben nog een huis in Italië waar ze heel de zomer zijn dus twee huizen bijhouden wordt ze wel wat te veel. wimvandegoor_2012
Kom even binnen zei hij, Suze is er ook en ik dacht waarom ook niet. Meer dan een uur zitten praten, wat herinneringen opgehaald, even bijgepraat over kinderen en kleinkinderen. Gehoord hoe het met hen ging en andersom ook. Ze vonden het ook best gezellig, kom nog maar eens langs hoor zeiden ze toen ik wegging.
Ik hou daar van zulke onverwachte ontmoetingen en gesprekken. Dan voelt het op de fiets opeens niet zo koud meer aan.

The best is yet to come

mandBij het opruimen van het huis van mijn moeder waren er best nog veel dingen die niemand eigenlijk nodig had en ook niet wilde hebben.
Ik heb toen nog best wel veel meegenomen naar huis.
Zo was er nog een prachtig, vrijwel nieuw tuinset met mooie kussens nog in de verpakking.
Een huishoudtrap, stofzuiger, waterkoker, tuingereedschap, hordeur, raamhorren en zo nog wel meer dingen.
“Verkopen” zei mijn broer maar wat krijg je er dan voor en we hadden het al druk genoeg met alles leegmaken, heel weinig dus ik zei, ik neem het wel mee hoor. Straks krijgt Peter ook misschien een eigen huis met tuin en dan kan zo’n tuinset mooi van pas komen. Net zoals die andere dingen. Ze waren al een tijdje bezig aan het rondkijken naar een huis.
Nou dat vond iedereen verder prima dus mijn schuur en zolder kwamen aardig vol te staan met spullen. Ze stonden mij niet in de weg hoor.
Afgelopen maanden vonden ze het huis van hun dromen en morgen gaan ze het contract tekenen en krijgen ze de sleutel van hun nieuwe woning.
Vanavond kwamen ze eten en meteen even uitzoeken wat ze allemaal konden gebruiken van die spullen en dat was heel wat.
Want wat heb je als eerste nodig in een nieuw huis, een waterkoker, een koffiezetapparaat, (nou had nog 3 nieuwe senseo’s op de zolder ) huishoudtrappen,tuin stoelen om op te zitten dus ze werden op hun wenken bediend en inmiddels staat er al heel wat klaar wat ze morgen op komen halen als ze een aanhanger hebben.
Had al twee kratten met gereedschap uitgezocht, ik heb best zelf veel goed gereedschap en dat mogen ze van mij wel gebruiken. Ben momenteel toch niet echt aan het klussen in huis.
Zo kunnen ze morgen aan de slag gaan. De eerste dag zal nog wel bestaan uit het halen van alle dingen overal. Ook bij Chantal haar ouders staan nog dingen en mijn zoon heeft zelf ook wel gereedschap en bij een vriend kan ie een kamersteiger lenen om de plafonds in de slaapkamers te vernieuwen. Ze kunnen flink aan de bak meteen.
Vanmiddag was ik boodschappen aan het doen en ik dacht, even wat leuks voor ze maken voor morgen. Een overlevingspakket. Ik kocht koffiepads, suiker, melkcups, thee, zoetjes, koek, 2 mokken die ik zelf zo leuk vond haha. Voor als de frustratie toeslaat wat chocola en ik stopte er twee lepeltjes bij.
Bij de kringloop kocht ik een leuk soort picknick mandje voor 1 euro en thuis vulde ik het met al de dingen die ik gekocht had. Folie er omheen en het werd een prachtig cadeautje zo voor eigenlijk maar weinig geld. mand-1
Ze vonden het echt heel leuk, al zei mijn zoon wel lachend toen hij mijn favoriete thee (ook van mijn schoondochter trouwens) en de zoetjes zag, eigenbelang. Haha.
Nou zei hij dat is een mooi mandje, als je dan in de tuin komt werken dan vul ik dat met een thermoskan thee en een paar boterhammen voor je. We hebben er kostelijk om gelachen.
Morgen dus een mooie dag voor het jonge stel en ik hoop dat ze heel gelukkig zullen worden in hun nieuwe woning. En dat de spreuk op de mokken voor hen uitkomt “The best is yet to come”.

Een eigen huis…..

Mijn zoon en zijn lief zijn op zoek naar een huis en hadden een mooi huis op het oog waar zHuis 2e gisteren voor een tweede keer gingen kijken. Kom ook maar kijken hoor als je het leuk vindt zeiden ze dus gisteren op de fiets gestapt en er naar toe gegaan.
Het is een oud huis maar wel groot en een flinke tuin met garage er achter. Gelegen in het oude gedeelte van een dorp in de buurt.
Nou ja de technische troepen in de vorm van de vader waren ook gekomen om het huis met een andere blik te bekijken dan de twee tortelduifjes die een grotere til zoeken dan het appartement, hoe mooi en luxe ook maar wel klein, waar ze nu wonen.
En zoals alle wat oudere huizen heeft zo’n huis wel sfeer moet ik zeggen dus wat dat betreft zou ik daar ook wel voor vallen.
Het is wel stevig aan de prijs dus ik heb ook wel gezegd dat ze goed moeten nadenken.
Nu werken ze beide, hebben een goed salaris maar hoe gaat het in de toekomst, willen ze kinderen, misschien iets minder werken. Allemaal dingen waar je toch over na moet denken.
Nu is mijn schoondochter slim genoeg, zeker ook op financieel gebied en ook mijn zoon heeft niet achteraan gestaan bij het uitdelen van gezond verstand gelukkig al kan hij zichzelf soms wel een beetje rijk rekenen.
Ook de ouders vahuisjen mijn schoondochter zullen ze wel goed raden of dingen wel of niet te doen zijn.
Nou ja dat zijn zaken die ze zelf uit moeten zoeken al heb ik er wel met ze over gesproken toen ze maandag kwamen eten.
Wil ook niet negatief overkomen of het enthousiasme temperen tenslotte moet je in het leven ook wel ergens voor gaan.
Ik zie mijn schoondochter het hele huis al inrichten haha en ik doe dat in gedachte ook.
Het is een Z vormige kamer en dat ene hoekje daar zou mooi een box kunnen staan en een kinderspeelhoek worden. Haha hoezo wil ik oma worden. Nee hoor als ze ooit kinderen krijgen zou ik dat natuurlijk fantastisch vinden maar wat je niet hebt mis je ook niet.
Kreeg vorige week nog een baantje aangeboden als oppas voor een baby die nog geboren moet worden voor een paar dagen in de week van een vriend van mijn zoon. Ik vond het best eigenlijk een eer dat ze aan mij dachten en hun kindje aan mij toe wilden toevertrouwen maar heb wel bedankt ook.
Nou ja omdat ik ook in het huis nog wel wat kritische dingen had gezegd. Denk er om een oud huis, toch wat meer onderhoud, grote tuin er bij.
’s Avonds app ik mijn zoon dat ik niet negatief over wil komen en hij antwoordt dat hij dat helemaal niet zo ervaren heeft, zijn lief ook niet en blij is met mijn aanvullingen en dat ik erbij was gisteren.
Nou even afwachten dus was het gaat worden, ze zullen wel een bod uit gaan brengen denk ik want ik zag wel dat ze het allebei helemaal zagen zitten.
En die tuin, ja daar viel ik helemaal voor, mooi ingedeeld in allerlei hoekjes waar je kan zitten. Twee mooie bomen waarin ik al een merelnest en een echtpaar huisje 3merel zag zitten.
Een bomen en vlindertuin daar hoeven we voorlopig ook helemaal niets aan te doen dan een beetje bijhouden, zeiden ze mijn richting opkijkend.
Heb al aangeboden om te helpen met behangen, een aantal muren in de slaapkamers zit nog behang op en er zal nog wel meer dingen zijn die gedaan kunnen worden voordat ze er eventueel in kunnen. Eerst maar eens afwachten of het doorgaat.
Het grootste voordeel van dit huis:  Het is in hetzelfde dorp als de Hema waar ik regelmatig even ga lunchen hahaha……. Ze moesten wel lachen toen ik dat zei.
P.s. Dat eerste plaatje vond ik toen ik wat plaatjes zocht, hilarisch omdat mijn zoon Peter heet.

Een goede buur

0002 Arie en Wil Eierengooien mei 2002Dertig jaar geleden kwamen we naast elkaar te wonen, nieuw gebouwde huizen en zoals dat gaat maak je dan kennis met je buren. Wie zou er naast je komen wonen en wat voor mensen zijn het, dat moet je altijd maar afwachten.
Al snel bleek het aardig te klikken tussen ons, we hadden een beetje dezelfde achtergrond, allebei een winkel gehad en nu in zo’n voor mijn gevoel sfeerloos nieuwbouwhuis opnieuw beginnen.
Zowel zij als wij moesten ons huis uit omdat de winkels verkocht waren en deze huizen waren beschikbaar dus maar genomen.
Ze waren ouder dan wij waren, zij zo’n 10 jaar ouder en hij zelfs bijna 20 jaar ouder, maar dat maakte eigenlijk niets uit. 0016 zomer camping 88
Echt niet dat we zo vaak bij elkaar op visite zaten maar even een praatje over het hek, op straat, spontaan even kom wat drinken of met elkaar eten. Je wist als er wat was kon je bij elkaar terecht.
Toen onze zoon geboren werd waren zij al grootouders van kinderen van die leeftijd en de eerste keer dat er iemand op hem paste waren zij het, ze waren gek op hem en hij ging gewoon mee alsof het ook een kleinkind van hen was.
Zo woonden we tien jaar ongeveer naast elkaar, maar onze keus van huis was het nooit geweest. Er was een straat in het dorp waar we graag woonden en toen daar een huis te huur werd aangeboden hebben we er op inschreven en kregen we het meteen.
0002 Wil Kerst 86Het bijzondere van het geval was dat in dat huis de moeder van mijn buurvrouw woonde,  waar zij was opgegroeid en een heel moeilijke jeugd had gehad. Zij had dan ook geen contact meer met haar moeder.
De eerste paar keren dat ze op visite kwam bij ons moest ze echt wel iets overwinnen maar omdat we het huis totaal verbouwd hadden werd het voor haar ook een ander huis en zo bleven we ook na de verhuizing nog goede vrienden.
Kerstmis, Sinterklaas, Oud-en Nieuw waren dagen die we praktisch altijd samen doorbrachten en ook voor onze zoon bleef het een soort opa en oma.
Na mijn scheiding werd het weer anders, mijn ex haakte eigenlijk af en ik bleef goed bevriend nog steeds met hen.
Vandaag zijn ze ook verhuisd, uit het oude huis naar een appartement en heb ik geholpen. Een drukke dag maar het liep als een trein, we hadden een leuk team van 10 mensen om de verhuizing te doen.
Mijn oude buurvrouw, inmiddels best een goede vriendin van me geworden, was in het nieuwe huis met een paar vriendinnen om alles uit te pakken en een plaatsje te geven. Ikzelf was in het oude huis gebleven om de boel aan te sturen. Had van de week al een lijst gemaakt waar wat naar toe moest en in welke volgorde ze het liefst alles daar kreeg.
Vier mannen en een grote bus om alles te verhuizen ( en ze luisterden ook nog naar me 😉 ) Drie keer rijden en als we gewild hadden was het in twee keer over geweest. Wat is dat handig zo’n heel grote bus met laadklep er bij, perfe0059 febr 97ct geregeld.  Terwijl zij weer weggingen met de spullen heb ik nog de laatste dingen uit het huis verwijderd zoals wat vloerbedekking, rolgordijnen en hier en daar haakjes of schroeven. Lampen er af gehaald.
Vanavond na afloop nog met elkaar gegeten, de klus is weer geklaard, de afgelopen weken toch nog wel heel wat tijd ingestoken.
Heb me wel voorgenomen voorlopig geen nieuwe klusjes aan te nemen, eerst mijn eigen zaakjes maar eens op orde gaan brengen en wat meer  gaan ontspannen want het hakt er toch best in hoor dat gesjouw en gedoe allemaal. Maar heel eerlijk vind ik het ook wel leuk om te doen, dat geregel en dingen aanpakken, het ligt me allemaal wel. En ook blij dat we (eind van dit jaar 30 jaar) nog steeds, hoewel al lang geen buren meer toch nog goede vrienden zijn.

Behangen met bejaarden..

behangejteMijn vriendin en haar man gaan verhuizen en ik had aangeboden een of twee dagen te komen behangen en dus hadden we dit weekend gepland.
Nog een andere vriendin met haar man zouden komen helpen dus met twee teams zouden we gaan werken en mijn vriendin zou de catering doen opruimen en schoonmaken.
Ik ging samen met de man van mijn vriendin een team vormen, naar jou luistert ie wel had ze gezegd, bij mij gaat ie zijn eigen gang en komt er niets van terecht.
Een heilig vertrouwen dat ik dan maar waar moest maken, haar man is 10 jaar ouder dan zij ongeveer dus hij hoopt dit jaar al 80 te worden maar het is nog best een vitale man hoor.
Ik wist dat we het met elkaar zouden doen dus daar had ik me wel op ingesteld alleen eigenlijk ben ik meer een doehetzelver en dan ook nog hetliefstinmijneentje.
Maar goed mijn teammaat zou insmeren en ik zou behangen. Ze hadden gisteren al banen geknipt en plaksel gemaakt dus konden we zo aan de slag gaan.
Amper twee banen er op werd er al weer geroepen voor koffie, ppff meteen al zitten met zijn allen, best gezellig hoor ook maar zelf zou ik liever meteen tot een uur of 12 doorgegaan zijn. Zo werk ik thuis ook altijd. Zet gewoon een bak thee gloeiend heet en tegen de tijd dat ie koud is drink ik hem even op en ga meteen weer verder.
Met mijn teammaat ging het ook wel goed al haalde hij de restjes soms nog amper voordat ik ze afgeknipt had uit mijn handen haha. Echt helemaal niets voor mij dat gehang om me heen.
Maar ik kbehangenan twee dingen doen, me er groen en geel aan ergeren of gewoon met grapjes en een beetje dollen maar doorgaan met behangen, dus voor het laatste gekozen.
Tegen de avond had ik de slaapkamer gedaan en was al een stuk bezig in de hal in de gang, het andere team was aan de kamer nog bezig.
Wat doen we vroeg mijn vriendin, zal ik eten bestellen of willen jullie stoppen. Ik ga wel door zei ik dan hoef ik morgen niet meer. De andere sloten zich hierbij aan.
Dus gezellig zitten Chinezen en daarna de laatste loodjes en het venijn zit altijd in de staart, ik weet het. Het leek nog maar zo’n klein stukje maar het was toch wel kwart over 9 pas toen we klaar waren.
Op het laatst ging iedereen zich met mijn laatste stukjes behang bemoeien terwijl het net zo’n lastig laatste hoekje was. De een plukte bijna de snippers van mijn schaar af terwijl de ander al de trap en alles aan het schoonmaken was.
Hallo zei ik, jij was van de catering, wegwezen en tegen mijn teammaat zei ik, ga jij de stopcontacten er maar opzetten. Even rustig mijn laatste ding in mijn eentje willen doen.
Alles klaar, iedereen afgedraaid en spierpijn, morgen ben ik bang nog erger maar morgen ben ik dan wel “vrij” . Dat is ook wel lekker. Maandag ga ik nog even een kast van binnen behangen, ze heeft echt zo’n huis met van die inbouwkasten er allemaal in, dat is niet zoveel werk.
Geef mij maar een behangtafel, alle materialen om te behangen, lekkere muziek en maar smbehangen44eren en plakken en niemand die zich er mee bemoeid dan ben ik op mijn best.  Behangen, ik vind het zulk leuk werk om te doen en achteraf was het best een heel gezellige dag en hebben we ook wel gelachen met elkaar dat is ook wat waard maar eigenlijk ben ik toch wel een solist pur sang.

Verdelen

Een WE300 van Plato. Maak een verhaal van 300 woorden zonder het themawoord in dit geval Verdelen te noemen.

Het kon gewoon niet meer in haar eigen huis blijven wonen, een groot huis en als je dan 91 jaar oud bent is dat moeilijk om bij te houden.
Van haar dochter had ze het aanbod gekregen om daar in huis te komen, ze kreeg een grote zit/slaapkamer en kon meedraaien in het gezin.
Ze was er blij mee, ze hoefde niet naar een tehuis maar kon bij familie gaan wonen.
Alleen al haar spullen, die kon ze natuurlijk niet meenemen. Hoe zou ze dat gaan regelen.
Haar koppie was nog goed, daar lag het niet aan dat ze moest verhuizen, dus maakte ze een plannetje.
Ze ging alle dingen die enigszins van waarde waren prijzen en maakte er een lijst van.
Daarna nodigde ze al haar eigen kinderen zonder aanhang uit, zeven waren er nog over van de negen, op een dag langs te komen om er over te praten.
Ze vertelde er wel bij dat ze geld mee moesten nemen omdat ze alles wilde verkopen.
Ze kwamen allemaal. Als een koningin ging ze zelf midden in de kamer zitten en noemde de dingen op die weg moesten met de prijs.
Degene die het wilde hebben kon het dan kopen voor dat bedrag. Waren er meer gegadigden werd er geloot.
Zo had ze het bedacht en zo gebeurde het ook. En wonder boven wonder ging het allemaal in goede harmonie en werd er ook nog wel gelachen en herinneringen opgehaald aan bepaalde meubels of dingen die op de lijst stonden.
Het was wel een dagje werk om alle lijstjes te maken en na afloop de kas op te maken.
Toen alles opgeteld was ging ze rekenen en ieder kreeg 1/8 deel. Het laatste 1/8 deel ging naar de kinderen van de dochter die overleden was.  Oma kon tevreden verhuizen.