Kerstspirit…….

Het is inmiddels al weer tweede kerstdag en heb ik mijn verjaardag al weer achter de rug, het was een heerlijke en warme verjaardag en dan bedoel ik niet het weer maar gewoon de mensen die kwamen om bij me te eten.

Het begon eigenlijk al de 24e toen ik ’s middags werd gebeld door mijn oudste zus, die is het laatste jaar nogal wispelturig en eigenlijk naar geen een verjaardag geweest  maar ik had haar gebeld en ze had gezegd dat ze wilde komen eten.
Toen ze dan belde dacht ik toch, ze heeft zich zeker bedacht en blijft liever thuis maar het tegendeel was het geval, ze vroeg of ik ’s avonds bij haar met haar gezin wilde komen eten en dat voelde gewoon zo heerlijk aan. En hoewel ik eigenlijk andere plannen had, de laatste voorbereidingen wilde doen voor mijn verjaardag zei ik meteen ja graag, wat lief dat je het vraagt.
En het was heel gezellig, met haar kinderen en kleinkinderen gegeten, heel leuk en haar kleindochter van 12 vroeg of ze op mijn verjaardag wat eerder mocht komen om me te helpen met de voorbereidingen, nou dat was niet verkeerd en ook heel gezellig. Om 10 uur ben ik naar een zangdienst in de kerk gegaan.

Toen ik de 24e ’s middags thuis kwam, kwam de buurman naar me toe en gaf me een groot kerstboeket dat ze daar afgegeven hadden voor me. Op het kaartje stond dat het van mijn schoonzusje uit Australië was, echt zo lief.
Van mijn andere buurvrouw hoorde ik dat ze me opgegeven had voor een kerstpakket van RTL Boulevard, ik zie dat nooit dus wist niet was het was, maar wel lief dat ze aan me gedacht had en me opgegeven had.

En dan op mijn verjaardag zelf, zoveel sms’jes, kaartjes, telefoontjes, berichtjes op Facebook en mijn weblog, echt super leuk om te lezen en te zien.
Met zijn 12en hebben we vandaag gegeten, vanmiddag met mijn nichtje alles klaargezet en alles klopte eigenlijk. Er was genoeg eten, iedereen vond het lekker en ik werd aardig verwend door iedereen.
Mijn zoon had mijn moeder opgehaald en ook zijn neef, de zoon van mijn overleden zwager, was blij dat hij ook gekomen was en niet alleen thuis bleef zitten.
Kortom, het was een superleuke, warme eerste kerstdag en verjaardag en dank aan iedereen die daar aan meegewerkt heeft.

Kastanjes en hiep hiep

Als er iets is wat voor mikastanjej het begin van de herfst aankondigt zijn het wel kastanjes. Voor mijn gevoel zijn dat de eerste bomen die gaan verkleuren en de bladeren krijgen allemaal de prachtigste kleuren en de vorm van de bladeren is mooi.

Misschien komt het ook omdat ik aan het zoeken van kastanjes goede herinneringen bewaar.
Toen mijn zoon klein was gingen we ieder jaar samen kastanjes zoeken, die altijd net voor zijn verjaardag te vinden waren. Op zondagochtend gingen we vroeg op voordat andere kinderen er kwamen om de kastanjes te rapen en soms kwamen we met zakken vol kastanjes terug.

Daar werden dan meestal wat dieren van gemaakt met luciferhoutjes of voor een herfststuk. Eigenlijk was het zoeken en vinden van de kastanjes en de voorpret leuker dan het hebben er van.

Toch draag ik nog heel vaak een kastanje in mijn zakken, het zijn net stressballetjes, ze voelen zo lekker glad aan. Soms zitten er een paar de hele winter in mijn zak.
Een keer heb ik van kastanjes een traktatie gemaakt voor de verjaardag van mijn zoon. Van zwarte draden maakte ik een spinnenweb op een stuk karton en van de kastanjes hadden we samen spinnen gemaakt en die dan op doosjes rozijntjes geplakt. (In de tijd dat er geen snoep op school mocht worden getrakteerd). Veel werk maar het zag er hartstikke leuk uit eigenlijk. (helaas geen foto’s van bewaard)

Van de week heb ik nog wat kastanjes opgeraapt en vandaataartg is mijn zoon weer jarig, inmiddels al 27 geworden. Kastanjes rapen samen doen we niet meer en ik vraag me af of hij het nog weet dat we dat altijd gingen doen. Maar ik vind het nog steeds leuk en het staat gezellig zo’n bakjes met herfstdingen op tafel.

 

Een vreemde man……

Afgelopen dinsdag ging ik naar mijn zwager in Zandvoort, hij werd die dag 59 jaar oud. Een dubbele dag, het was heel gezellig maar ook met een gevoel dit zal zijn laatste verjaardag zijn en dat is toch wel een raar idee ook eigenlijk. De verzorging had zijn kamer versierd met vlaggetjes.

Maar het was leuk, had iets te trakteren meegenomen voor zijn medebewoners en verzorging en we hebben zelf ook wat lekkers bij de koffie genomen voor zijn verjaardag en een poosje in de tuin gezeten.
Ondanks alles was hij best in een goed humeur vandaag en had van alles te vertellen. Ik was blij naar hem toe te zijn gegaan want een verjaardag zonder visite is toch ook niet echt leuk lijkt me.

Toen ik terugging moest ik op de bus wachten, dat was geen straf even zitten in het bushokje, het was lekker weer, aan de voorbij rijdende auto’s zag ik wel dat deze instelling niet in het allerarmste gedeelte op de grens van Heemstede-Aerdenhout en Zandvoort gelegen is.

Naast het bushokje staat een man, een beetje sjofel, met een fles water gaat hij zich in zijn blote bovenlijf een beetje af staan spoelen en trekt een schoon shirtje aan.
Hij zoekt wat in zijn tas en pakt er iets uit, ik zie dat het een zaag is en meteen beginnen bij mij de “ikkijkteveeldetectivesradartjes” te draaien.

Misschien is het wel een moordenaar die in het bos iemand omgebracht heeft en de bloedsporen van zich afwast, ik bekijk de man nog even goed, je weet het tenslotte maar nooit en neem me voor alle opsporingsprogramma’s even te volgen op televisie.

Op zijn sokken komt hij naar het bushokje en gaat naast me zitten op het andere bankje, hij gaat zitten neuriën. Zittend op het bankje trekt hij schone sokken en zijn laarzen weer aan. In zijn hand heeft hij een OV kaart van de NS.

Inwendig schiet ik eigenlijk in de lach, wat een oen ben ik toch om zulke dingen te denken. Die man is misschien wel iemand die als vrijwilliger in het bos aan het werk is geweest met die zaag die hij bij zich heeft. Bezweet is geraakt en niet met een vuil shirt in de bus wilde stappen.

Had gewoon een praatje met hem moeten maken, wie weet wat een leuk gesprek het geworden zou zijn, gemiste kans op een verhaal.
We stappen in dezelfde bus naar het station, hij blijft vrolijk neuriën en bij het treinstation aangekomen stapt hij in een andere trein dan ik.

Photoshoot

Afgelopen week logeerden de kleinkinderen van mijn zus bij haar en zijn we tussen de bedrijven door nog een paar keer op pad geweest.
Toen we een keer liepen te winkelen zei haar kleindochter van 13 dat ze voor haar moeder een leuk cadeautje wilde geven voor haar verjaardag.

Eigenlijk wilde ze een lijstje met foto’s geven, dat vond ze wel een leuk idee.
Nou zei mijn zus tegen mij, kan jij niet wat foto’s maken en toevallig had ik mijn camera bij me, was het lekker weer en reden we op de terugweg langs een surfplas.

Dus ik sloeg meteen af daar en zei, kom op we gaan foto’s maken, eerst zittend op een bankje met op de achtergrond het water, zag er leuk uit, daarna nog poseren aan de waterkant.

Kleinzoon van een jaar of 9 vond het wel minder interessant maar ook hij deed toch mee want ze wilden ook een foto van hen samen. En langzamerhand werd ook hij enthousiaster en ging echt stoer staan poseren.

Het werd een leuke serie foto’s, natuurlijk ook nog een foto van hen met hun oma er bij.
Vanavond de foto’s wat zitten bewerken en uitsnijden en het is echt heel mooi geworden. Echt zoals ze zijn zonder poespas en teveel photoshoppen om het “mooier” te maken.

Kleindochter mag zelf uitzoeken welke foto’s ze het mooiste vind en als ze een lijstje gekocht heeft kan ik ze dan afdrukken.
Een origineel en vast gewaardeerd cadeautje voor haar moeder.
Nu nog proberen het geheim te houden want kleinzoon had er nu al moeite mee, ben benieuwd of dat gaat lukken.