Op de pedalen……

2022793-1-11Vandaag een wat langere rit gemaakt nog met mijn zusje, zo van in de trant van nu kan het nog wie weet is het mooie weer gauw weer over.
We zijn naar Papendrecht geweest niet zo heel ver weg maar wel een leuk winkelcentrum om wat te neuzen en rond te kijken.
Terwijl mijn zus naarstig op zoek is naar een jurk hobbel ik wat op de andere afdelingen rond. Ik heb verder niets nodig dus loop ik maar wat te kijken en zie daar echt zo’n schattig setje voor Yenthe.  Een blauw stretch lange broekje met een jurkje er boven met twee egeltjes die elkaar zoenen en daarbij zo’n haarband. Ik zie het al helemaal voor me hoe het haar zal staan. Het jurkje is bordeaux rood…….zo schattig.
Ik laat het mijn zus zien en ze zegt, koop het toch je hebt maar een kleinkind, kan jou het schelen. Oma’s  zijn er toch om te verwennen. En daar heeft ze eigenlijk wel gelijk in maar ik moet mezelf soms wel inhouden want je ziet toch van die schattige dingen zeg. Paar weken geleden ook al zo’n leuk setje gekocht.  Inmiddels ken ik Chantal haar smaak ook wel en dit zal ze vast wel mooi vinden.
Net als de vorige keer hebben we terug een heel andere route opeens, we zijn ook van die postduiven.
Nog bij Alblasserdam aangewipt om bij de Wibra dusty te kopen, dat is zulk geweldig spul voor vlekken en dingen schoon te maken en meteen daar bij de Hema een broodje gegeten.
Heel wat stappen gezet vandaag want terwijl mijn zus weer naar huis ging fietste ik nog even langs Peter zijn huis om de vuilnisbak buiten te zetten. Dat is zo’n 10 km extra zodat ik zo’n kleine 45 km gefietst had vandaag. Mijn tuinmissie bij hem is nog niet helemaal voltooid, ben er ongeveer 6 middagen geweest en eigenlijk best veel gedaan. Als ze terugzijn de rest nog maar doen. Ga maar voorstellen om het gewoon een beetje bij te houden wekelijks voor ze, straks komen de bladeren weer. Ze wonen echt in een omgeving waar heel veel grote bomen met veel bladeren staan dus altijd handig als ik dan zo nu en dan even ga vegen en alles opruimen een beetje. Zaterdag komen ze weer terug van vakantie. tranenZe hebben het zo onwijs naar hun zin. Yenthe ook in het zwembad zulke leuke foto’s kreeg ik van ze opgestuurd iedere keer. Eigenlijk de eerste keer dat ze echt twee weken met zijn 3 tjes zijn en als ik het zo hoor doen ze het rustig aan, echt vakantie houden en dat konden ze ook wel gebruiken.
Als ik thuiskom lees ik op FB allerlei berichten over de kinderen die verongelukt zijn bij de trein. Ik krijg echt kippenvel tot aan mijn tenen. Wat een verdriet voor die ouders……onbeschrijflijk erg… Weet niet hoe het gebeurd is maar wat maakt het uit, voor zowel de bestuurster als de ouders blijft het levenslang wond dit verlies……

Een koele kikker…..

KikkerGisterenavond zat ik wat te werken op de computer en mijn tv stond aan op Zomergasten en de eerste gast was Freek de Jonge met presentator Wilfried de Jong. En ik moet zeggen dat ik van beide geen fan ben. Wilfried de Jong vind ik altijd het sentiment opzoeken door pauzes in te lassen en volgens mij hoopt ie dan dat iemand in tranen uitbarst als iets persoonlijks wordt of iemand raakt. En Freek de Jonge zoekt altijd het gelijk, de confrontatie, bezigt zijn eigen mening wel heel overduidelijk. Tot gisterenavond. Ik heb natuurlijk omdat ik wat zat te werken niet alles helemaal gevolgd maar opeens hoorde ik dingen uit de mond van Freek de Jonge die me aan het denken hebben gezet en ik kreeg echt waardering voor die man. Ga het programma ook nog een keer terugkijken want heb wel wat fragmenten gemist. Het stuk wat hij vertelde over toen hij een kind verloor dat hij drie dagen later al weer op het podium stond. Hij vertelde dat hij pas bij het graf van zijn vader weer kwam toen zijn moeder overleed. druppels 1Voor mij zo ontzettend herkenbaar moet ik zeggen. Maar ook dat toen zijn kleinkind overleed hij opeens wel regelmatig naar een begraafplaats ging, alsof hij het verdriet toen pas toeliet. Hij raakte me in mijn hart. Zelf stond ik toen mijn dochtertje Hanna dood was geboren ook vier dagen later al weer in de winkel, achteraf te bizar voor woorden natuurlijk. En pas toen ik gescheiden was heb ik een keer het graf van mijn vader opgezocht die al bijna 20 jaar daarvoor was overleden. Ik liep zelfs een paar uur te zoeken voordat ik het gevonden had. Was hij een koele kikker, was ik het ?? Ik denk het niet, soms zijn de omstandigheden gewoon zo en “moet” je wel doorgaan met dingen die gedaan moeten worden. Ooit zei een maatschappelijk werkster tegen me “soms kan verdriet zo groot zijn dat je er gewoon niet over kan praten”. En ik denk dat ze gelijk had. Vanavond was ik bij mijn broer, het gaat heel goed met hem, gisteren was hij overgeplaatst naar de medium care, vandaag al weer naar een zaal. Natuurlijk is ie nog heel moe, kan nog haast niet praten en na een half uurtje gaan we weer weg. Hij is heel emotioneel, heb mijn broer nog zelden zien huilen maar nu wel, ook bij hem komen denk ik nu pas de emoties eruit want voor die tijd leek hij ook wel een koele kikker. Allemaal schijn, we zijn ook niet opgevoed om over emoties en verdriet te praten. kikker voor FBHet maakte hem voor mij meer menselijk. Deze operatie heeft hem en zeker ook mijn schoonzusje weer veel dichter bij me gebracht qua gevoel en emoties en dat voelt goed. En Freek de Jonge, ik zeg niet dat ik opeens fan van hem geworden ben maar ik waardeer zijn openhartigheid en de manier waarop hij aangeeft ook te kunnen veranderen. En Wilfried de Jong, ach die neem ik maar op de koop toe want ik vind dit programma nog steeds een van de beste programma’s van de televisie.

Deze koele kikkers zaten gisteren bij mij in de vijver heerlijk te genieten in het zonnetje ;).