Dat vergeet ik ook nooit…….

Soms brengt een opmerking van een medeblogger je opeens terug in de tijd zoals de opmerking over de weckflessen in de oude plee.
Wij hadden vroeger toen ik klein was ook nog een plee buiten, we wisten niet beter en ´s nachts ging de po mee naar boven voor als we moesten plassen.
Raar praatje misschien haha maar ik weet nog wel dat met 5 kinderen dat ie soms aan het einde van de nacht als je nog moest plassen al aardig vol zat en als je ging zitten je billen nat werden.
Snap met terugwerkende kracht soms nog niet hoe mijn moeder die po dan zonder knoeien weer naar beneden kreeg, nooit over nagedacht.
Maar goed op een gegeven moment kregen we een binnen toilet, wat heerlijk was dat. De plee werd niet meer gebruikt. De gierput leeggemaakt en het hok schoongemaakt.
En dat werd dus het domein van mijn oudste broer, hij maakte daar zijn eigen gereedschapskast er van met een slot er op zodat zijn zussen en broer er niet in konden komen om zijn gereedschap te gebruiken.
Mijn broer was van jongsaf aan al een klusser, was altijd wel bezig met iets maken of fabriceren, dat doet ie trouwens nog steeds hoor. Ook heel precies alles heeft een vast plaatsje en netjes gesorteerd.
Op een gegeven moment het liep tegen de Sinterklaas, ik had al de leeftijd dat ik er niet echt meer in geloofde maar mijn zusje geloofde er nog wel heilig in.
We hadden allebei een negerpop gevraagd, zou nu niet meer kunnen of juist weer wel, ik weet het niet maar ze zullen niet zo genoemd worden als destijds.
Ik had mijn broer al wel geheimzinnig zien knutselen in de schuur en wij mochten er dan niet in komen als hij bezig was daar.
Tot die dag dat ik zag dat hij per ongeluk, zeker haast gehad of zo, zijn gereedschapskast niet op slot gedaan had.
Ik was onwijs nieuwsgierig wat hij daar nou aan het maken was en ging stiekem kijken toen niemand het zag.
En ik zag dat hij een box gemaakt had waar de twee poppen van mijn zusje en mij in konden zitten.
Helemaal van houten latjes gemaakt en geverfd in zilverkleurige verf, ik zie hem nog zo voor me.
Oeps wat voelde ik me schuldig zeg, zeker toen het Sinterklaasavond werd en een groot pakket voor mijn zusje en mij was.

Mijn moeder had er een kleedje in gemaakt en kleertjes voor de poppen gebreid. Ik weet nu nog hoe het voelde om spontaan te reageren.
Het leerde me wel dat je nooit stiekem moet gaan kijken want niet alleen was de lol er af en voelde ik met ontzettend schuldig. Het feit dat ik het nu na zoveel jaren nog zo precies weet, in mijn gedachten zie hoe dat boxje daar in die kast stond en er uit zag, zegt wat dat betreft genoeg.

Allemaal verrassingen…..

Vanmorgen toch maar een keer naar de dokter gegaan voor mijn knie, niet dat ik veel nieuws verwachtte te horen en dat klopte ook wel.
Kan je best een doorverwijzing geven zei ze maar als ik hoor wat je nog kan, ’s nachts geen pijn hebt en nog wel 5 km kan wandelen dat doen ze er toch nog niets aan. Slik je al pijnstillers vroeg ze maar ik ben niet zo van het slikken dus dat had ik nog niet gedaan. Zou het eens moeten proberen als ik bijvoorbeeld ga wandelen of zo. Maar aan de andere kant, weet niet hoe andere dat ervaren maar als ik twee paracetamol in zou nemen dan word ik helemaal slaperig er van. Maar goed dat is te proberen. Wel leuk dat ze uit zichzelf informeerde hoe het ging met me in deze tijd en daar alle tijd voor nam, dat is toch wel super vond ik.
Ze adviseerde wel om naar de fysio te gaan om oefeningen doen om de spieren te versterken en ook wat af te vallen. Ja dat wist ik ook wel en dat moet ook wel maar deze tijd, pff vind dat best lastig en moeilijk. Maar wel meteen een afspraak bij de fysio gemaakt en daar ga ik vrijdag al naar toe. Ook nog even laten kijken naar die splinter in mijn vinger. Hij doet nog steeds gemeen zeer. Ze gaat er in zitten peuteren maar krijgt hem er ook niet uit. Waarschijnlijk is er een stukje in blijven zitten, het komt er vanzelf wel weer uit zegt ze maar dat zal nog wel even duren. Kijken of het niet dik wordt en anders even terug komen.
Een lekker eind gaan fietsen, een cadeautje wezen kopen voor Chantal die aanstaande zaterdag jarig is. Ruim 32 km gefietst het was prachtig weer vond ik tenminste. Bijna geen wind, zo nu en dan zon, helder en licht vriezend voelt het dan aan. Dat is wel mijn winterweertje.

Krijg ondertussen wel trek het is al half 3 en nog verder na mijn ontbijt niks gegeten, ga even naar de supermarkt en weersta alle makkelijke en lekkere dingen die er nu volop aangeboden worden en koop een gewoon broodje met niks en eet dat onderweg naar huis even op. Dan kom ik thuis en liggen er twee pakjes in de gang. Niks besteld, geen idee van wie dat is. Ik maak ze open en in de ene zit een grote chocoladeletter van de Woningbouw voor mijn werk als vrijwilliger in de Huurderbelangenvereniging. Het tweede cadeautje bevat een flinke appeltaart van de Stichting Won waarbij ik ook vrijwilligerswerk doe.
Kijk denk ik, dan ben ik in de winkel flink geweest en dat stoppen ze dit in de brievenbus.
Nou de appeltaart vries ik maar in, die ga ik niet in mijn uppie op zitten eten.
Even later wordt er geklopt op het raam (nog steeds geen bel die werkt) en staat de bloemist voor de deur met een grote plant. Volgens mij een azalea, ik ben niet zo van de bloeiende planten maar hij is wel mooi en wit.

Op het kaartje staat dat hij afkomstig is van degene waar ik de klok naar toe gestuurd heb met daarbij dat ze er zo blij verrast mee waren. Dat had natuurlijk niet gehoeven maar ja het is wel leuk. Morgen even een mooie bloempot er voor opzoeken en dan goed verzorgen dat is nog wel een dingetje voor me.
Een cadeautje waar ik op gehoopt had met de Kerstmis kreeg ik niet van Rutte, het blijven 3 mensen die je mag uitnodigen en dat brengt wel even wat denkwerk bij me hoe ga ik het dan doen eerste Kerstdag met de eters en visite want ik ben dan ook nog jarig. Komt vast wel goed, er zit ook nog een zondag achteraan, dus het zal wel verdeel en heers worden, het is even niet anders zoals alles dit jaar anders gaat.


Memory kastje 8

Zondag is het weer moederdag. Voor mij echt geen verplicht nummer hoor. Natuurlijk vind ik het leuk als Peter met gezin langskomt, heel leuk zelfs maar of dat nou precies op moederdag is of een andere dag maakt mij echt niet uit hoor. Flesje Peter gemaakt in groep 1 of 2 cadeautje moederdag
Het leukste van moederdag vond ik toch altijd die tijd dat ze met een pakje uit school kwamen dat dan ergens verstopt moest worden want ik mocht dat niet zien natuurlijk.
Volgens mij vond Peter het soms nog spannender en moeilijker vol te houden om niet uit te pakken dan ikzelf.
Maar toch hoe leuk was dat altijd zo’n presentje, iets zelf gemaakt. Heb ze niet allemaal bewaard maar deze staat wel in mijn memory kastje. Ik denk dat hij het maakte in groep 1 of 2. Een beschilderd flesje waar destijds bloemetjes in stonden.
Dat bekkie als je zo’n cadeautje dan uitpakte, in bed natuurlijk met een ontbijtje er bij.
Nu was mijn ex niet zo creatief en ook niet iemand die graag ’s morgens vroeg opkwam dus gebeurde het ook wel eens dat hij zelf in bed bleef liggen en de avond er voor al een eitje had gekookt en thee in een thermosfles klaar zette. Peter naar beneden stuurde die dan zelf de rest mocht doen.
Tja wat dat betreft… Maar goed de keer dat Peter het voor het eerste helemaal zelf ging doen, dat zachtgekookte nog helemaal glibberige ei dat ik manmoedig opat en zei er zo blij mee te zijn. Waar blijft de tijd.
De mooiste herinnering aan moederdag toen Peter al volwassen was is van de keer dat hij dus niet thuis was met moederdag.  Ik was toen al gescheiden maar hij had nog wel zijn eigen kamer bij mij.
Hij was op vakantie en ik dacht daar heeft ie dit jaar echt geen erg in hoor, ook niet erg natuurlijk.
’s Middags werd er gebeld, het was prachtig weer en ik zat in de tuin. Mam, zei Peter, wil je even voor me kijken boven op mijn kamer in mijn papieren. Ik moet even iets weten.
Ik liep met de telefoon in mijn handen naar boven en zei, waar liggen die papieren dan.
Ik denk dat ik ze op mijn bed heb laten liggen, zei hij. Ik keek maar zag niets liggen.
Niet onder het dekbed misschien?  Ik sloeg het dekbed op en daar lag een vaas die ik toen we een keer aan het winkelen waren had aangewezen dat ik die zo mooi vond.
Fijne moederdag mam, zei hij. Ik had echt de tranen in mijn ogen, zo leuk was dat, dat vergeet ik nooit.

Surprise surprise

IMG_2144 (Small)Vanavond was ik uitgenodigd door mijn schoondochter samen met haar moeder en zus voor een surprise avond.
Alle drie wisten we niet wat ons te wachten stond en natuurlijk hadden we ook allerdrie wel zitten speculeren.
We bleken er allerdrie wel vanuit te gaan dat het iets te maken zou hebben met de aanstaande baby maar hoe of wat geen idee.
Mogen we het kamertje zien, zouden we een oppasschema gaan maken, ik wist het echt niet was natuurlijk best wel nieuwsgierig.
Om half zeven moesten we er al zijn, dus vanavond maar gemakkelijk even een boterhammetje gegeten en op de fiets gestapt.
We kwamen zo’n beetje allerdrie tegelijk binnen en amper onze jas uit konden we hem weer aantrekken want we gingen op pad richting Rotterdam.
Door de stad kwamen we in Katendrecht terecht, niet echt een buurt waar ik in mijn uppie zou gaan wandelen. We zaten lekker met zijn drieën te gissen wat we zouden gaan doen. We reden langs Tattoo Bob en ik zei, we krijgen allemaal de naam van de kleine getatoeëerd. Lachen natuurlijk want we zijn allemaal niet van de tattoos. Even later langs een soort circusschool, o jee gaan we goochelen leren?naamloos
Daar in de buurt stopten we en kwamen we in een oud fabrieksgebouw denk ik waar allerlei bedrijfjes gevestigd waren. Veel dingen ook op het gebied van dans en kunst, we zagen allerlei studio’s. Via een grote ijzeren trap kwamen we boven en daar stond het met grote letter 4 D Echo… we mochten allemaal mee om ons toekomstige kleinkind en nichtje te zien via een echo op een groot scherm. Zo ontzettend leuk en bijzonder was dat zeg en wat lief dat ze ons daar voor uitgenodigd had. Een mooiere verrassing had ik me niet kunnen bedenken.  Een kleine 3/4 uur konden we de kleine meid zien bewegen, tong uitsteken, wenkbrauwen fronzen, met handje of voetje in haar mond, geeuwen, slikken, oogjes open, eten maar vooral heel veel bewegen. Echt een fantastisch gezicht of je ze zo vast zou kunnen pakken al.  Na afloop kregen Peter en Chantal een aantal foto’s en een filmpje van de echo mee naar huis.
Bij hun thuis nog wat na zitten praten, een drankje er op genomen en het kamertje bekeken, wat is het prachtig geworden zeg. Nog een paar maandjes wachten en dan is het al zover weer. Uit deze en ook voorafgaande echo’s bleek wel dat de uitgerekende datum nu op 12 januari staat, het is natuurlijke maar een datum, ieder kind kiest zijn of haar eigen tijd om geboren te worden. IMG_2140 (Small)Laat haar nog maar lekker even zitten daar bij haar mama tenslotte is dat nu nog het beste plekkie om te zijn.
Een bijzondere avond en zo ontzettend leuk om een keer mee te maken en dat vonden de andere aanstaande oma en tante ook. Laatste foto uitzicht bij Chantal en Peter in de buurt op de Algerabrug, blauw verlicht ’s avonds.

Onverwacht cadeautje..

img_9565-smallVanmorgen lag ik nog in bed toen ik al een appje van Peter kreeg. Mam ik heb twee mooie tweedehands lenzen gezien voor je camera denk je dat het wat voor je is.
Met mijn slaperige hoofd bekeek ik de lenzen en die zagen er inderdaad wel heel goed uit maar om nou zomaar meteen zoveel geld weer uit te geven, zoveel had ik nou ook weer niet teruggekregen bij mijn kwijtschelding. Maar voor al mijn hulp wilden zij er ook wat aan meebetalen.
Voor mezelf ben ik altijd wel zuinig om dingen aan te schaffen maar goed, ik zei, kijken kan altijd stuur maar een berichtje.
Peet ging voortvarend van start en binnen een kwartier had hij een afspraak voor vanavond gemaakt.
Vanavond met hem op pad gegaan, beer-knuffelhet was niet ver vandaan waar hij woont, hij kende de man waar de lenzen van waren dat scheelde ook wel weer natuurlijk.
Ik had inmiddels wel gekeken wat die lenzen nieuw kosten, best een hoop geld en het bedrag dat die man er voor vroeg was meer dan redelijk.
De lenzen waren in prima staat, geen krasje of iets er op. Allebei voorzien van beschermlenzen en zonnekappen.  Ben ze even uit gaan proberen en dat leverde best een mooi resultaat op.
En dan is het net als wanneer je naar een puppy of kitten gaat kijken, als je het ziet ben je meteen verkocht. Ik wel tenminste.
Mijn ene lens was hard aan vervanging toe en de andere is wel een beetje een luxe artikel.
peter-3-small“Je fotografeert zo graag mam en zoveel andere hobby’s heb je nu ook weer niet dus neem ze nou maar” zei Peter en zo ging ik toch maar overstag. Hij ging nog even gezellig mee om een bakje te doen voordat hij weer naar de voetbal moest.
En ik ben er natuurlijk heel erg blij mee, vanavond binnen al wat zitten uitproberen en morgen als het droog is tenminste even naar buiten er mee. Ben heel benieuwd naar het resultaat en het werken er mee.
Dit had ik vanmorgen toen ik wakker werd niet kunnen bedenken maar juist die onverwachte dingen zijn vaak het leukste natuurlijk.

 

Tegenwind…..

Als ik ga fietsen, fiets ik het liefste de heenweg tegen wind zodat ik als ik terugga lekker achterover kan leunen (bij wijze van spreken dan) en lekker met windje in de rug naar huis fietsen.
Meestal ga ik ook op de heenweg in westelijke richting en dat is ook de wind die het meeste waait in Nederland dus dan zit ik helemaal goed.
Maar nu in de winter is er al een paar weken (noord) oostenwind dus dat betekent voor mij meestal op de terugweg tegenwind.
Nou heb ik een gekke tik eigenlijk dat ik dan toch probeer om het laatste stukje op de terugweg voor de wind te krijgen.
Daar moet ik een beetje creatief in zijn en meestal betekent het ook gewoon dat ik eerst een paar km omrijd tegen wind om toch dat laatste stukje met de wind in mijn rug te fietsen.
Je zou er maar mee behept zijn. Er is goed mee te leven en het voelt gewoon zo lekker aan even nog een stukje voor de wind.
Vandaag was er niet zo heel veel wind dus geen omweg gemaakt. Wel op mijn gemakkie nog wat foto’s gemaakt van de eerste wintersporters op het het ijs. Volgens mij vinden de eenden en meerkoeten het ijs ook wel koud aan hun pootjes aan de manier waarop de deze optilden. Gelijk hebben ze.
Had vanmiddag nog een item voor de krant. Een supermarkt had een actie gehad waarbij de scholen mee konden doen en munten konden sparen waarmee weer buitenspeelgoed gekocht mocht worden dan.
Vandaag was de uitreiking hiervan deze actie DoeKoe zoals ie heet.
Drie scholen hadden er mee gedaan en mochten een cheque van rond de 200 euro in ontvangst nemen waar ze materialen van mochten kopen. Ze waren er heel blij mee.
On 3 uur zouden vertegenwoordigers van de scholen komen en je mag toch verwachten als je een cadeau krijgt dat je dan ook op tijd komt. Maar nee hoor, een van de scholen kwam kwart over 3 pas aanzakken. Snap dat nooit zo helemaal.
Na het maken van de foto’s heeft de eigenaar van de supermarkt voor alle aanwezigen nog een tas met wat aardigheidjes er in. Er was er een over en ja hoor, die kreeg ik dus. Wat leuk. Een tas gevuld met een grote chocolade letter, een pak dikke speculaas, een boek met luchtfoto’s van Zuid-Holland en een pak vruchtensap. Nou ja toch leuk meegenomen en ik zei geen nee natuurlijk.
Mijn computer begint aardig kuren te krijgen, het is al een krijgertje van iemand ruim twee jaar geleden gekregen dus op een gegeven moment zal iedoekoe echt wel op zijn.
Hoop dat ie het nog even volhoudt. Maak wel iedere keer toch maar back up van mijn bestanden want prettig is het niet het gevoel dat hij er iedere keer mee op kan houden en hij is zo ontzettend traag. Toch maar eens rond gaan kijken voor wat nieuws. Hoeft niet zo uitgebreid te zijn gebruik hem praktisch alleen maar voor schrijven van dingen en natuurlijk mijn foto’s bewerken. Maar wel graag wat sneller, misschien een mooi kerst/verjaardagscadeautje voor mezelf ;)……….

Surprise surprise

peet-122-smallEen half jaar geleden begon mijn schoondochter er over dat ze een surprise party wilde gaan organiseren omdat peet-120-smallPeter 30 jaar werd en ze ging plannen er voor maken.
Kijken waar we het konden vieren, wie er moesten komen en wie wat zou gaan doen.
De allereerste optie om het te vieren in het café waar hij jaren gewerkt heeft achter de bar in zijn studententijd viel af, het werd te duur.
Dus gezocht naar een locatie waar zelf de catering verzorgd kan worden en zo kwam ze terecht bij de Tuinfluiter in een naburig dorp. Een clubhuis van een vogelvereniging dat verhuurd wordt voor feestjes en partijen, gelegen midden in een park.
Nu nog zorgen dat iedereen zijn mond hield en een plan verzinnen om Peter ergens naar toe te krijgen om hem daarna onverwacht mee te nemen naar deze locatie.
peet-9-smallEn daar zijn vrienden goed voor, hij zou met zijn vrienden een mannenavond hebben en met elkaar naar een of ander feest gaan.
Een groepsapp werd er gemaakt waarin de afspraken gemaakt werden en alle dingen geregeld, mensen uitgenodigd. Dat werkte wel goed ook.
Gisterenavond was het zo ver. Iedereen die uitgenodigd was, zo’n 60 man denk ik, waren binnen en hielden zich stil. Vooral de laatste weken vond ik dat lastig en moest ik er echt op lette op wat ik zei. ’s Middags was hij gaan voetballen en werd ook nog periodekampioen in de enige echte derby tegen het dorp waar het feest werd georganiseerd en de voetbalclub waar hij zelf ook jaren gevoetbald heeft. Voor Chantal een mooie gelegenheid om alles in orde te maken voor het feest. Opvallend veel jonge ouders ook al, dat heb je natuurlijk in die leeftijdsgroep, er worden aan de lopende band kinderen geboren. Zo schattig, er was er zelfs een die nog maar twee weken oud was. peet-36-smallEen vriend waar hij mee gewerkt had in het café die een eigen discotheek heeft verzorgde de muziek en startte toen hij binnen kwam met Lang zal ie leven….
Via de telefoon van Chantal konden we zien dat hij er aan kwam. Zat startklaar met mijn camera maar het duurde en duurde maar uiteindelijk ja hoor daar ging de deur open en keek een heel verraste zoon zo in mijn camera…… Toen had hij het echt pas door.
Van zijn vriend hoorde ik later dat die gezegd had dat hij nog iemand moest ophalen daar in de buurt en toen ze zagen dat er licht in de Tuinfluiter brandde hij tegen Peter zei, zullen we ff daar naar binnen stappen.
Ben je gek had Peter gezegd, ga daar niet naar binnen als die mensen daar een feestje hebben maar ze haalden hem toch over om het toch maar te doen, vandaar dat het ook zo lang duurde….
Er was echt niemand die zijn peet-108-smallmond voorbij gepraat had, hij was totaal verrast, had er echt geen idee van dat zag ik wel aan zijn gezicht. Nou ja het werd een heel gezellig feestje en hij vond het echt geweldig. Ze hadden er veel werk van gemaakt, leuk versierd en allerlei lekkere hapjes. Chantal haar ouders, zus en vriend hadden zich ontpopt als barpersoneel.
Een heel geslaagde surprise party voor zijn 30e verjaardag.

Heerlijke moederdag

Fuut met jong 4

Ik weet dat voor sommige mensen Moederdag helemaal niet leuk is. Om wat voor reden dan ook, moeder overleden, geen contact meer, kind overleden, onvervulde kinderwens en zo zullen er nog wel meer redenen zijn waarom ze Moederdag liever over zouden slaan. Heb zelf ook een tijd gehad dat ik die dag vervloekte en ik weet ook wel dat het niet op die ene dag aankomt maar toch, Moederdag blijft voor mij best bijzonder.
Gisteren kwam mijn zoon met zijn lief al eten. Hij moest gaan werken in het café waar hij vroeger werkte en zo nu en dan nog wel eens invalt.
Fuut18Zijn vriendin bleef bij mij en we hadden een heel gezellige avond. Ik heb programma’s gezien waar ik anders nooit naar kijk, er ging een wereld voor me open haha.
Gisteren had mijn zoon gebeld of ik wat wist voor moeder dag maar ik vind gewoon als ze komen eigenlijk al fijn.  Liever geen bloemen zei ik, hou niet zo van bossen bloemen, dan liever iets voor onder de douche of bodylotion.
Vanmorgen om 7 uur was ik wakker en ging naar het toilet. Ik zag in de gootsteen een bos mooie bloemen staan. Hé dacht ik vreemd maar goed. Nog lekker mijn bedje ingedoken en een poosje geslapen.
Het jonge stel sliep lekker uit, blij toe, was al bang dat ze zo gek zouden zijn om me een ontbijtje op bed te brengen, gewoon voor de fun.
Zo half 12 kwamen ze op en hebben we uitgebreid zitten brunchen, ze hadden lekkere dingen meegenomen en ik kreeg een leuke cadeau. Fuut met jongen 4
“En bloemen mam” zei mijn zoon en schoot in de lach.  “Nou dank je wel zei ik”.
Wat bleek hij was 12 1/2 jaar werkzaam in het café en was dus letterlijk in de bloemetjes gezet. Zelf moesten ze nog van alles doen vandaag dus voordat ze dan thuis zouden zijn, zouden de bloemen ook niet mooi meer zijn. Weet je wat, zei ik, ik geef ze aan oma die is er hartstikke blij mee en dat vonden zij ook wel een goed plan.
Dus vanmiddag even naar mijn moeder geweest, die totaal echt geen besef meer had dat het vandaag Moederdag is hoewel ik het vrijdag nog tegen haar gezegd heb. Maar ze was blij me de bloemen en zeker met het onverwachte bezoek.
Ik heb echt een fijn weekend zei ze, gisteren had ze pannenkoeken gehad van tafeltje-dek-je.  Dat vond ze zo heerlijk. Weet je hoe lang het geleden was dat ik die gegeten heeft, zei ze, dat kan wel jaren zijn.
Wat dat betreft zal ze ook nooit eens ergens om vragen terwijl het zo’n kleine moeite zou zijn om ze voor haar klaar te maken.  Ook al vragen we het best wel eens en nemen we ook wel eens onverwacht wat mee zoals pas verse aardbeien of een oliebol.
Wat dat betreft gaat ze toch wel achteruit. Van de week was haar zus overleden, die was 8 jaar jongerFuut12. Ze kon amper herinneren wie het was. Pas toen ik de naam van haar man noemde en waar ze woonde en de namen van de kinderen kwam het weer terug bij haar.
En vandaag begon ze er zelf wel over te praten.
Ze zijn nu nog met 2 zussen over (en een schoonzus), zij als een na oudste en de jongste die ook al een eindje in de 80 is.
Maar vandaag was ik toch blij dat ik met Moederdag nog weer naar haar toe kon gaan.
Ps. Tussen de twee foto’s links en rechts zit een week verschil.

Het lijkt niet op te kunnen…..

Vanmorgen eens heerlijk uitgeslapen tot samenwoneneen uurtje of half 11, eindelijk eens een paar dagen niets in mijn agenda staan dus kan ik me helemaal op mijn etentje voor de kerstmis storten, had nog geen boodschap in huis dus vanmorgen eerst een lijstje gemaakt.
Heb de auto van mijn zus geleend maar zij moet nog soms werken dus dan breng ik haar even thuis of haal haar op. Ze werkt dicht bij mij in de buurt dus dat is makkelijk.
Vanmiddag bracht ik haar thuis en ze zei ik heb wel zin om mee te gaan boodschappen doen, gezellig dus even lekker bijkletsen onderweg en terwijl we natuurlijk ook even een bakkie deden.
Bijna alle boodschappen in huis gehaald, nog een paar dingetjes die ik niet kon krijgen, dat geeft een rustig gevoel dat het in huis is.
Zo tegen de avond ben ik weer thuis, gezellig alle kaarsjes aan, een handvol kaarten weer gelezen. Wat leuk, een aankondiging erbij dat mijn zoon en zijn lief nu samenwonen. Ik stuur ze even een app’je om te zeggen dat ik er blij mee ben. Wist natuurlijk wel dat hij zelden meer in het huis van zijn vader waar hij woonde was, maar toch, leuk dat ze het zo toch even officieel bij de familie aankondigen.
Er wordt gebeld en voor de deur staat de man met een pakket in zijn handen.
“Voor mij ” vraag ik nog, ja zegt ie dat is voor u.
RegiobankIk ga naar binnen en maak de brief open die er bijzit.
Afgelopen donderdag was hier een kerstmarkt en daar kon je bij de Regiobank iemand nomineren om voor een cadeaupakket in aanmerking te komen.
En iemand had mij genomineerd en dat vonden ze blijkbaar een goed idee want ik was uit de genomineerden gekozen. Super leuk natuurlijk hoor.
Ik kreeg een chocolade fondue set, twee bekers met lolly’s van chocolade om warme chocolademelk te maken, een kerststol en een cadeaubon van 20 euro.
Het lijkt dit jaar wel niet op te kunnen, zoveel lieve mensen die me blijkbaar alle goeds gunnen dat is toch wel heel erg lief.

Ik weet het nu zeker: Hij bestaat

Ik ben een ongelovige Thomas geworden maar ik kan het met Sinterklaas toch nooit laten of een gedicht voor iemand te maken of iets kleins en onverwachts te kopen zoals ook dit jaar voor mijn kinderen (zoon en lief) en voor mijn zusje die er altijd voor mij is.
Toen zoonlief nog Sinterklaas met vrienden vierde kwamen ze vaak naar mij toe en maakte ik de gedichten voor allemaal.
Het enige wat ik wilde weten, voor wie, wat zit er in en wat voor iemand is het waar het voor bestemd is.
Dan mochten (moesten) ze maar naar mijn zoon zijn kamer gaan zodat ik in stilte even een aantal gedichten uit mijn mouw kon schudden.  Het blijft gewoon leuk. En zeker het gedicht dat ik ooit maakte voor de schoonmoeder van een vriend van mijn zoon maakte blijkbaar indruk want de jongen maakte een goeie beurt bij haar.  Zij was stewardess en dat was een mooi punt om er een sprankelend gedicht over te maken.
Later leerde ik haar kennen, toen ik de bruiloft fotografeerde, en wist ik dat ik het destijds nog wel wat scherper had mogen maken. ;).
Maar goed dit terzijde. Dat gedichtje van gisteren had ik ook op FB gezet en ik kreeg meteen al leuke reacties. Onder andere van mijn schoondochter die vertelde dat er bij haar thuis nog een niet uitgepakte volle schoen stond. (Morgen ga ik er naar toe, spannend en leuk natuurlijk)
Vanavond zat ik in de kamer beetje tv te kijken en hoorde ik de brievenbus.
De kerst- en nieuwjaarskaarten komen al weer binnen dus ik dacht, weer een kaart en liep naar de gang toe.
Tot mijn verrassing lag er een Chocoladeletterchocoladeletter op de mat met daarbij een briefje van Sinterklaas.
Lieve mevrouw Anneke
Een beetje laat maar niet vergeten
Mag u deze lekker opeten
Groeten van Sint.
Zo ontzettend leuk en lief natuurlijk maar van wie ??? Geen idee. O ja van Sinterklaas natuurlijk en opeens wist ik het weer zeker:  Hij bestaat.