Verslaafd ! nou én…….

Kaarten OuderkerkWas gewoontegetrouw (tussen de buien door, goed uitgekiend droog heen en terug) na mijn werk naar de Hema gegaan.
Op een bankje zat een mevrouw te wachten die ik goed kende van onze beruchte kaartmarathons waar zij met haar man de organisatie voor hun rekening namen. Daar gingen we altijd met een hele groep uit ons dorp naar toe. We waren berucht, zeker de keren dat we alle slaatjes die over waren opaten en nog een andere keer de roze koeken. Door onze groep draaiden ze altijd wel een goede omzet. De marathons duurden 12 uur en we waren meestal met een man of 12. We werden ’s morgens gebracht en ’s avonds gingen we met een gehuurd busje naar huis. Altijd dikke pret en lol. Ik ging naast haar zitten en een praatje maken. Op een gegeven moment kwam haar man aan de andere kant van me zitten. Heel gezellig even. Terwijl ik daar zo zat zag ik opeens mijn zus uit de winkel van het Kruidvat komen en riep haar.
Het echtpaar ging weer weg en mijn zus nam de vrijgekomen plaats in. Haar man was een ogentest aan het doen bij de Pearl. We zaten even te praten toen hij er ook weer aankwam. Gaan we naar huis, zei mijn zus of doen we een bakje bij de Hema met Anneke. Nou laten we maar een bakje doen zei mijn zwager.
Dan trakteer ik een keer, zei ik snel. Zij hebben me een aantal weken ook gered toen mijn fiets op slot stond en ze willen toch niets hebben, dan vind ik dit wel leuk om te doen.
Ik sta met mijn zwager bij de kassa te wachten als de mevrouw van de Hema zorgt voor de schrik van mijn leven.
Ze zegt tegen me ” weet je al dat we gaan sluiten van 10 t/m 18 augustus”. Ik zeg, hè, en ik dan. Hoe overleef ik dat als Hemajunk. Ze schiet in de lach en vertelt dat ze de Hema gaan verbouwen. Er komt een andere indeling, nieuwe verlichting dus gaan ze een week dicht.
Ja daar zat ik dan, hoe moet dat nu, ga ik eindelijk eens van mijn verslaving afkomen of ga ik smachtend op zoek naar een andere Hema in de buurt.
Een voordeel heb ik, in die week komt mijn vriendin 3 dagen logeren en ik ga ook het weekend daarna vier dagen naar Luxemburg dus 3/4 van de dagen is wel opgevuld al.
HEma 3 (2)Volgende week dus zaak om dagelijks in te gaan nemen daar zodat ik er even tegen kan. Kan gemakkelijk ook want ik heb vakantie ik hoef 3 weken niet te werken. Best heerlijk hoor.
Ach jullie snappen het vast wel, het is gewoon weer een van mijn onzin verhalen maar goed een kern van waarheid zit er wel in. Eigenlijk ga ik niet gauw in andere horecagelegenheden alleen zitten en bij de Hema wel. Daar zitten ook veel mensen alleen een bakje te doen. Heel regelmatig dat mensen vragen of ze aan mogen schuiven, soms ken ik die mensen soms ook niet. Het is best een soort gezellige inloop, laagdrempelig daar waar ik veel bekenden die ook daar met regelmaat komen zie of even een praatje mee maak. En zeg nou zelf, als ik thuisblijf, de muren in huis zeggen niets terug hoor heb ik inmiddels wel ondervonden. Maar dat weekje dicht zal ik geen last van hebben hoor haha.. hoewel………

Verslaafd ! nou én ………

cappuccino_cup

Ik beken, ik ben verslaafd.  Ooit werd ik in Rotterdam een keer geïnterviewd door twee studenten die als onderwerp verslaving hadden. Maar niet roken en drinken zeiden ze er bij, een andere verslaving. Ik stond toen net voor de Hema waar ik mijn verslaving botgevierd had in die tijd namelijk een lekkere cappuccino. Ze vonden het geweldig origineel en ik kwam in aanmerking voor hun verslavingsonderzoek. Ik beantwoordde een paar vragen en ze namen een foto van me voor de Hema natuurlijk. Dikke pret was het.
Maar hoe is deze verslaving nou eigenlijk ontstaan.
Jaren geleden ging ik voor mijn zwager zijn financiën beheren nadat het aardig geëscaleerd was. Iedere vrijdag na mijn werk ging ik naar hem toen om hem zijn wekelijkse geld te brengen dat hij kon besteden. Zijn pinpas had ie bij mij ingeleverd en ik regelde dat alles op tijd betaald werd en spaarde zelfs nog voor hem.
Maar mijn zwager was alleen, iets in huis doen was niet zo zijn ding dus regelmatig was het daar best vies. Meestal bleef ik daar een uurtje. Hij vroeg altijd wel of ik wat wilde eten of drinken maar dat sloeg ik dan maar af of ik nam een glas water. En daar ontstond dus dat ik iedere vrijdag bij de Hema even een broodje ging eten voordat ik de rest van mijn boodschappen deed en weer naar huis ging fietsen. Dat ging jaren zo door tot ik fulltime ging werken en het met een extra bankrekening digitaal ging regelen. Zo een of twee keer in de maand ging ik dan nog wel naar hem toe om de papieren op te halen en gewoon ook voor de gezelligheid, een praatje want mijn zwager was ondanks zijn wat chaotische leven een charismatisch man waar ik ook onwijs mee gelachen heb.
Een aantal jaren later toen mijn zwager een tragisch ongeluk kreeg, ik was toen al een aantal jaren gescheiden en was net mijn werk kwijtgeraakt, moest zijn huis helemaal leeggemaakt worden en opgeknapt om weer opgeleverd te worden. (hij had een hoge dwarslaesie kon alleen zijn hoofd nog bewegen)
Dat was voor mij een mooie afleiding nadat ik een aantal weken een beetje stuiterend in huis had gezeten om daar aan de slag te gaan. Inmiddels had ik mijn eigen auto en ging ik iedere dag een aantal uren in dat huis werken. Alles er uit halen, mijn zwager woonde in het huurhuis van zijn ouders die overleden waren en mijn schoonmoeder was enorm zuinig. Dus alleen op de zolder lagen al geloof ik 3 lagen vloerbedekking en bekleding. Zo ging het heel het huis door, een helemaal geplakte kurkenvloer moest er uitgebikt worden. Heerlijk om mijn frustraties op bot te vieren. Nu ben ik misschien een beetje dubbel wat dat betreft. Ik heb hier op mijn blog al regelmatig geschreven als ik 20 jaar jonger zou zijn, zou ik graag van die verwaarloosde huizen schoonmaken en opruimen. Handschoenen aan, lekker poetsen en schrobben, heerlijk dan zie je tenminste dat je wat doet en dat deed ik daar ook. Hema 33Alleen in zo’n huis dan ook gaan zitten eten, nee dat kon ik niet. Nam altijd schone kleding mee, flink deo-en en ging dan even lekker zitten relaxen bij de Hema en wat eten daar.
Dat werd best een gewoonte van me en ook nadat het huis weer opgeleverd was bleef ik het wel doen. Eerst nog regelmatig met de auto en later als ik ging fietsen was het een mooi pauzepunt even. Bovendien kom ik daar op het winkelcentrum altijd wel mensen tegen die ik ken. Heb ik inmiddels met bekenden maar ook met heel veel vreemden de mooiste gesprekken gehad, ik hou daar van. Ik kende inmiddels ook de “meiden”  bij de koffiestand wel goed en zo is mijn verslaving dus ontstaan. Al is de cappuccino al weer een hele tijd vervangen door cafeïne vrije koffie, ook lekker.
Waarom dit onderwerp vandaag ?
Ik kreeg vandaag de schrik van mijn leven.
(Wordt vervolg anders is ie weer veel te lang 😉 😉 )

Tot hier en niet verder……

De zoon van mijn zwager, inmiddels 25 jaar oud,  is een kopie van zijn vader met alle ellende van drugs, gokken, drank erbij.
Misschien niet verwonderlijk als je opgevoed wordt door zo’n vader en een moeder die ook heel de dag zit te blowen.

Al jong uit huis geplaatst, in weet ik hoeveel tehuizen gezeten, overal weer weggestuurd worden door agressie, niet mee willen werken. Nou ja een bak ellende. Jeugdgevangenis.
Regelmatig als hij gewoon nergens meer terecht kon kwam hij een paar weken bij ons en waren wij toch iemand waar hij altijd op terug kon vallen.

En eigenlijk is dat wel zo gebleven, hij wist altijd dat hij bij mijn ex of mij terecht kon met dingen of gewoon om even zijn gal te spuwen of wat dan ook.
Een intelligente jongen en ik heb altijd gehoopt en misschien hoop ik dat stiekem nog wel dat zijn intelligentie hem een keer zou redden.

Hij heeft een wajong uitkering gekregen en een huisje kunnen huren in Rotterdam, de eerste maanden ging dat goed maar regelmatig hielp zijn vader hem financieel als ie weer eens een keer meteen zijn geld vergokt had.
En als dat gebeurde waren het zielige sms’jes, teksten op FB en andere media of bedreigingen van ik ga iemand wat aandoen of mezelf. Maar als zijn pa weer wat geld overgemaakt had was het meestal weer over.
Regelmatig hadden mijn ex en ik aangeboden om hem een keer te helpen met zijn financiën en alles eens op papier te zetten maar hij wilde geen opening van zaken geven of hulp hebben van ons. Prima hoor, ik zat er ook niet echt op te wachten.
Ik werd zelfs een keer door mijn neef uit Australië gebeld of mijn ex of ik contact met hem op wilden nemen omdat hij zich daar helemaal ongerust maakte. Hij had met hem op FB zitten praten en daar had hij ook van dat soort taal uit zitten kramen.
Zo houdt en hield hij zijn familie altijd goed bezig en kreeg weer aan alle kanten aandacht.

Mijn zoon had eens werk voor hem geregeld, niet legaal,  maar hij kon een mooi centje bijverdienen om even uit zijn schulden te komen, hij kwam 5 dagen, had wat geld verdiend en bleef zonder iets te zeggen weg. En sprak je hem er op aan had hij alle smoezen van de wereld paraat.

Afgelopen donderdag kreeg ik een sms’je van hem “Hallo An, ik ga er een eind aan maken, ik heb mijn laatste geld aan je overgemaakt, wil je dat aan mijn broertje geven. (hij heeft een halfbroertje, zijn moeder is hertrouwd) Ik heb mijn uitkering weer vergokt en kan de huur niet meer betalen, ik ben toch maar iedereen tot last”. Ik schrok me helemaal drie keer in de rondte en belde mijn zoon.
Laat maar mam zei hij allemaal aandachttrekkerij van hem.
Maar het zat me niet lekker, ik kreeg op geen enkele manier meer contact met hem, niet per telefoon, what’s app, Facebook, sms’jes, nergens werd op gereageerd.
Ik belde weer mijn zoon en zei dat ik de politie ging bellen en dat heb ik gedaan.
Al snel werd ik doorverwezen naar 112 en verbonden met de auto die naar hem onderweg ging. Een agente stond me te woord. Toen ze voor zijn deur stonden kreeg ik opeens weer een sms’je van hem. Ik vroeg of ie thuis was en dat de politie voor de deur stond en of ze binnen mochten komen om hem te helpen.
Ik maak ze af zei hij, dus dat zei ik tegen die agente, ze vroeg of ie gevaarlijk was en ik beaamde dat. Hij is altijd agressief geweest (nooit tegen mij trouwens) deuren kapot getrapt, de boel kort en klein geslagen, ooit iemand neergestoken.
Ik zei tegen de politie ga maar niet naar binnen, zou het niet op mijn geweten willen hebben als er iets met een van hen zou gebeuren en zei sorry voor het bellen.

Ze zeiden dat ik er goed aan had gedaan om te bellen maar dat als iemand niet geholpen wil worden je ook niets kan doen.
Ik moet zeggen dat ik er best behoorlijk door aangeslagen was maar er was ook een knopje bij me omgegaan. Ik heb hem ge-sms’t dat hij me zulke dingen nooit meer moest flikken, zijn geld teruggestort en gezegd dat ie het maar uit moest zoeken.
Ik heb het helemaal gehad met hem. En misschien is het de laatste deur die voor zijn neus dichtslaat maar hij zuigt zoveel negatieve energie uit me en daar heb ik geen zin meer in.
Ik heb 9 jaar zijn vader met liefde geholpen met alles maar heb geen zin om nog eens 30 of 40 jaar lang met mijn neefje erbij te krijgen. Opeens ben ik er helemaal klaar mee want als iemand niet geholpen wil worden dan houdt het op, ook voor mij.

Maar toch hoor ik hem nog steeds zo nu en dan zeggen toen hij als 13 jarige weer eens een paar weken bij ons was ” Tante Anneke, als ik bij jullie opgegroeid was, zou ik dan een ander kind geweest zijn” . Als een kind zoiets zegt, dan doet je hart echt zeer.