Ontsteigerd…..

Bank oudVanmorgen om 7 uur al, ik hoef momenteel geen wekker meer te zetten, hoorde ik een hoop herrie en werden de steigers uit elkaar gehaald. Heerlijk hoor weer gewoon makkelijk met mijn fiets naar buiten kunnen gaan. Boven rondlopen zonder bang te zijn dat er opeens iemand voor mijn raam staat.
Pas als je iets mist waardeer je daarna weer hoe fijn het is gewoon rond je huis te kunnen lopen en je dingen doen.
Vandaag met mijn zus op stap geweest om te kijken naar een nieuwe bank voor in mijn kamer. Had in een folder wel een mooi bankstel gezien. Dat kan ik niet kwijt, daar is mijn kamer te klein voor maar ben wel toe aan een nieuwe bank.
Na mijn scheiding had ik mijn huidige bank gekocht bij de kringloop. Hij was blauw en kostte 10,00, thuisbrengen 16,00 en nieuwe stof 25,00. Ik had hem zelf bekleed en hij was echt mooi geworden. Dus voor ruim 50,00 een nieuwe bank in mijn huis.
De stof was destijds 1,00 per meter op de markt in Rotterdam. Zwarte stof met een werkje er in, stretch dus het spande mooi om mijn bankframe heen.
Twaalf jaar heb ik er plezier van gehad, zo’n bank waar ik ook goed op kan slapen als het eens nodig is. Gewoon een prima bank. Maar de stof begint nu slijtage te vertonen.
Ik vind het nog een wonder dat ik er al 12 jaar op zit, lig, hang, slaap, brei, kijk t.v., eet en van alles doe ik op die bank.
Heb geen zin om hem opnieuw te gaan bekleden. Dat is een hele klus weet ik nog wel van toen en dan zou ik ook nieuwe kussens moeten maken. Per saldo zal ik dan nog duurder uit zijn.
De bank die ik vanmorgen zag was eigenlijk precies wat ik zocht. Bank nieuweToch weer een zwarte, vind dat gewoon mooi. Hij zit heerlijk en hoewel we nog naar meerdere zaken geweest zijn had ik eigenlijk al mijn keuze gemaakt en kwam ik ook niets meer tegen dat ik leuker vond. Vrijdag ga ik hem even bestellen.
Leuk hoor zit wel een paar maanden levertijd op maar dat komt wel mooi uit dan is alles net klaar.  P.s. foto nieuwe bank dan in het zwart.
En voor wie het verhaal van mijn bank wil lezen https://gewoonanneke.wordpress.com/2011/12/15/bank/

Als een ouwe knuffelbeer…..

beer58789798Ik heb geen oude knuffelberen van vroeger, sterker nog kan me ook niet herinneren dat ik ooit een knuffelbeer heb gehad vroeger. Wel friemelde ik altijd aan gladde lakens of kussenslopen. (Nog steeds )  Wel poppen waarvan ik nog een exemplaar op de zolder heb staan, zou haar eigenlijk eens fatsoenlijk aan moeten kleden en een mooie plekje beneden moeten geven.
Maar ik hoor wel van mensen die een knuffelbeer van vroeger hebben, soms helemaal versleten maar dit nog steeds als een waardevol bezit zien.
Zelf heb ik ook wel een paar beren op mijn bank staan maar die worden door mij niet als knuffelberen maar meer als decoratie gebruikt en het zijn ook geen heel oude exemplaren.
Mijn knuffelbeer is eigenlijk mijn Hittepit die ik 7 jaar geleden kocht op de 50 plusbeurs.
Een kussen gevuld met kersenpitten in de vorm van een kraag die ik ook lekker opgewarmd om mijn nek kan doen.
Vanaf het begin was ik heel blij met mijn hittepit en het moest wel bijzonder warm zijn zomers als ik hem niet warm mee naar bed nam. Sowieso gaat ie altijd mee naar bed, kan het me niet voorstellen dat ik hem niet bij me heb en als ik hem een enkele keer wel eens vergeet uit de magnetron te halen ga ik er zeker nog voor naar beneden.
hittepitHet is een heel ritueel, tijdens het tandenpoetsen en wassen ligt ie al op de plaats van mijn voeten in bed daarna doe ik hem een poosje om mijn nek en later mag ie in mijn armen liggen als ik in slaap val.  Inmiddels heeft ie ook zijn of mijn eigen vertrouwde geur gekregen.
Ik ben er om uitgelachen, ze steken de gek met me als ik het vertel, krijg allerlei opmerkingen maar het maakt me echt niet uit hoor, mijn hittepit is mij heilig.
Ik neem hem mee op reis, als ik op vakantie ga en heb zelfs een keer geprobeerd om hem in een pan op te warmen bij gebrek aan magnetron. Dat was geen succes en leverde hem wel een enigszins verbrand huidje op en hij vloog bijna in de fik.
Na zeven jaar is ie eigenlijk helemaal versleten en ziet er uit als een oude teddybeer. Al verschillende keren lekten de pitten er uit en ging ik weer met draad en naald aan de slag om de schade te herstellen.
Gisteren ook weer en toen zag ik wel dat zijn eindje er aan zit te komen, de stof is inmiddels na 7 jaar helemaal verteerd en kreeg hem nog met moeite weer dicht. De vorm is er al helemaal uit, het is echt een wanstaltig ding geworden.
Maar zoals met veel wanstaltige of oude
dingen zijn die vaak het meest dierbaar.
Ik weet dat ik aan een nieuwe toe ben, in het dorp Hittepitwaar ik vaak ben komt binnenkort een De Tuinen, de winkel waar ik ook mijn eerste hittepit kocht.
Als ie open gaat zal ik er wel aan moeten om nog voor de winter een nieuwe te kopen en met weemoed zal ik afscheid gaan nemen van mijn hittepit die me getroost heeft, verwarmd heeft en er altijd voor me is en dat kan ik van veel mensen niet zeggen.