Verstand op nul…….

slapie doenPrecies drie weken geleden begon ik met het schuurwerk in mijn keuken en vanmorgen heb ik de laatste dingen geverfd.  Wat was ik blij vanmorgen toen ik opkwam dat ik gisteren het plafond en de muren geverfd had zeg. Misschien hier en daar nog een beetje bij tippen morgen als alles goed droog is en ik het kan bekijken bij daglicht maar dan is het toch klaar.
Als ik zo mijn dagboek doorlees zie ik dat ik naast het verven en alles daarbij komende werkzaamheden toch nog gewoon veel gefietst heb en op zijn tijd wat rust genomen heb.
Maar toch bleef deze drie weken mijn hoofd voor mijn gevoel constant doorwerken, wat moet ik nog, wat ga ik doen en thuis vond ik voor mezelf weinig rust. Iedere keer pakte ik weer wat aan.
Wel heb ik heel goed geslapen deze drie weken, behalve vannacht toen ik voor het eerst weer wakker lag, en dat had ik ook wel even nodig.
Gewoon verstand op nul en doorgaan, om 11 uur in bed en slapen zonder na te hoeven denken over alles. Een prima remedie en misschien dat ik daardoor wel zo hard door gegaan ben omdat ik het even nodig had om goed te kunnen slapen.
Had daarvoor best wat slapeloze nachten gehad en veel liggen piekeren en dat is ook niet goed.
Als ik niet goed in mijn vel zit of ergens verdrietig over ben dan is voor mij de beste remedie, hard werken en bezig zijn. En dat werkte ook nu weer.
Niet dat ik het dan kwijt ben maar de focus is er even vanaf en dat geeft me toch een soort ontspanning.
Bij het opruimen van mijn prikbord in de keuken las ik ook een aantal briefjes van de Daila Lama van een scheurkalender die ik ooit van de eerste vriendin van mijn zoon had gekregen en waarvan ik een paar mooie voor mezelf had bewaard.
Nu was het voor mij wel tijd om ze op te ruimen maar deze ene wil ik jullie niet onthouden, die plak ik nog maar even in mijn dagboek.
Daila lamaOude vrienden verdwijnen, nieuwe vrienden verschijnen.
Het is net als met de dagen.
Een oude dag gaat voorbij, een nieuwe komt.
Het is belangrijk hem zinvol te maken: een zinvolle vriend of een zinvolle dag.
En dat heb ik de afgelopen jaren wel ervaren, soms ben je verdrietig iemand kwijt te raken maar altijd (in ieder geval in mijn geval) komt daar toch weer een ander vaak voor terug.
En daar moet ik dus voortaan maar aan denken als ik weer eens een keer niet kan slapen.