Jarige Job

shutterstock_66006205Het jaar begint al weer aardig naar het einde te lopen en het valt me dan altijd op dat er op televisie, radio en ook via mail en post altijd weer “bedel” dingen komen.
Voor vast heel goede doelen allemaal, zo kreeg ik van het Leger des Heils een hele map met inpakpapier, 2 enveloppen met kaarten, een mooie pen. Met natuurlijk de daarbij gestuurde acceptgirokaart. En daar heb ik dan weer weinig mee hoewel ik moet zeggen dat het Leger des Heils naar mijn idee wel goede dingen doe. Ik zie iedere dinsdag op de markt in Krimpen een heilsoldaat zitten met een collectebus en als ik langskom gooi ik daar altijd dan wel 50 cent of een euro in naar gelang ik in mijn portemonnee heb zitten. Heb alleen al respect voor die man om daar iedere dinsdag te gaan zitten weer of geen weer. Maar de manier van geld vragen hou ik gewoon niet.
Natuurlijk weten die instellingen ook wel dat om deze tijd de mensen daar wat meer voor open staan. Ook ik ben daar wel gevoelig voor eigenlijk.
Nu vind ik het moeilijk om aan grote doelen te doneren, je hoort er toch ook wel veel vervelende dingen over, hoge salarissen en daar heb ik nou mijn geld ook weer niet voor over. download (3)
Met de Sinterklaasviering kreeg Yenthe zoveel cadeautjes al en over een kleine maand is ze jarig en ook dan zal ze weer meer dan genoeg krijgen. Ik gun het haar van harte.
Vanavond zat ik nog even foto’s te kijken van Peter zijn eerste verjaardag, vind het wel eens leuk om te kijken hoe hij er toen uitzag. En ook hij werd onwijs verwend op zijn verjaardag. Veel familie van beide kanten nog, een grote vriendenkring die ook kwamen allemaal met een cadeautje.
Ik weet dat er ook kinderen zijn die het veel minder hebben, zag ook dit jaar weer de “reclame” voor Jarige Job. Een Stichting die er voor zorgt dat kinderen die het minder hebben dan mijn kleindochter of waar soms helemaal geen geld is om iets te doen aan een verjaardag. Niet kunnen tracteren op school bijvoorbeeld. En dat vind ik dit jaar een mooi doel om wat aan te doneren.
Ik weet dat bij het Kruidvat om deze tijd het speelgoed altijd al in de aanbieding komt voor de halve prijs dus heb ik 3 cadeaus gekocht. Wel gekeken naar leuke knutseldingen twee en een spel.  Na de jaarwisseling kan je ze bij een Post NL punt afgeven en dan sturen ze deze pakketten gratis op. Het gaf mij een goed gevoel in ieder geval en onderweg naar huis fietsend (job-standing-725x620de twee knutselpakketten konden maar net achterop de fiets mee)  stelde ik me zo voor hoe een kind zou kijken als het uitgepakt werd.
Waarom schrijf ik dit blogje, echt niet om mezelf op mijn borst te kloppen, van kijk mij eens maar gewoon omdat ieder kind er recht op heeft om zijn of haar verjaardag te vieren en ik het idee heb dat het op deze manier wel goed terecht komt.  Geen geld maar gewoon wat cadeautjes.
Voor wie het interesseert :  https://www.stichtingjarigejob.nl/

Bevrijdingsring…..

ring 2Zo ongeveer deze tijd van het jaar 11 jaar geleden vertelde ik mijn exgenoot dat ik wilde scheidde en deed ik mijn trouwring af.  Voor mij een symbolisch gebaar.
Toch voelde het wel kaal aan zo’n lege vinger want had toch zo’n 35 jaar die ring gedragen.
Loste het op met wat goedkoper ringetjes die ik nog had liggen.
Toen ik eenmaal gescheiden was heb ik in Gouda twee zilveren ringen gekocht voor mijn linker en rechterhand elk een. Ik noemde die aan mijn rechterhand mijn bevrijdingsring, een beetje kinderachtig maar zo voelde het wel.
De gouden ring niet meer dragen vond ik niet erg, hield toch eigenlijk niet zo van goud maar dat was “normaal” in die tijd dus hadden wij ook twee gouden ringen gekocht die toen 110,00 per stuk kosten.
Datzelfde bedrag zal ik er nu ongeveer in euro’s voor krijgen als ik hem zou verkopen, dus het is een goede investering geweest, maar ik verkoop hem toch niet.
Een paar weken geleden kreeg ik last van mijn rechterhand, hij werd dik, eerst dacht ik vocht van de warmte maar dat was het niet, het was alleen mijn knokkel die dik geworden was. Was al eerder naar de dokter geweest omdat ook mijn pink enigszins krom gaat groeien. Ze zei dat het artrose is en er eigenlijk niets aan te doen is.
Maar ik kreeg mijn ring niet meer af, met veel moeite met zeep lukte het me weer wel.
Opnieuw voelde het heel kaal aan, miste mijn ring best wel eigenlijk.
Vanmiddag liep ik op het winkelcentrum en zag bij een juwelier opheffingsopruiming, die gaat ook al weer weg, en ging even staan kijken.
Zag wel een leuke ring voor het raam, een zilveren weer en stapte naar binnen maar hij was te klein.
Een pittige maar heel aardige verkoopster kwam met bakken vol ringen aanslepen, de meeste waren echt of glad zilver of heel erg bling bling en daar hou ik helemaal niet van.
Maar ik zag er een in zitten die ik wel mooi vond, twee kleuren zilver leek het wel maar de mevrouw vertelde dat de helft een badje van witgoud had gekregen en er zat een piepklein diamantje op. Nou daar moest ik thuis eerst mijn bril opzetten om hem te zien. Maar ze zeggen altijd Diamonds are a girl’s best friend…….  friendjes dan maar dat zal wel geen goed Engels woord zijn ;)……
Van 150 voor 100 euro, vond het nog best een prijs om zomaar voor mezelf te kopen maar hoorde mezelf  “ik neem hem” zeggen haha. Vond hem echt mooi en deed hem meteen om.
Onderweg op de fiets zat ik er steeds naar te kijken, zo blij als een klein kind was ik er mee. Het voelt weer lekker aan. Ring
Hij is alleen nog wel wat te wijd eigenlijk als ie op zijn plaats zit maar voor die knokkel heb ik hem wel nodig waardoor hij gaat schuiven. Dus een draadje er om doen dan blijft hij denk ik wel zitten, dat ga ik maar proberen.
Mocht mijn knokkel weer dunner worden kan ik hem nog om mijn wijsvinger dragen daar past ie ook precies.  De rest van de maand is het credo zuinig aan doen, gelukkig heb ik nog genoeg in de vriezer en nog wat op de tuin dus ik kom ook deze maand wel weer verder door. 😉 😉

Het eerste krulletje…….

Vandaag is het Moederdag, het blijft een beetje gek nog steeds dat mijn moeder er niet meer is en al had ik er nu toch niet naar toe gekund, dat gevoel blijft. Eergisteren was het al weer 2 jaar geleden dat ze is overleden. Heb na haar overlijden een vestje van haar meegenomen dat ik altijd bij haar droeg als ik in de tuin werkte. Ik trek het vandaag aan en dat voelt best goed eigenlijk. 
Gisteren had ik echt een slechte dag die ik maar weer gauw wil vergeten. Het begon best goed en ik ben met mijn zus naar het dorp wezen wandelen waar een braderie was. Lekker op een terrasje koffie gedronken. Ging eigenlijk best goed, rustig aan gedaan. 
Maar weer thuis kreeg ik opeens een soort paniek, had een beetje last van mijn buikspieren die pijn deden (zal best van het lopen zijn gekomen) en ik dacht, o jee, heb vast te veel gedaan. Straks begint alles weer van voren af aan….nou ja de rest van de dag heb ik gewoon hangend en liggend afwisselend binnen en buiten doorgebracht en niks meer gedaan. 
Vandaag eigenlijk nergens last meer van, voelde me weer prima en wat kleine dingetjes gedaan zoals de afwas die er nog stond, een wasje gedraaid en de schone kleding in de kast gelegd. Allemaal dingen die niet veel energie kosten. 
Vanmiddag kwamen Peter, Chantal en Yenthe en werd ik verwend voor Moederdag.
Vanmorgen had ik Chantal al een leuke kaart gestuurd die ik gemaakt het met “Mijn eerste Moederdag” met een paar foto’s die ze nog niet gezien had van Yenthe. Ze vond het heel leuk. 
Afgelopen week appte Peter al wat ik wilde hebben voor Moederdag en ik had gezegd dat ik al zoveel moederdagmomenten ervaren had de afgelopen weken dat een cadeautje echt niet nodig was. Dat ze kwamen vond ik al het mooiste cadeau. Maar natuurlijk hadden ze wel weer wat gekocht, lekkere theesoorten met een mooie mok er bij. 
Toen Peter klein was had hij zo rond het jaar een kop met blonde krullen. Zijn krullen die hij zeker in de pubertijd regelmatig vervloekt heeft. 
Op welk tijdstip zijn krullen een beetje kwamen hadden we vorige week nog zitten bekijken in zijn fotoalbum.
Chantal, zelf in mijn beleving mooi maar wel stijl haar,  had altijd al gezegd dat ze hoopte dat Yenthe Peter zijn krullen zou erven en vandaag lieten ze trots een paar foto’s zien van haar in bad en inderdaad hoor, het eerste krulletje was een feit. Zo leuk om te zien dat ze daar zo blij mee waren haha…. alsof dat het allerbelangrijkste is. Nee hoor natuurlijk weten ze heus wel dat het niet zo is maar goed ik snap het wel.
Zelf was ik vroeger juist onwijs jaloers op mijn zus die lang en sluik haar had zonder een krul er in. Bij mij zat het nooit zo, het krulde ook aan alle kanten en ik was daar echt niet altijd blij wel. Nu wel trouwens, heb nog steeds krullend haar, het valt zonder dat ik er iets anders aan doe dan wassen en föhnen eigenlijk altijd wel goed en dat is verrekte gemakkelijk.  

Zo leuk maar vermoeiend……

FullSizeRenderEven eigenlijk maar een dag naar mijn vriendin geweest in Harderwijk vorige week. Het was een tijd geleden dat ik er geweest was en ooit had ik me voorgenomen om nooit meer op zondag met de trein te gaan omdat het dan voor mij een lastige reis is. Fietsen, bus, trein, trein, fietsen.
Zij is al vanaf de lagere school mijn vriendin, maar op de middelbare school werden we echt vriendinnen. Zij ging werken in de verpleging en vertrok al vrij jong naar eerst Nieuwveen en later naar Amersfoort en nu al weer heel wat jaren in Harderwijk. Een leuk stadje hoor met een gezellig boulevard, strand en bossen.
Maar goed ik wilde haar toch wel graag weer eens zien dus opnieuw op zondag heen gegaan maar het werd een lange reis want tussen Utrecht en Amersfoort reden geen treinen en waren bussen ingezet. Nou ja alles sloot wel aardig op elkaar aan maar het duurde wel veel langer dan normaal om er te komen.
Maar een warm onthaal en zo heerlijk om weer even face to face in plaats van via de telefoon bij te praten.
Ik werd heerlijk verwend en het is best wel eens prettig als een ander eens voor me kookt en een drankje inschenkt. marrie 1
Nou ja ik had nog best veel last van mijn knie waar ik op gevallen was en het was nog wel steeds veel lopen op stations en trappen. En dan een stationsfiets gehuurd zonder trapondersteuning is dan niet zo erg maar ook geen versnelling daar ben ik helemaal niet aan gewend zo’n achteruittraprem.
Geslapen als een zonnetje en dan weer verrast worden met een uitgebreid ontbijtje. Even het gevoel hebben er helemaal uit te zijn, nergens aan te hoeven denken, hoe heerlijk is dat niet.
Op maandag scheen het zonnetje volop dus terrassenweertje, even bij haar kleinzoon wezen kijken, echt een schatje is het.
Kortom een gezellig weekend al was het wel een kort weekend omdat ik voor de dodenherdenking weer thuis wilde zijn. En dat lukte, was wel ontzettend moe en mijn knie kraakte aan alle kanten maar zulke dagen doen me wel heel erg goed.
Toevallig had ik deze week een reportage gezien over Marthe Roling en dat zij een beeld had gemaakt voor Harderwijk. Dus toen we op de boulevard waren vroeg ik aan mijn vriendin of ze daar dan gehoord had. Maar ze had er nooit over gehoord. Dat was wel grappig dat ik haar dat beeld aan kon wijzen waar het stond in het water bij de boulevard.

Stadsherstel Harderwijk heeft het kunstwerk in mei 2013 aangeboden aan het gemeentebestuur. 

Stadsherstel Harderwijk stopte er na 37 jaar mee. Zij heeft zich de afgelopen decennia beziggehouden met het in ere herstellen van monumentale pandemarte rolingn in de binnenstad van Harderwijk. Stadsherstel wil op ludieke wijze afscheid nemen en heeft Marthe Roling daarom gevraagd een kunstwerk te ontwerpen. Het is een tien meter hoge zuil geworden met op de top een koggeschip omringd met bladgoud. De kunstenares heeft zich naar eigen zeggen laten inspireren door de Leeuw van Venetië en vuurtorens. 

 

Heerlijke moederdag

Fuut met jong 4

Ik weet dat voor sommige mensen Moederdag helemaal niet leuk is. Om wat voor reden dan ook, moeder overleden, geen contact meer, kind overleden, onvervulde kinderwens en zo zullen er nog wel meer redenen zijn waarom ze Moederdag liever over zouden slaan. Heb zelf ook een tijd gehad dat ik die dag vervloekte en ik weet ook wel dat het niet op die ene dag aankomt maar toch, Moederdag blijft voor mij best bijzonder.
Gisteren kwam mijn zoon met zijn lief al eten. Hij moest gaan werken in het café waar hij vroeger werkte en zo nu en dan nog wel eens invalt.
Fuut18Zijn vriendin bleef bij mij en we hadden een heel gezellige avond. Ik heb programma’s gezien waar ik anders nooit naar kijk, er ging een wereld voor me open haha.
Gisteren had mijn zoon gebeld of ik wat wist voor moeder dag maar ik vind gewoon als ze komen eigenlijk al fijn.  Liever geen bloemen zei ik, hou niet zo van bossen bloemen, dan liever iets voor onder de douche of bodylotion.
Vanmorgen om 7 uur was ik wakker en ging naar het toilet. Ik zag in de gootsteen een bos mooie bloemen staan. Hé dacht ik vreemd maar goed. Nog lekker mijn bedje ingedoken en een poosje geslapen.
Het jonge stel sliep lekker uit, blij toe, was al bang dat ze zo gek zouden zijn om me een ontbijtje op bed te brengen, gewoon voor de fun.
Zo half 12 kwamen ze op en hebben we uitgebreid zitten brunchen, ze hadden lekkere dingen meegenomen en ik kreeg een leuke cadeau. Fuut met jongen 4
“En bloemen mam” zei mijn zoon en schoot in de lach.  “Nou dank je wel zei ik”.
Wat bleek hij was 12 1/2 jaar werkzaam in het café en was dus letterlijk in de bloemetjes gezet. Zelf moesten ze nog van alles doen vandaag dus voordat ze dan thuis zouden zijn, zouden de bloemen ook niet mooi meer zijn. Weet je wat, zei ik, ik geef ze aan oma die is er hartstikke blij mee en dat vonden zij ook wel een goed plan.
Dus vanmiddag even naar mijn moeder geweest, die totaal echt geen besef meer had dat het vandaag Moederdag is hoewel ik het vrijdag nog tegen haar gezegd heb. Maar ze was blij me de bloemen en zeker met het onverwachte bezoek.
Ik heb echt een fijn weekend zei ze, gisteren had ze pannenkoeken gehad van tafeltje-dek-je.  Dat vond ze zo heerlijk. Weet je hoe lang het geleden was dat ik die gegeten heeft, zei ze, dat kan wel jaren zijn.
Wat dat betreft zal ze ook nooit eens ergens om vragen terwijl het zo’n kleine moeite zou zijn om ze voor haar klaar te maken.  Ook al vragen we het best wel eens en nemen we ook wel eens onverwacht wat mee zoals pas verse aardbeien of een oliebol.
Wat dat betreft gaat ze toch wel achteruit. Van de week was haar zus overleden, die was 8 jaar jongerFuut12. Ze kon amper herinneren wie het was. Pas toen ik de naam van haar man noemde en waar ze woonde en de namen van de kinderen kwam het weer terug bij haar.
En vandaag begon ze er zelf wel over te praten.
Ze zijn nu nog met 2 zussen over (en een schoonzus), zij als een na oudste en de jongste die ook al een eindje in de 80 is.
Maar vandaag was ik toch blij dat ik met Moederdag nog weer naar haar toe kon gaan.
Ps. Tussen de twee foto’s links en rechts zit een week verschil.