Een tevreden roker….. 2

Gewone zondag 1968Bij het opruimen vond ik ook nog een doos met sigarenbandjes.. ik heb ze ooit van iemand gehad en gedacht, wat leuk die spaarde ik vroeger. Ze zitten zelfs in een oude sigarendoos  van het merk Uiltje.
Heel toevallig afgelopen zondag kwam mijn zus een bakje doen en kwam het gesprek zo op sigarenbandjes en zij vertelde dat ze nog albums daarvan heeft.
Dat heb ik niet, weet ook niet meer of we gezamenlijke albums hadden of iedere een eigen album. (Op de foto mijn zusje en ik sigarenbandjes uitzoeken en inplakken, mijn vader op de achtergrond speelt op zijn mondharmonica)  We gingen merken noemen Agio, Willem II, Karel I, Hofnar, Ritmeester, Elizabeth Bas, Uiltje……. en er waren er natuurlijk nog veel meer sigarenmerken.elix
Elizabeth Bas vond ik altijd zo’n bijzondere foto…. vroeg me altijd af of het nu een foto van een man of een vrouw was. In Wiki lees ik het volgende er over…
Elisabeth Jacobsdr Bas (Kampen (?[2]), 1571 – Amsterdam, 2 augustus 1649) was sinds 1627 de weduwe van Jochem Heijndricksz. Swartenhondt (1566-1627) en is bekend geworden door een naar haar vernoemd schilderij en sigarenmerk.
Haar echtgenoot was kapitein bij de marine en een held sinds zijn tocht naar de kust van Noord-Afrika, waar hij slag leverde met de Barbarijnse zeerovers.

Mogelijk begon Swartenhondt al in 1606 samen met zijn vrouw in Amsterdam een taveerne of logement, genaamd de Prins van Oranje. De vorige eigenaar was Jan Claesz. Spiegel. De herberg was gevestigd op de hoek van de Nes en de Pieter Jacobszstraat en werd goed bezocht door politici, kunstenaars en schrijvers. De herberg is ook gebruikt als de stad grond in de verkoop bracht. Na de dood van haar man zette Elisabeth Bas de zaken voort. Ze werd rijk en liet het aanzienlijke kapitaal van 28.000 gulden na.
Het echtpaar had vijf kinderen. Vier van hen stierven eerder dan hun moeder. De oudste dochter, Maria, had drie kinderen toen zij in 1631 overleed. Elisabeth, als grootmoeder, nam de opvoeding over. Een van deze kleinkinderen, Maria Rey, gaf later opdracht om een portret van haar te schilderen.
Een portret van Elisabeth Bas waarvan men lange tijd aannam dat Rembrandt het geschilderd had werd als ‘beeldmerk’ voor het sigarenmerk Elisabeth Bas gekozen. In 1911 begon men te twijfelen over de werkelijke maker van het schilderij. De Rembrandtkenner Abraham Bredius was van mening dat het moest worden toegeschreven aan Rembrandts leerling Ferdinand Bol. De verzamelaar en kunsthistoricus Cornelis Hofstede de Groot (1836-1930) vond dat een absurd idee. Het meningsverschil tussen de twee mannen liep hoog op. Tegenwoordig wordt het schilderij inderdaad toegeschreven aan Ferdinand Bol.
Het sparen was destijds heel populair en wat wij in die tijd deden was de fabrikant Uitljejeaanschrijven of we sigarenbandjes konden krijgen. Dan stuurde je een briefkaart met extra postzegels er op geplakt voor terugzenden en dan maar hopen dat ze het deden.
De meeste wel, dan kreeg je in zo’n doorzichtig zakje een aantal sigarenbandjes toegestuurd. Dan was het weer zaak om te kijken of je ze nog niet had en ze in te gaan plakken. En natuurlijk keek je naar iedereen die een sigaar rookte en vroeg je mag ik uw sigarenbandje hebben.  Hopend dat ze een ander merk rookten dan mijn vader.
Mijn vader rookte in ieder geval op zondag misschien ook zaterdag altijd een sigaar na de kerk. Ik vond het altijd zo heerlijk ruiken.
Natuurlijk werd meteen het sigarenbandje gevraagd en onderin de doos zat dan altijd nog een groot sigarenbandje.
Door de populariteit kwamen sigarenfabrikanten ook met allerlei series zodat niet alle sigaren dezelfde bandje hadden maar allemaal verschillend. Figuren uit de geschiedenis maar ook bloemen of natuurfoto’s. Van alles zit er tussen.
Ik heb ze gisteren even zitten bekijken allemaal. Vond ook nog een oud postzegelalbum en daar heb ik ze op merk ingedaan.Sigarenbandje
De meeste en mooiste had ik van Lugano, dat was geen merk dat ik me herinnerde.
Mijn vader rookte meestal Willem II. Met zijn verjaardag kreeg hij altijd een hele stapel dozen met sigaren vroeger.
Tja tijden zijn veranderd natuurlijk. Nu is het roken op veel plaatsen verboden geworden.
Ik wil dan ook een link leggen naar de tijd van nu. Als ik nu bijvoorbeeld beelden zie van mensen die met duizenden staan te hossen (al nooit mijn ding trouwens geweest)  dan denk ik pff Corona.  Zouden we dat allemaal over een aantal jaren ook denken bij oude films met dat soort beelden…… leven we dan nog steeds in een 1,5 meter afstand houden. Ik mag het niet hopen.
Bij het in de map doen van de sigarenbandjes zie ik er ook twee van LaPaz,,, in eerste instantie dacht ik dat het dezelfde bandjes waren. Maar ik kijk nog een goed en wat zie ik daar staan op dat ene bandje LaPaz….. Corona.Corna Lapas
Zo zie je maar die link van mij was nog niet zo gek toch???????

Verzamelen……

rekje2Veel mensen verzamelen iets, dat zag ik pas wel op de 50 + beurs en soms zijn dat de vreemdste dingen zoals ik daar zag dekseltjes van melkcupjes. Hoe komt iemand daarbij dat vind ik dan wel leuk om te horen.
Deze mevrouw was aangestoken door een vriendin die ook verzamelde en lid geworden van een verzamelaarclub. Al die mensen keken dan ook uit voor andere verzamelaars van hun club als ze iets voor hen tegenkwamen.
Zo ver ga ik dus niet maar ik heb ook wel een bescheiden verzameling van aandenkens als ik ergens geweest ben. Dan koop ik een klein dingetje, mag vreselijk kitscherig zijn, maar soms zijn het ook heel leuk dingen. En probeer altijd wel iets origineels te kopen zodat ik niet met allemaal vingerhoedjes zit of magneetjes die je in de souvenirwinkels altijd wel ziet liggen.
Doordat mijn CD kast voor de helft was gereduceerd na de scheiding had ik een aantal vakjes over om het in te zetten.
Eigenlijk vertelt ieder voorwerp een eigen verhaal en brengt een herinnering.
En ook wel niet gekochte dingen zoals een aantal schelpen dit ik meenam toen ik bij mijn vriendin was die toen aan het strand een weekje logeerde. Of dat snoepje wat ik meenam toen ik voor de eerste keer met een vriend ergens ging eten.
Zo wordt het inmiddels toch al een aardige verzameling dus toen ik vorige week een paar leuke rekjes zag afgeprijsd voor maar 2,49 kocht ik er twee en hing ik ze aan de muur.
Mijn “mooiste” of dierbaarste herinneringen zette ik in die twee rekjes neer zodat de andere kastjes weer wat ruimte kregRekje1en. Nu kan ik nog even doorgaan gaan want ik vind het gewoon heel erg leuk.
Heb inmiddels alles wel op de foto gezet met daarbij wat het is en wanneer het was want op een gegeven moment zou ik toch wel dingen kunnen gaan vergeten.
Ach het zijn geen 20.000 melkcup dekseltjes maar ik vind het gewoon leuk en heb er lol in.