Geïnspireerd door de natuur……

Het valt me best tegen, ik zeg het eerlijk zo twee mensen er bij in mijn huis en tot mijn schrik blijven ze ook nog eens drie weken i.p.v. twee zoals ik steeds had gedacht.
En het ligt niet aan hun hoor, het zijn prima mensen maar mijn hele ritme is in de war en dat vertaalde zich gisterennacht dat ik weer last kreeg van erge duizelingen. Als ik me maar omdraaide in bed leek mijn hele kamer wel te zweven. Heel vervelend en ik word er ook altijd wel wat angstig van.  Eigenlijk had ik er alleen liggend last van, kon wel opstaan en dingen doen dan viel het allemaal wel mee.  Vanmorgen even naar de dokter geweest, heb het al eerder gehad een paar jaar geleden. Allerlei test ook nu weer gedaan en moet het gewoon uitzitten. Zelfs proberen om het expres op te roepen die duizelingen dan ben ik er eerder vanaf volgens de dokter.Nu gaat het vandaag al weer een stuk beter gelukkig.
Ik gooi het zelf op een combinatie van ander bed, ander kussen om op te slapen (hoewel ik daar normaliter niet zo’n last van heb), toch wel inspannend alles in het Engels te doen en ook best soms emotionele gesprekken zo de eerste dagen. En we hebben een heel ander dagritme. Hun verdwijnen 10 uur naar hun kamer en dan begin in ongeveer een beetje te leven maar om 7 uur hoor ik ze al weer scharrelen in slaapkamer en badkamer. Nou ja het weekend ga ik lekker naar Wim kijk er nu al naar uit. Ik zit het wel uit hoor maar ik denk wel drie keer na voor ik de volgende keer weer spontaan roep van kom maar hier hoor.
Komt natuurlijk ook omdat ik nog amper weer helemaal 100 % was en toch nog mijn huis zo goed mogelijk van te voren wilde poetsen, boodschappen in huis nou iedereen die wel eens logees krijgt snapt dat wel.
Gisterenmiddag zou ik naar Peter gaan, had me er helemaal op verheugd om weer eens lekker met die kleine Yenthe te kunnen knuffelen.
Goedbedoeld hoor van Peter en Chantal appte hij dat hij ook zijn vader met zijn vriendin en mijn logees uitgenodigd had. Maar ik was al niet lekker en voelde me ook niet zeker om te gaan fietsen, bovendien dan weet ik het wel, alles natuurlijk weer in het Engels en veel mensen dan komt er voor mij van het knuffelen van Yenthe ook niet veel.. Jammer maar volgende keer maar weer.. Ben dus maar thuisgebleven en heb gewoon 3 uur liggen slapen dat had ik blijkbaar nodig.
Ze zijn niet heel de dag hier hoor, ik ben gewoon een soort hotel met ontbijt haha de rest van de dag gaan ze wel andere dingen doen, ze eten ook bij Hans en Erica (mijn ex en vriendin) . Nou ja vooruit ik kom die weken wel door. Morgen ga ik lekker weer werken, merk gewoon als ik bezig ben en afgeleid ook minder last van de duizeligheid heb zoals vanmiddag toen ik opeens een prachtige Libelle op mijn bladen in de vijver neer zag strijken. Gauw mijn camera gepakt en wat foto’s gemaakt. Waterjuffers heb ik genoeg maar Libelles had ik nog nooit hier eitjes zien afzetten.
Franse fietsenmaker Paul Cornu was de uitvinder van de eerste helikopter maar Leonardo da Vinci had al tekeningen hiervan gemaakt ver voor hem…. Natuurlijk had hij zijn inspiratie gekregen van de Libelles dat kan niet anders. Vandaar mijn fascinatie zowel voor Libelles als helikopters…En mijn vijver blijkbaar geschikt om eitjes af te zetten, na de waterjuffers nu ook Libelles…. Genieten….

Visite en vis………

Dat spreekwoord zal niet voor niets zijn ontstaan. Vandaag was de derde dag dat mijn vriendin bij me was. Ze was heel de dag weggeweest naar haar zus en vanavond toen ik thuiskwam uit het Huttendorp was ze weer thuis. Het was al weer een uur of half 10 voordat ik thuis was na een gezellige opening en nog even een “nazit”. Evalueren, even wat drinken met elkaar, gezellig.
En wanneer ik dan thuis kom wil ik even de kassen klaar maken voor de volgende dag, moet nog een strijk doen voor mijn moeder, daar wil ik morgen ook nog even naar toe.
Maar eigenlijk wil ik ook vragen hoe mijn vriendin het gehad heeft en dat doe ik dan ook terwijl ik ondertussen het geld zit te tellen.
En dan werkt het bij mij niet goed, ik kan me dan op beide dingen niet meer concentreren en dan ga ik me ergeren aan dingen.
Vandaag had ik een briefje neergelegd voor mijn vriendin of ze op mijn tafel onderzetters wilde gebruiken want mijn tafel zat vol met kringen.
Vanmorgen toen ik thuiskwam van mijn werk stond de vaat nog op de gootsteen, het gootsteen kasje open en de fles afwas nog op de gootsteen. Dingen waar ik me normaal niet zo druk over maak maar die me dan gaan irriteren.
En als ze dan ook nog zegt dat ze verkeerd gereden is omdat ik gezegd had dat ze een bepaalde weg over moet steken dan ontplof ik bijna. Ik had gisterenavond nog een uitdraai van de kaart van Krimpen gemaakt met precies aangegeven hoe ze moest fietsen, waar ze over moest steken. Tja als ze dan zelf over gaat steken en een andere weg neemt daar kan ik dan niets aan doen natuurlijk. Het kaartje bewees mijn gelijk.
En dat is ook wel een beetje het punt, ik kan hartstikke goed met haar opschieten en we zijn al heel lang vriendinnen maar we zijn allebei eigenwijs en alles was ik ook zeg lijkt wel niet waar te zijn.
Nou ja vanavond er wel over zitten praten, dat ze nog best mag komen maar niet meer als ik Huttendorp of andere afspraken heb. Je had ook nee kunnen zeggen, zei ze.
Dat weet ik wel maar zij heeft vakantie genomen om naar haar moeder te gaan, al met haar zus afgesproken en dan gaat ze mij pas bellen. En ze zegt ook altijd ik ga mijn eigen gang maar verwacht dan toch wel dat ze haar verhaal kwijt kan en ik voel me dan ook ongemakkelijk dat ik me gevoelsmatig in tweeën moet splitsen.
Nou ja de volgende keer gewoon beter afspreken, beter afstemmen op elkaar en misschien iets korter dan 4 dagen want tenslotte blijven visite en vis maar drie dagen fris.

Ik ben lekker stout…..

Ik ben lekker stout

Ik wil niet meer, ik wil niet meer!
Ik wil geen handjes geven!
Ik wil niet zeggen elke keer:
Jawel mevrouw, jawel meneer…
nee, nooit meer in m’n leven!
Ik hou m’n handen op m’n rug
en ik zeg lekker niks terug!

ik ben lekker stoutDe titel van een gedicht van Annie MG Schmidt dat ik zoveel keren voorgelezen heb aan mijn zoon. Hij vond die gedichten uit die bundel prachtig en zeker deze.
Maar eigenlijk voel ik me zo wel dit weekend, ik “moest” zoveel en heb helemaal niets gedaan, lekker stout geweest. Morgen weer een dag.
Gisteren kwam mijn zoon met zijn lief eten, ze bleven ook slapen vannacht want ze hadden een verjaardag in het dorp en dan hoefden ze niet te rijden vannacht. Gezellig hoor.
Ik had gisteren nog een paar dingen voor de krant die ik eigenlijk had willen doen maar geen puf, geen zin, slecht weer is al niet zo mijn ding.
En vandaag had ik gepland om nog wat dingen uit te gaan werken voor het RTV maar ook daar had ik geen zin in.
Heb gewoon lekker een vrij weekend genomen. Weet niet hoelang dat eigenlijk geleden is dat ik een weekend had dat ik dus vrij was. Altijd is er wel iets voor de krant of mailtjes die nog verstuurd moeten worden. En dan heb ik het nog niet over de was, boodschappen en dat soort dingen die ik normaliter in het weekend doe. Eerst uitgeslapen tot half 11 of zo.
Vanmorgen gezellig een tijdje zitten kletsen op Skype, een gesprek dat eigenlijk wel bleef hangen vandaag.
Ook mijn zoon en zijn lief hadden denk ik een vrij weekend gevoel want ze kwamen zo half 3 vanmiddag eens naar beneden.
Mijn schoondochter zei ook, het is hier zo20150329_162437_resized lekker rustig (ze wonen zelf midden in Rotterdam) en hier heb je niet het gevoel dat je wat moet.
Weer lekker met zijn drieën zitten eten, eitje gekookt, weet niet hoe je dat noemt om een uur of 3 eten, ontlunchdiner of zo. Heerlijk zitten kletsen. En na afloop heeft mijn zoon die ook sportmassage gedaan heeft even mijn nek onder handen genomen.
De laatste weken zo’n pijn in mijn nek misschien toch maar eens naar de fysio gaan voor wat behandelingen, het gaat echt niet over zo.
Heerlijk lui gaan de tortelduifjes op mijn bank zitten ( dat is dan een klein minpuntje, sta al mijn bed een nachtje aan hen af en dan gaan ze ook nog mijn bank in beslag nemen 😉 ). Al zocht ie gauw even een foto van mij op zijn Iphone, dan zit je er ook bij mam, zei hij. Lekker jong.
Het idee dat mijn zoon gisteren had om nog naar Ikea te gaan vandaag hebben we maar verworpen, had toch eigenlijk niet zo’n zin hoor, volgens mij is het op zulke regenachtige dagen daar onwijs druk. Komt nog wel eens een keer, had toch niet echt wat nodig.
We zitten zelfs nog de flippo albums te bekijken, beide hebben ongeveer dezelfde herinneringen daaraan.  Zo grappig, haar moeder heeft ze ook bewaard. Even als een serie Disney boeregenkjes waar je destijds een abonnement op kon nemen en dan kwam er iedere maand zo’n boek.
Kortom op deze druilerige, nou druilerige zeg maar stormachtige dag, mijn tuinmeubels in de vijver gewaaid, de vuilcontainers over straat, gewoon lekker luieren en niks doen.
Moet ik eens vaker doen ben er wel aan toe, misschien gewoon even een weekje op vakantie gaan, dat is ook al weer een hele tijd geleden, ben er helemaal aan toe. Rust.
Of zoals het slot van het gedicht:
En dat is alles wat ik wil
en als ze kwaad zijn, zeg ik: Bil!