Wie het witje niet eert is het oranjetipje niet weerd……

Ja hoor ik pas de spreekwoorden gewoon lekker aan maar ik zal het uitleggen wat deze betekent.


Zaterdag ging in fietsen met Wim en ik zag voor het eerst weer een oranjetipje vliegen wel de camera bij me maar eigenlijk op weg ergens naar toe en niet gestopt. Een pracht vlindertje. Voor wie wil weten wat een oranjetipje is kijk op vlindernet: http://www.vlindernet.nl/vlindersoort_biologie.php?vlinderid=1028&vq=
Vandaag heerlijk zo’n niks hoeft dag dus even een boodschap gaan doen en terug door een natuurgebied gefietst om te kijken of ik er soms weer zag. En ja hoor op een gegeven moment zag ik er een. Maar voordat ik afgestapt was ie niet meer te zien.
Het kan niet altijd meezitten dacht ik, even daarvoor was ik al getuige geweest van de balts van twee futen. Veel zitten er al te broeden maar deze laatbl(r)oeiers maakten elkaar nog het hof.
Ik was het Loetbos verder ingelopen naar een rustiger gedeelte maar behalve een mijnheer die ik helemaal niet aan had horen komen en opeens achter me liep, zag ik niet heel veel en al geen oranjetipjes.
IMG_1838 (2) (Medium)Wel zag ik een aantal witjes vliegen en toen dacht ik dus wie de witjes niet eert is de oranjetipjes niet weerd. De witjes komen veel vaker voor maar toch nam ik er een paar op de foto even onder het mom van, toch nog een vlinder gefotografeerd vandaag, je moet ook wel eens tevreden zijn Anna.
Nog een stuk gelopen te hebben ging ik terug naar mijn fiets en daar zat een oranjetipje op het koolzaad dat nu volop in bloei staat. Ik kon een paar mooie foto’s maken en daarna vloog ie naar een fluitenkruid en ging daarop zitten met ingeklapte vleugels. Ook aan de buitenkant ziet ie er mooi uit, net een blaadje dat in de plant hangt. Een mooi geval van mimicry.
Hij blijft er een hele tijd zitten zodat ik gemakkelijk kan fotograferen, zelfs nog mijn lens verwisselen en een blaadje dat hinderlijk voor me in de weg zit weghalen, nog steeds blijft ie zitten en dan heb ik gewoon mazzel en dus is het waar “als je het witje wel eert ben je een oranjetipje weerd”.   😉 😉

 

Klussen met hindernissen…..

Afgelopen zaterdag zag ik bij de kringloop een fiets staan, de kringloop was gesloten vandaar dat ik besloten had om vanmorgen op tijd er naar toe te gaan om te kijken of het wat is. Ik zoek namelijk nog een fiets voor als mijn lief in het weekend er is om een stukje te kunnen fietsen.
En als ik toch op tijd wilde dacht ik ga ik van te voren ontbijten bij de Hema. Ik was er op tijd dat was geen punt alleen de enige dag dat er geen ontbijt bij de Hema is was dus vandaag en de winkel was nog gesloten. Even wat rondgelopen en toch maar om 10 uur toen ze open gingen een “gewoon” broodje gegeten want tenslotte had ik nog niets gegeten.
Bij de kringloop ging ik bij de fiets kijken, ze vroegen er 40 euro voor, op zich zag hij er niet verkeerd uit maar ik kon het niet proberen want de achterband was leeg. De technische man kwam wel met een pomp maar ik ken die pompen, dat zijn rotdingen, ben er ooit ook een keer ingetrapt en had er een gekocht. Nou ja ik zei tegen die man voor 30 euro neem ik hem want ik moet dan toch een nieuwe band nog kopen er voor. Na enig overleg vonden ze het goed, ik dacht voor 30 euro heb ik geen miskoop gedaan. Bij de action een nieuw bandje kopen en er om leggen en klaar is kees voor zo’n 40 euro heb ik een extra fiets dan.
Nu nog even mijn zwager lief aankijken, die heeft zo’n fietsendrager of hij hem op wil halen en anders ga ik daar gewoon een nieuwe band er om leggen en fiets ik hem zelf naar huis ook nog een optie. Heb het gevraagd en dat vonden ze prima, die man wilde dan ook wel helpen nog.
Heerlijk door de polder gefietst, er is momenteel zoveel te zien en te horen dat ik ogen en oren tekort kom eigenlijk.  Toch nog wel wat foto’s gemaakt, de eerste vlinder een kleine vos gespot, mooi om te zien, vinken en een vergadering van eksters leek het wel. Ik wilde  ook wel naar huis weer om de buitendeur te verven.  Met dit weer kan ie lekker open staan om te drogen.
Buitendeur geverfd, nog een paar stopcontacten geverfd.  Mijn bijkeuken is eigenlijk best goed geslaagd alleen de afwerklatjes zijn rampzalig, dat ziet er echt niet uit. In plaats dat ze wat afgewerkt hebben en min of meer onzichtbaar zijn vallen ze op doordat ze niet goed zitten gewoon.
Nu had ik op de zolder nog hardhouten latjes ontdekte ik een paar weken geleden, die dus gepakt, geschuurd en eens van te voren bedacht hoe ik die latjes aan vier kanten kan verven zonder dat ik ze ergens als ze al geverfd zijn beet moet pakken.
Mijn idee was dus om aan beide kopse kanten een haak er in te schroeven, die zou ik dan kunnen hangen aan mijn waslijn  haken onder het afdak van mijn blokhut en met touwtjes die ik op lengte ook van te voren maakte zodat ik ze op kon hangen en het laatste stukje nog verven.


En verdraaid dat werkte ook nog tot het tweede latje, ik hing hem aan de ene kant op de haak en wilde de andere kant aan het touw ophangen maar de haak die ik er in gedraaid had schoot er af en als een pijl uit een boog vloog mijn latje de vijver in…..sjips……. dat was ff balen al moest ik er eigenlijk ook wel hard om lachen het was zo’n komisch gezicht.
Nou ja veel kon ik er niet aan doen dan alleen maar weer ophangen en laten drogen en morgen of overmorgen maar opnieuw schuren en verven, het is niet anders. Klussen kan niet altijd goed gaan maar de deur en stopcontacten waren mooi geworden.  Bij het schuren van de latjes kreeg ik ook al meteen twee splinters in mijn hand. Een zat flink diep en dat doet gewoon zeer, heel irritant vind ik dat. Meteen maar een naald verhit en gewoon de huid open gemaakt en geprobeerd de splinter te verwijderen. De een was er zo uit maar bij de tweede moest ik wel flink wroeten en nog met een pincet erbij gaf hij zich toch gewonnen. Met vanavond nog een heel gezellig kinderwerkvergadering was het weer best een drukke maar ook wel leuke dag zo.

 

Voor Hanna

Acht en twintig jaar geleden werd ik vlinder’s morgens wakker, 39 weken zwanger,  en herkende meteen met grote schrik het gevoel dat ik je kwijt was en ’s avonds werd je geboren zonder buiten mij geleefd te hebben.

Niemand vroeg hoe we je wilden noemen,dat was niet gebruikelijk in die tijd en er was geen sprake van dat ik mee kon naar de begrafenis. Dus je papa ging je alleen begraven.
In die tijd werden deze dingen maar het liefst “doodgezwegen” dan ben je het zo snel mogelijk vergeten. Net zoals het gegaan was met onze eerste dochter. En dat gebeurde nu ook.

Jaren laten toen doodzwijgen niet betekende dat we jullie konden vergeten kregen we het advies om jullie een naam te geven en we noemden jou Hanna en je zusje Sanne.

Toen ik alleen kwam en ook alleen was op deze geboortedagen heb ik twee mooie fotolijstjes gekocht en daarin twee kaarten met een vlinder er op gedaan aan jullie gericht waarin ik schreef wat jullie voor mij betekend hebben en nog betekenen en hoe welkom jullie zouden zijn geweest.

kaarsen met handenOp jullie geboortedagen lees ik ze altijd weer opnieuw en wat ik geschreven heb blijft nog steeds van toepassing, ik brand een kaarsje er bij, laat een traantje en morgen ga ik weer verder met mijn leven.

Maar lieve Hanna vergeten zal ik je nooit.

Fotomoment

Hoewel dit voor mij geen fotoblog is kan ik het soms ook niet laten. Ga momenteel veel fietsen en neem eigenlijk altijd mijn fototoestel mee.
Op een of andere manier ben ik heel erg gefascineerd door de meerkoeten in de polder, die broeien zich een ongeluk, het ene nest is net afgeleverd of er wordt al weer gesleept om het volgende nestje te produceren.  En sommige hebben echt paleisjes van nesten, terwijl het toch heel slordige bouwers zijn.
meerkoetenhuis1
En hoe meer ik de planten bekijk en fotografeer hoe meer ik me realiseer dat ik er eigenlijk zo weinig vanaf weet en zeker van de namen van planten. Aan de andere kant zo zittend in het gras zo nu en dan zie ik ook weer planten die ik wel ken. Toch maar eens een goed boek er over aanschaffen.
De distel een plaag in de weilanden maar echt zo’n mooie plant om te zien.  w DistelEn zeker als er dan ook nog zo’n mooie vlinder opzit, van mijn buurman hoorde ik dat het een geaderd witje is. vlinder op distel 1 Of de vele soorten grassen.

grassen

Het fluitekruid

fluitekruid 1 De springbalsemien in vele kleuren te vinden van wit tot aan donkerpaars/rood en alle kleuren daartussen in

spring balsemien
En de laatste, gewoon uit mijn eigen tuin, opgekomen van het wintervoer waarin ook zonnepitten zaten
IMG_8161